अस्माकं स्वजनानां च मध्ये समञ्जसा भवतु, बन्धुषु च समञ्जसा, अस्माकं मध्ये समञ्जसां दत्तमित्थं, हे अश्विनौ। वयं चित्तेनैक्यम्, बुद्ध्या चैक्यम् आप्नुमः, न देवेन नियोगेन मनसि भेदः स्यात्। न सभायां महान् शब्दः उत्पद्येत, न चास्मिन्तिन्द्रस्य दिने भ्रमः भवेत्। यदि अन्यत्रापि शापेन बध्नीत, हे बृहस्पते, तस्मात्त्वं नः विमोचय। अश्विनौ मृत्युमस्मद्भ्यः अपाकुरुतं, हे अग्ने, देवतानां वैद्य, त्वं शक्तिभिः अस्मान् पालय। सर्वे सह गच्छन्तु, शरीरं मा त्यजन्तु, प्राणाः अत्रैव संयुक्ताः सन्तु। शतम् अश्रदानि जीव, वृद्धिं प्राप्नुहि; अग्निः तव रक्षकः, वसिष्ठः तव स्वामी। या तव प्राणा दूरं गताः, या अपानप्राणौ, पुनः प्रतिनयामि; अग्निः त्वां निरृत्याः पाशात् प्रतिनयतु; एतत्सर्वं त्वयि पुनरावर्तयामि। मा तव प्राणः अपायात्, मा अपानः दूरं गच्छेत्; सप्तर्षिभ्यः एतत् उपनिधाय, ते तव आयुः वृद्धिपर्यन्तं रक्षन्तु। तव प्राणापानौ रथयुगलवत् प्रवर्तेताम्; अत्रैव शतायुर्वृद्धिः, अनामयः, वर्धताम्। तव प्राणं पुनराह्वयामि, रोगं अपाकरोमि; उत्तमः अग्निः सर्वत्र आयुः स्थापयतु। अन्धकारात् उत्थाय, परमं दिवं आरोहामः; तत्र देवेषु देवः सूर्यः, परं ज्योतिः, प्राप्तः। ऋचः साम च यज्ञे प्रयुज्येते, ताभ्यां कर्माणि साध्यन्ते; ताः सभायां दीप्ताः, यज्ञं देवेषु निवेदयन्ति। दिवि ये तव मार्गाः, येन त्वं विश्वं सञ्चालयसि, तैः, हे अनुग्राहितृ, अस्मान् शुभाय नय। दीर्घायुषां, कृष्टपिपीलिकायाः, भूमिकूपात्, अहम् एकत्रयामि, वृश्चिकस्य सन्धेः विषम्, शतशाखम्। एषा औषधिः मधुना जाता, मधुमती, मधुना पूर्णा; सा विच्छिन्नानां भेषजम्, मक्षिकायाः अपसर्पणम्। यत्र यत्र दष्टं, यत्र यत्र स्पृष्टं, तत्र तत्राह्वयामः—दंशनकस्य मक्षिकायाः विषम्, अरसं। या वक्रा, विकलाङ्गा, विकटा, या मुखं विकुर्वन्ति, हानि च जनयन्ति, हे वाचः पतिः, ताः तृणानिव सम्यग् करोति। वृश्चिकस्य विषम्, सर्पणं, समीपं गच्छन्ति—त्वं तस्मात् तं विमोचयः, स च स्वास्थ्यं गतः। नास्ति तव बाहुषु बलम्, न शिरसि, न मध्ये; कुतः, पापपुच्छेन, बालकं बाधसे? पिपीलिका त्वां दंशन्ति, शिखिणः त्वां विदारयन्ति; सर्वाणी भूतानि वदन्तु—वृश्चिकस्य विषम्, अरसम्। या पुच्छेन च मुखेन च तुदसि—न तव मुखे विषम्; किम् तर्हि पुच्छे स्थितम्? यद् वाक्ये विक्षिप्तम्, यत् याचने, यत् जनान्तरगमने, यत् शरीरे विक्षिप्तम्—तत् सरस्वत्या घृतपूर्णम् अस्तु। सप्त पुत्राः शिशवे प्रवहन्ति, मरुतां पित्रे; पुत्राः सत्यानि प्रकाशयन्ति, उभे, उभे, तस्यार्थे प्रयतते, वर्धेते। हे इन्द्रवरुणौ, इदं सुतं सोमं पिबतम्, मदायुक्तं, सम्यक्संस्कृतम्, व्रते दृढौ; यज्ञे रथः देवयज्ये आगच्छतु, स्वस्रोतसि पातुम्। इन्द्रवरुणौ, मधुमन्तं, बलिन्तमं सोमं पिबतम्; अत्र सुतं सोमं, इहासिक्तं, आगच्छतम्, एषोमि कुशेषु मुदं कुरुतम्। यः कश्चिदस्मान् शपेत्, वा न शपेत्, वा यथा कश्चिद् शपेत्—स मूलतः क्षीयतामिव विद्युता ताडितवृक्षः। बलसम्पन्नः, धनदः, शुभबुद्धिः, अहिंसकदृष्ट्या, अहम् गृहान् प्रपद्ये, सुमनाः, भक्त्या; प्रमुद्यन्ताम्, मा माभीत। एते गृहा हर्षदाः, बलसम्पन्नाः, समृद्धयः; वामतः पूर्णाः स्थिताः—आगमिष्यन्तं जानन्तु। येषां मध्ये यात्री वसति, येषां मध्ये सौम्यता वर्तते—तान् गृहान् आह्वयामः; आगच्छन्तं जानन्तु। आहूताः धनिनः मित्राणि, मधुरसंग्रहाः; गृहा, मा अश्नथ, मा पिपासथ—मा भैष्ट। आहूताः गावः, अजाः, मेषाः; अन्नस्य सारः अपि गृहेषु आहूतः। शुभवाक्ययुक्ताः, सौभाग्यवन्तः, भोजनसमृद्धाः, हास्यहर्षयुक्ताः; गृहा, मा पिपासथ, मा अश्नथ—मा भैष्ट। अत्रैव तिष्ठ, मा गच्छ; सर्वरूपेण वर्धस्व; अहम् शुभाय आगमिष्यामि—त्वया सह वर्धस्व। हे अग्ने, तपसा तपामहे; वयं विदुषां प्रियाः, दीर्घायुषः, प्राज्ञाश्च भूयाम। अग्ने, तपः स्म कुर्मः, तपः स्म आचरामः; श्रुत्वा शिक्षां, दीर्घायुषः प्राज्ञाश्च स्याम। अयं अग्निः सत्यपतिः, नित्यबलः, रथिरिव पदातीन् जयति, पुरोहितः; पृथिव्याः नाभौ स्थितः, विद्युतिव, अनिर्घोषः, दीप्तमान्; ये प्रयतन्ते, ते दृढं प्रतिष्ठां कुर्वन्तु। युद्धविजयीं, धैर्ययुक्तं, अग्निम् उच्चस्थानात् स्तौमः; स सर्वान् आपदः नयतु, देवः अग्निः सर्वदुःखात् अस्मान् तारयतु। यदि कृष्णः पक्षी निर्गच्छति, पतति वा, तस्मात् सर्वदुरितात्, आपः अस्मान् रक्षन्तु। यदि कृष्णः पक्षी क्रोशति, हे विनाशिनी देवि, तव मुखेन—गृह्यग्निः तस्मात् पापात् अस्मान् विमोचयतु। त्वं, अपामार्ग, प्रत्यान्मुखफलधारिणि, वर्धिता; अत्र सर्वान् पापमार्गगामिनः अपाकुरु। यद् दुष्कृतं, यद् मलिनं, यद् पापं कृतम्, तेन अपामार्गेण, सर्वदिक्प्रवृत्तेन, सर्वं शुद्धिं कुर्मः। यद् कृष्णदन्तैः, दुष्टनखैः, चाण्डालैः सह यत् कृतम्, तेन अपामार्गेण सर्वं शुद्धिं कुर्मः।