यथा वज्रः वृक्षं निरवधिं निपातयति, तथा अद्य अहं निर्बन्धं द्यूतकारं अक्षैः बध्नीयामिति प्रार्थना जाता। शीघ्रेषु मन्देषु च, प्रियेषु अप्रियेषु च जनेषु, सर्वतः सौभग्यं मम हस्ते समाहितं आगच्छतु। श्रद्धया अग्निं शुभदं स्तौमि, यः कर्माणि निर्देशयति; यथा रथाः स्पर्धायां प्रवराः भवन्ति, तथा वयं बलवद्भिः सह श्रेष्ठाः स्याम, मरुतां स्तोत्रं सफलं कुर्मः। त्वया सहायेन, अस्माकं विजयः स्पर्धायां स्यात्, सर्वत्र भागो वर्धितः भवतु। हे इन्द्र, मार्गं सुगमं कुरु, दातारः शत्रूणां बलं विदारय। अहं त्वां, लक्षितं द्यूतकारं, अपि च निगृहीतं, अभिभूतवान्; यथा वृकः मेषं द्रुणाति, तथा अहं, हे देवाः, कर्म ते द्रुणोमि। यो पतितोऽपि पुनरुत्थाय जयति, यथा श्वघ्नस्य मुद्गरः कालक्रमेण लक्ष्यं प्राप्नोति; देवेषु काङ्क्षिणः धनं न निवारयन्ति, स्वशक्त्या मित्राय सम्प्रेषयन्ति। गवां बलिना, यवेन, अन्नेन वा, विपक्षं जयेम; हे बहुप्रार्थित, सर्वथा अस्माकं विजयः स्यात्। राजसु धनसमृद्ध्यै अग्रेषु स्याम, अविघ्नाः, विजिगीषवः। विजयो मम दक्षिणे हस्ते, जयः सव्ये निवेशितः; गवां, अश्वानां, धने, सुवर्णे च विजेता स्याम्। हे अक्षाः, फलवद्ग्रहं दत्त, यथा धेनुः पयः ददाति; विजयस्नायुना मां धारय, यथा धनुः ज्या बध्नाति। बृहस्पतिः पृष्ठतः, उत्तरदक्षिणतो वा, अस्मान् रक्षतु; इन्द्रः पुरतः मध्ये च रक्षतु; सखा इव सखिषु, अस्मान् श्रेष्ठान् करोतु। अस्माकं स्वजनैः सह सामञ्जस्यं भवतु, मित्रेषु च; हे अश्विनौ, अत्र सौमनस्यं दत्त। एकचित्ताः स्याम, एकमेव मनः कुर्मः; न देवेन विच्छेदः स्यात्, न सभायां कोलाहलः, न च भ्रमः इन्द्रस्य दिवसे। यदि अन्यत्र शापेन बद्धाः स्मः, हे बृहस्पते, तस्मात् अस्मान् विमोचय; अश्विनौ मृत्युम् अपाकुरुताम्; हे अग्ने, देववैद्य, शक्तिभिः अस्मान् पालय। सर्वे मिलित्वा, शरीरे त्यक्त्वा न गच्छेयुः; प्राणाः अत्रैव एकत्र स्थास्यन्तु; शतं शरदः जीवेम, वर्धमानाः; अग्निः रक्षकः, वसिष्ठः अधिपः। यः तव आयुः दूरे गतः, प्राणापानौ च, पुनरागच्छतु; अग्निः निरृत्याः पाशात् त्वां पुनरानयतु; सर्वं एतत् त्वयि पुनरुपस्थापयामि। न ते प्राणः गच्छतु, न अपानः दूरे यायात्; सप्तर्षिभ्यः एतदर्पयामि, ते त्वां जरसम् सुरक्षितुं नेतु। प्राणापानौ यथा युक्तौ वृषभौ रथं वहतः, तथा प्रवहन्तु; अत्र जरावयः, अभयम्, वर्धताम्। ते प्राणं पुनराह्वयामि, रोगं नुदामि; उत्तमः अग्निः सर्वत्र आयुः स्थापयतु। अन्धकारात् उत्थाय, परं दिवं गच्छामः; देवानां मध्ये देवः, सूर्यः, परमं ज्योतिः प्राप्तम्। ऋचः साम च यज्ञाय समर्पयामः, येन कर्माणि साध्यन्ते; एते सभा मध्ये दीप्तिमन्तः, देवेषु हविः वहन्ति। ते तव मार्गाः दिवि, येन सर्वं सञ्चालयसि, तैः, हे अनघ, अस्मान् श्रेयसे नय। दीर्घायुषां, कृष्णपिपीलिकात्, उर्वराश्मात्, विषं संगीृह्णामि, वृश्चिकस्य संधेशः, शतं मूलानि। एषा औषधिः मधुना जाता, मधुमती, मधुपूर्णा; सा विकीर्णानां भेषजं, मक्षिकाशापघ्नी च। यतः यतः दष्टम्, यतः यतः दंशितम्, तस्मात् विषम् आह्वयामः, दंशिनः मक्षिकायाः, अरसम्। ये विकटा, विकलाः, वक्राः, मुखानि विकुर्वन्ति, हानि कुर्वन्ति, हे वाक्पते, तान् तृणवत् समीकुरु। वृश्चिकस्य विषं, सर्पदं, समीपगं, त्वया अपाकृतं, सः स्वस्थः जातः। न ते बाहुषु बलं, न शिरसि, न मध्ये; किमर्थं तर्हि, पृष्ठदंष्ट्रया, बालकं हिनस्ति? पिपीलिकाः त्वां दंशन्ति, मयूराः विकीर्णन्ति; सर्वाणि भूतानि वदन्तु—वृश्चिकस्य विषम्, अरसम्। यः पुच्छेन, मुखेन च दंशति, तस्य मुखे विषं नास्ति; किम् तर्हि पुच्छे स्थितम्? यत् वाक्ये, यत् याच्ञायाम्, यत् जनानाम् मध्ये गच्छन् विक्षिप्तम्, यत् शरीरे विकीर्णम्, तत् सरस्वत्याः घृतैः पूर्येत। सप्त पुत्राः शिशोः, मरुतां पितुः, वहन्ति; पुत्राः सत्यानि प्रकटयन्ति; उभे, उभे एते, उभे प्रयत्नं कुर्वेते, उभे वर्धेते। हे इन्द्रवरुणौ, सोमं सुतं, मद्यं, सुविदितं पिबतम्; यज्ञे रथः हविषि गच्छतु, स्वस्रोतसि पातु। मधुमन्तं बलिनं सोमं पिबतम्; अत्र सुतं लिप्तं आगच्छतम्, इमां दूर्वां तुष्टः आस्वादयतम्। यो नः शपत्, अथवा न शपत्, यः केनचित् प्रकारेण शपत्, सः मूलतः शुष्यतु, यथा वज्राहतः वृक्षः। बलसम्पन्नः, धनदः, सुमेधाः, अनहिंसकदृष्ट्या, अहं गृहाणि समीपगः, सुसंस्कृतः, प्रहृष्टः; मा बिभीत। एतानि गृहाणि हर्षदानी, बलसम्पन्नानि, पूर्णानि; वामतः स्थितानि, सम्पन्नानि; आगच्छन्तं जानन्तु। येषां मध्ये यात्री निवसति, येषु सौम्यं बहुलं, तानि गृहाणि आह्वयामः; आगच्छन्तं जानन्तु। आहूताः धनवन्तः मित्राणि, संग्रहे मधुराः; गृहाणि, अनाशना, अपिपासा भूत्वा, मा बिभीत। अत्र आहूताः गावः, अजाः, मेषाः; अन्नस्य सारः अपि गृहाणि प्रति आहूतः। सुभाषिण्यः, सौभाग्यवत्यः, मधुपानसमृद्ध्याः, हास्यहर्षयुताः गृहाणि; अपिपासा, अनाशना भूत्वा, मा बिभीत।