यः जनान् अतीत्य वा नद्यः अतीत्य वा स्थितः, स एव अयं ओषधिः इव बद्ध्वा त्वां मम समीपं नीतवान्। दिव्यः श्येनः, पयोवृद्धः, आपां महत् गर्भः, ओषधीनां वृषभः, वर्षेण आगतः, समृद्ध्या तर्पयन्—सः नो गवां गोष्ठे धनं स्थापयतु। यस्यानुशासनं सर्वाणि पशवः अनुयान्ति, यस्यानुशासनं आपः अनुगच्छन्ति, यस्य अनुशासने पोषणस्य अधिपः तिष्ठति—तम् एव सरस्वन्तं वयं साहाय्यार्थं आह्वयामः। यः भक्तवत्सलः सरस्वान्, पोषकः, धनदः, यशस्वी च, तम् इह धनासनं प्रति आह्वयामः। शकुनिः तीक्ष्णचक्षुः, विश्रामस्थानानि पश्यन्, मरुभूमीं च आपः च अतीत्य, अधस्तात् लोकान् सर्वान् व्याप्य, सः इन्द्रेण सह सौम्यतया अस्मान् सखायम् आगच्छतु। दिव्यः शकुनिः, सुशिरः, सहस्रपक्षः, बलात् जातः, नीतं धनं अस्मभ्यं पुनः आनयतु; पितरः अन्नेन सह स्वं भागं प्राप्नुयुः। सोमः रुद्राश्च, व्याप्य व्याधिं, यत् अमङ्गलं गृहं प्रविष्टम्, तद् दूरं नुदतं; आपदं अपि दूरतः नुदतम्, कृतं पापं अपि अस्मान् विमुञ्चतम्। सोमरुद्रौ, सर्वाणि भेषजानि अस्माकं शरीरे स्थापयतम्; यत् किंचित् पापं वा हानिः वा शरीरस्थं, तद् विमोचयतम्। तव वाक्यानि केचित् शुभानि, केचित् अशुभानि; त्वं सर्वाणि सौम्येन मनसा धारयसि। त्रयः स्वराः तव अन्तः स्थापिताः; तेषां एकः शब्दानुगतः बहिः पतितः। इन्द्रविष्णू, युवां यदा प्रयत्स्येथां, तदा त्रिगुणितेन सहस्रगुणेन विजयिनौ स्याताम्; द्वौ प्रयत्स्येते, न विजितः, न अपि जयतः, न कश्चन पराजितः। जनात्, सर्वजनात्, नद्यः, पर्वतात्, दूरात्, त्वं असि उद्धृतः, ईर्ष्यायाः भेषजं इति नाम्ना। सिनीवाली, विस्तृतश्रोणी, देवीनां भगिनी, हविर्गृहीत्वा स्वीकुरु; देवी, अस्मभ्यं सन्ततिं प्रयच्छ। या सुबाहुः, सुमध्यमा, बलसम्पन्ना, बहुपुत्रा, तस्यै जनपदपत्नी सिनीवाल्यै हविः समर्पय। या जनानां स्वामिनी, या इन्द्रस्य, सहस्ररूपा, देवी, विष्णुपत्नि, तुभ्यं हविः दीयते—भद्रं कुरु, पतिं प्रवर्तय। कुहूं विदुषा आह्वयामि, शुभकृत्, यज्ञे सुलभाम्। सा अस्मभ्यं सर्वसमृद्धिं, शूरं पुत्रं, शतं स्तोत्रदातॄन् ददातु। कुहू, अमृतानां पत्नि, हविः गृह्णातु; यज्ञश्रवणाय, द्रविणं ददातु। राका देवीं शुभदाम्, सुमनसां स्तुतां च आह्वयामि; सा अस्मान् शृणोतु, सौम्या सानुकम्पा च भवतु। सा अकृन्तनसूचिना वस्त्रं सिव्यतु, शूरं पुत्रं, शतदातारं ददातु। राके, तव या शुभा दयाः, येन त्वं उपासकाय द्रविणं ददासि, तैः अद्य सौम्या, द्रविणं दीयमानं, अस्मान् प्रति आगच्छ। देवानां पत्न्यः अस्मान् रक्षन्तु, जयं बलं च ददतु। या पृथिव्याम्, या आपां अधिपत्यं धारयन्ति, ताः सौम्याः देव्यो अस्मभ्यं रक्षणं ददतु। देवपत्न्यः—इन्द्राणी, अग्नायी, अश्विनी, राट्, उभे दिवौ, वरुणानी, ऋतुमातरः—सर्वाः अस्मान् प्रति आगच्छन्तु। यथा वज्रः वृक्षं निर्बलम् अपातयति, एवं अद्य अहम् अक्षैः जुआरं निर्बलम् बध्नामि। शीघ्रेषु, मन्देषु, प्रियेषु, अप्रियेषु, सर्वतः मे लक्ष्मीः हस्ते स्थाप्यताम्। अग्निं स्तुवे, सः कार्याणि नियुनक्ति; यथा रथाः स्पर्धायाम्, तथा वयं बलदातृभिः सह श्रेयांसः स्याम; मरुतां स्तोत्रं सफलं कुर्मः। त्वया सह, वयं स्पर्धायां जयेम; सर्वासु स्पर्धासु अस्माकं भागः उन्नीयताम्। इन्द्र, पन्थानं सुगमं कुरु; शत्रूणां बलं भञ्ज। त्वां जितवान् अस्मि, बद्धं अपि जितवान्; यथा वृकः मेषं, एवं देवा, अहं तव कर्म विदलयामि। हतोऽपि उत्थाय जयति, यथा श्वघ्नस्य मुसलम् कालं प्राप्नोति। यः देवान् इच्छति, सः धनं न निवारयति, स्वबलात् मित्राय ददाति। गोभिः वैरं जयेम, यवेन वा अन्नेन वा, सर्वथा। नृपतिषु वयं धनसमृद्धाः, अभयं, स्पर्धासु विजयीः स्याम। जयशाली हस्तदक्षिणे, विजयः वामे स्थाप्यः। गवां जयिता, अश्वानां जयिता, वित्तस्य जयिता, सुवर्णस्य जयिता स्याम्। अक्षाः, फलदं क्रीडां ददात; विजयसंधिना मां बध्नन्तु, यथा धनुः ज्या धनुषि। बृहस्पतिः पृष्ठतः, उत्तरदक्षिणतः, आपद्भ्यः अस्मान् रक्षतु; इन्द्रः पुरतः मध्ये च रक्षतु। मित्रवत्, वयं श्रेष्ठाः स्याम। अस्माकं मध्ये, बान्धवानां मध्ये, सखीनां मध्ये च, सुमतिः अस्तु; अश्विनौ, सुमतिं दत्तं। एकचित्ताः स्याम, एकमताः स्याम; मनसि न भिद्येम; न सभा मध्ये कोलाहलः, न इन्द्रदिने भ्रमः। यदि अन्यत्र शापेन बद्धाः स्मः, बृहस्पते, तस्मात् अस्मान् विमोचय। अश्विनौ मृत्युम् अपाकुरुतम्; अग्ने, देववैद्य, तव शक्तिभिः अस्मान् रक्ष। समं तरतम्, शरीरं मा त्यजतम्; प्राणाः अत्र एव एकत्र सन्तु; शतम् आर्षाः जीवतम्; अग्निः रक्षिता, वसिष्ठः अधिपः। यः प्राणः दूरं गतः, सः पुनः आगच्छतु; अग्निः तव प्राणं निरृत्याः हस्तात् पुनः आनयतु; सर्वं तव आत्मनि पुनः स्थापयामि। प्राणः न गच्छतु, अपानः न दूरं यातु; सप्तर्षिभ्यः इदं समर्पयामि; ते तव दीर्घायुषे रक्षन्तु। प्राणः अपानः च युगपत् प्रवहतः; इदं जरायुः, अनायासेन, अत्र वृद्धिं यातु। तव प्राणं पुनः आह्वयामि; रोगं दूरं नुदामि; उत्तमः अग्निः सर्वत्र आयुः स्थापयतु। तमः उत्तिष्ठ्य, दिवं सर्वोच्चं गच्छित्वा, वयं देवानां मध्ये सूर्यं परमं ज्योतिः प्राप्तवन्तः। ऋचः साम च अर्पयामः, येन कर्माणि क्रियन्ते; ते सभा मध्ये दीप्तिमन्तः, यज्ञं देवेभ्यः निवेदयन्ति।