पश्यत विष्णोः कर्माणि, यस्मात् व्रतानि समुत्पन्नानि; स एव इन्द्रस्य योग्यः सखा इति स्मर्यते। तस्य विष्णोः परमं पदं नित्यम् ऋषयः पश्यन्ति, यथा दिवि दीर्घितं चक्षुः दृश्यते। हे विष्णो, स्वर्गात् वा पृथिव्याः वा, अन्तरिक्षस्य विशालेभ्यः, मम हस्तौ नानाविधैः धनैः पूरय; दक्षिणतः अपि वामतः अपि मे ददातु। शिवः वेदः, शिवः संहरणः, शिवा काष्ठा, शिवं वेदी, शिवं काष्ठं नः शिवाय करोतु; ये देवाः यज्ञकामाः हविर्भिः आहूताः, तेऽस्मिन्यज्ञे प्रीयन्ताम्। अग्ने विष्णो, महद् वां महत्त्वम्; घृतस्य पन्थाः, रहस्यं नाम; युवां सप्त रत्नानि धारयथः; वां जिह्वा घृतेन नः श्रेयसे वदतु। अग्ने विष्णो, महद् वां प्रियं वासः; युवां रहस्ये घृते रमथः; स्तुत्या युवां वर्धेथे; वां जिह्वा घृतेन नः श्रेयसे वदतु। द्यावापृथिव्यौ माम् अभिप्रस्थितं कृतवन्तौ, मित्रः, बृहस्पतिः, सविता च माम् अभिप्रस्थितं कृतवन्तः। हे इन्द्र, अद्य नः प्रावृणु श्रेष्ठैः शक्तिभिः; यो नः द्वेष्टि, तं जेषि; यं वयं द्विष्मः, तस्मात् प्राणः अपाक्रामतु। युवानं प्रियम् उप सर्प, यः आहुत्या वर्धितः; वयं सुमनसः आगमाम; स मे दीर्घायुः ददातु। मारुतः माम् संयुञ्जन्तु, पूषा माम् संयुञ्जातु, बृहस्पतिः माम् संयुञ्जातु; अग्निः माम् अपत्येन, धन्येन संयुञ्जातु; स मे दीर्घायुः ददातु। अग्ने, ये मम प्रतिद्वन्दिनः जाताः, जातवेदः, ये मम प्रत्यूढाः, तान् अपाकुरु; तेषां अधः स्थानं कुरु; ये नः प्रतिस्पर्धन्ते, ते नः अहिंस्राः भवन्तु; वयं अदितेः स्याम। ये प्रतिद्वन्दिनः उत्पन्नाः, तान् अपाकुरु, बलात् जय; जातवेदः, ये मम प्रत्यूढाः, तान् अपाकुरु; अस्य राष्ट्रस्य समृद्धये रक्ष, सर्वे देवाः मम अनुवर्तन्ताम्। तव शतानि स्रवन्ति, सहस्राणि स्रोतानि; तानि सर्वाणि अश्मना निरुद्धानि। तव अधरं मूलं दूरं करोमि; त्वं न प्रसूता भव, न जननी; त्वां अपत्यरहितां करोमि; तव उपरि अश्मना आवरणं करोमि। मधुमद्भिः नः चक्षूंषि भवन्तु, मुखानि शोभयन्ताम्; अहम् तव हृदयेन संयुज्येय, मनांसि बलवत्यः संयुज्यन्ताम्। त्वां मानुष्या जात्या, वस्त्रेण स्थापयामि; त्वं ममैव स्या, न अन्येषां, न अन्येषां स्तुतये। एतदौषधं खनामि, भेषजं, दृष्टये, हर्षाय; यः गतः, तस्य प्रत्यानाय, आगतानां स्वागताय। येनासुरी इन्द्रं देवात् अपकृष्य बबन्ध, तेन त्वां बध्नामि, यथा त्वं मम प्रियतमः स्याः। त्वं सोमग्रह्या, सवित्रग्रह्या, सर्वदेवग्रह्या; त्वाम् एव वयं वचांसि ब्रूमः। अहं सभायाम् वदामि, न त्वम्; अहं वदामि, न त्वम्; एषा स्तुतिर् ममैव, न अन्येषां, न अन्येषां गीताय। त्वं यदि जनात् परे, यदि नद्यः परे, एषा एव ओषधिः त्वां मम समीपम् आनयत्, यथा बद्धम्। दिव्यः श्येनः, पयसा महती, आपां गर्भः महत्, ओषधीनां वृषभः, वृष्ट्या आगतः, समृद्ध्या तर्पयन्—सः नः गवां गोष्ठे धनं स्थापयतु। यस्मिन् नियमने सर्वाणि पशवः अनुवर्तन्ते, आपः उपतिष्ठन्ते, पोषणस्य अधिपः वसति—तम् सरस्वन्तं वयं सहायाय आह्वयामः। यः उपवर्तते यजमानस्य, सरस्वन्तं पोषणपतिं, द्रविणस्य दातारं, कीर्तिमन्तं, तम् अत्र आवहामः, द्रविणस्य आसने। श्येनः, तिक्ष्णदृष्टिः, विश्रामस्थानानि पश्यन्, मरुभूमिं जलानि च अतीत्य, सर्वाणि अधः स्थानानि विचरन्, इन्द्रेण सह सख्यं कृत्वा, शुभाय आगच्छतु। श्येनः, तिक्ष्णदृष्टिः, दिव्यः, सुशकुनः, सहस्रपक्षः, बलसम्भूतः, सः नः नीतं धनं प्रत्यानयतु; पितरः भागं पोषणेन धारयन्तु। सोमः रुद्राश्च, व्यापदं रोगं, यद् अमित्रं गृहं प्रविष्टम्, तद् दूरं नुदत; आपदं दूरं कुरुत, पापात् अपि मोचयत। सोमः रुद्रौ, सर्वाणि भेषजानि अस्मासु स्थापयतं; यत् किंचित् अनिष्टं पापं वा अस्मिन् शरीरे बद्धम्, तत् विमोचयतम्। तव वाचः केचित् शिवाः, केचित् अशिवाः; त्वं ताः सर्वाः सौम्येन मनसा धारयसि; त्रयः वाणीः तव अन्तः स्थिताः; तासां एकाऽनुगत्या प्रवृत्ता। उभौ युध्येते, न जयति, न पराजयति; न तयोः कश्चन विजितः; यदा इन्द्रविष्णू युध्येथे, तदा त्रिगुणितं सहस्रशः विजयं प्राप्नुथः। जनात्, सर्वजनात्, नदीतः, पर्वतात्, दूरात् त्वं उत्थापितः, अमर्षस्य भेषजम्। सिनीवाली, विशालश्रोणी, या देवीनां भगिनी, हविर्गृहीत्वा प्रतिगृह्णातु; देवी, अपत्यं नः ददातु। या सुमध्यमा, सुशिरः, बलवती, बहुपुत्रा, तस्यै जनस्य पत्न्यै, सिनीवाल्यै, हविर्ददातु। या जनस्य पत्न्यः, या इन्द्रस्य, ग्रह्या, सहस्ररूपा, देवी, विष्णोः पत्न्यै, तस्यै हविर्ददातु; सा पतिं प्रोत्साहयतु, नः श्रेयसे। कुहूं देवीं, सुविदुषीम्, अस्मिन्यज्ञे हविषा आह्वयामि; सा नः सर्ववितं धनं, वीरं पुत्रं, शतदातृं यशस्विनं ददातु। कुहू, अमृतानां पत्न्यः, अस्य हविरस्य हविर्गृहीत्वा, अद्य यज्ञमश्रुणोत्, नः पोषणं ददातु। राका, या सौम्या, सुमना, स्तुत्या, ताम् आह्वयामि; सा नः शृणोतु, नः सुमनसः स्यात्; सा अछेद्यया सूच्याः वस्त्रं संयुनक्ति; वीरं पुत्रं, शतदातृं, स्तुत्यं ददातु। राके, तव या सौम्या, रम्या अनुग्रहाः, येन त्वं यजमानाय धनानि ददासि, तैः अद्य सौम्येन चेतसा आगच्छ, सुमनसः, बहुधनं ददातु। देवानां पत्न्यः, तेजस्विन्यः, नः पान्तु; जयम्, बलस्य लाभं ददतु; या पृथिव्याम्, या आपां अधिपत्यं धारयन्ति, ताः सौम्याः देव्यो नः अभिपालयन्तु। देवानां पत्न्यः, इन्द्राणी, अग्नाय्यै, अश्विन्यौ, राट्, उभे जगती, वरुणानी, सा शृणोतु; ऋतूनां मातरः, ताः देव्यो नः आगच्छन्तु।