एकदा पर्वते शयानं अहिं वीर्यवान् देवः प्राहिणोत्। तस्य ताडनाय त्वष्टा दिव्यम् वज्रं निर्ममे। तदा निर्गच्छन्त्यः स्रवन्त्यः इव गावः आपः समुद्रं प्रति प्रावर्तन्त। वीर्यस्य कामयमानः सः सोमं वव्रे, त्रिकद्रुक् मध्ये सुतं सोमं अपिबत्। ततः मघवान् वज्रं शररूपम् आदाय, पृथिव्याः ज्येष्ठं तम् अहिं जघान। ततः ऋतवः संवत्सराः ऋषयः च, सत्याः सन्तः, अग्निं पोषयन्तु इति प्रार्थितम्। सः दिव्यतेजसा प्रकाशमानः चतुर्दिशं दीप्तिं वितनुतु। अग्ने, त्वं स्वयम् एकीकृत्य, वयं त्वां अधिकं वर्धयेम। मह्यं शुभाय उन्नम, आगच्छन्तः त्वां मा हिंस्युः; त्वदीयाः ऋत्विजः कीर्तिमन्तः पूजिताश्च भवन्तु। त्वं ऋत्विज्भिः चितः, अस्माकं रक्षायाम् अनुग्रहं कुरु। शत्रुघ्नः, रिपुघ्नः, अस्माकं गृहम् अपि पालय। स्वबलं प्रयुङ्क्ष्व, सख्येन सखिवत् आचर; बन्धुषु राजसु च सर्वेषु, अग्ने, विशिष्टः प्रभासि। यः गुह्यं, विघ्नं, प्रमत्तं, द्वेष्यं च, तं सर्वं जय; सर्वपापानि तर; ततः अस्मभ्यं वीरैः सहितान् बहुधनं प्रयच्छ। अग्निः अमित्रद्वेष्यः, देवजः, तेजस्वी, व्रतपथगः, आपः सर्वान् व्रतदुघांस् इव मलवत् पश्यन्तु। प्रतिद्विपदं व्रतं, बन्धोः वा व्रतं, ऋत्विजः कोपेन उक्तं व्रतं वा—सर्वं तत् अस्मदधः पततु। दिवः मूलं प्रविष्टं, पृथिव्याः शीर्षम्; तस्मिन्सहस्रशाखे अस्मान् सर्वतः पातु। माम्, मम सुतान्, धनं च पातु; द्वेष्यः शत्रुः अस्मान् मा अतिक्रामतु। शापः शापकर्तुः प्रत्यागच्छतु; यः अस्मान् प्रति पापं करोति, तस्य मन्त्रचक्षुः, दुष्टहृदयस्य, पृष्ठं अपि वयं शृणुमः। प्रातः शुभा देवी तारेणोत्थाय, क्षेत्रव्याधेः अधमं श्रेष्ठं पाशं मुंचतु। रात्रिः गच्छतु, हिमः गच्छतु, दुष्टाः गच्छन्तु; क्षेत्रव्याधिः नश्यतु, क्षेत्रं विमुच्यताम्। हरिद्यवस्य, श्वेतयवस्य, तृणस्य, तिलस्य, तिलत्वचः च—क्षेत्रव्याधिः नश्यतु, क्षेत्रं विमुच्यताम्। हलानां, युगानां, बन्धनानां च नमः; क्षेत्रव्याधिः नश्यतु, क्षेत्रं विमुच्यताम्। कर्षकेभ्यः, दूतभ्यः, क्षेत्रपतिरेव च नमः; क्षेत्रव्याधिः नश्यतु, क्षेत्रं विमुच्यताम्। दश वृक्षा, येन अस्य सङ्घातं ग्रहासुराः अङ्गेषु गृहीतम्, तं विमुञ्चन्तु; वनपतिः तं जीवलोकं प्रति नयतु। सः आगतः, उत्थितः; जीवसङ्घः अपि प्रवृत्तः। सः पुत्राणां, मनुष्याणां च पितर् अभवत्, दिव्यतमः। सः अधीयानः, उत्थितः; जीवपुरीम् प्रविष्टः। तस्य शतं वैद्याः, सहस्रं ओषधीः च। देवाः, ब्राह्मणाः, ओषधयः च औषधं विदुः; सर्वे देवाः औषधं पृथिव्याम् अविन्दन्। यः तद् अकुर्वन्, सः गतः; स एव श्रेष्ठवैद्यः। स एव शुद्धः, भिषग्वे ते औषधानि विधत्ते। क्षेत्रात्, विनाशात्, बन्धुषापात्, अभिशप्तात्, वरुणपाशात् च त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिव्यौ ते शुभे स्ताम्। अग्निः स्वैः सह शुभं करोतु, सोमः ओषधिभिः शुभं करोतु; एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बन्धुषापात्, अभिशप्तात्, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। अन्तरिक्षस्य वातः शुभं करोतु, चतस्रः दिशः अनुकूलाः स्युः; एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बन्धुषापात्, अभिशप्तात्, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। एता चतस्रः देव्या दिशः, वातस्य पत्न्यः, सूर्यः पश्यति; एवं त्वां क्षेत्रात्, विनाशात्, बन्धुषापात्, अभिशप्तात्, वरुणपाशात् विमोचयामि। ब्रह्मणा निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। तासु त्वां निहितं करोमि; रोगः विनाशः च दूरे गच्छेताम्। एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बन्धुषापात्, अभिशप्तात्, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। त्वं व्याधेः, अमङ्गलात्, दोषात्, पाशात्, सर्वग्रहात् विमुक्तः। एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बन्धुषापात्, अभिशप्तात्, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। अद्य त्वं शत्रोः विमोचनं प्राप्तः, प्रियः अभवः, सौम्यलोकं प्रविष्टः; एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बन्धुषापात्, अभिशप्तात्, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। देवाः तम् अन्धकारस्य गृहीतं विमोच्य, पापरहितं सूर्यस्य अमृतप्रकाशे स्थापयन्ति; एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बन्धुषापात्, अभिशप्तात्, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। त्वं शोधयिता, शस्त्रं, अस्त्रं, रक्षिता च असि। श्रेयसे सम्प्राप्नुहि, सह सौम्यतया चर। त्वं इषुकः, प्रतिमन्त्रः, प्रतिशापः च असि। श्रेयसे सम्प्राप्नुहि, सह सौम्यतया चर। यं द्वेष्मः, यः अस्मान् द्वेष्टि, तं प्रति गच्छ। श्रेयसे सम्प्राप्नुहि, सह सौम्यतया चर। त्वं प्राज्ञः, वीर्ययुक्तः, शरीररक्षिता असि। श्रेयसे सम्प्राप्नुहि, सह सौम्यतया चर। त्वं तेजस्वी, दीप्तिमान्, ज्योतिः असि। श्रेयसे सम्प्राप्नुहि, सह सौम्यतया चर। द्यावापृथिव्यौ, विस्तीर्णं अन्तरिक्षं, क्षेत्रपत्नीं, महतीं, विचित्रां च, वातरक्षितं अन्तरिक्षं, इह मम यथा अहं दहामि, तथा दहन्तु। देवाः, यज्ञियाः, इदं शृण्वन्तु; भरद्वाजः मे स्तोत्राणि गायति। यः अस्मान् मध्ये पापमना अस्ति, सः पापपाशेन बद्धः भवतु। इन्द्र, सोमपः, यं दुःखेनाह्वयामि, शृणु; यः अस्मान् मध्ये पापमना अस्ति, तम् वज्रेण वृक्षमिव छिनत्ति। त्र्यशीत्या गायकैः, आदित्यैः, वसुभिः, अङ्गिरोभिः च सह, पितॄणाम् हविः पुण्यं च अस्मान् पातु; एषा दिव्यबलया दत्ता। द्यावापृथिव्यौ माम् आलोकयेताम्; सर्वे देवाः माम् उपवर्तन्तु। सोमपूर्णा अङ्गिरसः पितरः दुष्टकृतं पापं दुरितं नयन्तु। एवं सन्दर्भे, देवाः, ऋषयः, औषधयः, क्षेत्रपतयः, अग्निः, सोमः च, सर्वे मिलित्वा, मानवस्य कल्याणाय, रक्षाय, विमोचनाय, ऐश्वर्याय च कार्यं कुर्वन्ति।