भूमिर्न तेनोष्णेन न शीतलेन चापि बाधिता, सा चिरंजीविनी पृथ्वी विवृतां भूयात्। यत्र सोमस्य स्थानं, तत्रैव कल्याणं, तत्रापि आपः सर्पन्ति घृतवत्। प्रजापतिः एतानि प्रजाः सृजति, ताभ्यः धातृः सुमनाः स्यादिति प्रार्थ्यते। ये मनसा च जन्मना च संयुक्ताः, तेषां पोषणेशः मह्यं समृद्धिं ददातु। अनुमतिः देवेषु निष्कल्मषा यज्ञस्य अनुमतिं ददातु, अग्निश्च, हविर्ग्रहिता, मम उपासकस्य सन्निधौ भवतु। हे अनुमते, तव प्रसादेन अस्मासु कृपा भवतु; यद् हविः समर्प्यते, तद् गृहाण, सुतनु, पुत्रांश्च नः प्रयच्छ। अनुमत्या अनुमोदिता, मह्यं बहुधनं, अक्षयं च सम्पदं ददातु; तव अप्रसादे न पताम, तु तव प्रसादे स्थेयम। अनुमतेति सुप्रयुक्तं नाम, सुप्रणीतं च, अनुमत्यै तेन यज्ञं पालय, सर्ववरणे, सौभाग्यं, वीरपुत्रांश्च नः ददातु। अनुमति: इमं यज्ञं शुभक्षेत्राय, वीर्याय, सुताय च आगता; सा तस्याः प्रसादः शुभः, देवाः पालयन्तु यमयं यज्ञं रक्षिणः। अनुमतिः सर्वं जातं, स्थावरं, जङ्गमं, यच्च विश्वे चलति, तस्याः प्रसादे वयं स्थेयम; सा हि अस्मासु अनुकम्पा। सर्वे जना वचसा दिवः पतिं, नानारूपं, नराणां अतिथिं, समागताः; स एव पुरातनः, नूतनः, मार्गकर्ता, एकं नरं प्रति अवर्तत। सहस्रशः एषा दृष्टिः, विप्रस्य चिन्तनं, ऋतस्य ज्योति:। देवाः उज्ज्वलाः, प्रातःकालाः, समं संगृह्णन्ति; निर्दोषाः, प्राज्ञाः, स्वस्थाने, गावः क्रुद्धतमं बलं संगृह्णन्ति। दुःस्वप्नाः, अमंगलानि, दुष्टानि, वैरं, अपवित्राणि नामानि, अशुभवाचः, एतानि वयं नुदामः। यद् इन्द्रः, अग्निः, सर्वे देवाः, मरुतः, ज्योतिष्मन्तः न भग्नवन्तः, तत् सत्यधर्मा सविता, प्रजापतिः, अनुमतिश्च अस्मभ्यं ददतु। येषां बलात् दिशः तिष्ठन्ति, ये वीर्येण महान्तः, अविजित्य बलं येषां, विष्णु-वरुणौ प्राचीं स्तुतिम्। येषां आदेशेन, तेजसा च इदं स्थितं, ये स्वशक्त्या प्रवर्तन्ते, पश्यन्ति च; पुरा देवस्य ऋतेन, बलात्, विष्णु-वरुणौ प्राचीं स्तुतिम्। कानि विष्णोः वीर्याणि वदामि? यः भूमिम् अतीत्य, उपरि स्थानं स्थापयामास, त्रिभिः पादैः विस्तीर्णं जगाम। विष्णोः वीर्याणि गीयन्ते, स इव महद् मृगः गिरिषु विचरन्, दूरं प्रदेशं प्राप। यस्मिन् विष्णोः त्रिषु पादेषु सर्वाणि लोकानि तिष्ठन्ति; विष्णो, अस्मभ्यं विस्तीर्णं वासं ददातु, घृतं पिब, हविर्भुज, यजमानं प्रति गच्छ। विष्णुः एतत् त्रिः पादं स्थापयामास, तस्य मार्गः रजसि निहितः। विष्णुः रक्षकः, अजेयः, त्रिपदं कृतवान्, अत्रैव धर्मान् धारयन्। पश्यत विष्णोः कर्माणि, यस्मात् व्रतानि उद्भूतानि, स इन्द्रस्य सहचारि। तत् विष्णोः परमं पदं सदा विप्राः पश्यन्ति, इव दिवि नेत्रं दीर्घम्। दिवः, हे विष्णो, अथवा पृथिव्याः, अन्तरिक्षस्य महत्त्वात्, मम हस्तौ धनैः पूरय, दक्षिणतः च वामतः च ददातु। वेदः शुभः, नाशकः शुभः, काष्ठं शुभम्, वेदी शुभा, काष्ठं अस्मभ्यं शुभं ददातु; ये देवाः हविर्भिः यज्ञकामाः, तेऽस्मिन्यज्ञे तृप्यन्तु। अग्ने, विष्णो, महद् वां महत्त्वम्; घृतस्य पन्थाः, गुह्यं नाम; युवां सप्त निधीन् वहथः, वां जिह्वा घृतं अस्मभ्यं प्रियं वदतु। अग्ने, विष्णो, महद् वां वासः, प्रियं वां; युवां गुह्यघृते रमथः; स्तुत्या वृद्धिं प्राप्नुथः, वां जिह्वा घृतं अस्मभ्यं प्रियं वदतु। द्यावापृथिव्यौ माम् समाहितं कृतवन्तौ, मित्रः माम् समाहितं कृतवान्, ब्रह्मणस्पतिः माम् समाहितं कृतवान्, सविता माम् समाहितं कृतवान्। इन्द्र, अद्य अस्मान् बलैः, श्रेष्ठैः, पूषय; यो नः द्वेष्टि, स पराजितः भवतु, यं वयं द्विष्मः, तस्मात् प्राणः अपेतु। प्रियम् युवानं, आह्वानवृद्धं, उपेयम्; वयं सश्रद्धा आगताः, स मे दीर्घायुष्यम् ददातु। मरुतः माम् संयुञ्जन्तु, पूषा माम् संयुञ्जतु, बृहस्पतिः माम् संयुञ्जतु; अग्निः माम् सुतैः, धनैः च संयुञ्जतु, दीर्घायुष्यम् ददातु। अग्ने, ये मम प्रतिद्वन्द्विनः जाताः, जातवेदः, ये मयि उत्थिताः, तान् अपाकुरु; तेषां स्थानं अधः कुरु, ये अस्मान् प्रतिष्पर्धन्ते, ते निःशक्ताः भवन्तु, वयं अदितेः स्याम। ये प्रतिद्वन्द्विनः उत्थिताः, तान् नुद, बलात् जय, जातवेदः, ये मयि उत्थिताः, तान् नुद; इमं देशं समृद्धये रक्ष, सर्वे देवाः मम अनुगमनं कुर्वन्तु। तव शतानि स्रुतयः, सहस्रं च नाड्यः, ताः सर्वाः अश्मना अहं निरुद्धाः। तव अधमं मूलं दूरं करोमि, त्वं न फली भव, न जनकः; त्वां अपुत्रं करोमि, अश्मन्यावरणं ते करोमि। अस्माकं अक्षिणी मधुनी भवेताम्, अस्माकं मुखानि शोभनानि स्यु:; अहम् तव हृदि संनद्धः स्याम्, अस्माकं मनांसि बलिना संयुज्यन्ताम्। त्वां मानवेन जन्मना, वस्त्रेण च स्थापयामि; त्वं ममैव स्यान्नान्यस्य, न तेषां स्तुतये। इमं भेषजं खनामि, आरोग्यं, दृष्टये, हर्षाय; यः गतः, तस्य प्रत्यानाय, यः आगतः, तस्य स्वागताय। येन असुरी इन्द्रं देवात् पृथक् अबध्नात्, तेन त्वां बध्नामि, यथा त्वं मम प्रियतमः स्याः। त्वं सोमाय ग्रह्यः, सूर्याय अपि ग्रह्यः; सर्वेभ्यः देवेभ्यः ग्रह्यः; तुभ्यं वयं वचांसि ब्रूमः। अहम् सभायाम् वदामि, त्वं न वद; अहम् वदामि, त्वं न वद; एषः स्तवो ममैव, न अन्यस्य, न तेषां गीताय।