तस्य चिन्तनं तेजसा दीप्तमूर्ध्वं समुत्थितम्। स सुव्रतः सुवर्णहस्तः करुणया व्योम विश्रम्य ममापि मापयत्। देवः सविता तं प्रथमान्ते पितरं प्रति उच्चैः स्थानं नयतु, तस्मै विस्तारं महत्त्वं च ददातु। ततः सविता, नित्यं दिव्यं मह्यं श्रेयांसि पशून् च प्रातिदिनं प्रयच्छतु। देवः सविता वरणीयः, पितृभ्यः रत्नानि दीर्घायुषः च ददाति। स सोमं पिबतु, एष यज्ञे मुदामियात्; पथिकर्ता अपि तस्य ऋतं अनुसरति। अहं तत् सत्यमनसः सवितुः शोभनं वरं वृणे, सर्वं व्याप्नुमानं सौम्यं, यं कण्वः तस्मात् दुग्धवान्, स भाग्याय सहस्रधारं वृषभमिव समृद्धं च। बृहस्पते सवितरौ, तम् उत्तिष्ठयेताम्, तम् दीप्तिं महद् भाग्याय करोताम्। यदि स बध्यमानः वा निरुद्धः वा स्यात्, तं मोचयेताम्; सर्वे देवाः तस्मिन्संयुक्ताः प्रमोदन्ताम्। धाता लोकपतिर्नः धनं ददातु, स नः पूर्णतां ददातु। धाता पूजकस्य पूर्वदिग्भागे अक्षुण्णं दीर्घायुः ददातु; वयं तस्य देवस्य, सर्वदातुः, प्रियताम् इच्छामः। धाता पूजकस्य गृहे पुत्रकामस्य सर्वकामान् ददातु। सर्वे देवाः अदित्या सह तस्मै अमृतत्वं ददातु। धातुः सवितुः च दानानि अत्र ग्राह्याणि स्युः; प्रजापतिः निधिपतिः अग्निश्च नः प्रीयन्ताम्। त्वष्टा विष्णुश्च, सन्ततिं संवर्धयन्तौ, यजमानाय धनं ददाताम्। दिवः, एष व्योम प्र वृथय; पृथिवि, उत्तिष्ठ। धाता, दिवः पतिः, अस्माकं बाधां निवर्तयतु। न तापः न शीतं तं हिंसितवान्; पृथिवी दीर्घायुषी स्यात्, स मृदुका। तस्मिन्यत्र सोमः संस्थितः, तत्र सरितः घृतमदन्ति, तत्र कल्याणम् अस्ति। प्रजापतिः एतानि प्रजाः जनयति; धाता, सुहृद्रूपः, तान् ददातु। ये मनसा जन्मना च संयुक्ताः, पोषणपतिः मे समृद्धिं ददातु। अनुमतिः, अनवद्ये, अस्माकं यज्ञाय अनुमतिं ददातु; अग्निः, वह्निः, मम पूजकस्य समीपे भवतु। अनुमतिः, तव अनुमत्यै अस्मासु सौम्यं कुरु; इयं हविः गृहाण, हे देवि, अस्मभ्यं सन्ततिं च ददातु। अनुमत्याः अनुमतिः अस्मभ्यं अक्षय्यं धनं ददातु; वयं तव अप्रियम् न गच्छेम, तव प्रियं वयं गच्छेम। अनुमति, सुवाख्ये, सुनीते, सर्ववरणे, तेन अस्माकं यज्ञं पालय; धनं शूरपुत्रांश्च अस्मभ्यं ददातु। अनुमति इमं यज्ञं कृषे, वीर्याय, शुभजन्मने च आगता; सा अनुमतिः शुभा, देवाः रक्षिणः अस्य यज्ञस्य रक्षां कुर्वन्तु। अनुमति सर्वमिदं जातं—यत् तिष्ठति, यद् गच्छति, यत् सर्वं चराचरं; वयं तव अनुमत्यै प्रियताम्, त्वमेव अस्मासु सौम्या। सर्वे जनाः वाचं संयोज्य दिवः पतिं प्रति आगताः, स बहुरूपः, नरस्य अतिथिः; स प्राचीनः नूतनः च, पथिकर्ता एकं मनुष्यं प्रति प्रवर्तते। एष सहस्रगुणं दृष्टिः—धियं प्राज्ञस्य, ऋते दीप्तिं। दीप्तिमन्तः सम्यग् उषसः संनीय, निष्पापाः, स्मृतिमन्तः, स्वस्थाने, गावः क्रुद्धतमाः शक्तयः संगृह्णन्ति। दुष्टस्वप्नान्, अमंगलानि, रक्षांसि, द्वेषं, सर्वाणि दुरुक्तानि च वयं दूरं कुर्याम। यत् इन्द्रः, अग्निः, सर्वे देवाः, मरुतः, दीप्तिमन्तः च न भग्नवन्तः—तद् सविता ऋतवान्, प्रजापतिः, अनुमतिः च अस्मभ्यं ददातु। यस्य बलेन दिशः तिष्ठन्ति, ये वीर्यवन्तः, बलिनः, अजय्यशक्तयः, येन शासनं वर्चसा च इदं प्रतिष्ठितम्, ये प्रवर्तन्ते पश्यन्ति च शक्त्या—ते विष्णु वरुणौ, प्राचीं स्तुतिं। विष्णोः वीर्याणि का वः प्रब्रवीमि? यः पृथि्वीः ममाप, यो परं स्थानं प्रतिष्ठापयत्, यः त्रिभिः विक्रमैः पृथिव्याः व्यापकोऽभवत्। विष्णोः वीर्याणि गीतानि, स गवेषण इव गिरिषु विचरन्, स दूरतमं देशं प्राप्तवान्। यस्य त्रिषु विक्रमेषु सर्वाणि भूतानि स्थितानि; विष्णो, अस्मभ्यं विस्तीर्णं वासस्थानं ददातु, घृतं पिब, यज्ञपतिं प्रति गच्छ। विष्णुः एतत् त्रिः पदं न्यधात्, तस्य पन्थाः रजसि निहितः। विष्णुः त्रिभिः पदैः, अभेद्यः, रक्षिता, धर्मं अत्र स्थापयति। विष्णोः कर्माणि पश्यत, यस्य व्रतानि उत्पन्नानि; स इन्द्रस्य योग्यः सखा। तद् विष्णोः परमं पदं सदा विप्राः पश्यन्ति, यथा दिवि नेत्रं दीर्घं विक्षिप्तम्। दिवः, हे विष्णो, अथवा पृथिव्याः, अन्तरिक्षस्य विस्तीर्णात्, मम हस्तौ बहुधनैः पूरय; दक्षिणतः, वामतः च ददातु। वेदः शुभः, छेदकः शुभः, कुत्सारः शुभः, वेदी शुभा, कुत्सारः अस्मभ्यं शुभं ददातु; ये देवाः हविषा यज्ञकामाः, तेऽस्मिन्यज्ञे तुष्टाः स्युः। अग्ने विष्णो, महद् वां महत्त्वम्; घृतस्य पन्थाः, गुह्यं नाम; युवां सप्त रत्नानि वहतः, वां जिह्वा घृतेन अस्माकं हितं वदतु। अग्ने विष्णो, महद् वां वासः प्रियं; युवां गुह्ये घृते रमथः; युवां स्तुत्या वृधथः, वां जिह्वा घृतेन अस्माकं हितं वदतु। दिवापृथिव्या माम् समाहितवन्ति, मित्रः माम् समाहितवान्, ब्रह्मणस्पतिः माम् समाहितवान्, सविता माम् समाहितवान्। इन्द्र, अद्य अस्मान् प्रावर्धय, श्रेष्ठाभिः शक्तिभिः; यः अस्मान् द्वेष्टि, स निहन्यताम्, यं वयं द्विष्म, तस्मात् प्राणो व्यपेतु। प्रियं युवानं, आहूत्यावर्धितं, उपगच्छ; वयं श्रद्धया आगताः, स मे दीर्घायुः ददातु। मरुतः माम् संयुञ्जन्तु, पूषा माम् संयुञ्जातु, बृहस्पतिः माम् संयुञ्जातु; अग्निः माम् सन्ततिना धन्येन च संयुञ्जातु, दीर्घायुः ददातु। एवं, ऋषयः, देवाः, यज्ञकर्तारः च, सवितारं, धातरं, अनुमतिं, विष्णुं, वरुणं, प्रजापतिं, अग्निं, इन्द्रं, मरुतः, पूषाणं, बृहस्पतिं च स्तुत्वा, यज्ञस्य, सन्ततिं, धनं, दीर्घायुषः, सर्वाणि शुभानि च प्रार्थयन्ति।