यथा जलं पिबन् मुखं न शुष्यति, तथैव मम विषये यः कामः स शुष्यत्विति प्रार्थना क्रियते, शुष्कमुखः स मां विहाय गच्छतु। पुनश्च, यथा नकुलः सर्पं विदार्य पुनः संयोजयति, एवं बलिन्, यः कामेन पृथक्कृतः सञ्जायते, तं त्वं पुनः संयोजय। तत्र, यथा द्वौ व्याघ्रौ पितरं मातरं च तृषितौ सन्नद्धौ पीप्सतः, हे ब्रह्मणस्पते, हे जातवेदः, तयोः दन्तान् शुभान् कुरुत। यः भागः तव निधये निर्दिष्टः—शालि, यवः, मासः, तिलाः—तैः तव दन्ताः न पितरं न मातरं हिंसन्तु। आहूता युक्ता सौम्या भवन्तु तव दन्ताः, तेषां शरीरयोः यत् तीक्ष्णत्वं तत् अन्यत्र गच्छतु; दन्ताः न पितरं न मातरं हिंसन्तु। वायुः तान् संजग्म, त्वष्टा पोषणाय धारयति, इन्द्रः तेषां मध्ये भाषते, रुद्रः बलाय चिकित्सति। रक्तपरशुना कर्णयोर् युग्मं कुरु; हे अश्विनौ, वयं चिन्हं चिन्हितवन्तः—तत् अपत्यैः समृद्धं भवतु। यथा देवाः असुराः च कृतवन्तः, यथा मनुष्याः अपि, एवं, हे अश्विनौ, एतत् चिन्हं सहस्रगुणवृद्धये कुरुतम्। उत्तिष्ठ, स्वमहिम्ना समृद्धो भव, हे यव; सर्वाणि विघ्नानि जय, दिव्यं वज्रं त्वां न हन्तु। यत्र त्वां, हे यव, देवतायै श्रोतव्यम् आनीयते, तत्र आकाशवत्, समुद्रवत्, अचलः भूत्वा उत्तिष्ठ। कर्षणभूमयः अखण्डाः सन्तु, संचयाः अखण्डाः सन्तु; कोष्ठाः पूर्णाः सन्तु, वाहकाः अखण्डाः सन्तु। ये मनसा प्रथमं वाचं प्रावर्तयन्, ये सत्यं मनसा अवदन्, तृतीयेन वचनप्रवृद्धिम्, चतुर्थेन गावः नाम अनुप्रयन्ति। स पिता वेद, स माता वेद, स पुत्रः वेद यो अस्ति, यः पुनः दातारः भवति; स आकाशं, अन्तरिक्षं, सूर्यं च आवृत्य, इदं विश्वं जातम्, तत् सृजितम्। अथर्वा पिता, देवबान्धवः, मातुः गर्भः, पितुः प्राणः, युवान्—यः एष यज्ञं मनसा वेद, तस्मै वयं ब्रूमः, तस्मै अत्र प्रकाशयामः। एष गोमयेना पिण्डान् निर्मिमीत, यः तेजस्वी, हविषः विस्तीर्णमार्गः; स रक्तमध्वः अग्रं प्राप्य, स्वेन रूपेण रूपं सृजति। एकया, दशभिः, सम्यग् हविषा; द्वाभ्यां काम्याय, विंशत्या; त्रिभिः वहसि, त्रिंशता; हे वायो, तान् गणशः विमुञ्च। यज्ञेन देवाः यज्ञं यजन्त; एते प्रथमा ऋतवः। ते दिवः शिखराणि प्राप्नुवन्, यत्र पूर्वे साध्या देवाः सन्ति। यज्ञः समुत्पन्नः, स वृद्धः, जातः, पुनः वर्धितः। स देवानां पतिः अभवत्; स नो धनं दत्तु। यदा देवाः देवेषु हविः जुहवुः, मर्त्याः मनसा, मर्त्येन भावेन; तत्र वयं परमे दिवि मोदेम, सूर्यस्य उदये पश्येम। पुरुषेण च हविषा, देवाः यज्ञं विस्तारितवन्तः। ततः बलवत्तरं किमस्ति, यत् ते हविषा उपासत? देवाः अकुशलाः अपि श्वशृङ्गे, गवां च अङ्गेषु, नानाविधं यजन्त। यः एष यज्ञं मनसा वेद, स नो अत्र ब्रूयात्, प्रकाशयेत्। अदितिः द्यौः, अदितिः अन्तरिक्षम्, अदितिः माता, पिता, पुत्रः। सर्वे देवाः अदितिः, पञ्च जना अदितिः, अदितिः जन्म, अदितिः सृष्टिः। वयं पुण्यानां महतीं मातरं, अमृतस्य पत्नीं, सहाय्याय आह्वयामः। बलवती, अक्षया, विस्तीर्णा अदितिः, उत्तमं शरणं, उत्तमं नेतृत्त्वं ददातु। वयं पृथिवीं, दिवं, अदितिं, उत्तमं शरणं, उत्तमं नेतृत्त्वं ददातु, दिव्यं नौकं, पापरहितं, स्रवदं, कल्याणाय प्राप्नुयाम। वीर्यस्य जन्मनि, वयं महत्याः अदितेः नाम वचोभिः कुर्मः। यस्यां बृहदन्तरिक्षं शयितम्, सा त्रिवरं रक्षां ददातु। अहं दित्याः अदित्याः पुत्राणां कृते, देवेषु, तेषां महिमसु च, अकरवम्। तेषां निवासः गम्भीरः, सागरसदृशः; तेषां पूजायाः कोऽपि श्रेष्ठः नास्ति। शुभभाग्यात् उत्तमं श्रेयः गच्छ; बृहस्पतिः तव नेतृत्त्वं करोतु। अधुना, अस्माद् उत्तमाद् भूमेः प्रदेशात्, शत्रून् दूरं कुरु, सर्वान् जनान् आत्मीयान् कुरु। विशाले पन्थानि पूषा जातः; दिवः पन्थानि, पृथिव्याः पन्थानि। उभयोः प्रिययोः वासयोः, स प्रज्ञायन्, अग्रे पृष्ठतः च चरति। पूषा एतान् सर्वान् दिशः जानातु; स नो महता निर्भयेन नेतु। कल्याणदः, दीप्तिमान्, सर्वशक्तिमान्, अश्रान्तः, स प्रज्ञायन् अग्रे गच्छतु। पूषन्, तव शासनात्, कदापि न वयं हिंसायाम। वयं तव स्तोत्रकाराः अस्म। पूषा दक्षिणतः हस्तं दधातु। यत् नष्टं तत् प्रतिनयतु; यत् प्राप्तं तेन साक्षात् संयुज्याम। तव स्तनः, या पोषिणी, हर्षिणी, सौम्या, आमन्त्रयमाणा, उदारः, येन त्वं सर्वं निधिं धारयसि, सा सरस्वति, अस्मिन्नेव हिताय स्थापयेम। तव विस्तीर्णः, निनदमानः स्तनः, या उन्नता, दिव्या, यस्याः तेजः इदं सर्वं शोभयति, स नः धान्यं विद्युता न नाशयतु, न सूर्यरश्मिभिः हिंसयतु। सभा च समिति माम् रक्षेताम्, प्रजापतेः कन्ये, सौहार्देन। येन वयं संयुज्याम, स माम् उपदिशतु; अहम् वृद्धेषु समवेतानां मध्ये सुष्टुतिं वदामि। तव नाम जानिम, हे सभा; त्वं अवध्येति कथ्यसे। ये तव सदस्याः, ते सर्वे मयि सुष्टुतिं कुर्युः। ये अत्र समवेताः, तेषां मध्ये तेजः, प्रज्ञां च ददामि। हे इन्द्र, मां अस्यां सभायां समृद्ध्याः भागिनं कुरु। यत् तव चिन्तनं अन्यत्र गतं, अथवा अत्र तत्र बन्धितं, तत् त्वत्तः प्रत्यावर्तयाम; तव मनः मयि रमेत। यथा सूर्यः तारामध्ये उदितः तेषां तेजः हरति, तथा अहम् स्त्रीषु पुरुषेषु च द्वेषिणां तेजः गृह्णामि। यावन्तः प्रतिद्वन्द्विनः समीपं आगच्छन्ति, यथा सूर्यः सुप्तान् उपरि उदेति, तथा अहम् द्वेषिणां तेजः गृह्णामि। सवितारं तं देवम् अहं स्तौमि, अद्भुतशक्तिमन्तं, प्राज्ञकर्माणं, सत्यम् प्रेरणं, निधिपतिं, प्रियचेतसं।