एकदा ऋषयः जनाः च विविधैः आपद्भ्यः रक्षणाय जङ्गिडमुपविशत्। जङ्गिडः तु सहस्रशक्तिमान् भूत्वा सर्वतः अस्मान् रक्षति—मुखेभ्यः, विषेभ्यः, दुष्टत्वात्, क्लेशात् च। स एव विषं निरुन्धति, पापान् प्रत्युञ्चति, सर्वरोगहरः सर्वत्र रक्षां करोति। देवैः दत्तोऽयं जङ्गिडः प्रमोदपूर्णः, तेन वयं विषं रक्षांसि च व्यथां च जयामः। भङ्गः अपि जङ्गिडः च विषात् माम् रक्षेताम्—कोऽपि वनात्, कश्चन क्षेत्रात्, अन्यः रसेभ्यः आगतः। अयं भूतोपग्रहं च द्वेषं च निवर्तयति, शक्तिमान् जङ्गिडः अस्मान् दीर्घायुषः पारयतु। तत्रेन्द्राय हविः समर्प्यते। वीर्यवान् इन्द्रः स्वैः हरिभिः आगच्छतु, सोमरसं पिबतु, प्रीत्यै हर्षाय च। स्वर्गमधुना तृप्त्वा सोमरसस्य स्वरसस्य मधुरैः शब्दैः इन्द्रः हर्षं लभते। सः बलवान् मित्ररूपः वृत्रं हत्वा, वलस्य द्वाराणि उद्घाट्य, शत्रून् न सहमानः, सोममदेन प्रमुदितः। सोमपानं तस्य अन्तरं यान्तु, अस्माकं भक्तिं विज्ञाय, गीतानि श्रुत्वा, स्वैः रथैः आगत्य, अस्माकं महायुद्धाय प्रमोदं कुर्यात्। इदानीं अहं तानि इन्द्रस्य वीर्याणि कथयामि यानि सः प्रथमतः कृतवान्। वज्रधारी सः अहिं हत्वा, आपः विमोचयत्, दुर्गाणि विदार्य, पर्वतान् अपि विदारयत्। पर्वते शयानं अहिं ताडयामास, तस्मै त्वष्टा दिव्यम् अस्त्रं निर्ममे। तदा आपः गवां नदीनिव प्रवहन्त्यः समुद्रं प्रति जग्मुः। वीर्याय सः सोमं वव्रे, त्रिकद्रुकाणां मध्ये सुतं पित्वा, वज्रं गृहित्वा, पृथिव्याः आद्यं तम् अहिं निहन्यत्। अग्नये च ऋतवः सम्यक् पोषयन्तु, संवत्सराः, ऋषयः, सत्यम् वर्धयन्तु। अग्ने, दिव्यतेजसा प्रकाशस्व, चतुर्दिशं दीप्तिम् वितन्व। त्वं च अस्माभिः एकीकुर्याः, वयं त्वां वर्धयेम। उत्तमश्रियः प्राप्तये उन्नतस्थानो भव। त्वां प्रति ये आगच्छन्ति ते त्वां न हिंस्युः, त्वदीयाः ऋत्विजः कीर्तिमन्तः भूयासुः। त्वं ऋत्विजैः वरणीयः, अस्माकं रक्षणाय प्रसन्नः भव। शत्रुघ्न, रिपुघ्न, गृहे जाग्रतः रक्षां कुरु। स्वबलात् प्रयत्नं कुरु, मैत्र्यै मित्रवत् आचर, बन्धुषु राजसु च श्रेष्ठः भव, अस्मिन् स्थले दीप्तिमान् भव। गूढं विघ्नं प्रमादिनं द्वेषिणं च अतिक्रम्य, सर्वाणि पापानि तर, पश्चात् अस्मभ्यं वीरैः सह समृद्धिं प्रयच्छ। सप्तम्यां, आपः दुष्टैः द्विष्टाः, देवजन्याः, दीप्ताः, प्रतिज्ञापथे स्थिताः, सर्वान् सत्यव्रतद्रोहिणः मलवत् पश्यन्तु। प्रतिद्वन्द्वी वा, बन्धुना वा, क्रुद्धेन ब्राह्मणेन वा उक्तं व्रतम्, तत् सर्वं अस्माभिः अधः पततु। दिवः मूलं प्रसारितम्, पृथिव्याः उपरिष्टात्, तेन सहस्रशाखिना सर्वतः अस्मान् रक्ष। माम्, मम अपत्यं, धनं च रक्ष, द्वेषः न अतिक्रामेत्, रिपवः न विजेषुः। यः कश्चित् अस्मान् प्रति दुष्टभावेन शपथं करोति, तस्य शापः तस्मै प्रत्यगच्छतु, दुश्चिन्तकस्य, अभिचारिणः, तेषां पृष्ठानि अपि वयं शृणुमः। अथोषसि देव्या तारानाम्नि उदितायां, सा क्षेत्रव्याधेः अधमं श्रेष्ठं च पाशं विमोचयतु। रात्रिः अपि गच्छतु, सीतम् अपि, दुष्टाः अपि; क्षेत्रव्याधिः नश्यतु, क्षेत्रं विमुच्यताम्। हरिद्यवस्य, श्वेतयवस्य, तव तृणस्य, तिलस्य, तिलपलाशस्य—क्षेत्रव्याधिर्नश्यतु, क्षेत्रं विमुच्यताम्। हलानां नमः, योकत्राणां च, क्षेत्रव्याधिर्नश्यतु, क्षेत्रं विमुच्यताम्। कर्षकेभ्यः, दूतेभ्यः, क्षेत्रपतेः च नमः, क्षेत्रव्याधिर्नश्यतु, क्षेत्रं विमुच्यताम्। दश वृक्षा अपि, येन रक्षांसि संयुक्तम्, तं जनं विमोचयन्तु, वनपतिः तं जीवलोकं प्रति नेतु। सः आगतः, उत्तिष्ठति, जीवसङ्घः अपि आगतः। सः पुत्रपिता, नृणां च पिता अभवत्, देवतमः। सः अधीतवान्, उत्थितः, जीवपुरं प्रविष्टः। शतानां वैद्याः, सहस्राणि ओषधीनाम्। देवाः, ब्राह्मणाः, ओषधयः च भेषजं विदुः, सर्वे देवाः पृथिव्याम् औषधं विदुः। यः तद् कृतवान्, सः गतः, स एव श्रेष्ठो वैद्यः। स एव शुद्धः औषधानि तव चिकित्सकाय निर्मिमीत। क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धुशापात्, हान्याः च, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां निर्दोषं करोमि। द्यावापृथिव्यौ ते शुभे स्ताम्। अग्निः सखा शुभः अस्तु, सोमः च औषधिभिः सह शुभः। एवं क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धुशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां निर्दोषं करोमि, द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। अन्तरिक्षे वायुः, चतुर्दिशः शुभाः स्युः। एवं क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धुशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा निर्दोषं करोमि, द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। एताः चतस्रः देव्यो दिशः, वातस्य पत्न्यः, आदित्यः पश्यति। तत्र त्वां निहितवानस्मि, रोगनाशं, नाशं च दूरे स्थापयामि। एवं क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धुशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा निर्दोषं करोमि, द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। त्वं रोगात्, अमङ्गलात्, दोषात्, हान्याः पाशात्, सर्वग्रहात् विमुक्तः। एवं क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धुशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा निर्दोषं करोमि, द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। अद्य त्वं वैरात् विमुक्तः, प्रियः अभवत्, सौभाग्यलोकं प्रविष्टवान्। एवं क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धुशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा निर्दोषं करोमि, द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। देवाः तम् तमसः पाशात् विमोच्य, पापरहितम् अमृतस्य सूर्यस्य ज्योतिषि स्थापयन्ति। एवं क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धुशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा निर्दोषं करोमि, द्यावापृथिव्यौ शुभे स्ताम्। एवं मन्त्रैः, ओषधिभिः, देवैः च, जनाः आपदः, रोगान्, शत्रून् च जयन्ति, दीर्घायुषः, सौख्यं, समृद्धिं च प्राप्नुवन्ति।