सर्वे पूज्याः आदित्या धर्मेण सत्यस्य अस्मान् मोचयन्तु, यदि यज्ञस्य विधिम् अनुष्ठातुम् इच्छन्तः किञ्चिद् दोषम् अकरवाम। यजमानाः घृतसमृद्धाः स्रुचाः घृतं जुह्वन्ति; वयं सर्वे देवाः, यज्ञकर्मणि प्रवृत्ताः अपि, इच्छन्तः अपि, सफलाः न अभवाम। यदि किञ्चिद् पापं स्वयम् जानन्तः, अथवा अजानन्तः अकुर्म, सर्वे देवाः तस्मात् अस्मान् विमोचयन्तु। यदि जाग्रतः स्वपन् वा एतत् पापं कृतम्, अतीतानि च अनागतानि च अस्मान् तस्मात् विमोचयन्तु, यथा अप्सु अक्षितः इव। यथा आप्लुतः मलात् विमुक्तः, यथा परिष्कृतं घृतं पवित्रेण शुद्धम्, एवं सर्वे देवाः अस्मान् पापात् शुद्धयन्तु। यदि आदौ अन्नं जानन्तः, न तु विद्यां, बन्धनं कृतवन्तः, कार्षीवणाः इव, अहम् एतत् वैश्वानराय, वैवस्वताय, समर्पयामि; तदा अस्माकं हविः मधुरं भवेत्। वैवस्वतः भागं वितरति, मधुना मधुम् संयुनक्ति; या मातरः इच्छन्त्याः न आगतम्, अथवा पितुः दोषः जातः, स अपसृतः। यदि एषः पापः अस्माकं मातुः, पितुः, भ्रातुः, पुत्रस्य वा आगतः, ये च अस्माकं पूर्वजाः सम्बद्धाः, सर्वेषां चित्तानि शान्तानि भवन्तु। यदि किञ्चिद् ऋणं मया कृतम्, न निर्वृत्तम्, येन यमस्य अधीनः चरामि, तेन, हे अग्ने, अस्मान् ऋणात् विमोचय; त्वं सर्वाणि बन्धानि विद्धि। अत्रैव, अस्मिन्नेव लोके, एतत् पापं प्रतिनिवर्तयामः, जीवमानाः जीविषु एतत् हरामः; यदि परस्य धान्यं भुक्त्वा ऋणं कृतम्, तेन, हे अग्ने, अस्मान् ऋणात् विमोचय। अत्र, अन्यत्र, तृतीयेषु लोकेषु अपि, वयं ऋणमुक्ताः स्याम; सर्वेषु देवपितृणां पथिषु वयं ऋणमुक्ताः निवसाम। यदि हस्ताभ्यां, अक्षवृत्त्याः, पापं कृतम्, तस्मात् तीव्राः अप्सराः उग्रजिता च अद्य अस्मान् ऋणात् विमोचयन्तु। याः तीव्राः अप्सराः, राज्यस्य अधिपाः, यानि जूयमानानि पापानि कृतानि, तस्मात् अस्मान् विमोचयन्तु; न ऋणं, न ऋणी, यमस्य लोके अवशिष्येत। यस्मात् ऋणं गृहीतम्, यस्य भार्यां उपगतः, यस्य समीपं याचकः अभवम्, तेषां वाक्यानि देवाः शुभानि कुर्वन्तु, अप्सराः देवपत्नीः अनुमोदन्तु। यदि जूये, भोजने, वा ऋणं कृतम्, हे अग्ने, अहम् एतत् स्वीकरोमि; वैश्वानरः अस्माकं नाथः अस्मान् धर्माणां लोके नयतु। वैश्वानरं प्रति वदामि—यदि देवेषु किञ्चिद् ऋणम् अस्ति, स सर्वाणि बन्धानि वेत्ति; तदा वयं पक्तव्यम् एकत्र स्याम। वैश्वानरः शुद्धयिता, मां शुद्धयतु, यदा अहम् अभिलाषेण संग्रामं यामि; यत् तत्र अजानन् कृतम्, मनसा पृच्छन्, तस्य प्रायश्चित्तं मे अस्तु। यदि अन्तरिक्षे, पृथिव्याम्, द्यौः, मातरि, पितरि, वा किञ्चित् अहितं कृतम्, एषः गार्हपत्यः अग्निः अस्मान् तस्मात् नयतु, धर्मस्य लोके मार्गदर्शकः भवतु। पृथिवी माता, अदिति जन्मदात्री, अन्तरिक्षं भ्राता, नः अभिशापः मा भवतु; द्यौः पितरः, पितृभागः शुभः अस्तु; मृत्युम् जित्वा, लोके न पताम। यत्र मित्राणि, धर्मकर्मसु, रोगं त्यक्त्वा, अंगैः अक्लिष्टाः, स्वजनैः सह, तत्र स्वर्गे वयं पितरौ पुत्रांश्च पश्येम। वरुणस्य पाशाः, ऊर्ध्वाः अधः च, अस्मात् विमुच्यन्ताम्; दुःस्वप्नं, अमंगलं च दूरं कुर्यात्; तदा धर्मस्य लोके गच्छेम। यत् काष्ठे, रज्ज्वा, पृथिव्याम्, वाचः वा बद्धम्, एषः गार्हपत्यः अग्निः अस्मान् तस्मात् नयतु, धर्मस्य लोके मार्गदर्शकः भवतु। स भाग्यवान् सभायाम् उत्तिष्ठतु, विमोचकः इति नाम्ना; अमृतदाता बन्धनात् मोचयतु। मार्गं कुरु, पन्थानं विचिन्व, बन्धनानि मोचय, बद्धं विमोचय; गर्भः यथा योनिं विहाय गच्छति, एवं सर्वेषु पन्थासु गच्छतु। एषः भागः, हे विश्वकर्मन्, प्राज्ञ, सत्यस्य प्रथमज, तुभ्यं समर्पितः; यत् दत्तम्, जरसा परम्, अखण्डसूत्रम् अतीत्य गच्छेम। केचन तन्मात्रम् अतीत्य गच्छन्ति, येषां पितृदानं लब्धम्; अन्ये, विमुक्ताः, ददति, प्रयच्छन्ति; यः दातुम् इच्छति, स स्वर्गं प्राप्नुयात्। ते गृह्णन्तु, प्रयच्छन्तु, श्रद्धालवः अस्मिन्लोके संयुज्यन्ताम्; यत् तव पक्तं अग्नौ हुतम्, तस्य रक्षायै दम्पती शरणं यान्तु। तपसा महायज्ञम् आरोहामि, एकचित्तः; हे अग्ने, आहूत, जरसा परम्, तृतीयेस्मिन् दिवि, सह भोज्ये मोदामहे। शुद्धाः, परिष्कृताः, योग्याः स्त्रियः, एताः अहम् ऋत्विजां हस्तयोः पृथक् उपवेशयामि; एतत् अभिषेकं ते कामाय, इन्द्रः मरुद्भिः सह मे तत् ददातु। एतत् आसनं, हे संहिता, तुभ्यं ददामि, यत् जातवेदाः निधिरूपेण आनयत्; यजमानः शुभेन अनुगच्छतु, तम् उच्चैः दिवि विद्धि। उच्चैः दिवि, हे देवाः, तम् विद्धि, यः अत्र लोकं वेत्ति; यजमानः शुभेन अनुगच्छतु, तस्य यज्ञदानानि सिध्यन्तु। देवाः पितरः, पितरः देवाः; यः अस्मि, सः अस्मि। अहम् पचामि, ददामि; यजामि, दत्तं ददामि; मां मा निःस्वीकुरुत। राजन्, दिवि स्थितः भव, एतदपि तत्र स्थातु; अस्माकं सम्पूर्णता विद्धि, राजन्, देवः इव अस्मान् अनुगृहाण। महतः दिवः, अन्तरिक्षात्, किञ्चिद् जलबिन्दुः मयि पतितः। सम्पूर्णबलसमेतः, हे अग्ने, मन्त्रैः, यज्ञैः, धर्मकर्मभिः अहम् पोषितः। यदि वृक्षात् पतितम्, तस्य फलम्; यदि अन्तरिक्षात्, स एव वायुः; यत्र यत्र देहे वा वस्त्रे वा स्पृष्टम्, तत्र तत्र आपः अमंगलं दूरं कुर्वन्तु। अभिषेकः, गन्धः, श्रीः, हिरण्यम्, तेजः—एतानि सर्वाणि मम सन्तु, योग्यः पुत्रः अपि; सर्वाणि शुद्धिकरणानि मयि व्याप्यन्ताम्; अमंगलम्, क्लेशः, वैरं मा आगच्छेत्। हे वृक्ष, त्वं दृढाङ्गः, सखा, सेतुः, वीरः भव; गावः बद्ध्वा, बलसम्पन्नः भव; स्थिरः भव, तव जयाः विजयी भवन्तु। दिवः पृथिव्याः, वृक्षेभ्यः, बलसमेतः, आपां तेजसा आच्छादितः, गावः परिवृत्य, इन्द्रस्य वज्रं, रथं, हविषा समर्पय। इन्द्रस्य बलम्, मरुतां गणः, मित्रस्य गर्भः, वरुणस्य नाभिः—एषः, अस्माकं हविः स्वीकृत्य, रथम् आनयतु, हविर् गृह्णातु, हे देव।