सर्वं मनः स्वयमिव यथा राजाश्वो युक्तये नियम्यते, तथा अहं तव मनः मम समीपं आकर्षामि। यथा तृणानि संयुज्यन्ते, एवं तव मनः मयि संयोजितं भवतु। सुवर्ण-लेपनं, मधु, कुस्त, जटामांसी च — एतेन द्वाभ्यामपि हस्ताभ्यां अहं भगस्य प्रियताम् आकर्षामि। ततः बृहस्पतिः त्वां संयुनक्ति, सविता च संयुनक्ति; मित्रश्चार्यमा च, भगश्चाश्विनौ च त्वां संयुनक्ताम्। उच्चा, नीचा, मध्ये च यः अस्ति, सर्वे एकत्वेन संयुक्ताः स्युः; इन्द्रः स्वबलस्य परितः तान् रक्षति — अग्ने, त्वं तान् अस्मभ्यं संयुनक्श्व। ये युद्धाय आगच्छन्ति, ध्वजं पुरतः स्थापयन्तः, तान् अपि इन्द्रः स्वबलस्य परितः रक्षति — अग्ने, त्वं तान् अस्मभ्यं संयुनक्श्व। ग्रहणेन बन्धनेन च शत्रून् वशे स्थापयामः; येषां प्राणाः आयुः च निर्गच्छतः, ते मूर्च्छिताः भवन्तु। एषं ग्रहणं तपसा च इन्द्रस्य अनुमत्याऽहम् अकरवम्; ये अस्माकं शत्रवोऽत्र सन्ति, अग्ने, तान् वशे कुरु। इन्द्रः च अग्निः, सोमः भूमेः च राजा, ते तान् हन्तु; इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्माकं शत्रूणां संपदः हरतु। मनः यथा स्वप्न-सङ्कल्पवद् शीघ्रं दूरं गच्छति, एवं त्वं कास, मनसो मार्गं गच्छन्ती शीघ्रं गच्छ। यथा शरः तीक्ष्णः शीघ्रं गच्छति, तथा त्वं कास, पृथिव्याः पथं गमयन्ती शीघ्रं गच्छ। सूर्यस्य रश्मयः यथा शीघ्रं प्रसरण्ति, तथैव त्वं कास, समुद्रस्य प्रवाहं अनुसरन्ती शीघ्रं गच्छ। यदा त्वं यासि प्रतियासि च, तदा दूर्वा पुष्पवती वर्धताम्; तत्र कुब्जिका वा पद्मिन्युक्तं सरः वा सञ्जायताम्। एष जलानां निमज्जनं, एष समुद्रस्य विश्रान्तिः; सरसि मध्ये अस्माकं गृहानि — तेषां मुखानि अस्मत् पश्यन्तु न। हिमकर्दमेन त्वां पादपक्षेत्रस्य परितः आवृत्य स्थापयामः; अस्माकं भूमयः शीतसरसः — अग्ने, औषधिं साधय। या सर्वान् जयन्ति पालयन्ति च, ताम् मा हिंसीः; तस्याः पालयन्यां सर्वाणि द्विपद् चतुष्पद् च, यच्च अस्माकं अस्ति, पालय। या रक्षन्ति जयन्ति च, तां मा हिंसीः; तस्याः जयायां सर्वाणि द्विपद् चतुष्पद् च, यच्च अस्माकं अस्ति, पालय। या सर्वान् जयन्ति समृद्धिं च वहन्ति, तां मा हिंसीः; तस्याः समृद्ध्यां सर्वाणि द्विपद् चतुष्पद् च, यच्च अस्माकं अस्ति, पालय। या सर्वं वेद समृद्धिं च वहन्ति, तां मा हिंसीः; तस्याः सर्वज्ञायां सर्वाणि द्विपद् चतुष्पद् च, यच्च अस्माकं अस्ति, पालय। हे मेधे, त्वं गवां अश्वानां च अग्रे अस्मभ्यं आगच्छ; त्वं सूर्यरश्मिषु स्थितासि, त्वं अस्माकं यज्ञे पूज्या। अहं मेधां प्रथमान् ब्राह्मणैः प्रेरितां, ऋषिभिः स्तुतां, शिष्यैः पूजिताम्, देवानां साहाय्याय आह्वयामि। या मेधा ऋषयः सत्यजाताः जानन्ति, या देवा जानन्ति, या शुभा मेधा ऋषयः जानन्ति — तां मेधां वयं आत्मनि धारयेम। या मेधा प्राज्ञाः ऋषयः, प्रजाजननाः, जानन्ति — अग्ने, तया मेधया मां अद्य मेधाविनं कुरु। सायं मेधा, प्रातः मेधा, मध्याह्ने मेधा — सूर्यरश्मिभिः वाचा च वयं मेधां धारयेम। पिप्पली, या औषधिः उपनिहिता, या सुप्रसिद्धा — एषा देवैः विन्यस्ताऽस्ति; सा जीविताय पर्याप्ता। पिप्पल्यः, समं वदन्त्यः, जन्मस्थानि स्थापिता; यः एनां जीवतीं प्राश्नाति, स न नश्यति। असुराः त्वां न्यधुः, देवाः पुनरुद्धृत्य स्थापयामासुः — वातजन्यस्य, पतितस्य च औषधिः एषा। त्वं प्राचीना यज्ञेषु स्तुत्या, पुराणा नूतना होतृ च; अग्ने, स्वस्वरूपं पालय, अस्मभ्यं श्रियं दद। ज्येष्ठं हन्तुं जातः, यमस्य मूलात् उत्पन्नः, एनं रक्ष; शतायुः शतं हेमन्तान् सर्वदुःखात् पारय। वीरः व्याघ्रदिने जातः, नक्षत्रे जातः, बलवान् — स पितरं न हन्तु, मातरं जनयित्रीं न पीडयेत्। अग्ने, एनं मम विमोचय — यः बद्धः, यः मन्दभाषिणः; अस्मात् विमुक्ते, तस्य यथोचितं भागं विधेहि। यदि तव मनः विक्षिप्तं स्यात्, अग्निः तव मनः शमयतु; अहं ज्ञात्वा औषधिं साधयामि, यथा त्वं प्रलापात् विमुक्तः स्याः। देवेभ्यः, अनघेभ्यः, प्रलापात्, प्रलपद्भ्यः, असुरेभ्यः — अहं ज्ञात्वा औषधिं साधयामि, यथा त्वं प्रलापात् विमुक्तः स्याः। पिशाचाः त्वां प्रत्यावर्तयन्तु, इन्द्रः प्रत्यावर्तयतु, भगः प्रत्यावर्तयतु, सर्वे अमित्रदेवाः प्रत्यावर्तयन्तु, यथा त्वं प्रलापात् विमुक्तः स्याः। अग्ने, एष ज्येष्ठं न हन्तु; यमस्य मूलात् एनं रक्ष; बन्धनानि ज्ञात्वा विमोचय, यथा सर्वे देवाः त्वां जानेयुः। अग्ने, एतेभ्यः त्रयस्त्रिंशद्भ्यः बन्धनानि विमोचय, येन बद्धाः; बन्धनानि ज्ञात्वा विमोचय, पितरं पुत्रं मातरं सर्वान् मुक्त्वा। येन येन पाशेन सः परिवृतः बद्धः, अङ्गानि अङ्गानि बद्धानि — तानि विमुच्यन्तां, विमोचका हि सन्ति; पूषन्, पापहर, गर्भघ्नं पापं शुद्धय। देवाः त्रितस्य एतत् पापं शुद्धयामासुः; त्रितः मानवेषु शुद्धयामास; यदि ग्रहणं त्वां गृहीतवति, तदा देवाः ब्रह्मणा तद् नाशयन्तु। रश्मयः, धूमः, व्याप्य, पापं, विस्तीर्णानि वा तमांसि वा गच्छ; नदीफेनं अनु गच्छ — पूषन्, पापहर, गर्भघ्नं पापं शुद्धय। द्वादशधा पुरुषस्य यत् पापं त्रितात् प्रक्षालितम् — यदि तस्मात् ग्रहणं त्वां न भक्षयति, देवाः ब्रह्मणा तद् नाशयन्तु। यं वयं देवाः देवेषु अपराधं अकुर्म, हे आदित्या, तस्मात् अस्मान् सत्येन, ऋतेन च विमोचय।