प्राचीनकाले अस्माकं पितरः यथाऽऽरभ्य दूरात् इन्द्रं आह्वयन्, एवं अहम् अपि तं महाबलिनं, विवेकिनं, बहुषु ख्यातं, अद्वितीयं देवमाह्वयामि। यः कश्चन अद्य शत्रुरस्मान् हन्तुमिच्छति, स नोत्थातुं शक्नुयात्; तत्र सर्वतः इन्द्रस्य बाहून् संस्थापयामः। तैः एव बाहुभिः सर्वतः रक्षां विधाय, त्राता नः पातु; हे देव सवितः, सोमराजन्, अस्माकं मनः कल्याणाय कुर्वन्तु। देवाः ददुः, सूर्यः ददौ, द्यौः ददौ, पृथिवी च ददौ। सरस्वती त्रिः स्वेन मनसा विषं व्यपोह्य ददौ। येन जलं यूयं देवाः मरुषु असिञ्चत, तेनैव देवसम्भूतं जलं विषस्य शुद्धये प्रयोक्तुम्। त्वं असुरकन्या, देवसहोदरी, दिवापृथिव्योः जाताऽसि; त्वं रसं विषं च निर्मितवती। इदानीं, प्रवह, श्वस, वर्ध, विस्तारय च; यथा योग्यं लिङ्गं वर्धताम्, तेन स्त्रियं जय। येन कृशाः स्थूलाः भवन्ति, येन रोगिणः निगृह्यन्ते, तेनैव ब्रह्मणस्पते, तस्य लिङ्गं धनुष्काष्ठवत् प्रसारय। अहं तव लिङ्गं धनुषः ज्यानिव प्रसारयामि; सदा अग्रे चर, रक्तवृषभवत्, कदापि न प्रमाद्य। यथा अयं अश्वयुक्तः वाजिनां गणः समं संगच्छति, एवं तव मनः मया सह संगच्छतु, समं सञ्चरतु। अहं तव मनः आत्मनि आकर्षामि, यथा राजाश्वः युक्तिप्राप्तः, यथा तृणानि बध्नन्ति, एवं तव मनः मयि बध्यताम्। गुञ्जाद्यैः मधुना, कुस्तेन, जाट्येन च अहं भगस्य प्रियतां उभाभ्यां हस्ताभ्यां आकर्षामि। बृहस्पतिः त्वां संयुञ्जातु, सविता संयुञ्जातु, मित्रार्यमणौ संयुञ्जेतां, भगाश्विनौ च संयुञ्जेताम्। सर्वोच्चनिचमध्यमाः एकत्वेन स्यु:; इन्द्रः स्वबलैः तान् परिवृत्य, अग्निः तान् अस्माकं योगाय संयुञ्जातु। ये युद्धाय आगच्छन्ति, ध्वजं पुरः स्थापयन्तः, तान् इन्द्रः स्वबलैः परिवृत्य, अग्निः अस्माकं योगाय संयुञ्जातु। ग्रहणबन्धनाभ्यां शत्रून् निगृह्णीम, येषां प्राणा अपगच्छन्ति, ते मूर्च्छिताः भवन्तु। एषं ग्रहणं तपसा च इन्द्रस्य अनुमत्याऽपि कृतम्; येऽत्र शत्रवः, तान् अग्ने निगृह्णु। इन्द्राग्नी, सोम, भूमिपतिश्च तान् हन्तु; इन्द्रः मरुद्गणैः सह शत्रूणां संपदः अस्मभ्यं हरतु। यथा मनः शीघ्रं संकल्पेन दूरं गच्छति, एवं कास, त्वं अपि मनसो मार्गं गत्वा दूरं गच्छ। यथा तीक्ष्णबाणः शीघ्रं पतति, तथा कास, त्वं अपि पृथिव्याः पथं गत्वा अपगच्छ। यथा सूर्यरश्मयः शीघ्रं प्रसरण्ति, एवं कास, त्वं अपि समुद्रस्य प्रवाहं गत्वा दूरं गच्छ। यदा त्वं गच्छसि प्रतिनिवर्तसे च, तदा दुर्वा सस्यम् पुष्पयुक्तं वर्धताम्; तत्र स्रोतः प्रवर्तताम्, वा पुष्करिणी पूर्णा भवतु। एष जलानाम् अवरोहः, एष समुद्रस्य विश्रमस्थानम्; तडागमध्यस्थानि अस्माकं गृहानि, तेषां मुखानि अस्मद् दिक्षु न पश्यन्तु। हिमावरणेन त्वां क्षेत्रस्य चतुर्दिशं परिवेष्टयामः; अस्माकं भूमयः शीतोदकवन्तः, अग्निः औषधं साधयतु। या सर्वान् जयति, रक्षति च, ताम् मा हिंसीः; तस्याः रक्षायाम् अस्माकं द्विपद् चतुष्पद् च सर्वं यदस्ति, तद् रक्ष। या विजयं ददाति, तां मा हिंसीः; तस्याः विजयेन अस्माकं सर्वं पालय। या श्रीं ददाति, तां मा हिंसीः; तस्याः श्रीमत्याः सर्वं पालय। या सर्वज्ञा श्रीं ददाति, तां मा हिंसीः; तस्याः सर्वज्ञायाः सर्वं पालय। हे मेधे, त्वं प्रथमं गावः अश्वैः च अस्मान् प्रति आगच्छ; त्वं सूर्यरश्मिभिः सह, अस्माकं यज्ञाय योग्याऽसि। ब्राह्मणैः प्रेरिता, ऋषिभिः स्तूयमाना, शिष्यैः पूजिता, त्वां देवसहाय्याय आह्वयामि। या मेधा ऋषयः सत्यजाता वेदुः, या देवा वेदुः, या शुभा मेधा ऋषयः जानन्ति, तां वयं आत्मनि स्थापयेम। या मेधा प्राज्ञाः ऋषयः प्रजापतयः वेदुः, तया मेधया, अग्ने, मां आज्ञापय। सायं मेधा, प्रातः मेधा, मध्याह्ने मेधा, सूर्यरश्मिभिः वाचा च वयं मेधां स्थापयेम। पिप्पली, या औषधिः प्रक्षिप्ता, या सुप्रसिद्धा, तां देवाः संस्थापयन्, सा जीविताय पर्याप्ता। पिप्पल्यः समवदन्त्यः जन्मस्थानि स्थापिता, यः एतां जीवतीं भुङ्क्ते, स न नश्यति। असुराः त्वां निहितवन्तः, देवाः पुनः उत्खातवन्तः—वा वातजं वा पतितं वा, तस्य औषधिः त्वम्। त्वं पुरातना, यज्ञेषु स्तुत्या, ज्या च नव्या च होतृ, अग्ने, स्वस्वरूपं पालय, सौभाग्यं दद। ज्येष्ठं हन्तुं जातः, यमस्य मूलात् उत्पन्नः, एनं रक्ष, सर्वाणि पापानि अतिक्राम्य शतायुः भूत्वा जीवय। व्याघ्रदिने नक्षत्रे वीरः जातः, बलवान्, स वृद्धिं प्राप्य न पितरं हन्तु, न जननीं बाधेत। हे अग्ने, एनं मम कृते विमोचय—यो बद्धः, यो मन्दभाषिणः, तस्मात् विमुक्तः स तदर्थं स्वं भागं प्राप्नुयात्, न पुनः उन्मत्तः भवेत्।