यथा वाराः वृत्रं निरुद्धवन्तः, सर्वं तस्य बलं निगृह्णन्त्येव, तथा अहं अग्निना वैश्वानरेण त्वत्तः रोगं अपाकरोमि। दिवस्य वृषाभूतो महेन्द्रः, पृथिव्याः वृषा अयं, त्वं च सर्वस्यैकवृषा भव। सिन्धूनां स्वामी समुद्रः, पृथिव्याः अग्निः अधिपः, नक्षत्राणां स्वामी सोमः—त्वं तेषां मध्ये एकवृषा भव। त्वं देवानां राजाः, नराणां नेता, देवैः सह भागं लभसे—त्वं एकवृषा भव। अहं त्वां अन्तरतः आनीय स्थापनं कृतवान्; त्वं अचलः स्थिरः तिष्ठ। सर्वे जनाः त्वां इच्छन्तु, तव राज्यं न पततु। अत्रैव स्थिरः भव, मा गच्छ, गिरिवत् अचलः तिष्ठ; इन्द्रवत् अत्रैव दृढः स्थिता भव, राज्यं धारय। इन्द्रः एतत् दृढं हविषा धारयामास; तस्मै सोमः ब्रह्मणस्पतिश्च उक्तवन्तौ। द्योः स्थिरा, पृथिवी स्थिरा, इदं सर्वं जगत् स्थिरं, पर्वताः स्थिराः, जनानां राजा अपि स्थिरः। तव राजा वरुणः स्थिरः, देवः बृहस्पतिः अपि स्थिरः; इन्द्राग्नी तव राज्यं दृढं कुर्वतां। स्थिरः, अचलः त्वं शत्रून् जहीहि, द्वेषिणः वशीकुरु; सर्वाः दिशः एकचित्ताः स्युस्तव, सभा अपि अत्र स्थिरा स्थाप्यताम्। एतत् उत्तमं शिरः, सोमेन बलदत्तं, तस्मात्, यत् तस्मात् जातं, तेन तव हृदयस्थं दहामि। हृदयस्थं दहामि, मनसि यत् तिष्ठति तत् अपि दहामि; यथा वातः धूमं वितरति, तथा यत् मनसि तव तिष्ठति तत् मम अपगच्छतु। मम कृते मित्रावरुणौ, देवी सरस्वती, पृथिव्या अन्तरिक्षे, उभे अन्ते, एकीकृते स्ताम्। यानि शराणि रुद्रेण तव अङ्गेषु वा हृदि वा प्रहितानि, तानि अद्यैव, द्विजन्मन्, रोगं अपाकरोमि। यानि शतानि तव शल्यानि अङ्गेषु स्थितानि, तेषां सर्वेषां विषं हरामि। नमः ते रुद्राय, नमः प्रतिद्विषे, नमः विमुक्ताय, नमः पतिताय। एताभिः अष्टधा षड्धा च मिश्रितं यवमुपकल्पितम्; तेन तव शरीरस्य मलाः पश्चिमं प्रवहन्तु, विशुद्धिं कुर्युः। वातः अधः वति, सूर्यः अधः तपति, अदुग्धा धेनुः अधः दुग्धं ददाति—तवापि मलः अधः भवतु। आपः हि भेषजं, आपः रोगं अपाकरोन्ति, आपः सर्वस्य औषधं—ता आपः तव आरोग्यं कुर्युः। त्वं, वायुवत् शीघ्रः भव, अश्व, युक्तः सज्जः; इन्द्रस्य प्रेरणया याहि, मनसा अपि शीघ्रः। मरुतः त्वां युञ्जन्तु; त्वष्टा युद्धे तव पादयोः वेगं स्थापयतु। तव वेगः, अश्व, गुह्ये निहितः, गरुडेषु, वायौ, वा सञ्चरन्; तेन बलिना, महाबल, स्पर्धायां जय, प्रतिद्वन्द्विनः अतिप्राप्नुहि। तव रूपं, अश्व, तव शरीरे नेतृत्वं करोतु; श्रेयः अस्मान् गच्छतु, रक्षां तव। देवः, अक्लिष्टः, तव महतीं स्थिरां प्रोत्साहनं निर्दधातु, यथा द्युलोकस्य ज्योतिः स्वं मापयति। यमः, मृत्युः, अघमारा, निरृति, बभ्रुः, शर्वः, अस्ताः, नीलशिखण्डः—एते दिव्यानां गणाः उत्पन्नाः; ते अस्माकं वीरान् आपद्भ्यः रक्षन्तु। मनसा, हविषा, घृतेन, अहं शर्वं, अस्त्रं, भवं च नृपतिं नमामि; तान् प्रणमामि, तान् वन्दे—ते आपद्वन्तः अस्मद् दूरं नयन्तु। रक्षन्तु अस्मान् आपद्भ्यः, हननात्, सर्वे देवाः, सर्वज्ञा मरुतः; अग्निसोमौ, दक्षवरुणः, वातः, पर्जन्यः च अस्मान् अनुगृह्णन्तु। वः मनांसि, व्रतानि, संकल्पाः एकीकृताः स्युः; ये विच्छिन्नाः, तेषां अपि ऐक्यं करोतु। मम मनसा वः मनांसि गृह्णामि; मम चिन्ता वः चिन्तासु प्रविशतु। वः हृदयानि मम अधीनानि करोमि; मम मार्गं अनुगच्छत। द्यावापृथिव्यौ मयि प्रविष्टे, देवी सरस्वती च; इन्द्राग्नी मयि प्रविष्टौ—सरस्वती अस्मिन् कार्ये सिद्धिं ददातु। न्यग्रोधः देवतानां वासः, अनन्तस्य तृतीयं दिवि; तत्र देवाः अमृतस्य दृष्टिं कुंष्ठं च अविन्दन्। सुवर्णनौका, सुवर्णेन बद्धा, दिवि सञ्चरन्ती; तत्र देवाः अमृतस्य पुष्पं, भेषजं कुंष्ठं च अविन्दन्। एषः ओषधीनां गर्भः, हिमवत्स्थानां गर्भः, सर्वस्य गर्भः—एषः मम भेषजं भवतु। यूयम्, ओषधयः, सोमस्य राण्यः, दूरदर्शिन्यः, बृहस्पतेः जाताः—यूयं अस्मान् आपद्भ्यः विमुञ्चत। यूयं मां शापात् विमुञ्चत, वरुणस्य पाशात्, यमस्य बन्धनात्, सर्वात् दैवात् अपराधात् च। यद् दृष्ट्या, मनसा, वाचा, जागरूकः, स्वप्नस्थः, कृतं, तत् सोमः स्वशक्त्या अस्मान् विशोधयतु। यज्ञः जयति, अग्निः जयति, सोमः जयति, इन्द्रः जयति। सर्वासु संग्रामेषु विजयी स्याम; अग्निहोत्रं कुर्मः। मित्रावरुणौ, प्रज्ञौ, सुतपसौ, अस्मिन्नेव बलं ददातु, मधु प्रवहतु। आपदं दूरं कुरुतं, अपगच्छयतं; यद्यपि पापं कृतं, तस्मात् अस्मान् विमोचयतम्। इन्द्रेण, वीर्येण, सखायः, हृष्यत; तस्य वीर्ये समगच्छत। सः संग्रामे जयति, पशून् विजिग्ये, वज्रधारी, स्पर्धासु विजयी, शत्रून् शक्त्या नुदति। इन्द्रः विजयी; अन्यः कोऽपि न विजयी भवतु। सः राज्ञां मध्ये परमराजा। सः स्तुत्यः, पूज्यः, उपास्यः, अत्रैव अर्चनीयः। त्वं, इन्द्र, परमराजा, विश्रुतः; त्वं महद् बलं जनानां मध्ये। त्वं एतेषां दिव्यानां गणानां अधिपः; तव राज्यं, प्राणसम्पन्नं, न क्षीयताम्। पूर्वतः त्वं राजा, इन्द्र; उत्तरतः त्वं वृत्रहा, रिपुघ्नः। यत्र सिन्धवः यान्ति, तत्र तव जयः; दक्षिणतः, वृषन्, त्वं हविर्गृह्णासि।