अथ एकदा, रोगः जनस्य शरीरं व्याप्य स्थितः। तं रोगं, पक्षिणं इव नीड़ात् निपातितं, दूरं विसर्जयन्ति—सूर्यः आरोग्यं ददातु, चन्द्रः तव व्याधिं आकर्षतु। विविधाः रोगाः—कश्चित् श्वेतः, कश्चित् कृष्णः, कश्चित् रक्तः, द्वौ कपिलौ—सर्वेषां नामानि आह्वयामि, हे मनुष्यानां नाशकाः, दूरं गच्छन्तु। प्रसववती स्त्री, व्याधितः, कण्ठवृद्धिः, गलगण्डः—सर्वे रोगं निपातयन्ति, तस्य रोगः नश्यति। मम इदं हविः, मनसा संकल्पितं, स्वाहा इति समर्पितम्। मनसा संकल्पितं हविः समर्पयामि। यस्य भयस्य आसनं, तस्य मुक्त्यर्थं अयं यज्ञः समर्पितः। जनाः त्वां पृथिवीमिति संबोधयन्ति, अहं तु सर्वतः निरृतिं जानामि। जीवेषु हविर्भावं कुरु, अयं तव भागः—एतान् पापात् विमोचय, स्वाहा। एवं, हे निरृति, अस्माकं पापमुक्ता भव; लोहेन बन्धनं छिन्धि; यमः त्वां पुनः ददाति—यमाय, मृत्यवे नमः। हे लोहमयी, दारुमयी, छिद्रिता, मृत्युषु सहस्रशः नाम्ना निर्दिष्टा—यमेन पितृभिः सह परमं स्वर्गं गच्छ। वराणवृक्षः, दिव्यः वनस्य अधिपः, रोगं निवारयति; यः रोगः अस्मिन प्रविष्टः, देवाः तं दूरं कृतवन्तः। इन्द्रस्य, मित्रस्य, वरुणस्य आज्ञया, सर्वेषां देवतानां वचनेन, रोगं तव दूरं कुर्मः। यथा आपः वृत्रं निवारयन्, तस्य बलं निरोधयन्, तथा अग्निना, वैश्वानरेण, रोगं तव दूरं कुर्मः। महान् इन्द्रः दिवः वृषभः, पृथिव्याः वृषभः अयं; सर्वस्य एकः वृषभः भव। समुद्रः प्रवाहानां अधिपः, अग्निः पृथिव्याः स्वामी, चन्द्रः ताराणां स्वामी—तत्र एकः वृषभः भव। त्वं देवतानां स्वामी, मनुष्यानां नेता; देवेषु तव भागः—एकः वृषभः भव। अहं त्वां अन्तःतः आनीतवान्; स्थिरः भव, अचलः; सर्वे जनाः त्वां इच्छन्तु, तव शासनं न पततु। अत्र स्थिरः भव, न गच्छ; पर्वतवत् स्थिरः स्थातुम्; इन्द्रवत् स्थिरः अत्र तिष्ठ, शासनं धारय। इन्द्रः एतत् स्थिरं हविः स्थिरं धारयत्; तस्मै सोमः, ब्रह्मणस्पतिः अपि उक्तवन्तः। दिवः स्थिरं, पृथिव्याः स्थिरं, सर्वं जगत् स्थिरं; पर्वताः स्थिराः, जनस्य राजा स्थिरः। तव राजा वरुणः स्थिरः, देवः बृहस्पतिः स्थिरः; इन्द्रः अग्निः च तव शासनं स्थिरं धारयतु। स्थिरः, अचलः, शत्रून् निपातय, विरोधिनः विजितवान्; सर्वदिशाः एकस्मिन कार्ये संलग्नाः, अस्माकं सभा स्थिरं स्थाप्यताम्। एष उत्तमः शिरः, सोमेन बलदत्तः; तस्माद् उत्पन्नं येन, तव हृदयस्थं दहामि। तव हृदयस्थं दहामः, तव मनःस्थं दहामः; यथा वायुः धूमं तिरस्करोति, तथा यत् तव मनसि, तत् मत्तः दूरं भवतु। मम कृते, मित्रः वरुणः, देवी सरस्वती, भूम्याः मध्यम्, द्वे अन्ते, मम कृते एकीकृत्यन्ताम्। यद् बाणं रुद्रः तव अङ्गेषु वा हृदये वा सन्दत्तवान्, अद्यैव, द्विजाति, तं रोगं दूरं कुर्मः। यानि शतानि तव शराणि अङ्गेषु स्थितानि, तेषां सर्वेषां विषं हृत्वा आह्वयामि। रुद्राय नमः, विरोधिन्यै नमः, मुक्ताय नमः, पतिताय नमः। अष्टधा षड्धा मिश्रैः यं यवः निर्मितः, तेन तव शरीरस्य मलः पश्चिमं प्रवाह्यताम्। वायुः अधः वाति, सूर्यः अधः दहति; दुह्यमाना गौः अधः दुह्यते—तव अपवित्रं अपि अधः भवतु। आपः हि आरोग्यकराः, आपः रोगं निवारयन्ति; आपः सर्वस्य औषधम्—ताः आपः तव आरोग्यं कुर्युः। वायुवत् शीघ्रः भव, अश्व, युक्तः, सज्जः; इन्द्रस्य प्रेरणया, मनसः शीघ्रत्वेन गच्छ। मरुतः, सर्वज्ञः, त्वां युञ्जन्तु; त्वष्टा युद्धे तव पादयोः वेगं स्थापयतु। तव शीघ्रता, अश्व, गूढा, गृध्रः वा वायुः वा गच्छन् वा; तेन बलं, वीर, स्पर्धायां जय, दौरे प्रतिस्पर्धिनः अतिक्राम। तव स्वरूपं, अश्व, तव शरीरं नेतु; सौभाग्यं अस्माभ्यं, रक्षणं तुभ्यं; देवः, अकिप्तः, तुभ्यं महान् बलं ददातु, यथा दिवि प्रकाशः स्वं मापयति। यमः, मृत्युः, अघमारा, निरृति, बभ्रुः, शर्वः, अस्ताः, नीलशिखण्डः—दिव्यः गणः उत्पन्नः; ते अस्माकं वीरान् आपत्तेः रक्षन्तु। मनसा, हविः, घृतैः, शर्वं, अस्त्रं, राजा भवम् पूजयामि; नमः, प्रणामः, तेषां कृते—ते आपत्तिकर्तारः दूरं नयन्तु। अस्मान् आपत्तिकर्तृभ्यः, हत्याय, सर्वे देवाः, मरुतः, सर्वज्ञः, अग्निः सोमः, कौशलवान् वरुणः, वातः, पर्जन्यः च, अस्माकं कृते अनुग्रहं कुर्युः। तव मनः, व्रतं, संकल्पः एकीकृतः भवतु; ये विभक्ताः, तेषां अपि एकत्वं अहं स्थापयामि। मनसा तव मनः गृह्णामि; मम विचारः तव विचारे प्रविशतु। तव हृदयम् अधीनं कुर्वे; मार्गं मम अनुसर। दिवः पृथिवी च मयि तन्तुना बद्धे, देवी सरस्वती; इन्द्रः अग्निः च मयि तन्तुना बद्धे—सरस्वती अस्मिन कार्ये सिद्धिं ददातु। पवित्रः उदुम्बरवृक्षः देवतानां निवासः, अनन्ते तृतीयः दिवि; तत्र देवाः कु्ष्ठं आरोग्यं, अमृतदर्शनं प्राप्तवन्तः। सुवर्णयुक्तः सुवर्णबद्धः नौः दिवि गच्छति; तत्र देवाः अमृतपुष्पं, आरोग्यं कु्ष्ठं प्राप्तवन्तः। एवं, मन्त्रैः, हविः, देवतानां अनुग्रहैः, रोगः निवारितः, शासनं स्थिरं, एकत्वं स्थापितं, आरोग्यं प्राप्तं, देवैः रक्षितं, अमृतदर्शनं लब्धम्।