यद् यद् बलं हृदयस्स्थं, यद् यद् संकल्पः मनसि प्रविष्टः, तानि सर्वाणि हविषा घृतैश्च शमयामि। भवतां बान्धव्यम् मयि प्रमोदं लभताम्। अत्रैव स्थीयताम्, मा गच्छत। पूषा भवतः पन्थानं परं करोतु। गृहेश्वरः पश्चात् त्वां आह्वयतु। भवतां बान्धव्यम् मयि प्रमुद्यताम्। शरीराणि संगच्छन्तां, मनांसि संगच्छन्तां, व्रतानि च संगच्छन्ताम्। एष वाचस्पतिर्भगः सर्वान् संगच्छयतु। मनसाम् एकता भवतु, तथा हृदयानाम् अपि। भगस्य यद् किञ्चिद् श्रान्तं तेन सर्वान् संगच्छयामि। यथा आदित्या वसुभिः सह, क्रुद्धैः मरुद्भिश्च, न विभक्ताः आसन्, एवं अत्र जनाः अपि अविभक्ता एकचित्ताः स्युः। यः भवतां प्रतिद्वन्द्वी गृहात्, तं दूरं नयामि। अनवरोधेन हविषा, हे इन्द्र, सः दूरं गच्छतु। इन्द्रः वृत्रहाः तम् अतीव दूरं नयतु, यतः सः पुनः अनन्तकाले न प्रतिनिवर्तते। सः त्रिषु देशेषु, पञ्चसु जनासु, त्रिषु ज्योतिषां प्रदेशेषु गच्छतु, यतः सः न पुनरागच्छति, यावत् सूर्यः दिवि तिष्ठति। ये तम् परिवेष्टारः, ये तस्य प्रतिद्वन्दिनः, तेषां हृदयानि दीप्तः अग्निः जिह्वाभिः प्रविशतु। दीर्घायुष्कामाय अग्नेः दहस्थानं गृह्णामि, यस्य धूमं निरीक्षते। यः एषां वह्निं, क्षत्रियैः स्थाप्यते, नाभौ न स्थापयति, सः मृत्यवे नियतः। ये चरन्ति, तं न हिंस्युः, न च सः दुःखं प्राप्नोति; यः क्षत्रियः, अग्नेः नाम गृह्णाति, स दीर्घायुः भवति। सः दिवि स्थितः, पृथिव्याम् अपि स्थितः, सर्वे लोके स्थितः; पर्वतानि स्वस्थाने स्थितानि, स्थितान् अश्वान् अपि स्थापयामि। यो गच्छनमार्गं, प्रतिगमनं, निवर्तनं च वेद, सः रक्षकः – तम् आह्वयामि। हे जातवेदः, निवर्तस्व; शतम् अपि ते प्रतिनिवर्तताम्, सहस्रं प्रतिनिवर्तताम्; तैः पुनः अस्मान् पुनर्योजय। येन भावेन, येन हविषा, त्वं पुनः पूर्यस्व; या भार्या गृहम् आनीता, सा रसेन वर्धितां भवतु। सा पोषेण वर्धतु, श्रीया वर्धतु; एते धनवन्तौ, सहस्रतेजसौ, अविघ्नौ स्ताम्। त्वष्टा भार्यां ससर्ज, त्वष्टा त्वां पत्यं चकार; सः त्वष्टा युवयोः सहस्रवर्षाणि ददातु, दीर्घायुष्मान् कुर्यात्। एष मेघपतिर्नो रक्षतु, गृहेषु असमं रक्षन्। त्वं मेघपते, गृहेषु बलं धारय; अस्मभ्यं समृद्धिं धनं च ददातु। हे सहस्रसमृद्धे देव, त्वं नः स्वामी; तस्मात् अंशं नः ददातु, तत् अस्मभ्यं प्रयच्छतु, वयं च त्वयि भजामहे। सः अन्तरिक्षे पतति, सर्वाणि भूतानि घोषयन्; तुभ्यं, हे देव, तस्मै महते तेजसे इदं हविः समर्पयामि। ये त्रयः कृष्णाः दिवि देववत् स्थिताः, तान् सर्वान् अहं अवहितः आह्वयामि, अस्माकं अविघ्नाय रक्षायै। तव जन्म आप्सु, उपवेशनं दिवि, महत्त्वं समुद्रे, पृथिव्याम् अपि; तुभ्यं, हे देव, तस्मै महते तेजसे इदं हविः समर्पयामि। त्वं निरोधः, हस्ताभ्यां धारयसि, रक्षांसि अपाकरोषि; सन्तानं धनं च गृह्णन्, निरोधहस्तः उदितः। हे निरोधहस्त, गर्भं धारय, पुत्रोत्पत्तये; पुत्रं सीम्नि स्थापय, पुनः पुनः अस्मभ्यं प्रापय। या निरोधहस्तिः अदित्या पुत्रकामया अधारयत्, ताम् त्वष्टा उपधत्त, यथा पुत्रं बन्धयेत्। आगच्छामि, आगतम् नाम गृह्णामि; इन्द्रस्य वृत्रहणः, वासवस्य शतक्रतोः प्रियताम् इच्छामि। येन पन्था सविता सूर्यं निनाय, अश्विनौ पन्थानं निनयतुः, तेन भगः माम् अवदत् – भार्यां नय। तव यः अंकुशः, हे इन्द्र, धनदः, महती सुवर्णमयी, तेन भार्या लभ्यताम्; त्वं मां ददास्व। रोगः पततु, नीडात् विहग इव; सूर्यः आरोग्यं ददातु, चन्द्रः व्याधिं निष्कसतु। एकः हरितः, एकः कृष्णः, एकः रक्तः, द्वौ कपिलौ; एतान् सर्वान् नाम्ना आह्वयामि, हे नराशंस, गच्छत। या प्रसूता, या पीडिता, सा रोगं त्यजतु; गलगण्डिनी त्यजतु, गलगण्डः अपि शम्यताम्। एषा मे हविः गृह्यताम्, समाहितेन चेतसा, स्वाहा; समाहितेन चेतसा इदं हुतम्। यस्मै भीते उपवेशनम्, तस्मै बधनमुक्तये इदं समर्पयामि; जनाः त्वां पृथिवीमिति आहुः, अहं त्वां निरृतिं सर्वतः वेद्मि। भव भूतानां मध्ये हविष्मती, एष ते भागः अस्मासु; एतान् पापात् मुञ्च, स्वाहा। एवं हे निरृति, अस्मान् पापात् विमुक्त्या भव; आयसीन् बन्धान् छिन्धि; यमः त्वां पुनः मम ददाति – तस्मै यमाय, मृत्यवे नमः। हे आयसे, हे दारुके, हे विदारिते, मृत्यूनां मध्ये सहस्रनाम्नि, यमेन पितृभिः सह परं स्वर्गं गच्छ। एष वरुणवृक्षः, वनस्य देवः, रक्षति; यद् रोगः अस्मिन प्रविष्टः, तं देवाः अपाकुर्वन्। इन्द्रस्य, मित्रस्य, वरुणस्य आज्ञया, सर्वेषां देवतानां वचसा, रोगं त्वत्तः व्यपाकुर्मः। इति, मन्त्रशक्त्या, हविषा, देवतानां कृपया, सर्वे जनाः एकत्वेन, बलिना, दीर्घायुष्मन्तः, समृद्धाः, रोगरहिताः, पापमुक्ताः, सौम्याः, यथासुखं जीवन्तु।