सर्वे प्राणाः पुनः प्रत्यायान्तु, आत्मा च नः प्रत्यवर्तताम्। दृष्टिः च जीवनं च नः पुनरागच्छेताम्। अस्माकं शरीरेषु स्थितः, अव्ययः वैश्वानरः सर्वान् दुरितानि दुरापदं च दुरं नयतु। तेजसा बलिना शरीरेण च मनसा च शुभेन च वयं संयुज्येमहि। तवष्टा अस्मिन्नेव क्षेत्रे बलं महद् अस्मभ्यं ददातु, यच्चापि किञ्चिद् दोषयुक्तं शरीरमस्माकं तत्तेनापहृतम् अस्तु। एषा परा शक्तिः युक्ता, या इन्द्रस्य जयाय स्तूयते। तस्य ऐश्वर्यं, महद् ऐश्वर्यं, वर्षेण यथा तृणानि वर्धन्ते तथा वर्धेत। तस्मै, हे अग्ने सोम च, ऐश्वर्यं धनं च स्थापयताम्। अस्मिन् जनसमूहे तस्मै ताम् परां शक्तिं दत्तम् अस्तु। योऽपि सखा वा असखा वा अस्मान् प्रतिबध्नाति, तं सर्वं यजमानस्य कृते नाशय। देवानां बहूनि पन्थानः स्वर्गमधश्च गच्छन्ति। यः कश्चन तेषां पन्थानं अनुयातुम् इच्छति, तस्मै सर्वे देवाः रक्षां ददतु। ग्रीष्मः, हेमन्तः, शिशिरः, वसन्तः, शरद् वर्षा च, एते सर्वे अस्मान् शुभ्रतया योजयन्तु, पशुभ्यः अपत्येभ्यश्च तद् वितरन्तु। वयं देवाः छायायां वसाम। अस्मिन वर्षे, परे वर्षे, सम्पूर्णे वर्षे, मह्यं नमो दत्तम् अस्तु। एतेषां प्रियतमेभ्यः वयं सदा शुभचिन्तनाः, सुखिनश्च स्याम। देवाः नः, न गृहेषु, न बन्धुषु, न सर्पः हन्तु। सः निगृहीतः एव न मुक्तः भवतु, न च बद्धः सन् पलायेत। दिव्येभ्यः नमः, कृष्णाय नमः, पिङ्गलाय दीर्घायुषे च नमः, हरिताय स्वजाताय च नमः, दिव्येभ्यः पुनः पुनः नमः। त्वां तव दातृभिः समर्थकैः च सह हन्यामि। ये त्वया सह हन्ति तान् अपि हन्यामि। तव जिह्वां मम जिह्वया बध्नामि, तव मुखं मम श्वासेन रोधयामि। एष एवौषधिः, एष रुद्रस्यौषधिः, येन शतशराः एकस्मात् पुरुषात् अपाकृष्यन्त। जालविषस्यौषधिना सिञ्चामि, तेनौषधिना जीविताय कृपां कुरु। अस्माकं सुखं, प्रीतिर्भवतु; न किञ्चिद् अहितं स्यात्। पृथिवी क्षमयतु, सर्वं नः औषधं भवतु। इन्द्रः दातृवाँस् अस्मभ्यं कीर्तिं ददातु, द्यावापृथिव्यौ च कीर्तिं ददाताम्। सविता देवः कीर्तिं ददातु, अहं चात्र दातृणां प्रियः स्याम्। यथा इन्द्रः द्यावापृथिव्योः मध्ये कीर्तिमान्, आपः ओषधयश्च यथा कीर्तिमन्तः, तथा वयं सर्वेषां देवतानां मध्ये, सर्वेषां भूतानां मध्ये कीर्तिमन्तः स्याम। इन्द्रः कीर्तिमान्, अग्निः कीर्तिमान्, सोमः जातः कीर्तिमान्, अहं सर्वेषां भूतानां मध्ये अतीव कीर्तिमान् अस्मि। वृषभाणां मध्ये त्वं प्रथमः, गायां मध्ये त्वं अरुन्धती। वन्ध्यानां, शिशूनां, चतुष्पदां च रक्षां ददातु। ओषधिः अरुन्धत्या सह रक्षां ददातु, साऽस्माकं गोष्ठं दुग्धपूर्णं, रोगरहितं, नरांश्च कुर्यात्। सर्वरूपिणीं भाग्यवतीं जीवमानाम् आह्वयामि, सा रुद्रस्य अस्त्रं गवः दूरं नेतु। आर्यमा प्रभातायां स्तूयमानः स्फुरति। सः कन्यायाः पतिं अन्विषन्, तस्मै पतिं प्राप्नोतु, वराय च पत्नी जायेत। आर्यमन, अन्येषां संयोगः श्रमवर्जितः अस्तु, अस्य चान्यैः संयोगः श्रमवर्जितः अस्तु। स्रष्टा पृथिवीं स्थापयामास, स्रष्टा दिवं सूर्यं च स्थापयामास। स्रष्टा तस्यै योग्यं पतिं नियुक्तु। आपः मे माधुर्यं ददातु, सूर्यः मे प्रकाशं ददातु। तपसा जाताः सर्वे देवाः मे तेजो ददातु, सविता देवः मे दीप्तिं ददातु। अहं पृथिवीं दिवं च व्यदधाम, ऋतून् सप्त च प्रावर्तयम्। अहं सत्यं च अनृतं च वदामि, दिव्यां वाचं मानुषीं च वदामि। अहं पृथिवीं दिवं च सृजामि, सप्त ऋतून् नद्यश्च प्रावर्तयम्। सत्यं च अनृतं च वदामि, अग्निसोमयोः सखा स्मि। वैश्वानरः अस्मान् रश्मिभिः शुद्धयेत्, वायुः श्वासेन, द्यौः व्योमभिः शुद्धयेत्। द्यावापृथिव्यौ दुग्धसमृद्धे, ऋतधृते, यज्ञयोग्ये, दुग्धेन अस्मान् शुद्धयेताम्। विश्वां मधुमतीं वाचं गृहीत्वा, या अङ्गैः समृद्धा, पृष्ठतः सुसंस्कृता, तया वयं संयुक्ताः, सह भोजने स्तुवन्तः, धनिनः स्याम। विश्वदीप्तिं गृहीत्वा, शुद्धाः, दीप्ताः, प्रकाशवन्तः सन्तः, इच्छया अत्र प्रमुदमानाः, स्वयम् उदितं सूर्यं पश्येम। या निरृतिः देवी ग्रीवायाम् अबध्नात्, या दुःखमोचनी, तां ते विमोचयामि, आयुषे तेजसे बलाय च। पुनर्जातः, पोष्यं खाद। निरृते, तीक्ष्णतेजोवती, तुभ्यं नमः। तव लौहम् बन्धनं अपास्यामि। यमः त्वां मम प्रत्यावर्तयति, तस्मै यमाय मृत्यवे च नमः। लौहं, दारु, तीक्ष्णं बन्धनं, यानि चात्रोक्तानि, सह सहस्रैः मृत्युभिः, यमः पितृभिः सह एनं परं स्वर्गं नयतु। अग्ने, युवन्, वीर्यवान्, सर्वेषां मध्ये प्रज्वलसि, हवे स्थाने प्रज्वलसि, अस्मभ्यं धनं वह। समागताः स्युः, सह वदन्तु, मनांसि एकानि कुर्वन्तु। पूर्वे देवाः एकचित्ताः सन्तः स्वं भागं यजमानाः आसन्। संकल्पः, सभा, विचारः च एकतया सन्तु। एकाहुतिर्न इयं भवतु, समानीनां मनांसि कुर्वन्तु। एकं ध्येयम्, एकं हृदयं, एकं मनः स्यात्, यथा वः सह वसतः सुखमस्तु। क्रोधः द्वेषः च निहन्यताम्, मनसा युक्ते बाहू अधः क्रियेताम्। तेषां बलं दुरं नय, तेषां तेजः निष्कृन्त, अस्मभ्यं धनं दत्तम्। तेषां हस्तेभ्यः शस्त्रं छिन्दामि, यत् देवैः अशक्तं कृतम्। एषा आहुतिर्न शत्रूणां बाहू छिन्दातु। इन्द्रः प्रथमं असुराणां शस्त्रं अशक्तं कृतवान्। मम सखायः स्थिर इन्द्रेण सह जयन्तु। शत्रवः, येषां हस्ताः अशक्ताः, आगच्छन्तु, वशे स्थाप्यन्ताम्। ये युद्धाय सेनया अभिगच्छन्ति, हे इन्द्र, तान् महावधाय समर्पय, पापकृतः निहन्य। ये प्रसरन्ति, यान्ति, क्षिपन्ति, धावन्ति, ते शत्रवः अशक्ताः स्युः। अद्य, हे इन्द्र, तान् दूरं नय।