सहस्रचक्षुः स भगवान् इन्द्रः, शपथं रथं योजयित्वा, मम शप्तारं यथानाथस्य गुहायां शृगालः पदान्वेषणाय समीपमागच्छत्। ततः वयं शपथं प्रति प्रार्थयामः—यथा वह्निः सरः दहति, तथा अस्मद्भ्यः शपथः निवर्तताम्; यथा विद्युत् वृक्षं तुदति, एवं अस्माकं शप्तारं तुदतु। यः कश्चन अस्मान् शपति, अथवा यं वयं शपामः, यश्च शापात् अस्मान् शपति, तमहम् मृत्यवे क्षिपामि, यथा जीर्णशाखां श्वानाय। यत् तेजः सिंहे, व्याघ्रे, चित्ररुरुके, दीप्ते अग्नौ, ब्राह्मणे, सूर्ये च वर्तते, तद् दैवी सौम्या शक्तिः या इन्द्रं जनयत्, सा महिमा संयुक्ता अस्मान् आगच्छतु। या गजे, द्व्यश्रुंगे, सुवर्णे, प्रभायाम्, आपः, गोषु, नरषु च वर्तते, सा सौम्या देवी या इन्द्रं जनयत्, सा महिमा संयुक्ता अस्मान् आगच्छतु। या रथे, चक्रे, वृषभे, बलम्, वायौ, वर्षसि, वरुणस्य तेजसि च वर्तते, सा सौम्या देवी या इन्द्रं जनयत्, सा महिमा संयुक्ता अस्मान् आगच्छतु। या राजनि, दुन्दुभौ, प्रमाणे, अश्वे, बलम्, पुरुषे, कौशल्यम् च वर्तते, सा सौम्या देवी या इन्द्रं जनयत्, सा महिमा संयुक्ता अस्मान् आगच्छतु। इन्द्रेण प्रेरिता महिमा, हविरपि महद् भूयात्—सहस्रशक्त्या, सुपोषिता, सुसिद्धा, दीर्घदर्शिनी, प्रसृतिः। सैव हविरुत्कर्षं न वृद्धये, न तु ज्येष्ठ्याय। इन्द्राय महिमानं महिमभिः, तम् उज्ज्वलम्, श्रद्धया यजामहे; स नः इन्द्रः स्वप्रेरितं राज्यं ददातु; तव महिमा दानात् वयं महिमन्तः स्याम। महिमा इन्द्रस्य, महिमा अग्नेः, महिमा सोमस्य जातिः; सर्वेषां भूतानां महिमा, अहं तेषां मध्ये महिमान्। दिवः पृथिव्याः च अस्माकं रक्षां स्यात्; सोमः सविता च रक्षां दद्याताम्; अन्तरिक्षं नः सुरक्षितं स्यात्; सप्तर्षीणां हविषा अस्माकं रक्षां स्यात्। अस्य ग्रामस्य, चतुर्दिशः च, सविता नः बलं पुष्टिं च ददातु; इन्द्रः निरवद्यः रक्षां ददातु; राजा इष्यतेन कोपः अन्यत्र गच्छतु। न अधस्तात् शत्रुः, नोपरिष्टात् शत्रुः; हे इन्द्र, न पृष्ठतः शत्रुः, न पुरतः शत्रुः अस्तु। मनसः, चिन्तायाः, बुद्धेः, संकल्पस्य, प्रज्ञायाः; मेधायाः, श्रवणस्य, चक्षुषः, तेषां यजनं हविषा कुर्मः। प्राणस्य, अपानस्य, व्यानस्य, महापुष्टेः; विशालायै सरस्वत्यै, यजनं हविषा कुर्मः। नः न त्यजन्तु ऋषयः—दैवाः, तनूपाः, अस्मत् शरीरसम्भवाः; अमृताः मर्त्यैः सह अस्मान् संयुज्यन्ताम्, आयुः, जीवितस्य परित्राणं च ददातु। यथा धनुषः ज्या विमुच्यते, एवं हृदयात् ते क्रोधं विमोचयामि; एकचित्ताः मित्रवत् सह कार्यं कुर्मः। मित्रवत् सह कार्यं कुर्मः; ते क्रोधं विमोचयामि; शिलायाः अधः तं गुरुक्रोधं निधानयामः। ते क्रोधस्योपरि पादाङ्गुष्ठेन पादेन च स्थित्वा, यथा त्वं मयि न वदसि, मम मनः तव वशे स्थापय। एष दर्भः क्रोधरहितः, सदाचाराय योग्यः; क्रोधशमकः इत्युच्यते, क्रोधरहितस्य। बहुमूलः एष दर्भः समुद्रस्थितः; पृथिव्याः उत्पन्नः दर्भः क्रोधशमकः इति कथ्यते। वयं तव हिंस्रास्त्रं अपाकरोमः, तव मुख्यास्त्रं अपनीयामः; यथा त्वं मयि न वदसि, मम मनः तव वशे स्थापय। दिवः, पृथिव्याः, सर्वस्य जगतः, यत्र वृक्षा ऊर्ध्वस्थिता स्वप्नन्ति, तत्र एष रोगः त्वत्तः अपायताम्। शतमौषधानि तव, सहस्रं संचितानि; उत्तमं भेषजं प्रवह, श्रेष्ठं, रोगनाशनम्। त्वं रुद्रस्य मूत्रं, अमृतस्य नाभिः; तव नाम विषाणका, पितृमूलोत्थिता, वातरोगनाशिनी। दुष्टमनः, गच्छ! किमर्थं त्वं अहितं भाषसे? गच्छ, न त्वां इच्छामि। वृक्षेषु काननेषु भ्रम; मम मनः गृहेषु, पशुषु च वसतु। यत् किञ्चिद् वैरम्, यत् परं, जाग्रति स्वप्नेषु वा, तत् निष्कासय, अपाकुरु; अग्निः सर्वाणि पापानि, अनङ्गीकृतानि, दूरे अपाकरोतु। हे इन्द्र, हे वाचस्पते, यदि वयं दुष्कृत्यं कुर्मः, तर्हि धीराः आङ्गिरसः अस्मान् दुःखात्, पापात् च उद्धरेयुः। त्वं न जीवः न मृतः, अमृतबीजं देवेषु, हे स्वप्न; वरुणानी मातरः, यमस्ते पिता, त्वं अररु इति कथ्यसे। तव उत्पत्तिं विद्मः, हे स्वप्न, त्वं देव्यमातृणां पुत्रः, यमस्य दूतः; त्वं अन्तकः, त्वं मृत्युः। एवं त्वां विद्मः, हे स्वप्न; पापस्वप्नात् अस्मान् पालय। यथा अङ्गं, खुरं, स्नायुम् संयुञ्जन्ति, तथा सर्वान् दुःस्वप्नान् संयोज्य रिपोः अपाकरोमः। विश्ववित् अग्निः, सर्वस्य स्रष्टा, सुखदः, प्रतःसोमे अस्मान् पातु; शुद्धिः धनं ददातु, वयं दीर्घायुषः स्याम, सह भोजनं कुर्मः। सर्वे देवाः, मरुतः, इन्द्रः च, द्वितीयसोमे अस्मान् न परित्यजन्तु; प्रियं वदन्तः, देवैः प्रियाः स्याम, दीर्घजीविनः च। एष तृतीयः सोमपानस्य विधिः, ये धीराः सोमपात्रं पूरयन्ति, सौर्यधन्वनः तेजस्विनः, जरारहिताः, उत्तमं हविः अस्मभ्यं ददातु। त्वं श्येनः, गायत्रीछन्दसा; त्वां गृह्णामि; त्वं मे समृद्धिं यज्ञस्योर्ध्वपथे आनय; स्वाहा। त्वं ऋभुः, जगतीछन्दसा; त्वां गृह्णामि; त्वं मे समृद्धिं यज्ञस्योर्ध्वपथे आनय; स्वाहा। त्वं वृषभः, त्रिष्टुभ्छन्दसा; त्वां गृह्णामि; त्वं मे समृद्धिं यज्ञस्योर्ध्वपथे आनय; स्वाहा। अग्ने, न कश्चन मर्त्यः तव रूपं हिंसितुम् अर्हति; त्वं वानरः, स्वसुतान् खादसि, यथा गौः परिशेषं खादति। मेषवत् त्वं स्तूयसे, आहूयसे, यदा ऊर्ध्वाधश्चिबुकाभ्यां खादसि; शिरसा आपां शिरांसि तुदसि, हरिताग्निशिखया तन्तून् खादसि। पक्षिणः वदन्ति, कृष्णाः क्षेत्रे क्रोशन्ति; ते ऊर्ध्वभागं नयन्ति, बहुबीजं सूर्ये स्थापयन्ति। एवं, एते मन्त्राः एकस्मिन्नेव प्रवाहेण, दैवीं शक्तिं, रक्षां, सौम्यतां, क्रोधशमनं, रोगनाशनं, मनःशुद्धिं, स्वप्ननिवारणं, यज्ञसमृद्धिं, अग्निदेवस्य महिमानं च वर्णयन्ति।