शृणु, धर्मप्रिय! सुवर्णवर्णाः, शुद्धाः, दीप्तिमन्तः ताः आपः यत्र सविता उत्पन्नः, यत्र अग्निः उत्पन्नः, ताः आपः अग्निं गर्भरूपेण धारयन्त्यः, ताः अस्माकं शुभाः सौम्याः च सन्तु। तासु आप्सु राजा वरुणः विचरति, जनानां सत्यं च असत्यं च विवेचयन्; ताः आपः अग्निं गर्भरूपेण धारयन्त्यः, ताः अस्माकं शुभाः सौम्याः च सन्तु। ताः आपः यत्र दिवि देवाः स्वं अन्नं निर्मान्ति, याः बहुशः रूपाणि वायौ स्थिताः; ताः आपः अग्निं गर्भरूपेण धारयन्त्यः, ताः अस्माकं शुभाः सौम्याः च सन्तु। हे आपः, शुभदृष्ट्या मां पश्यत, शुभस्पर्शेन त्वं मम त्वचं स्पृश; शुद्धाः, दीप्तिमन्तः, घृतप्रवाहाः ताः आपः, ताः अस्माकं शुभाः सौम्याः च सन्तु। एषा मधुजाता विरुः अस्ति; मधुना त्वां उत्खन्यामि। त्वं मधुजाता, अस्मान् मधुरत्वेन पूर्णं कुरु। मम जिह्वाग्रे मधु, जिह्वामूले मधुररसः; मम वाक् प्रियत्वं भूयात्, त्वं मम मनः आकर्षय। मम आगमनं मधुरं, मम निर्गमनं मधुरं; वाक् द्वारा भाषे, मधुरः भूयासं, मधुरदृश्यम्। अहं मधुना सह मधुरः, मधुयः मधुरः, मधुयेषु मधुतमः; हे वन, मधुमयशाखा इव मां मा भञ्जय। त्वां परितः मधुरिकां यच्छामि, यस्य आगमनं द्वेषरहितम्; यथा महिलाः मां इच्छेयुः, यथा पुरुषाः मां न पराङ्मुखाः स्युः। यदा दक्षजाः हर्षपूर्णचित्ताः शतध्वजिनं सुवर्णं बबन्धुः, तदा अहं एतत् तव बध्नामि—आयुषे, तेजसे, बलाय, दीर्घायुषे, शतशरदः। न असुरा न पिशाचाः एतत् सहनं शक्नुवन्ति, एषः देवानां प्रथमजः वीर्यः; यः दक्षजं सुवर्णं धारयति, स जीवेषु दीर्घायुषी भवति। ओषधीनां तेजः, प्रकाशः, वीर्यं, बलं, शक्तयः—एतानि शक्तिमन्तः इन्द्रः यथा शक्तिं यच्छति, तस्य सुवर्णधारिणः कौशलिनः मध्ये स्थापयामः। मासान् ऋतून् च अतीत्य, अहं संवत्सरस्य सारः पूर्णः; इन्द्रः, अग्निः, सर्वे देवाः, मम अलंकारं अनुमोदन्तु। वेना परमं रहस्यं अपश्यत्, यत्र सर्वं एकरूपं भवति; वर्णितगायत्री गौः प्रसूता, प्रकाशज्ञाः तं प्रवाहं उपगच्छन्। अमृतज्ञः तं गुह्यं स्थानं उक्तवान्—गन्धर्वः, यः परमं स्थानं वेद; तस्य त्रिणि पदानि गुह्ये स्थितानि, यः तानि वेद, स पितामहः भवति। स एव अस्माकं पिता, जनयिता, बान्धवः च; स सर्वाणि स्थानानि लोकांश्च वेद; स एव देवेषु नाम धारयति; तं सर्वे लोकाः प्रश्नाय समागच्छन्ति। स शीघ्रं आगच्छति, दिवं पृथिवीं च आवृत्य, अमृतस्य प्रथमजः; वाचः वक्त्रे यथा, स लोकेषु स्थापितः—स एव अग्निः। स सर्वान् लोकान् आवृत्य, अमृतस्य सूत्रं दृष्टये प्रविष्टः, यत्र देवाः अमृतसुखे उत्सुकाः एके गर्भे जाताः। दैवी गन्धर्वः, भूतानां स्वामी, जातिषु पूज्यः प्रशंसनीयः; तव समीपं मन्त्रेण आगच्छामि, हे दिव्य, नमः तुभ्यं, यः दिवि स्थितः। दिवि स्पृष्टः, सूर्यसमानप्रभः, अश्ववद्वेगः, दिव्यवीर्यः; गन्धर्वः, भूतस्वामी, सौम्यः पूज्यः, अस्माकं शान्तिं ददातु। निर्दोषैः सह आगतः, अप्सरासु गन्धर्वः उपस्थितः; समुद्रः तेषां निवासः, यत्र ते शीघ्रं आगच्छन्ति गच्छन्ति च। मेघेन, विद्युत्, ताराभिः सह, विश्वावसु गन्धर्वः तत्र संयुक्तः; तुभ्यं देव्यो नमः। तेषां गन्धर्वाणां अप्सराणां च, ये श्रान्ति, तमः, द्यूतकामं, मनःमोहं जनयन्ति, तेषां नमः। यत् पर्वतशिखरात् प्रवहति, तद् तव औषधं करोतु, उत्तमं भैषज्यं यथा इच्छसि। अङ्गात्, अन्यात् अङ्गात् वा, शतं भैषज्यानि तव; तेषु त्वं श्रेष्ठः, अप्रवाहितः, निरामयः। असुराः गम्भीरं उत्खनन्ति, तद् महद् रक्तं द्रव्यम्, यद् स्रावस्य औषधं, यद् रोगनाशकं। जलौका औषधं समुद्रात् उत्थापयन्ति, तद् स्रावस्य औषधं, यद् रोगनाशकं। महद् रक्तं द्रव्यम् भूमेः उत्थापितम्, तद् स्रावस्य औषधं, यद् रोगनाशकं। आपः औषधयः च अस्माकं शुभाः सन्तु; इन्द्रस्य वज्रः रक्षांसि नुदतु; दूरात् मुक्ताः शराः रक्षांसि पतन्तु। दीर्घायुषे, महत्त्वाय, युद्धाय, प्रयत्नाय, नित्यकौशलाय, जङ्गिडं धारयामः, यद् विषं दुष्टत्वं च नुदति। जङ्गिडः दन्तात्, विषात्, दुष्टत्वात्, क्लेशात् रक्षति; सहस्रशक्तियुक्तः अमूल्यः तः सर्वतः अस्मान् रक्षतु। एषः विषं तुदति, एषः दुष्टं नुदति; एषः जङ्गिडः सर्वभैषज्यः, अस्मान् रक्षतु। देवैः दत्तं जङ्गिडं, हर्षपूर्णं, विषं सर्वाणि रक्षांसि च प्रयत्नेन नुदामः। भङ्गं जङ्गिडं च विषात् मां रक्षेत्; एकः वनात्, अन्यः क्षेत्रात्, अन्यः रसात् आगतः। एषः अमूल्यः जङ्गिडः अभिचारं रिपुत्वं च नुदति; शक्तिमान् जङ्गिडः अस्मान् दीर्घायुषे प्रापयतु। इन्द्रः, स्वीकुरु, आगच्छ, अग्रे गच्छ, हे वीर, तव अश्वैः; सोमं पीत्वा, मधुरे रम्ये, हर्षाय। इन्द्रः, दिव्यं मधु पुनः पूरय; सोमस्य उत्तेजकः मधुरः पेयः तव समीपं मधुरस्वरेण आगतः। इन्द्रः, बलवान् मित्रः, वृत्रघ्नः, वलभेदकः, शत्रून् न सहनः, सोममदेन हृष्टः। सोमपेयः तव अन्तः प्रविशन्तु, इन्द्रः; उदरं पूरय, शक्र, अस्माकं भक्तिं जानीहि; स्तोत्रं शृणु, तव अश्वैः, महान् युद्धाय अत्र रमस्व। अधुना इन्द्रस्य वीर्यकर्माणि वदामि, यानि स प्रथमं अकरोत्, वज्रधारः; सर्पं हत्वा, आपः विमुक्त्वा, दुर्गाणि विदार्य, पर्वतान् विदारयत्। एवं, धर्मप्रिय, ऋषयः मन्त्रैः, औषधैः, देवैः, सोमपेयैः, सुवर्णेन, जङ्गिडेन च, जीवनस्य, सौम्यत्वस्य, दीर्घायुषः, मधुरत्वस्य, रोगनाशस्य, देवपूजायाः च महत्त्वं प्रकटयन्ति।