अग्निः तेजस्वीः ज्वलनैः असुरान् दूरं नयति, सः नः शत्रून् अतिक्रम्य मार्गं प्रदत्तुं इच्छति। सः, यः दूरस्थे प्रदेशे, मरुभूमिं अतीत्य प्रकाशते, नः शत्रून् अतिक्रम्य नयतु। सः सर्वं द्रष्टा, यः विवेकपूर्णया दृष्ट्या सर्वाणि लोकानि एकस्मिन् समीक्षते, नः शत्रून् अतिक्रम्य नयतु। सः उज्ज्वलः अग्निः, यः अस्य विस्तीर्णस्य पार्श्वे उत्पन्नः, नः शत्रून् अतिक्रम्य नयतु। वैश्वानरस्य आशीः दूरात् आगच्छन्तु, अग्निः नः स्तुतिं प्रति मुखं करोतु। वैश्वानरः यज्ञे साकं आगच्छतु, अग्निः नः स्तोत्रेषु हविषु च उपस्थितः भवतु। वैश्वानरः आङ्गिरसाम् स्तुतिं स्तोत्रं च स्वीकृतवान्, तेषु मध्ये सः यशः ऐश्वर्यं च ददातु। वयं वैश्वानरं धर्मस्य धारकं, सत्यप्रकाशस्य अधिपतिं, अनवरतं ऊष्मणं च इच्छामः। सः सर्वाणि ऋतून् पूर्णीकृतवान्, स्वामी तान् विमोचयति; वयं यज्ञस्य अपत्याः उत्तिष्ठामः। अग्निः दूरस्थेषु भूमिषु अतीतान् भविष्यन्तं च इच्छति; स एकः अधिपः प्रकाशते। सहस्राक्षः अग्निः समीपमागतः, शपथं रथं योजयित्वा, नः शापकर्तारं अन्वेषयन्, अनाथस्य गुहां श्वा इव अन्वगच्छत्। हे शपथ! नः दूरं गच्छ, यथा अग्निः सरः दहति; अत्रैव शापकर्तारं निहन्याः, यथा विद्युत् वृक्षं हन्ति। यः नः शपते, अथवा यं वयं शपामः, अथवा यः शापात् नः शपते, तं मृत्यवे पतयामि, यथा जीर्णं शाखं श्वा इव। यत् तेजः सिंहे, व्याघ्रे, चित्रकुणारे, ज्वलन्ते अग्नौ, ऋत्विजे, सूर्ये च अस्ति, तद् दिव्यम् सौम्यम् बलम्, यद् इन्द्रं अभवत्, यशसा संयुक्तं नः आगच्छतु। या हस्तिनि, द्विदन्ते, सुवर्णे, प्रभायाम्, आपः, गोषु, मानवेषु च अस्ति, सा सौम्या देवी, यद् इन्द्रं अभवत्, दीप्त्या संयुक्ता नः आगच्छतु। या रथे, चक्रेषु, वृषभे, शक्तौ, वायौ, वर्षे, वरुणस्य बले च अस्ति, सा सौम्या देवी, यद् इन्द्रं अभवत्, दीप्त्या संयुक्ता नः आगच्छतु। या राजनि, दुन्दुभौ, मितौ, अश्वे, शक्तौ, पुरुषे, कौशल्ये च अस्ति, सा सौम्या देवी, यद् इन्द्रं अभवत्, दीप्त्या संयुक्ता नः आगच्छतु। यशः, हविः, इन्द्रेण प्रेरितम्, सहस्रशक्तिम्, सुसंस्कृतम्, सिद्धम्, दीर्घदृष्ट्या विस्तारितम्, वर्धतु; वरिष्ठत्वाय हविः न वर्धयतु। इन्द्राय, यशस्विने, यशसाम्, यशस्विनं, वयं श्रद्धया उपहृत्य पूजयामः; हे इन्द्र! यशोयुक्तं राज्यं नः द्योतय; तव यशः दाने वयं यशस्विनः भवेम। यशसा इन्द्रः, यशसा अग्निः, यशसा सोमः जातः; सर्वभूतानां यशसा अहं यशस्वी। आस्माकं रक्षणं दिवः पृथिव्याः च भवतु; सोमः सविता च रक्षणं ददातु; अन्तरिक्षं नः सुरक्षितम् भवतु; सप्तर्षीणां हविना रक्षणं नः भवतु। अस्मिन ग्रामे, चतुर्दिक्षु, सविता बलम् आरोग्यं च वर्धयतु; इन्द्रः निर्हनुः रक्षणं ददातु; राज्ञां क्रोधः अन्यत्र गच्छतु। अधः नः शत्रुः न भवतु, उपरि नः शत्रुः न भवतु; हे इन्द्र! पृष्ठतः नः शत्रुः न भवतु, पुरतः नः शत्रुः न भवतु। मनसः, चिन्तनस्य, बुद्धेः, संकल्पस्य, चेतनायाः, ज्ञानस्य, श्रवणस्य, दृष्टेः च, वयं हविः समर्पयामः। प्राणाय, अपानाय, श्वासाय, पुष्ट्यै च, विशालायाः सरस्वत्यै वयं हविः समर्पयामः। दिव्याः ऋषयः नः न त्यजन्तु—शरीररक्षकाः, अस्माकं शरीरात् जाताः; हे अमृताः, मृतैः सह नः संयुक्ताः भवतु, आयुः, जीवाय मार्गं च दत्तु। यथा धनुः तन्तुं विमोचयामि, तथा हृदयात् तव क्रोधं विमोचयामि; एकचित्ताः मित्रवत् सह मिलित्वा कर्म कुर्मः। मित्रवत् सह मिलित्वा कर्म कुर्मः; तव क्रोधं विमोचयामि; शिलायाः अधः तं भारी क्रोधं स्थापयामः। तव क्रोधं पादाग्रे पादतले च स्थित्वा तिष्ठामि; यथा त्वं मम विरोधं न भाषसे, मम मनः तव अधीनं कुरु। एषः दर्भः क्रोधरहितः, सदाचाराय योग्यः; क्रोधरहितस्य शान्तिकरः इति नाम्ना प्रसिद्धः। एषः दर्भः बहुशाखः, समुद्रे स्थितः; पृथिव्याम् उत्पन्नः दर्भः शान्तिकरः इति कथ्यते। वयं तव हिंस्रं अस्त्रं दूरं क्षिपामः, तव मुख्यं अस्त्रं अपाकर्षामः; यथा त्वं मम विरोधं न भाषसे, मम मनः तव अधीनं कुरु। दिवः, पृथिव्याः, सर्वस्य जगतः यत् अस्ति तस्मात्—वृक्षाः ऊर्ध्वं स्थिताः, स्वप्नं स्वपन्ति; तद् रोगः तव दूरं गच्छतु। शतं औषधयः तव, सहस्रं संगृहीताः; उत्तमं औषधं प्रवाहतु, श्रेष्ठं, रोगनाशकं। त्वं रुद्रस्य मूत्रं, अमृतस्य नाभिः; तव नाम विषाणका, पितृणां मूलात् उत्पन्ना, वातरोगनाशिनी। दुष्टं मनः दूरं गच्छतु! किमर्थं त्वं हानिकार्यं भाषसे? गच्छ, न अहं त्वां इच्छामि। वृक्षेषु वनान्तरेषु भ्रम; मम मनः गृहेषु गोषु च वसतु। यत् शत्रु, यत् उपरि, जाग्रतः स्वप्नतः च यत् अस्ति, तत् निष्कासय, निष्किप; अग्निः सर्वाणि दुष्कृत्यानि, अनङ्गीकृतानि, दूरं नयतु। हे इन्द्र! हे वाक्पते! यदि वयं किञ्चिद् दुष्कृत्यं कुर्मः, विपदः पापात् नः बुद्धिमन्तः आङ्गिरसः उद्धरन्तु। त्वं न जीवः न मृतः, त्वं अमृतबीजः देवेषु, हे स्वप्न! वरुणानी तव माता, यमः तव पिता, त्वं अररु इति कथ्यसे। वयं तव उत्पत्तिं जानिमः, हे स्वप्न! त्वं दिव्याणां मातृणां पुत्रः, यमस्य कर्ता; त्वं अन्तकः, त्वं मृत्युः। एवं वयं त्वां जानिमः, हे स्वप्न! दुष्टस्वप्नात् नः रक्ष। एवं ऋषयः, देवाः, अग्निः, वैश्वानरः, इन्द्रः, देवी, दर्भः, औषधयः, मनः, स्वप्नः च, नः रक्षन्तु, यशः, आयुः, आरोग्यं, मित्रता, शान्तिः च अस्माकं वर्धताम्।