कदाचित् ऋषयः स्वजनान् स्वपशूंश्च रक्षन्तः, मन्त्रैः देवतान् प्रार्थयन्ते स्म। ते प्रार्थयन्ति—"पक्षिणः शरः नो मा हिंसीत्, पक्षिराजः अग्निचितायाम् स्थानं कुर्यात्। अस्माकं पशूनां जनानां च कल्याणं भूयात्। देवाः, कपोतः च, अत्र नो मा पीडयन्तु।" ततः ते मन्त्रेण कपोतं दूरं नयन्ति स्म, तं प्रेरयन्ति। हर्षेण गावः परिक्रामन्ति, दुःखस्य पादान् मोहयित्वा, बलस्य पोषणस्य च मार्गे प्रस्थितवन्तः। ते पुनः प्रार्थयन्ति—"अग्ने, एतत् अस्माकं क्षमस्व, गौः पुनः प्रतिनयतु। देवेषु त्वं यशः अलभथा; कः एनां प्रधर्षयेत्?" यः प्रथमं अवरोहणं प्राप्तवान्, नानापथान् अन्विच्छन्, द्विपदां चतुष्पदां च ईश्वरः, तस्मै यमाय मृत्यवे नमः। पक्षिणः शरः अन्यत्र पततु, यदि उलूकः वदति, तस्य वाक् निष्फला भवतु। यदि कपोतः अग्नौ चिह्नं कुर्यात्, तदपि व्यर्थं भवतु। यावन्तः निरृत्याः दूता, प्रेषिताः अप्रेषिताः वा, अस्माकं गृहम् आगताः, तेषां पादचिह्नं उलूककपोतयोः न भवेत्। एषः अस्मिन् स्थले अनायासेन पततु, वीर्याय च प्रतिष्ठां कुर्यात्। वद, पराङ्मुखः इव, निर्गमनमार्गं अनुयाहि। यमस्य गृहे यथा जीवन् न दृष्टः, एवं अत्र अपि नो मा पश्याः। दैवतैः सः यवः मधुना मिश्रितः सरस्वत्याः शिलायाम् उपपाद्यते स्म। इन्द्रः हलस्य अधिपः, शतक्रतुः, तत्रासीत्; मरुतः उदाराः हलायुधाः। तव मदः, हे शमी, उन्मत्तः, येन त्वं नरं हासयसि, अन्ये कानने तव दूरं भवन्तु। शतशाखे शमी, त्वं वर्धस्व। महापत्रे शोभने शमी, वर्षेण पुष्टे, सत्यस्य रक्षके, अस्माकं केशेषु मातरिव सौम्यं कुरु। एषा चित्रा गौः निर्गता, मातरं पुरतः उपविश्य, पितरं अन्विच्छन्ती समीपं गच्छति। सः तेजस्विषु लोकेषु सञ्चरति, तस्य श्वासप्राणेभ्यः; महावृषा ज्योतिः प्रघोषयति। सः त्रिंशत्सु धामसु दीप्तिमान्, वाचः पक्षी स्थानं गृहीत्वा, उषसां आह्वाने प्रत्युत्तरं दत्तवान्। अग्नौ, घृतैः, यातुधानानां विनाशं जुहोमि; दानवान् दूरतः दह, अग्ने; अस्माकं गृहान् मा समीपं गच्छ, अस्मान् रक्ष। रुद्रः, हे प्रेताः, वः ग्रीवां पातु; पिशाचाः पृष्ठं पालयन्तु; यातुधानाः शृण्वन्तु। ओषधयः, सर्वबलैः, यमेन सह आगताः। मित्रावरुणौ अस्मान् अत्र रक्षेताम्; विपरीतान् अग्नीन् दूरं कुरुत; दिशां वेत्ता, अधारः, नो मा वेद; विघ्नाः मृत्यवे यान्तु। यस्य धूलिः युक्ता जनाः स्तुवन्ति, सः नव्यं ज्योतिः, एषा इन्द्रस्य महती कीर्तिः। कश्चन तं न प्रधर्षयति; धीराः तस्य तेजसा निगृह्यन्ते; पुरा इन्द्रस्य यशः अजितम् आसीत्। इन्द्रः, जनानां मध्ये बलिष्ठः, अस्मभ्यं सुवर्णसदृशं व्यापकं धनं ददातु। अग्नये, जनानां वृषभाय, वाक् प्रेष्यते; सः अस्मान् शत्रून् अतीत्य नेतु। यः तीक्ष्णज्वलनः दानवान् अपास्यति, सः अग्निः अस्मान् शत्रून् अतीत्य नेतु। यः परे पारं, मरुस्थलात्, दीप्तमान्, अस्मान् शत्रून् अतीत्य नेतु। यः सर्वं पश्यति, लोकान् एकत्र, सः अस्मान् शत्रून् अतीत्य नेतु। सः तेजस्वी अग्निः, अस्य पारस्य जन्मा, अस्मान् शत्रून् अतीत्य नेतु। वैश्वानरस्य आशिषः अस्मान् दूरात् आगच्छन्तु; अग्निः अस्माकं स्तुतिं प्रति प्रावर्तताम्। वैश्वानरः, सहचरैः, अस्मिन् यज्ञे आगच्छतु; अग्निः अस्माकं स्तवने हविषि च सन्निधौ भवतु। वैश्वानरः आङ्गिरसां स्तुतिं गृहीत्वा, तेषु कीर्तिं राज्यं च ददातु। वैश्वानरं, ऋतस्य धारयितारं, सत्यज्योतिषां, अक्षयतपसम् इच्छामः। सः सर्वा ऋतून् पूरयति, स्वामी तान् मोचयति; वयं यज्ञपुत्राः उत्थिताः। अग्निः, दूरदेशे, भूतभव्यस्य कामः; एक एव अधिपः प्रकाशते। सहस्रचक्षुः शपथं रथाय युञ्जानः, मम शापकर्तारं मृगः इव अन्विच्छन्, आगच्छत्। "शपथ, अस्मान् पराङ्मुखः भव, वह्निः सरः इव दहति; अस्माकं शापकर्तारं अत्र हन्याः, विद्युत् वृक्षं इव।" यः नो शपथं करोति, वा यं वयं शपथं कृतवन्तः, यश्च शापात् शपथं करोति, तम् अहं मृत्यवे क्षिपामि, जर्जरशाखां श्वानाय इव। यत् तेजः सिंहे, व्याघ्रे, चित्रकायां, ज्वलिते अग्नौ, पुरोहिते, सूर्ये, तद् देव्यम् ऐश्वर्यम् यत् इन्द्रं जनयत्, तत् कीर्त्या युक्तम् अस्मान् आगच्छतु। या हस्तिने, द्विदन्ते, सुवर्णे, तेजसि, आपः, गावः, पुरुषेषु च, सा सौम्या देवी, यत् इन्द्रं जनयत्, सा दीप्त्या युक्ता अस्मान् आगच्छतु। या रथे, चक्रे, वृषभे, बले, वायौ, वर्षति, वरुणस्य शक्तौ, सा देवी, यत् इन्द्रं जनयत्, सा दीप्त्या युक्ता अस्मान् आगच्छतु। या नृपे, दुन्दुभौ, प्रमाणे, अश्वे, बले, नरः, कौशलश्च, सा देवी, यत् इन्द्रं जनयत्, सा दीप्त्या युक्ता अस्मान् आगच्छतु। कीर्तिः, हविः, इन्द्रेण प्रेरिता, सहस्रशक्तिः, दीर्घदृष्टिः, समृद्धा, वर्धताम्; ज्येष्ठतायै हविर्न वर्धयेत्। इन्द्राय, कीर्तिमन्तं, कीर्तिभिः युक्तम्, वयं भक्त्या यजामः; इन्द्र, त्वया प्रेरितं राज्यं देहि; तव कीर्तिप्रदानात् वयं कीर्तिमन्तः स्याम। कीर्त्या इन्द्रः, अग्निः, सोमः च जाताः; सर्वभूतानां कीर्त्या अहम् अपि कीर्तिमान् अस्मि। एवं ऋषयः मन्त्रैः देवतान् स्तुवन्ति, स्वजनान्, पशूंश्च रक्षन्ति, अग्निं वैश्वानरं च पूजयन्ति, इन्द्रस्य महिमानं च स्मरन्ति, तथा कीर्त्या, तेजसा, बलवता च जीवनं यापयन्तः, ऋतस्य मार्गे अनुवर्तन्ते।