यदा मम नेत्रयोः, पादयोः, पादतलयोश्च यत् किञ्चिद् दीप्तिमन्तं दृश्यते, तद् सर्वं जलानि, श्रेष्ठवैद्याः, स्वोपचारबलात् नयन्तु। नद्यः सर्वाः, प्रवाहानां स्वामिन्यः, सरितां राज्ञ्यः, युष्माभिः यदौषधं दत्तं, तेन वयं युष्मान् सुखेन उपभुञ्जीमहि। मम मनसि ये पञ्च च पञ्चाशच्च संगच्छन्ते, ते सर्वेऽपि इहातः नश्यन्तु, यथा उपेक्षितं वाक् नश्यति। ये सप्त च सप्ततिः कण्ठे संगच्छन्ते, तेऽपि एवं नश्यन्तु। ये नवर च नवतिः स्कन्धयोः संगच्छन्ते, तेऽपि एवं विनश्यन्तु। हे स्वामिन्, मां पापात् विमोचय, अस्मासु दया कुरु। तद् पापं सुखस्य लोके दूरे स्थापय। यो नः पापं न व्यपोहति, तमपि वयं अपोहिष्यामः। पापं अन्यं मार्गं व्रजतु, अन्यस्मिन्नेव पततु। सहस्रचक्षुषा अमृतेन तद् अस्मद्भ्यः अन्यत्र क्षिप्यताम्; यं द्वेष्मः तत्र गच्छतु, यो नः द्वेष्टि तं विनाशयतु। यदि देवैः प्रेरितः, वा कामेन, कपोतः निरृत्याः दूतः इह आगतः, तर्हि वयं होमं कुर्मः, प्रायश्चित्तं च; द्विपदां चतुष्पदां च सुखं भूयात्। देवैः प्रेषितः कपोतः अस्माकं शुभं करोतु, न हानिं यच्छतु; दिव्यः पक्षी न अशुभं गृहं नयतु। अग्निः होत्रा हविर् गृह्णातु; पक्षिणः अस्त्रं अस्मान् परिहरतु। पक्षिणः अस्त्रं अस्मान् मा हिंसतु; पक्षी वेदीषु स्थानं कुर्यात्। पशूनां जनस्य च कल्याणं भूयात्; न देवाः, न कपोतः, अस्मान् अत्र पीडयन्तु। स्तोत्रेण कपोतं दूरं नयामि, तम् उत्प्रेरयामि। हृष्टाः वयं गाम् परिक्रामयामः। पापस्य पादानि आकर्षयित्वा, तानि परित्यज्य, बलस्य पोषणस्य पन्थानं प्राप्नुमः। अग्निः अस्माकं तद् क्षमयतु, गौः प्रत्यागच्छतु। देवेषु त्वं कीर्तिं अलभथा; कः एनाम् आक्रमेत्? यः प्रथमं अवतीर्णः, नानापथानि अन्वेषयन्; यः द्विपदाम् च चतुष्पदाम् च ईश्वरः—तस्मै यमाय मृत्यवे नमः। पक्षिणः अस्त्रं अन्यत्र पततु; यदि उलूकः वदति, तद् व्यर्थं भूयात्; अथवा कपोतः वह्नौ चिह्नं कृत्वा, तद् निष्फलं भूयात्। यावन्तः निरृत्याः दूताः, प्रेषिताः वा अप्रेषिताः, अस्माकं गृहे आगताः, तेषां कपोतस्य उलूकस्य च चिह्नं न भवतु। एषः अत्र निरवैर्यः पततु, वीर्याय स्थातु; वदतु, यथा पराङ्मुखः, निर्गमनमार्गं गच्छतु। यमस्य गृहे यथा जीवतः न पश्यसि, एवं अत्र अस्मान् मा पश्य। देवैः एष यवः मधुना मिश्रितः सरस्वत्याः शिलायाम् उपपादितः। इन्द्रः कर्षणस्य स्वामी, शतबलः, उपस्थितः; मरुतः उदाराः कृषकाः। तव यद् मदः उन्मत्तः अपकृष्टश्च, येन त्वं जनं हासयसि, अन्ये काननानि त्वत्तः दूरे भवन्तु; शतशाखे शमि, त्वं वर्धस्व। महापत्रे रम्ये शमि, वर्षेण पुष्टे, सत्यम् रक्षिणि, अस्माकं केशेषु मातेव सौम्यं कुरु। एषा चित्रवर्णा गौः निर्गता, सा मातरं पुरतः उपविष्टा, पितरं प्राप्तुम् इच्छन्ती समीपं गच्छति। सः तेजस्विषु लोकान्तरेषु सञ्चरति, तस्य श्वासवायुभ्यः; महावृषा प्रकाशं उद्घोषयति। सः त्रिंशत्सु स्थानेषु दीप्तिमान्, वाचः पक्षी स्थानं लेभे, उषसां आह्वाने प्रत्युत्तरं दत्तवान्। अन्तराग्नौ, घृतैः, यातुधानानां विनाशं जुहोत; दुरात्मानः दूरतः दह, अग्ने; अस्माकं गृहाणि न समीपं गच्छ, अस्मान् रक्ष। रुद्रः, भूतानां कण्ठं पातु; पिशाचाः पृष्ठं रक्षन्तु; यातुधानाः शृण्वन्तु। ओषधयः, सर्वशक्त्या, यमेन सह आगताः। मित्रावरुणौ अस्मान् अत्र रक्षेताम्; द्वेष्याग्निं दूरं नयतं, दिशां वेत्तारौ। न वेत्ता, नाधारः अस्मान् विजानीयात्; विघ्नानि मृत्यवे यान्तु, स्वस्थानं प्रतिपद्यन्ताम्। यस्यां रजः युक्तं जनाः स्तुवन्ति, नूतनं ज्योतिः—एषा इन्द्रस्य रम्या महती कीर्तिः। कश्चन तम् प्रतिषेधितुं न शक्नोति; धीराः तस्य वीर्येण निगृह्यन्ते, यथा प्राचीना इन्द्रस्य कीर्तिः अजित्या आसीत्। इन्द्रः, जनानां मध्ये बलिष्ठतमः स्वामी, अस्मभ्यं तां विस्तीर्णां श्रीं ददातु, या हिरण्यस्रवः इव दीप्तिमती। वाचं अग्नये प्रेषयामि, जनानां वृषभाय; सः अस्मान् शत्रुभ्यः पारयतु। यः तीक्ष्णज्वाला दुरात्मानः अपासरति—सः अग्निः अस्मान् शत्रुभ्यः पारयतु। यः परमं दूरं दीप्तमान्, मरुभूमिं अतिक्रम्य, सः अस्मान् पारयतु। यः सर्वं पश्यति प्रज्ञया, लोकान् एकत्र पश्यन्, सः अस्मान् पारयतु। सः दीप्तिमान् अग्निः, यः अस्य पारस्य जन्मा, सः अस्मान् शत्रुभ्यः पारयतु। वैश्वानरस्य आशीर्वादाः अस्मान् दूरात् आगच्छन्तु; अग्निः अस्माकं स्तुतिं प्रति पश्यतु। वैश्वानरः अस्माकं यज्ञे आगच्छतु, सखिभिः सहितः; अग्निः स्तोत्रे हविषि च विराजतु। वैश्वानरः अङ्गिरसां स्तुतिं स्तोमं च अङ्गीकृत्य, तेषु कीर्तिं स्वाराज्यं च ददातु। वयं वैश्वानरं ऋतस्य धर्तारं, सत्यज्योतिषां, अक्षयतेजसम् इच्छामः। सः सर्वाः ऋतवः पूरयित्वा, स्वामी ताः विमुञ्चति; वयं यज्ञस्य सन्ततयः उत्थाय स्थिताः। अग्निः, दूरदेशेषु, भूतस्य भविष्यतः च कामः अस्ति; स एक एव स्वामी दीप्तिमान् विराजते। एवं मन्त्रशक्त्या, देवबलात्, अग्निप्रभावात्, ओषधीनां कृपया च, सर्वं पापं, रोगं, विघ्नं, दुःखं च दूरं नीतम्। यज्ञेन, स्तुतिभिः, देवपूजनैश्च, सुखस्य, बलस्य, ऐश्वर्यस्य च मार्गः अस्माभिः प्राप्यते। अग्निः, इन्द्रः, रुद्रः, मित्रावरुणौ, मरुतः, यमः, वैश्वानरः च, सर्वे अस्मान् रक्षन्तु, पालयन्तु, कीर्तिं श्रीं च ददातु।