गरुडः यथा भूमिं पतत्रिभिः स्पृशन् वेगेन पतति, एवं तव मनः अहं स्पृणोमि। यथाऽपि स्त्रियः मदर्थं कामयन्ते, तथा मम मनः मत्तः न कदापि वियुज्यते। यथा द्यावापृथिव्यौ सूर्यश्च शीघ्रं सर्वं परिवेष्टयन्ति, एवं तव मनः अहं सर्वतः आवेष्टयामि; यथाऽपि स्त्रियः मदर्थं कामयन्ते, तथा मम मनः मत्तः न वियुज्यते। सा स्त्री मम शरीरं, पादौ, नेत्रे, ऊरूः च कामयेत्। तस्या कामयन्त्याः केशाः मम स्नेहात् शुष्यन्तु। सायं तव चिन्तां मम मनसि स्थापयामि, रात्रौ हृदि स्थापयामि, यथा सा कामिनी मम इच्छां, मम मनः प्रति आगच्छेत्। येषां नाभिः उदयस्थानम्, हृदयं संयोगस्थानम्, ताः गावः, घृतमातरः, तत् मम संगच्छन्तु। पृथिव्यै श्रवणाय, ओषधीभ्यः, अग्नये, स्वामिने—स्वाहा। प्राणाय अन्तरिक्षाय, युग्भ्यः, वायवे, स्वामिने—स्वाहा। दिवे दृष्टये, नक्षत्रेभ्यः, सूर्याय, स्वामिने—स्वाहा। शमी-अश्वत्थयोः उपरि पुंसवनं स्थाप्यते; एषा एव पुत्रविद्या या स्त्रीषु स्थाप्यते। नरस्य बीजं उत्पद्यते, तत् स्त्रियाम् आवप्यते; एषा एव पुत्रविद्या, इति प्रजापतिः व्याचष्ट। प्रजापतिः, अनुमतिः, सिनीवाली च, एतद् व्यवस्थापयन्; स्त्रीत्वं अन्यत्र स्थाप्य, पुंसत्वं अत्र स्थाप्यते। सूर्यः यथा द्यां परिवेष्टयति, तथा अहं सर्पाणां जन्म प्राप्तवान्। अहोरात्रे यत् नश्यति, तेन अहं तव विषं निवर्तयामि। यद् ब्राह्मणैः, ऋषिभिः, देवैः च प्राचीनकाले ज्ञातम्, यत् आसीत्, यत् भविष्यति, यत् अस्ति—तेन अहं तव विषं निवर्तयामि। मधुना नद्यः, गिरयः, शैलाः अपि अहं पूरयामि; परुष्ण्यै, शिपालायै मधु, अस्माकं शान्तिः, हृदये शान्तिः अस्तु। देवहन्तृभ्यः नमः, राजहन्तृभ्यः नमः; जनानां मध्ये ये हन्तारः तेषां नमः, मृत्यवे नमः। वाचः पतये नमः, दूरवाचः पतये नमः; शुभाय मनसे मृत्यवे नमः, अशुभाय मनसे अपि एषा नमः। यातुधानभ्यः नमः, औषधीभ्यः नमः; मृत्यवे मूलतः नमः, ब्राह्मणेभ्यः अपि नमः। अस्थिक्षय, मांसक्षय, हृद्रोग, सर्वे बलासाः अङ्गेभ्यः, संधिषु च, नश्यन्तु। बलासिनं बलासं यथा मूलं निष्क्रान्तं कर्त्तुम्, तथा अहं निष्क्रामयामि। तस्य बन्धनं, मूलं च छिनत्ति, यथा ओषधिं मूलतः उन्मूलयेत्। बलासः अत्रतः पक्षिणं यथा उड्डीयते, तथा पलायमानो गच्छतु, बलनाशकः। त्वदीयानां ओषधीनां उत्तमं, वृक्षाणां आधारं, स एव अस्माकं आधारः अस्तु, ये अस्मान् अभिद्रवन्ति तेषां प्रति। स्वजनैः वा निर्जनैः वा ये अस्मान् अभिद्रवन्ति, तेषु अहं वृक्षेषु सर्वोत्तमः स्याम्। सोमः यथा ओषधिषु श्रेष्ठः, तलेषु, अशेषु वृक्षेषु च उत्तमः, तथा अहं वृक्षेषु श्रेष्ठः स्याम्। ये रसान् हानिकारकांश्च, ये च न हानिकारकाः, बलवन्तः रसा—ते तव। एभिः तव यवागूः पचामः। तव पिता विहह्ल इति, माता मदवती इति कथ्यते; त्वं स्वयमेव आत्मनः शत्रुः। तौविलिक, वेलय, अयमैलब, ऐलयित, बभ्रु, बभ्रुकर्ण—दूरं गच्छन्तु, विनश्यन्तु। पूर्वदिशि त्वं अलसलः, उत्तरदिशि शिलञ्जलः, नीलगलसलः। यथा पृथिवी एषा महती सर्वभूतानां गर्भं धारयति, तथा तव गर्भः स्थिरः स्यात्, काले सम्यक् प्रसूयेत। यथा पृथिवी एषा वृक्षान् धारयति, तथा तव गर्भः स्थिरः स्यात्, काले सम्यक् प्रसूयेत। यथा पृथिवी एषा गिरिशैलान् धारयति, तथा तव गर्भः स्थिरः स्यात्। यथा पृथिवी एषा स्थाणुभूतं लोकं धारयति, तथा तव गर्भः स्थिरः स्यात्। ईर्ष्यायाः प्रथमं बन्धनं, अनुगच्छन्तं च, हृदयदाहस्य अग्निं—एतत् ते शमयामः। यथा मृतचेतसा पृथिवी मृतान् छादयति, तथा मम मनः मृतमिव ईर्ष्यायै मृतं ते मनः छादयतु। यत् हृदि स्थितं चञ्चलमनः, तस्मात् त्वां ईर्ष्यायाः विमोचयामि, यथा दाहात् उष्णता विमुच्यते। देवाः माम् शुद्धयन्तु, जना विचारैः शुद्धयन्तु, सर्वाणि भूतानि माम् शुद्धयन्तु, शुद्धयित्री माम् शुद्धयतु। शुद्धयित्री माम् संकल्पाय, दक्षाय, आयुषे, अपि च अव्यथाय शुद्धयतु। हे देव सवितः, शुद्धयित्रा च पेषणेन च, अस्मान् विशुद्धदर्शनेन शुद्धय। सः अग्निवत् दहति, बलवन् आगच्छति, मद्यपवत् रुदन् गच्छति; सः दुरात्मा अन्यं विन्द्यात्, यः पूर्वं हिंसितः तस्मै नमः। रुद्राय नमः, पूर्वहन्त्रे नमः, राजा वरुणाय तेजस्विने नमः; दिवे नमः, पृथिव्यै नमः, ओषधीभ्यः नमः। यः दहति, यः सर्वरूपाणि हरितयति, तस्मै रक्ताय, बभ्रवे, अरण्याय, प्रथमहन्त्रे नमः।