अग्नये हविर्दत्तेन घृतैः अस्य पुरुषस्योर्ध्वं मार्गं नयामि। तं तेजसा युक्तं कुरु, सन्ततौ च समृद्धिं प्राप्नोतु। हे इन्द्र, तं स्वबन्धुषु श्रेष्ठं कुरु, सखिषु अधिपतिं च। धनधान्येन संयोगं, दीर्घायुष्यम्, वयोवृद्धिं च तस्मै देहि। यस्य गृह्ये हवनं क्रियते, तं अग्निः वर्धयति; तस्मै सोमः वदति, बृहस्पतिः अपि साक्षात् हितं करोति। बृहस्पते, यो न देवोऽपि अस्मान् विरोधति, तस्य सर्वं भागं मम यजमानस्य कृते नाशय। सोम, योऽपि अस्मान् दुर्वचनं वदति, अशुभं भाषते, तस्य वदनं वज्रेण हन्याः; सः भग्नः अपसृत्य गच्छतु। यः अस्मान् आक्रमति, समीपो वा दूरेण शत्रुः, तस्य बलं त्वं अपाकुरु, यथा व्योम्नः महत्तया सर्वं व्याप्य तद् करोति। येन मार्गेण अदितिः, सोमः, मित्रः च निष्कपटाः यान्ति, तेन अनुग्रहः अस्मान् प्रति आगच्छतु। येन सोम त्वं असुरान् निहत्य विजयं प्राप्सि, तेन अस्मान् प्रति हितवचनं कुरु। येन यूयं देवाः असुराणां बलं वृतवन्तः, तेन अस्मान् रक्षां दत्त। यथा लता वृक्षं सर्वतः आलिङ्गति, तथा मां त्वं आलिङ्गय; यथा स्त्रियः मां कामयन्ते, यथा मम मनः मत्तः न प्रस्थितम्। यथा श्येनः पतन् पृष्ठभ्यां पृथिवीं ताडयति, तथा अहं तव मनः ताडयामि; यथा स्त्रियः मां कामयन्ते, यथा मम मनः मत्तः न प्रस्थितम्। यथा दिवा पृथिवी च, सूर्यः च शीघ्रं सर्वं व्याप्नोति, तथा अहं तव मनः व्याप्नोमि; यथा स्त्रियः मां कामयन्ते, यथा मम मनः मत्तः न प्रस्थितम्। सा स्त्री मम शरीरं, पादौ, नेत्रे, ऊरूः च कामयेत्। तस्याः रतायाः केशाः मम कामनया शुष्यन्तु। सायं तव चिंतनं, रात्रौ हृदये तव वासं स्थापयामि; यथा सा कामिनी मम इच्छां, मम मनः प्रति आगच्छतु। येषां नाभिः उद्गमनस्थानं, हृदयं संयोगस्थानं—घृतमातरो गावः तद् मम संयोगाय समाहरन्तु। पृथिव्यै श्रवणाय, ओषधीभ्यः, अग्नये, स्वामिने—स्वाहा। प्राणाय अन्तरिक्षाय, युग्भ्यः, वायवे, स्वामिने—स्वाहा। दिवे दृष्टये, नक्षत्रेभ्यः, सूर्याय, स्वामिने—स्वाहा। शमी-अश्वत्थयोः उपरि पुंसवनं स्थाप्यते; एष एव पुत्रविद्या, या स्त्रियः मध्ये स्थाप्यते। पुरुषे बीजं उत्पद्यते, तत् स्त्रियाम् निमज्ज्यते; एषा पुत्रविद्या, यथा प्रजापतिः उक्तवान्। प्रजापतिः, अनुमतिः, सिनीवाली च तद् व्यवस्थितवन्तः; स्त्रैणं अन्यत्र स्थाप्य, पुंसं अत्र स्थापयन्ति। यथा सूर्यः दिवं परितः भ्रमति, तथा अहं सर्पाणां जन्म प्राप्तवान्; निशि दिवा च यत् नाश्यते, तेन ते विषं निवारयामि। यत् ब्राह्मणैः, ऋषिभिः, देवैः च प्राचीनकाले ज्ञातम्, यत् अभूत्, यत् भविष्यति, यत् अस्ति, तेन ते विषं निवारयामि। मधुना नद्यः, पर्वतान्, शैलान् च पूरयामि; परुष्ण्यै, शिपालाय मधु, अस्माकं शान्तिः, हृदयस्य शान्तिः अस्तु। देवहन्तृभ्यः नमः, राजहन्तृभ्यः नमः; ये जनानां मध्ये हन्तारः, तुभ्यं मृत्यवे नमः। वागधिपतये नमः, दूरवाचः अधिपतये नमः; तव शुभे मनसि मृत्यवे नमः, अशुभे मनसि अपि नमः। यातुधानानां, औषधीनां च नमः; मृत्यवे मूलतः, ब्राह्मणेभ्यः च नमः। अस्थिक्षय, मांसक्षय, हृद्रोग, सर्वं बलासं च अङ्गेभ्यः, संधिषु यत्, तद् नाशय। बलासिनः शरीरात् बलासं निष्कासयामि, यथा मूलं निष्क्रान्तम्; तस्य बन्धनं, मूलं छित्वा, यथा ओषधिं निष्क्रान्तम्। बलासः अत्रतः विहाय यथैव शुकुलः, गच्छतु, यथा बलं हरन् नश्येत्। त्वदीयानां ओषधीना मध्ये उत्तमा, वृक्षाणां मध्ये आधारः; स एव अस्माकं आधारः अस्तु, येन कश्चिदपि अस्मान् आक्रमेत्। स्वबन्धुभिः वा बिना वा, यः अस्मान् आक्रमेत्, तत्र अहं वृक्षवत् श्रेष्ठः भूयासम्। यथा सोमः ओषधीना मध्ये श्रेष्ठः, हविषां मध्ये उत्तमः, तथा अहं तालेन अशेन च वृक्षेषु श्रेष्ठः भूयासम्। ये रसाः हानिकराः, ये अहानिकराः, ये बलवन्तः, ते तव एव; तैः एव तव यवागू सिध्यति। तव पिता विहह्लः, माता मदवती इति कथ्यते; त्वं आत्मनः शत्रुः, आत्मन्येव हानिकारिणी। तौविलिक, वेलय, अयमैलब, ऐलयित, बभ्रु, बभ्रुकर्ण—विप्रयान्तु, नश्यन्तु। पूर्वेऽलसला, उत्तरदिशि शिलञ्जला, नीलगलसला इति त्वं कथ्यसे। यथा एषा महती पृथिवी भूतानां गर्भं धारयति, तथा तव गर्भः स्थिरः स्यात्, सम्यक् काले प्रसूयेत। यथा एषा महती पृथिवी वृक्षान् धारयति, तथा तव गर्भः स्थिरः स्यात्, सम्यक् काले प्रसूयेत। यथा एषा महती पृथिवी पर्वतान् शैलान् च धारयति, तथा तव गर्भः स्थिरः स्यात्, सम्यक् काले प्रसूयेत।