सर्वे देवाः, सावितारः, सोमः, इन्द्रः च, अनन्तं अमृतं अस्माकं यशः समृद्धिं च दातुं प्रार्थ्यन्ते। ऋत्विजः सोमं इन्द्राय पेषयन्ति, शीघ्रं तस्य स्तुतिः श्रूयताम्, अनुग्रहः मे दत्तः। सोमस्य धाराः, मधुराः पक्षिण इव वृक्षं, तं प्रविशन्ति; सः विस्तृतदृष्टिः, शत्रून् राक्षसान् च दूरं करोतु। सोमपानाय, वज्रधराय इन्द्राय सोमः पेष्यते; सः युवा, विजयी, प्रशंस्यः, नित्यं पूज्यते। इन्द्रः, पूषा, अदिति, मरुतः, सप्त नद्यः, आपां पुत्राः, विष्णुः, व्योम च, सर्वे अस्मान् रक्षन्तु। स्वर्गभूमी समृद्ध्यर्थं रक्षेताम्; शिला, सोमः, सरस्वती देवी, अग्निः च शुभपालैः रक्षन्तु। दिव्यौ अश्विनौ, सौन्दर्यनाथौ, रक्षन्तु; उषः, रात्रिः च विस्तीर्णं स्थानं ददातु। आपां पुत्र, धारयितः, त्वष्टृ, सर्वसिद्ध्यर्थं आयुः वर्धय। त्वष्टृ दिव्यं वाक् ददातु; पर्जन्यः, बृहस्पतिः च; अदिति पुत्रैः भ्रातृभिः सह रक्षतु; बलवान् दुःसाध्याद् अस्मान् रक्षतु। अंशः, भगः, वरुणः, मित्रः, अर्यमा, अदितिः, मरुतः, सर्वे रक्षन्तु; द्वेषः शत्रोः दूरं गच्छतु; धारयिता सर्वद्वेषं दूरं करोतु। अश्विनौ बुद्ध्या मार्गदर्शकौ भवेताम्; विस्तीर्णं स्थानं ददातु; स्वर्गभूमी दुष्टं दूरं करोतु। अग्निः घृतार्पणेन एतं उत्तमं मार्गे नेतु; तेजः ददातु, संततिं वर्धय। इन्द्रः एतं कुटुम्बे श्रेष्ठं, मित्रेषु अधिपं करोतु; धनं, पोषणं च संयोगयतु; दीर्घायुषः, वृद्धत्वं ददातु। यस्य गृहे हविः क्रियते, अग्निः तं वर्धयति; तस्मै सोमः, बृहस्पतिः च वदन्ति। बृहस्पतिः, यः देवो न भवति, यः अस्मान् विरोधति, तस्य सर्वं बलं तव यजमानस्य निमित्तं नाशय। सोमः, यः अस्मान् निन्दति, शापं ददाति, तस्य मुखं वज्रेन आघातय; सः भग्नः गच्छतु। सोमः, यः अस्मान् आक्रमति, समीपस्थः वा दूरस्थः वा, तस्य बलं दूरं कुरु, यथा व्योम महता शक्त्या। येन मार्गे अदितिः, सोमः, मित्रः, निर्भेदः गच्छन्ति, तेन अनुग्रहः अस्मान् आगच्छतु। येन सोमः असुरान् नाशयति, तेन अस्मान् पक्षं वदतु। येन देवाः असुरबलं वृतवन्तः, तेन अस्मान् रक्षां ददतु। यथा लता वृक्षं सर्वतः आलिङ्गति, तथा त्वं मां आलिङ्गय; यथा स्त्रियः मां कामयन्ति, यथा मम मनः मत्तः न वियच्छति। यथा गृध्रः भूमिं पंखैः आघातयति, तथा अहं तव मनः आघातयामि; यथा स्त्रियः मां कामयन्ति, यथा मम मनः मत्तः न वियच्छति। यथा स्वर्गभूमी, सूर्यः च शीघ्रं वृत्यन्ति, तथा अहं तव मनः वृत्यामि; यथा स्त्रियः मां कामयन्ति, यथा मम मनः मत्तः न वियच्छति। तस्याः शरीरं मां कामयेत्, पादौ मां कामयेताम्, नेत्रे, ऊरू मां कामयेताम्; कामिनी केशः मम कामार्त्या शुष्यतु। सायं तव चिन्तायां स्थापयामि, रात्रौ हृदयस्थः; यथा कामिनी मम मनसि, तव मनः मम अभिप्रायं आगच्छतु। येषां नाभिः उद्गमनस्थानम्, हृदयः संयोगस्थानम्, गोः घृतमाता तत् मम संयोजयतु। पृथिव्यै श्रवणे, ओषधीभ्यः, अग्नये, प्रभवे—स्वाहा। प्राणाय मध्यस्थाय, युगभ्यः, वायवे, प्रभवे—स्वाहा। व्योम्नि दृष्टये, ताराभ्यः, सूर्याय, प्रभवे—स्वाहा। शमी-अश्वत्थयोः पुम्सुवनं स्थाप्यते; तद् पुत्रविद्या, या स्त्रीषु स्थाप्यते। पुरुषे बीजं उत्पद्यते, तत् स्त्रीषु प्रविश्यते; तद् पुत्रविद्या, प्रजापतिः उक्तवान्। प्रजापतिः, अनुमतिः, सिनीवाली च, तद् व्यवस्थितवन्तः; स्त्रीत्वं अन्यत्र स्थाप्यते, पुंस्त्वं अत्र स्थाप्यते। यथा सूर्यः व्योमं वृत्यति, तथा अहं सर्पाणां जन्म आगच्छामि; रात्रिदिवा, यत् विनश्यति, तेन विषं त्वत्तः निवारयामि। यत् ब्राह्मणैः, ऋषिभिः, देवैः प्राचीनकाले ज्ञातम्; यत् आसीत्, यत् भविष्यति, यत् अस्ति, तेन विषं त्वत्तः निवारयामि। मधुना नद्यः, पर्वताः, गिरयः च पूरयामि; परुष्ण्यै, शिपालाय मधु, अस्माकं शान्तिः, हृदयाय शान्तिः। देवहन्तृभ्यः नमः, राजहन्तृभ्यः नमः, जनहन्तृभ्यः, मृत्युर्भ्यः नमः। वागधिपाय नमः, दूरवागधिपाय नमः, मृत्युर्भ्यः शुभमते नमः, अशुभमते नमः। यातुधानभ्यः नमः, औषधिभ्यः नमः, मृत्युर्भ्यः मूलस्थाय नमः, ब्राह्मणभ्यः नमः। अस्थिक्षय, मांसक्षय, हृद्रोग, सर्वं बलासं अङ्गेभ्यः, संधिषु च नाशय। बलासं बलासरोगिणः निष्कासयामि, यथा मूलं निष्कासयेत्; तस्य बन्धनं, मूलं छिन्धामि, यथा ओषधिं उन्मूलयेत्। बलासः इह दूरं गच्छतु, यथा युवा पक्षी; यथा कश्चित् इह गच्छति, तथा बलासः पलायेत्, बलनाशकः। एवं ऋषयः, याज्ञिकाः, स्त्रियः, पुरुषः, देवाः, सर्वे एकत्र समवेत्य, अनुग्रहं, रक्षणं, दीर्घायुषः, सौम्यत्वं, कामं, विषनिवारणं, शान्तिं, नमः च प्रार्थयन्ति।