सा स्त्री या शापेन शप्तवती, या हानिं वा उन्मादं समारोपयति, या रसानाम् अपहर्त्री जात्या अभवत्—सा स्वं एव पुत्रं खादतु। तस्याः पुत्रं, भगिनीं, भगिन्यां पुत्रं च खादतु; ततः केशिन्यः परस्परं विनश्यन्तु, यक्षिण्यः नाशं यान्तु, शत्रवः क्षीयन्तु। अथ विजयीमणिना येन इन्द्रः बलवान् अभवत्, तेन, हे ब्रह्मणस्पते, अस्मान् राज्याय वर्धय। शत्रून् प्रतिद्वन्द्विनः च विजित्य, ये अस्माकं विरोधिनः, तेषु दृढं तिष्ठ; ये अस्मान् हिंसन्ति, तेषु अपि स्थिरः भव। सविता देवः त्वां बलवान् अकृणोत्, सोमः बलवान् अकृणोत्; सर्वाणि भूतानि त्वां विजयीं बलवान् अकुर्वन्। विजयी, बलवती, शत्रुनाशिनी मणिः राज्याय मे बध्यताम्, शत्रूनां पराभवाय। सूर्यः उदितः, मम वचनं प्रकटितम्; अहं शत्रुनाशकः, निरपद्वन्द्वी, विरोधिनां नाशकः भूयासम्। अहं वृषभः, अधिपः, विषजित्, शत्रुनाशकः भूयासम्; वीराणां मध्ये, जनानां मध्ये च प्रज्वलयामि। सर्वे देवाः, वसवः, एतं रक्षन्तु; आदित्याः तस्मै जाग्रन्तु। न जात्या न अन्यैः, तस्य मानवमृत्युः नाप्याययेत्। हे देवाः, पितरः, पुत्राः च, युष्माकं चेतनाः, मम वाक्यं शृण्वन्तु। सर्वेभ्यः शुभाय अयं दत्तः; तं वृद्धत्वं यावत् सुरक्षितं नयत। ये देवाः स्वर्गे, पृथिव्यां, अन्तरिक्षे, ओषधिषु, पशुषु, आपः च—ते तस्मै दीर्घायुष्यम्, वीर्यं च दत्तु; स शतं मृत्यून् मोचयेत्। येषां पूर्वार्चा, परार्चा, हविषां भागः, अपि अर्हविषां भागः देवेषु; पञ्च प्रदेशाः विभागिताः—ते सभास्थानानि तस्मै नियुक्तानि। चत्वारः आशां रक्षिणः, अमृताः, सतत्त्वस्य अधिपाः, तेषां यज्ञं दत्ते। चत्वारः आशां रक्षिणः, युष्माकं बन्धनात्, विनाशात्, हान्याः च मोचयन्तु। अहं युष्मान् यज्ञेन पूजयामि; घृतं ददामि। चतुर्थः आशां रक्षिणः उत्तमं सतत्त्वं दत्तु। मातरं, पितरं, गौः, लोकः, पुरुषः च—सर्वेभ्यः कल्याणं, शुभं च। सर्वे समृद्धिं, शुभं च प्राप्नुयुः; जीवितं यावत् सूर्यं पश्येम। हे जनाः, इदं ज्ञातव्यं—महान् ब्रह्मा वदिष्यति। पृथिव्यां वा स्वर्गे वा, तेन ओषधयः श्वसन्ति, न किञ्चन अस्ति। अन्तरिक्षं तेषां निवासः, श्रान्तानां विश्रान्तवत्; अस्य सतत्त्वस्य स्थानं विद्वान् स्रष्टा जानाति, अथवा न। यदा भूमिः, द्यौः च कम्पिते, भूमिः मीयते, तदा अद्य च सर्वदा सा सिक्तवती, समुद्रस्य जलवत्। सर्वं अन्येन आच्छादितम्, अन्ये अधिष्ठितम्; सर्वज्ञाय स्वर्गाय, पृथिव्यै च, नमः ददामि। हिरण्यवर्णाः, शुद्धाः, तेजस्विन्यः ताः आपः, यत्र सविता जातः, यत्र अग्निः जातः; ताः आपः याः अग्निं गर्भं वहन्ति, ताः अस्माकं शुभाः, सौम्याः भूयुः। तासु राजा वरुणः चरति, जनानां सत्यं मिथ्यं च विचिन्वन्; ताः आपः याः अग्निं गर्भं वहन्ति, ताः अस्माकं शुभाः, सौम्याः भूयुः। ताः आपः, यत्र देवाः स्वर्गे अन्नं कुर्वन्ति, या बहुरूपाः अन्तरिक्षे स्थिताः; ताः आपः याः अग्निं गर्भं वहन्ति, ताः अस्माकं शुभाः, सौम्याः भूयुः। शुभदृष्ट्या माम् पश्यन्तु आपः; शुभस्पर्शेन त्वचं स्पृशन्तु। शुद्धाः, तेजस्विन्यः, घृतप्रवाहिन्यः ताः आपः; ताः अस्माकं शुभाः, सौम्याः भूयुः। एष मधुजः विरुः; मधुना त्वां उत्खन्यामि। त्वं मधुजः जातः; अस्मान् मधुरत्वेन पूरय। जिह्वाग्रे मधु, जिह्वामूलं मधुरसः। मम वाक्यं प्रियं भूयात्; त्वं मम मनः आकर्षय। मम आगमनं मधुरं, निर्गमनं मधुरं; वाचा वदामि, अहं मधुरः, मधुरदृश्यम् भूयासम्। अहं मधु, मधोः मधुरतरः, मधुषु मधुरतमः; वन! मां मधुभारयुक्तशाखवत् न छिन्द्याः। त्वां परितः मधुरिकां आवृत्य, आगच्छन्तं निरद्वेषं पूजयामि। यथा स्त्रियः मां कामयन्तु, यथा पुरुषाः मां न पराङ्मुखाः स्युः। यदा दक्षजाः हर्षितचित्ताः, शतध्वजिनं सुवर्णं बन्धन्ति, तदा एतत् तव बध्नामि—आयुषे, तेजसे, बलाय, दीर्घायुः, शताय हेमन्ताय। न राक्षसाः, न पिशाचाः, एतत् सहनं शक्नुवन्ति, यद् देवतानां आद्यशक्ति:। यः दक्षजं सुवर्णं धारयति, स जीवताम् मध्ये दीर्घायुष्यम् प्राप्नोति। ओषधीनां तेजः, ज्योतिः, वीर्यं, बलं, शक्तयः—एतानि शक्तयः, इन्द्रः यथा, तस्मिन् यः दक्षजं सुवर्णं कौशलात् धारयति, स्थापयामि। मासान्, ऋतून् अतीत्य, अहं संवत्सरस्य सारः पूरितः। इन्द्रः, अग्निः, सर्वे देवाः—मम अलंकारं अनुमोदन्तु। वेनः तद् परमं रहस्यं अपश्यत्, यत्र सर्वं एकरूपं भवति। चित्रा गौः जनयन्ती, प्रावृणोत्; ये प्रकाशविदः, ताः स्रोतांसि उपगच्छन्। अमृतविद् तद् गूढं स्थानं अवदत्—गन्धर्वः, यः परमं स्थानं जानाति। तस्य गूढे त्रि: पदानि स्थितानि; यः तानि जानाति, स पितृणां पितरः भवति। स अस्माकं पिता, जनयिता, बान्धवः च; स सर्वाणि स्थानानि, लोकान् जानाति। स एव देवेषु नाम धारयति; तं सर्वे लोकाः पृच्छायै समागच्छन्ति। स शीघ्रं आगच्छति, स्वर्गं पृथिवीं च आवृत्य, अमृतस्य आद्यः। वक्तारि वाक् यथा, स लोकेषु स्थितः—एष एव अग्निः। स सर्वे लोकान् परितः आवृत्य, अमृतस्य सूत्रं दृष्टये प्रसारितम्; यत्र देवाः अमृतं रममाणाः, एके गर्भे जाताः। दिव्यः गन्धर्वः, भूतानां अधिपः, जातिषु पूज्यो, स्तुत्यः च; तव समीपं पवित्रवाचा आगच्छामि, दिव्य! तव स्थानं स्वर्गे; तुभ्यं नमः। दिवि स्पृष्टः, सूर्यवत् तेजस्वी, अश्वसमानः शीघ्रः, दिव्यशक्ति:—गन्धर्वः, भूतानां अधिपः, सौम्यः, पूज्यः, अस्मभ्यं शान्तिं ददातु। एवं मन्त्रैः, प्रार्थनाभिः, स्तुतिभिः, यज्ञैः च, ऋषयः, देवाः, मनुष्याः च, कल्याणाय, दीर्घायुष्यम्, तेजः, बलं, मधुरत्वं, विजयं च प्रार्थयन्ति; सर्वे स्नेहपूर्वकं, श्रद्धया, देवत्वं, ऐश्वर्यं च उपासन्ते।