श्रूयतां पावनं कथामृतं, अथर्ववेदस्य दिव्यश्लोकानां सन्दर्भेण एकीभूता। यदा यजमानः पवित्रकर्मणि प्रवर्तते, तदा सः प्रथमतः पितॄन् आवाहयति। ये पितरः परे सन्ति, ते मां रक्षन्तु—अस्य मन्त्रस्य, अस्य यज्ञस्य, अस्य ब्रह्मण्याः, अस्य प्रतिष्ठायाः, अस्य मनसः, अस्य संकल्पस्य, अस्य वरस्य, अस्य देवानां हविषः आवाहनस्य च सर्वत्र। स्वाहा। ये च तेषां अनन्तरं जाताः, ते अपि मां सर्वत्र रक्षन्तु। स्वाहा। ये च तेषामपि अनन्तरं, ते अपि मां रक्षन्तु—एवमेव सर्वेषु कर्मसु, संकल्पेषु, आशीःसु, हविषु च। स्वाहा। ततः गर्भधारणस्य रहस्यं प्रकट्यते। पर्वतात्, दिवः, योन्याः, अङ्गादङ्गं यत् समाहृतम्, तद् बीजधारिणः गर्भस्य, ये पत्रवत् सारं धारयन्ति। यथा एषा महती पृथिवी सर्वभूतानां गर्भं धारयति, एवं अहं तव गर्भं स्थापयामि; तस्मै सहाय्याय त्वां आह्वयामि। सिनीवाली गर्भं स्थापयतु, सरस्वती गर्भं स्थापयतु, पद्ममालाभ्यां अश्विनौ गर्भं स्थापयेताम्। मित्रश्च वरुणश्च गर्भं स्थापयेताम्, बृहस्पतिः देवः गर्भं स्थापयतु, इन्द्रः अग्निश्च, धाताच गर्भं स्थापयेताम्। विष्णुर्वै योनिं कल्पयतु, त्वष्टा रूपाणि विकुर्यात्, प्रजापतिः सिञ्चतु, धाता गर्भं स्थापयतु। यद् राजा वरुणः वेद, या देवी सरस्वती वेद, यद् वृत्रहन् इन्द्रः वेद—तत् गर्भजननं पिब। ओषधीनां गर्भः, वृक्षाणां गर्भः, सर्वभूतानां गर्भः—अग्ने, सः गर्भः अत्र स्थाप्यताम्। स्कन्द, त्वं वीर्यवान् भूत्वा गर्भं योनौ स्थापय; सः वृषभाणां वृषभः असि—त्वां सुताय नयामः। महाशस्त्रधारिन्, विस्तारं कुरु, तव गर्भः योनौ विश्रान्तिं लभताम्; सोमपाः देवाः, निरामयम्, उभयकुलसम्बन्धिनं पुत्रं प्रयच्छन्तु। धातः, उत्तमेन रूपेण, अस्याम् स्त्रियम्, गव्यां मध्ये, दशमे मासि, पुत्रं स्थापय। त्वष्टः, उत्तमेन रूपेण, अस्याम् स्त्रियम्, गव्यां मध्ये, दशमे मासि, पुत्रं स्थापय। सवितः, उत्तमेन रूपेण, अस्याम् स्त्रियम्, गव्यां मध्ये, दशमे मासि, पुत्रं स्थापय। प्रजापते, उत्तमेन रूपेण, अस्याम् स्त्रियम्, गव्यां मध्ये, दशमे मासि, पुत्रं स्थापय। यज्ञस्य आरम्भे, मन्त्राः, समिधः, अग्निश्च, विज्ञाय, अत्र यजमानं यज्ञे संयुञ्जन्तु। देवः सविता, सन्ततिं वेद, अत्र यज्ञे, बलिनं हविषा संयुञ्जातु। इन्द्रः, स्तोत्रेषु रममाणः, विज्ञाय, यजमानं यज्ञे, शुभयुज्य, हविषा संयुञ्जातु। आवाहनं, मन्त्राः, हविषः च, यजमानं यज्ञे संयुञ्जन्तु; वराः, स्वपत्नीभिः युक्ताः, अत्र वहन्तु। छन्दांसि, मरुतश्च, यजमानं यज्ञे, मातरं पुत्रं यथा, संयुञ्जन्तु। अदितिः, अवभृथैः यज्ञं कुर्वती, हविषा संयुञ्जातु। विष्णुः, नानारूपैः तपसा, यज्ञे, शुभयुज्य, हविषा संयुञ्जातु। त्वष्टा, नानारूपैः, यज्ञे संयुञ्जातु; शुभयुज्य, हविषा च। भगः, अत्र, आशीर्भिः संयुञ्जातु; यज्ञे, विज्ञाय, शुभयुज्य, हविषा संयुञ्जातु। सोमः, नानाव्यश्नेन, यज्ञे, शुभयुज्य, हविषा संयुञ्जातु। इन्द्रः, नानाव्यश्नेन, यज्ञे, शुभयुज्य, हविषा संयुञ्जातु। अश्विनौ, ब्रह्मणा सह, प्रीत्या, वषट्कारवृद्ध्या, एषं यज्ञं आगच्छताम्; बृहस्पते, ब्रह्मणा सह, प्रीत्या, सूर्यलोकाय, यजमानाय, हविषा यज्ञं आगच्छ। अथ अग्निहोत्रस्य महिमा वर्ण्यते। तस्य समिधः सम्यक् उत्तिष्ठन्ति, अग्नेः उज्ज्वलाः ज्वलनशिखाः अपि सम्यक् उत्तिष्ठन्ति; सः तेजस्वी, सुशोभनरूपः, सन्तानयुक्तः, शरीररक्षकः देवः, बहुभुजः। सः देवः देवेषु, दिव्यः, मधुना घृतेन च पन्थानं कल्पयति। मधुना सः यज्ञं चिनोति, नेतृभावेन, कामधुक् अग्निः, सुहृद् सविता, विश्वतोमुखः। सः बलात् अत्र आगच्छति, घृतेन सह, अभिष्टुतः अग्निः, श्रद्धया। अग्नौ, यज्ञे, स्रुचः दृश्यन्ते; सः पूजयति, एषा अग्नेः महिमा। शीघ्रगामिनः, रमणीयाः, वसुषु दृश्यन्ते; ते तिष्ठन्ति, भूमिदायकाश्च। दिव्यद्वाराः, सर्वे देवाः, गार्हस्थ्यस्य ऋतं धारयन्ति। अग्नेः विशालवर्चसा, या स्तूयते, सा प्रभा, तया, प्रबुद्धाः उषसः, ऋत्विजः सह, अस्माकं यज्ञं रक्षन्तु, यथा रक्षिणः कर्म रक्षन्ति। दिव्याः ऋत्विजः अस्माकं यज्ञं उच्चैः कुर्वन्तु; अग्नेः जिह्वया, अस्मान् कल्याणाय स्तुवन्तु। तिस्रः देव्यो—इडा, सरस्वती, महती भारती—एतस्य दर्भस्य उपविशतु, स्तूयमानाः। या अद्भुता, प्रचुरा आशीः, सा अस्माकं भूयात्; त्वष्टा देवः, अस्य संमिते धनं, समृद्धिं च वितरतु। वनस्पते, यत् त्वं धारयसि, तत् विमुञ्च; स्वबलात्, अग्निः प्रसीदन्, हविः देवेभ्यः नयतु। अग्ने, जातवेदः, स्वाहाकारैः सम्पादय; इन्द्रः सर्वे च देवा, एताम् यज्ञाहुतिं स्वीकुर्युः। एवं, पितृदेवतानां कृपया, दिव्यानां देवतानां सहायतया, मन्त्रैः, यज्ञैः, हविषा च, गर्भधारणात् आरभ्य, यज्ञपर्यन्तं, सर्वं शुभं, समृद्धिं, सन्ततिं च यजमानः प्रार्थयति। सर्वे देवाः, ऋत्विजः, पितरश्च, अस्य यज्ञस्य, अस्य धर्मस्य, अस्य सन्ततेः च रक्षां कुर्वन्तु इति।