एकदा ऋषयः रोगनाशनार्थं मन्त्रबलं प्रयुञ्जानाः, तक्षकं ज्वरस्य सह भ्रात्रा ज्वरेण, सह च भगिन्या कासया, सह च दुष्टया च च्छायया, तं तं मनुष्यं प्रति प्रेषयन्ति स्म। तस्मात् तृतीयं, चतुर्थं, दारुणं, शारदं च ज्वरं, शीतं, कम्पनं, ग्रीष्मं, वर्षाकालं च विनाशयन्तु इति प्रार्थयन्ति। गन्धारिभ्यः, मूजविभ्यः, अङ्गेभ्यः, मगधेभ्यश्च, यथा कश्चित् जनः कोशं प्रति प्रेष्यते, तथा वयं तक्षकं प्रेषयामः इति संकल्पयन्ति। ततः ऋषयः स्वस्य रक्षार्थं स्वर्गं पृथ्वीं च, सरस्वतीं च देवीं, इन्द्रं च अग्निं च आह्वयन्ति—ते मां पिपीलिकां निगृह्णीयुः इति। हे इन्द्र, धनाधिपते, त्वं कृमीन् हन्याः, मम वचसः प्रभावेन सर्वे रिपवः निहताः। ये कृमयः नेत्रे सञ्चरन्ति, नासायाम् अपि सञ्चरन्ति, ये मध्ये प्रविशन्ति, तान् वयं निगृह्णीमहि। द्वौ समरूपौ, द्वौ विरूपौ, द्वौ कृष्णौ, द्वौ रक्तौ, कपिलः, कपिलकर्णः, गृध्रः, बकः च—एते सर्वे निहताः। ये कृमयः पाण्डुराङ्गाः, ये कृष्णाः, ये पाण्डुबहवः, ये सर्वरूपिणः, तान् वयं निगृह्णीमहि। सूर्यः सर्वत्र अग्रतः गच्छन्, सर्वं पश्यन्, अदृश्यम् अपि विनाशयन्, दृश्यं च अदृश्यं च हन्ति, सर्वान् कृमीन् नाशयति। ये श्वेताः, कटिनः, चलन्तः, तीक्ष्णदन्ताः, दृश्यः कृमिः निहन्यताम्, अदृश्यः अपि निहन्यताम्। कृमिणां मेषः निहतः, नदीस्थायी अपि निहतः; अहं तान् सर्वान् सम्यक् अपिष्णात्, यथा कणकं शिलया पेष्यते। त्रिशिराः, त्रिककुद्, चित्रः, श्वेतः च कृमिः—अहं तस्य पृष्ठानि विदारयामि, शिरः छिनद्मि। अत्र कान्ववद्, मदग्नवद्, अहं कृमीन् हन्यामि; अगस्त्यस्य प्रार्थनाबलात् अहं कृमीन् पेषयामि। कृमिणां राजा निहतः, तेषां मुख्यः अपि निहतः, माता निहता, भ्राता निहतः, भगिनी अपि निहता। तेषां वासस्थानानि विनष्टानि, परिघाः विनष्टाः, सर्वे कृमयः, लघुतमाः अपि, निहताः। सर्वेषां कृमिणां, सर्वविधकृमिणां, अहं शिलया शिरः भिनद्मि, अग्निना मुखं दहामि। ततः ऋषयः स्वस्य सर्वकर्मणि, प्रार्थनायाम्, होमकर्मणि, ऋत्विज्यायाम्, प्रतिष्ठायाम्, चिन्तायाम्, संकल्पे, इच्छायाम्, देवाह्वाने च, सवितारं सृष्टीनां पतिं, अग्निं वनस्पतीनां पतिं, दिवं पृथ्वीं च दातारौ, वरुणं आपां पतिं, मित्रावरुणौ वर्षपतī, मरुतः पर्वतानां पतयः, सोमं ओषधीनां पतिं, वायुमन्तरिक्षस्य पतिं, सूर्यं दृश्यस्य पतिं, चन्द्रमसं नक्षत्राणां पतिं, इन्द्रं दिवः पतिं, मरुतां पितरं पशूनां पतिं, मृत्युम् भूतानां पतिं, यमं पितृणां पतिं, अतितान् पितॄन्, तेषां परान्, तेषां च परान्—एवं सर्वान् देवतान् पितॄंश्च, स्वाहा इति आह्वयन्ति, रक्षां याचन्ते। अथ पर्वतात्, दिवः, गर्भात्, अङ्गादङ्गं च, बीजवाहिनः बीजधारिणः, पत्रवत् सारं धारयन्तः संगृह्यन्ते। यथा महती पृथ्वीः सर्वभूतानां गर्भं धारयति, तथा अहम् अपि तव गर्भं स्थापयामि; तस्मै सहायार्थं त्वां आह्वयामि। हे सिनीवाली, गर्भं स्थापय; हे सरस्वति, गर्भं स्थापय; पद्ममालिनी अश्विनौ गर्भं स्थापयेताम्। मित्रावरुणौ गर्भं स्थापयेताम्, बृहस्पतिः गर्भं स्थापयतु, इन्द्राग्नी, धाता च गर्भं स्थापयेताम्। विष्णुः योनिं कल्पयतु, त्वष्टा रूपाणि विचिनोतु, प्रजापतिः सिञ्चतु, धाता गर्भं स्थापयतु। यद् राज्ञा वरुणेन ज्ञातं, अथवा सरस्वत्या देवी, यद् इन्द्रेण वृत्रहणा ज्ञातं—तत् गर्भजननं पिब। ओषधीनां गर्भः, वृक्षाणां गर्भः, सर्वभूतानां गर्भः—हे अग्ने, सः गर्भः अत्र स्थाप्यताम्। एवं ऋषयः मन्त्रैः, देवतानां कृपया, सर्वरोगनाशनं, कृमिघ्नं, रक्षां च प्रार्थयन्ति स्म।