अग्निः, एकेनैव जन्मना उत्पन्नः, यज्ञं मममाप, देवतानां नेता अभवत्। तस्य होतुः आदेशेन, सत्यवचसा, स्वाहा-क्रियया उपहितं हविः देवाः आस्वदन्तु। ततः वरुणः, दिव्यः प्राज्ञः, मम विषहरं बलवद्वचोभिः दत्तवान्। यत् विषं उत्खातं, अनुत्खातं, मूलसन्नद्धं वा, तत् सर्वं तव शुष्कं मरुभूमौ अभवत्। यद् अपः-रहितं तव विषं अस्ति, यत् मूलसन्नद्धं, तस्य मध्यं, उच्चं, नीचं सारं अहं गृह्णामि; भयात् तव न हानिः भवतु। मम गर्जनं दिवि तडित् इव बलवद्; तव तीक्ष्णवचसा अहं तव हानिं दूरं करोतु। अहं पुरुषैः सह तमसः श्रेष्ठं सारं गृह्णामि; तमसः सूर्यः प्रकाशरूपेण उदयतु। मम नेत्रेण तव नेत्रं आघातयामि; विषेण तव विषं आघातयामि। मर, हे सर्प, जीव न कुरु; विषं तव तव एव प्रत्यागच्छतु। कृष्णः, चित्रः, पिङ्गलः, श्यामः—सर्वे मिथ्यावादी, मम वचनं शृणुत। मम मित्रस्य समीपे न तिष्ठन्तु, न स्थित्वा, न भाषन्तु; दूरं गच्छन्तु, विषं विलीयताम्। कृष्णस्य, पिङ्गलस्य, अपः-रहितस्य, बलिनः, महाबलिनः—अहं कोपं विमोचयामि, धनुषः ज्या यथा, रथस्य योकं यथा। बन्धकः, विमोचकः, पिता, माता—युवां सर्वं कुटुम्बं जानिमः सर्वथा; किं करिष्यथ? उरुगूलायाः कन्या, दासी सिक्न्याः उत्पन्ना, सर्वकुष्ठरोगाणां मूलम् अस्ति—तस्याः सारः, तस्याः विषम्। पर्वतसमीपे स्थितः श्वा कर्णानि उद्घोषितवान्; यानि उत्खातानि, तेषु विषं सर्वोत्तमं सारयुक्तम् अस्ति। त्वं ताबुवः, न ताबुवः, न घेट्त्वम्, किन्तु ताबुवः; ताबुवेन विषं निरसारम्। त्वं तस्तुवः, न तस्तुवः, न घेट्त्वम्, किन्तु तस्तुवः; तस्तुवेन विषं निरसारम्। गृध्रः त्वां अन्वविन्दत्, वराहः अस्माकं कृते त्वां उत्खातवान्; हे तीक्ष्ण औषधि, आघातकर्तारं आघातय, कृतं, अकृतं च विनाशय। आघातकर्तारं आघातय, कृतं, अकृतं विनाशय; यः अस्मान् आघातयति, औषधि, त्वं तं आघातय। यथा चित्रमृगस्य त्वक् उत्कीर्णा, देवाः, तन्त्रं तन्त्रकर्तुः छिन्ध्वं, रत्नं रत्नस्थलात् यथा विमोचयन्तु। तन्त्रं हस्तेन गृह्णातु, तन्त्रकर्ता, पुनः दूरं नेतु; तन्त्रं तत्र स्थापयतु यथा तन्त्रं तन्त्रकर्तारं आघातयेत्। तन्त्रकर्तुः शपथाः तन्त्रकर्तारं पतन्तु; तन्त्रं तन्त्रकर्तारं प्रत्यागच्छतु, यथा रथः मार्गे सम्यक् गच्छति। स्त्री वा पुरुषः तन्त्रं हान्यर्थं कृतवान्, तं तन्त्रं तत्र प्रत्यागच्छतु, यथा अश्वः अश्वहर्त्रा नीयते। देवैः वा, मनुष्यैः वा, त्वं कृतः, तन्त्रं, वयं त्वां प्रत्यागच्छामः, इन्द्रेण सह। अग्निः, युद्धे संहर्ता, युद्धानि जयी; वयं तन्त्रं तन्त्रकर्तुः प्रतिकारं कृत्वा प्रत्यागच्छामः। हे तन्त्रशस्त्र, तन्त्रकर्तारं आघातय, तं विनाशय; वयं तव नाम न हान्यर्थं, किन्तु रक्षायै उक्तम्। त्वं तन्त्रकर्तारं गच्छ, यथा पुत्रः पितरं, सेवकः स्वामिनं, बन्धनयुक्तः बन्धनं; तन्त्रं तन्त्रकर्तारं प्रत्यागच्छतु। तन्त्रं तन्त्रकर्तारं गच्छतु, यथा वन्यः गजः वनं प्रत्यागच्छति, यथा मृगी स्वगणं। शीघ्रतमं बाणं दिवि पृथिव्यां तस्मै पततु; तन्त्रं तं गृहीत्वा, यथा मृगः शिकारिणा, तन्त्रकर्तारं प्रत्यागच्छतु। तन्त्रं तन्त्रकर्तारं प्रति गच्छतु, यथा अग्निः शत्रुं प्रति, यथा आपः प्रियं प्रति, यथा रथः मार्गे सम्यक् गच्छति। एकं च दश च मम रक्षिणः, हे औषधि; सत्ये जाताः, सत्येन रक्षिताः, मम मधु च मधुवाहं मधुरं कुरु। द्वौ च विंशतिः च मम रक्षिणः, हे औषधि; सत्ये जाताः, सत्येन रक्षिताः, मधु च मधुवाहं मधुरं कुरु। त्रयोः च त्रिंशतिः च मम रक्षिणः, हे औषधि; सत्ये जाताः, सत्येन रक्षिताः, मधु च मधुवाहं मधुरं कुरु। चत्वारः च चत्वारिंशतिः च मम रक्षिणः, हे औषधि; सत्ये जाताः, सत्येन रक्षिताः, मधु च मधुवाहं मधुरं कुरु। पञ्च च पञ्चाशत् च मम रक्षिणः, हे औषधि; सत्ये जाताः, सत्येन रक्षिताः, मधु च मधुवाहं मधुरं कुरु। षट् च षष्टिः च मम रक्षिणः, हे औषधि; सत्ये जाताः, सत्येन रक्षिताः, मधु च मधुवाहं मधुरं कुरु। सप्त च सप्ततिः च मम रक्षिणः, हे औषधि; सत्ये जाताः, सत्येन रक्षिताः, मधु च मधुवाहं मधुरं कुरु। अष्टौ च अशीतिः च मम वक्तारः, हे औषधि; सत्ये जाताः, सत्यं वहन्तः, मधु च मधुवाहनं मम भवतु। नव च नवतिः च मम वक्तारः, हे औषधि; सत्ये जाताः, सत्यं वहन्तः, मधु च मधुवाहनं मम भवतु। दश च शतं च मम वक्तारः, हे औषधि; सत्ये जाताः, सत्यं वहन्तः, मधु च मधुवाहनं मम भवतु। शतं च सहस्रं च मम वक्तारः, हे औषधि; सत्ये जाताः, सत्यं वहन्तः, मधु च मधुवाहनं मम भवतु। यदि त्वं एकवर्षीयः, त्वं सारपूर्णः। यदि त्वं द्विवर्षीयः, त्वं सारपूर्णः। यदि त्वं त्रिवर्षीयः, त्वं सारपूर्णः। यदि त्वं चतुर्वर्षीयः, त्वं सारपूर्णः।