वयं तस्य शरस्य पितरं विद्मः, यः वरुणः शतशक्तिर्भवति। तेन ते शरीरे श्रेयः स्यात्, तस्य भूमौ पतनं बहिः शिशुवद् भवतु। पुनः तस्यैव शरस्य पितरं चन्द्रमसं शतशक्तिम् विद्मः; तेनापि ते शरीरे कल्याणं स्यात्, तस्य भूमौ पतनं बहिः शिशुवद् भवतु। एवं सूर्यं शतशक्तिं तस्य शरस्य पितरं विद्मः; तेनापि ते शरीरे कल्याणं स्यात्, तस्य भूमौ पतनं बहिः शिशुवद् भवतु। यत् गवां अन्तः स्याद्, यद् मूत्राशये तिष्ठति, तत् सर्वं ते मूत्रं बहिः शिशुवत् विसृज्यताम्। अहं ते मूत्रमार्गं गृहस्य प्रतिबन्धमिव विदारयामि; तेन ते मूत्रं बहिः शिशुवद् सर्वं विसृज्यताम्। तव मूत्राशयस्य द्वारं सागरस्य गभीरमिव विदारितम्; तेन ते मूत्रं बहिः शिशुवद् सर्वं विसृज्यताम्। यथा शरः धनुषः क्षिप्तः प्राङ्गणे पतति, एवं ते मूत्रं बहिः शिशुवद् सर्वं विसृज्यताम्। याः यज्ञस्य भगिन्यः पन्थानः अनुयान्ति, ताः भगिन्यः क्षीरं मधुना मिश्रितं शुद्धयन्ति। येन शक्त्या सूर्यः दिवं संयोगं लभते, येन वा स सूर्यः तिष्ठति, ताभिः शक्तिभिः न यज्ञः क्षीयताम्। दिव्यान् आपः आवाहयामि, यत्र अस्माकं गावः पिबन्ति; नद्यः हविर्भवन्तु। आप्सु अमृतं, आप्सु औषधयः; आपां स्तुत्या त्वं शीघ्राः अश्वाः भूयाः, बलवत्यः गावः भूयाः। आपः सुखदा अस्माकं स्युः; युधि दीर्घदर्शिनां पोषणं बलं च देयुः। युष्माकं शुभतमं सारं वयं अत्र पिबेम, मातरः शिशूनिव। तस्मात् वयं युष्मान् उपयामः, यत्र वर्धनं ददाथ; आपः, पुनः अस्मान् जनयत। निधीनां स्वामिन्यः, जनानां धारिण्यः, आपः, भेषजं याचे। दिव्याः आपः पानाय सुखं श्रेयश्च ददतु; तासां धाराः अस्मभ्यं कल्याणेन प्रवहन्तु। आप्सु सोमः माम् अवदत्—"सर्वा औषधयः अस्मासु सन्ति, अग्निश्च सर्वमङ्गलदः।" आपः, शरीरस्य रक्षां भेषजं च अस्मान् पूरयन्तु, यथा चिरं सूर्यं पश्येयम्। नद्याः आपः, सरितां आपः, खनिता आपः, घटोदिता आपश्च अस्मभ्यं सुखं ददतु; वर्षाणि अपि शुभानि स्युः। अग्ने, मन्त्रेण स्तुत्यः, अस्माकं द्वेषिणं यक्ष्माणं च अत्र आनय; त्वं हि देवः स्तुतः, रिपूणां हन्ता जाता। जातवेदः, घृतस्य स्वामिन्, शरीरस्थः, तौलस्य यक्ष्माणं भक्षय; रक्षांसि विक्षिप। ये अस्मान् द्वेष्टि, रक्षांसि विषकृदः च, ते विक्षिप्ताः स्युः; ततः, अग्नेन्द्राभ्यां, एष यज्ञः स्वीकृतः। अग्निः अग्रे गच्छतु, महेन्द्रः रिपूं नुदतु; यः कश्चिद् यक्ष्मा, स आगत्य वदतु—"अत्र अस्मि" इति। जातवेदः, तव वीर्यं पश्येम; सर्वदर्शिन्, रक्षांसि वद; त्वया सर्वान् दग्ध्वा, ते समागत्य स्वीकुर्युः। जातवेदः, गृहाण; त्वं अस्माकं कृते जातः; दूतः भूत्वा, अग्ने, रक्षांसि विक्षिप। अग्ने, ये रक्षांसि बद्धानि, तान् आनय; ततः इन्द्रः वज्रेण तेषां शिरांसि छिनत्तु। येदं हविः यातुधानान् नदी फेनमिव वहतु। यः एतद् स्त्रीं वा पुरुषं वा कृतवान्, स स्तोतृणां मध्ये स्यात्। अयं स्तोतृः आगतः; अत्र स्वागतमस्तु। विजयं प्राप्य, बृहस्पते, अग्निसोमाभ्यां तान् भिनत्तु। सोमपाः, यातुधानानां अपत्यं नाशय, तान् नय; स्तोतारं ऊर्ध्वात् अधः पातय। अग्ने, यत्र तेषां मूलं जानासि, सतां मध्ये गूढं, तत्र प्रार्थनया वर्धमानः, तेषां शतं नाशय। एष सम्पद् वसुभिः धार्यताम्—इन्द्रेण, पूष्णा, वरुणेन, मित्रेण, अग्निना च। आदित्याः सर्वे च देवाः, ताम् उत्तमे ज्योतिषि स्थापयन्तु। देवाः अस्मिन् दिशि ज्योतिः स्थापयन्तु—सूर्यः, अग्निर्वा, हिरण्यम् वा। प्रतिद्वन्द्विनः अधः स्युः; एषमेनं उत्तमं दिवं नयाम। येन त्वं इन्द्रं पुष्टिं न्यवर्धः, तेनोत्तमया स्तुत्या, जातवेदः, तेन अग्ने, एषमेनं वर्धय; स्वजनानां मध्ये अग्रे स्थापय। अहं तेषां यज्ञं तेजश्च ददामि, धनं श्रीं च धियं च अग्ने; प्रतिद्वन्द्विनः अधः स्युः; एषमेनं उत्तमं दिवं नयाम। एष देवतानां स्वामी प्रकाशते, सत्यस्य राज्ञो वरुणस्य आज्ञा प्रभवति। तस्मात् प्रार्थनया, अनुग्रहम् इच्छन्, एषमेनं महतो रोषात् नयामि। नमस्ते, नक्तं, वरुणस्य रोषः शम्यताम्। महाबल, त्वं सर्वं पापं वेत्थ; सहस्रं भक्त्या यच्छामि; एष शतं शरदः जीवतु। यदि वाचा मिथ्यावचनं पापं वा उक्तं, तेन त्वां सत्यस्य राज्ञः वरुणात् मोचयामि। त्वां वैश्वानरात्, महद्भ्यः गभीरात् च मोचयामि। स्वजनानां मध्ये वद, महाबल, प्रार्थनां उद्घोषय, अस्माकं कृते कुरु। एषे पृषद् वषट्कारं पूषा उच्चारयतु; अर्यमा होतारं भवतु, विधाता व्यवस्थां कुर्यात्। धर्मजा स्त्रियः प्रस्थिताः, पन्थान् अतिक्रम्य, अग्रे यान्तु। चत्वारः दिशः दिवः, चत्वारः पृथिव्याः अपि; देवाः गर्भं संगृह्णन्तु, तं पेषणाय संवेष्टु।