ਸ਼ੀਰ੍षਾਮਯਮੁਪਹਤ੍ਯਾਮਕ੍ਸ਼੍ਯੋਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਰਪਃ । ਕੁष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਿष੍ਕਰਦ੍ਦੈਵਂ ਸਮਹ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍
ਸਿਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਠਾ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਦੈਵੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਸਮੇਤ।
ਰਾਤ੍ਰੀ ਮਾਤਾ ਨਭਃ ਪਿਤਾਰ੍ਯਮਾ ਤੇ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਸਿਲਾਚੀ ਨਾਮ ਵਾ ਅਸਿ ਸਾ ਦੇਵਾਨਾਮਸਿ ਸ੍ਵਸਾ
ਰਾਤ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਅਰਯਮਾਨ ਤੇਰਾ ਦਾਦਾ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਸਿਲਾਚੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਬਤਿ ਜੀਵਤਿ ਤ੍ਰਾਯਸੇ ਪੁਰੁषਂ ਤ੍ਵਮ੍ । ਭਰ੍ਤ੍ਰੀ ਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਾਮਸਿ ਜਨਾਨਾਂ ਚ ਨ੍ਯਞ੍ਚਨੀ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਹੈਂ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਂਵृਕ੍ਸ਼ਮਾ ਰੋਹਸਿ ਵृषਣ੍ਯਨ੍ਤੀਵ ਕਨ੍ਯਲਾ । ਜਯਨ੍ਤੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀ ਸ੍ਪਰਣੀ ਨਾਮ ਵਾ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਰੁੱਖ ਉੱਗਦੀ ਹੈਂ, ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਡਟ ਕੇ ਖੜੀ, ਤੈਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਦਣ੍ਡੇਨ ਯਦਿष੍ਵਾ ਯਦ੍ਵਾਰੁਰ੍ਹਰਸਾ ਕृਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਸਿ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ ਸੇਮਂ ਨਿष੍ਕृਧਿ ਪੂਰੁषਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਲਾਠੀ ਨਾਲ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਦਵਾਈ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ।
ਭਦ੍ਰਾਤ੍ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਨਿਸ੍ਤਿष੍ਠਸ੍ਯਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਤ੍ਖਦਿਰਾਦ੍ਧਵਾਤ੍। ਭਦ੍ਰਾਨ੍ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪਰ੍ਣਾਤ੍ਸਾ ਨ ਏਹ੍ਯਰੁਨ੍ਧਤਿ
ਚੰਗੀ ਪੀਪਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਹੜ, ਖਦੀਰ, ਚੰਗੀ ਵਟ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ — ਉਹ ਅਰੁੰਧਤੀ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣੇ ਸੁਭਗੇ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਣੇ ਵਪੁष੍ਟਮੇ । ਰੁਤਂ ਗਚ੍ਛਾਸਿ ਨਿष੍ਕृਤੇ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਨਾਮ ਵਾ ਅਸਿ
ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਸੁਭਾਗੀ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ — ਦਵਾਈ, ਤੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਦਵਾਈ ਹੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣੇ ਸੁਭਗੇ ਸ਼ੁष੍ਮੇ ਲੋਮਸ਼ਵਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਅਪਾਮਸਿ ਸ੍ਵਸਾ ਲਾਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾਤੋ ਹਾਤ੍ਮਾ ਬਭੂਵ ਤੇ
ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਸੁਭਾਗੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੀ — ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਜਾਂ ਲਾਕ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈਂ; ਹਵਾ ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਸਿਲਾਚੀ ਨਾਮ ਕਾਨੀਨੋऽਜਬਭ੍ਰੁ ਪਿਤਾ ਤਵ । ਅਸ਼੍ਵੋ ਯਮਸ੍ਯ ਯਃ ਸ਼੍ਯਾਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹਾਸ੍ਨਾਸ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਸਿਲਾਚੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਕਾਨਿਨੀ; ਅਜਬਭਰੂ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਯਮ ਦੇ ਕਾਲੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਲਗਾਮ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ ਜੋੜਿਆ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਸ੍ਨਃ ਸਂਪਤਿਤਾ ਸਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਮਭਿ ਸਿष੍ਯਦੇ । ਸਰਾ ਪਤਤ੍ਰਿਣੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਾ ਨ ਏਹ੍ਯਰੁਨ੍ਧਤਿ
ਘੋੜੇ ਦੀ ਲਗਾਮ ਡਿੱਗ ਕੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੰਬੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵਹਿੰਦੀ, ਪੰਖ ਵਾਲੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਅਰੁੰਧਤੀ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਵਿ ਸੀਮਤਃ ਸੁਰੁਚੋ ਵੇਨ ਆਵਃ । ਸ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਾ ਉਪਮਾ ਅਸ੍ਯ ਵਿष੍ਠਾਃ ਸਤਸ਼੍ਚ ਯੋਨਿਮਸਤਸ਼੍ਚ ਵਿ ਵਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ; ਚਮਕ ਨਾਲ ਵੇਨਾ ਫੈਲ ਗਿਆ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਹਨ; ਜੋ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ, ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨਾਪ੍ਤਾ ਯੇ ਵਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ । ਵੀਰਾਨ੍ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਮਾ ਦਭਨ੍ ਤਦ੍ਵ ਏਤਤ੍ਪੁਰੋ ਦਧੇ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਮ ਕੀਤੇ — ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਰਲੇ ਇੱਥੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਰਧਾਰ ਏਵ ਤੇ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍ ਦਿਵੋ ਨਾਕੇ ਮਧੁਜਿਹ੍ਵਾ ਅਸਸ਼੍ਚਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਪਸ਼ੋ ਨ ਨਿ ਮਿषਨ੍ਤਿ ਭੂਰ੍ਣਯਃ ਪਦੇਪਦੇ ਪਾਸ਼ਿਨਃ ਸਨ੍ਤਿ ਸੇਤਵੇ
ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਗੂੰਜੇ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਨਾਲ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਸੂਸ ਅੱਖਾਂ ਨਹੀਂ ਮੂੰਦਦੇ, ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਚੌਕਸ, ਉਹ ਰਾਹ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹ ਹਨ।
ਪਰ੍ਯੂ षੁ ਪ੍ਰ ਧਨ੍ਵਾ ਵਾਜਸਾਤਯੇ ਪਰਿ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਸਕ੍ਸ਼ਣਿਃ । ਦ੍ਵਿषਸ੍ਤਦਧ੍ਯਰ੍ਣਵੇਨੇਯਸੇ ਸਨਿਸ੍ਰਸੋ ਨਾਮਾਸਿ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੋ ਮਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗृਹਃ
ਚੱਕਰ ਲਾਓ, ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜੋ; ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਤੇਰਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਹੈਂ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਘਰ।
ਨ੍ਵੇਤੇਨਾਰਾਤ੍ਸੀਰਸੌ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਤਿਗ੍ਮਾਯੁਧੌ ਤਿਗ੍ਮਹੇਤੀ ਸੁਸ਼ੇਵੌ ਸੋਮਾਰੁਦ੍ਰਾਵਿਹ ਸੁ ਮृਡਤਂ ਨਃ
ਇਸ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ — ਸਵਾਹਾ! ਸੋਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰ, ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਨੁਕ ਵਾਲੇ, ਦਇਆਲੂ, ਇੱਥੇ ਆਓ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੋ।
ਅਵੈਤੇਨਾਰਾਤ੍ਸੀਰਸੌ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਤਿਗ੍ਮਾਯੁਧੌ ਤਿਗ੍ਮਹੇਤੀ ਸੁਸ਼ੇਵੌ ਸੋਮਾਰੁਦ੍ਰਾਵਿਹ ਸੁ ਮृਡਤਂ ਨਃ
ਇਸ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ — ਸਵਾਹਾ! ਸੋਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰ, ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਨੁਕ ਵਾਲੇ, ਦਇਆਲੂ, ਇੱਥੇ ਆਓ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੋ।
ਅਪੈਤੇਨਾਰਾਤ੍ਸੀਰਸੌ ਸ੍ਵਾਹਾ । ਤਿਗ੍ਮਾਯੁਧੌ ਤਿਗ੍ਮਹੇਤੀ ਸੁਸ਼ੇਵੌ ਸੋਮਾਰੁਦ੍ਰਾਵਿਹ ਸੁ ਮृਡਤਂ ਨਃ
ਇਸ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਓ — ਸਵਾਹਾ! ਸੋਮ ਅਤੇ ਰੁਦਰ, ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਨੁਕ ਵਾਲੇ, ਦਇਆਲੂ, ਇੱਥੇ ਆਓ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੋ।
ਮੁਮੁਕ੍ਤਮਸ੍ਮਾਨ੍ ਦੁਰਿਤਾਦਵਦ੍ਯਾਜ੍ਜੁषੇਥਾਂ ਯਜ੍ਞਮਮृਤਮਸ੍ਮਾਸੁ ਧਤ੍ਤਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਮੰਦ ਕਰਮ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ; ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਕਬੂਲ ਕਰੋ; ਅਮਰਤਾ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਰੱਖੋ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋ ਹੇਤੇ ਮਨਸੋ ਹੇਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਹੇਤੇ ਤਪਸਸ਼੍ਚ ਹੇਤੇ । ਮੇਨ੍ਯਾ ਮੇਨਿਰਸ੍ਯਮੇਨਯਸ੍ਤੇ ਸਨ੍ਤੁ ਯੇऽਸ੍ਮਾਮਭ੍ਯਘਾਯਨ੍ਤਿ
ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਮਨ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਬੋਲ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਤੇ ਤਪ ਦੇ ਹਥਿਆਰ — ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਵਾਪਸ ਹੋ ਜਾਣ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯੋऽਸ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਮਨਸਾ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਕੂਤ੍ਯਾ ਚ ਯੋ ਅਘਾਯੁਰਭਿਦਾਸਾਤ੍। ਤ੍ਵਂ ਤਾਨ੍ ਅਗ੍ਨੇ ਮੇਨ੍ਯਾਮੇਨੀਨ੍ ਕृਣੁ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਅੱਖਾਂ, ਮਨ, ਸੋਚ ਜਾਂ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਅੱਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇ — ਸਵਾਹਾ!
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗृਹੋऽਸਿ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਮਿ ਸਰ੍ਵਗੁਃ ਸਰ੍ਵਪੂਰੁषਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਤਨੂਃ ਸਹ ਯਨ੍ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਤੇਨ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਘਰ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਸਭ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਮਨੁੱਖ, ਸਭ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਸਰੀਰ — ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਾਸਿ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਮਿ ਸਰ੍ਵਗੁਃ ਸਰ੍ਵਪੂਰੁषਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਤਨੂਃ ਸਹ ਯਨ੍ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਤੇਨ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਸਭ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਮਨੁੱਖ, ਸਭ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਸਰੀਰ — ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰ੍ਮਾਸਿ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਮਿ ਸਰ੍ਵਗੁਃ ਸਰ੍ਵਪੂਰੁषਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਤਨੂਃ ਸਹ ਯਨ੍ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਤੇਨ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਢਾਲ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਇਕ ਦਾ ਰੂਪ, ਸਭ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੂਥਮਸਿ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰ ਪਦ੍ਯੇ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਮਿ ਸਰ੍ਵਗੁਃ ਸਰ੍ਵਪੂਰੁषਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਤਨੂਃ ਸਹ ਯਨ੍ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਤੇਨ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਇਕ ਦਾ ਰੂਪ, ਸਭ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ।
ਆ ਨੋ ਭਰ ਮਾ ਪਰਿ ष੍ਠਾ ਅਰਾਤੇ ਮਾ ਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ੀਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਨੀਯਮਾਨਾਮ੍ । ਨਮੋ ਵੀਰ੍ਤ੍ਸਾਯਾ ਅਸਮृਦ੍ਧਯੇ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਰਾਤਯੇ
ਸਾਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ, ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਛੱਡ। ਸਾਡੀ ਸੱਚੀ ਰਾਹ ਨੂੰ ਨਾ ਦੂਰ ਹੋਣ ਦੇ।繁 ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਅਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਮਰਾਤੇ ਪੁਰੋਧਤ੍ਸੇ ਪੁਰੁषਂ ਪਰਿਰਾਪਿਣਮ੍ । ਨਮਸ੍ਤੇ ਤਸ੍ਮੈ ਕृਣ੍ਮੋ ਮਾ ਵਨਿਂ ਵ੍ਯਥਯੀਰ੍ਮਮ
ਜੋ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ, ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹਾਂ—ਮੇਰੀ ਹਾਨੀ ਜਾਂ ਦੁਖ ਨਾ ਕਰੀ।
ਪ੍ਰ ਣੋ ਵਨਿਰ੍ਦੇਵਕृਤਾ ਦਿਵਾ ਨਕ੍ਤਂ ਚ ਕਲ੍ਪਤਾਮ੍ । ਅਰਾਤਿਮਨੁਪ੍ਰੇਮੋ ਵਯਂ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਰਾਤਯੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ ਹਾਨੀ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਅਸੀਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਈਏ। ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਮਨੁਮਤਿਂ ਭਗਂ ਯਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ । ਵਾਚਂ ਜੁष੍ਟਾਂ ਮਧੁਮਤੀਮਵਾਦਿषਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਹੂਤਿषੁ
ਸਰਸਵਤੀ, ਅਨੁਮਤੀ ਤੇ ਭਗਾ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਮਿੱਠੀ, ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਯਂ ਯਾਚਾਮ੍ਯਹਂ ਵਾਚਾ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਮਨੋਯੁਜਾ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਤਮਦ੍ਯ ਵਿਨ੍ਦਤੁ ਦਤ੍ਤਾ ਸੋਮੇਨ ਬਭ੍ਰੁਣਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅੱਜ ਬੋਲੀ ਰਾਹੀਂ, ਮਨ ਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਜ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮਿਲੇ—ਸੋਮੇ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ।
ਮਾ ਵਨਿਂ ਮਾ ਵਾਚਂ ਨੋ ਵੀਰ੍ਤ੍ਸੀਰੁਭਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਆ ਭਰਤਾਂ ਨੋ ਵਸੂਨਿ । ਸਰ੍ਵੇ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਦਿਤ੍ਸਨ੍ਤੋऽਰਾਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰ੍ਯਤ
ਸਾਡੀ ਹਾਨੀ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾ ਖੋਹੀ ਜਾਵੇ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ। ਜੋ ਅੱਜ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਣ।