ਮਮਾਗ੍ਨੇ ਵਰ੍ਚੋ ਵਿਹਵੇष੍ਵਸ੍ਤੁ ਵਯਂ ਤ੍ਵੇਨ੍ਧਾਨਾਸ੍ਤਨ੍ਵਂ ਪੁषੇਮ । ਮਹ੍ਯਂ ਨਮਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪृਤਨਾ ਜਯੇਮ
ਮੇਰੀ ਚਮਕ, ਹੇ ਅੱਗ, ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਧੀਏ। ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਨ ਕਰਣ; ਤੇਰੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਲਈਏ।
ਅਗ੍ਨੇ ਮਨ੍ਯੁਂ ਪ੍ਰਤਿਨੁਦਨ੍ ਪਰੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਗੋਪਾਃ ਪਰਿ ਪਾਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ । ਅਪਾਞ੍ਚੋ ਯਨ੍ਤੁ ਨਿਵਤਾ ਦੁਰਸ੍ਯਵੋऽਮੈषਾਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਬੁਧਾਂ ਵਿ ਨੇਸ਼ਤ੍
ਹੇ ਅੱਗ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਗੁੱਸਾ ਦੂਰ ਕਰ; ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨਿਉਂਦੇ ਜਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਗਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਜਾਣ।
ਮਮ ਦੇਵਾ ਵਿਹਵੇ ਸਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਨ੍ਤੋ ਮਰੁਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰਗ੍ਨਿਃ । ਮਮਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮੁਰੁਲੋਕਮਸ੍ਤੁ ਮਹ੍ਯਂ ਵਾਤਃ ਪਵਤਾਂ ਕਾਮਾਯਾਸ੍ਮੈ
ਮੇਰੇ ਸੱਦੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣ: ਇੰਦਰ, ਮਾਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਅੱਗ। ਚੌੜਾ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ; ਹਵਾ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਵਹੇ।
ਮਹ੍ਯਂ ਯਜਨ੍ਤਾਂ ਮਮ ਯਾਨੀष੍ਟਾਕੂਤਿਃ ਸਤ੍ਯਾ ਮਨਸੋ ਮੇ ਅਸ੍ਤੁ । ਏਨੋ ਮਾ ਨਿ ਗਾਂ ਕਤਮਚ੍ਚਨਾਹਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਮੇਹ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਨ; ਮੇਰੀ ਚਾਹੀਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਸੱਚਾ ਹੋਵੇ। ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਮਯਿ ਦੇਵਾ ਦ੍ਰਵਿਣਮਾ ਯਜਨ੍ਤਾਂ ਮਯਿ ਆਸ਼ੀਰਸ੍ਤੁ ਮਯਿ ਦੇਵਹੂਤਿਃ । ਦੈਵਾਃ ਹੋਤਾਰਃ ਸਨਿषਨ੍ ਨ ਏਤਦਰਿष੍ਟਾਃ ਸ੍ਯਾਮ ਤਨ੍ਵਾ ਸੁਵੀਰਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੌਲਤ ਚੜ੍ਹਾਉਣ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਤੇ ਦੇਵ-ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ। ਦੇਵ-ਯਜਕ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੈਠਣ; ਅਸੀਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਰਹੀਏ।
ਦੈਵੀਃ षਡੁਰ੍ਵੀਰੁਰੁ ਨਃ ਕृਣੋਤ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸ ਇਹ ਮਾਦਯਧ੍ਵਮ੍ । ਮਾ ਨੋ ਵਿਦਦਭਿਭਾ ਮੋ ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਰ੍ਮਾ ਨੋ ਵਿਦਦ੍ਵृਜਿਨਾ ਦ੍ਵੇष੍ਯਾ ਯਾ
ਛੇ ਦੇਵਤਾਈ ਰਖਵਾਲੇ ਸਾਨੂੰ ਬਹਾਦਰ ਬਣਾਉਣ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ। ਕੋਈ ਜ਼ੁਲਮ ਜਾਂ ਬੁਰਾਈ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ; ਕੋਈ ਨਫਰਤ ਵਾਲਾ ਪਾਪ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ।
ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ਮਹਿ ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤ ਪ੍ਰਜਾਯੈ ਨਸ੍ਤਨ੍ਵੇ ਯਚ੍ਚ ਪੁष੍ਟਮ੍ । ਮਾ ਹਾਸ੍ਮਹਿ ਪ੍ਰਜਯਾ ਮਾ ਤਨੂਭਿਰ੍ਮਾ ਰਧਾਮ ਦ੍ਵਿषਤੇ ਸੋਮ ਰਾਜਨ੍
ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ, ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਬਖ਼ਸ਼ੋ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਨਾ ਰਹੀਏ। ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਘੱਟ ਨਾ ਪਈਏ।
ਉਰੁਵ੍ਯਚਾ ਨੋ ਮਹਿषਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ ਹਵੇ ਪੁਰੁਹੂਤਃ ਪੁਰੁਕ੍ਸ਼ੁ । ਸ ਨਃ ਪ੍ਰਜਾਯੈ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਮृਡੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾ ਨੋ ਰੀਰਿषੋ ਮਾ ਪਰਾ ਦਾਃ
ਮਹਾਨ ਜੋ ਅਨੇਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੱਦਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਹਰੀਅਸ਼ਵ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰ; ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੋ, ਸਾਨੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੋ।
ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਯਸ੍ਪਤਿਰ੍ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾਭਿਮਾਤਿषਾਹਃ । ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ ਦੇਵਾਃ ਪਾਨ੍ਤੁ ਯਜਮਾਨਂ ਨਿਰ੍ऋਥਾਤ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਵਿਧਾਨਕ, ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ—ਆਦਿਤਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਬੇਨਸੀਬੀ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਯੇ ਨਃ ਸਪਤ੍ਨਾ ਅਪ ਤੇ ਭਵਨ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਿਭ੍ਯਾਮਵ ਬਾਧਾਮਹ ਏਨਾਨ੍ । ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਉਪਰਿਸ੍ਪृਸ਼ੋ ਨੋ ਉਗ੍ਰਂ ਚੇਤ੍ਤਾਰਮਧਿਰਾਜਮਕ੍ਰਤ
ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੀਏ। ਆਦਿਤਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਉਪਰਲੇ ਛੂਹਣ ਵਾਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤੀਬਰ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਅਰ੍ਵਾਞ੍ਚਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮਮੁਤੋ ਹਵਾਮਹੇ ਯੋ ਗੋਜਿਦ੍ਧਨਜਿਦਸ਼੍ਵਜਿਦ੍ਯਃ । ਇਮਂ ਨੋ ਯਜ੍ਞਂ ਵਿਹਵੇ ਸ਼ृਣੋਤ੍ਵਸ੍ਮਾਕਮਭੂਰ੍ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵ ਮੇਦੀ
ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਗਾਂ, ਧਨ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਇਹ ਯਜਨਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ; ਹਰੀਅਸ਼ਵ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਨੇਤਾ ਬਣ।
ਯੋ ਗਿਰਿष੍ਵਜਾਯਥਾ ਵੀਰੁਧਾਂ ਬਲਵਤ੍ਤਮਃ । ਕੁष੍ਠੇਹਿ ਤਕ੍ਮਨਾਸ਼ਨ ਤਕ੍ਮਾਨਂ ਨਾਸ਼ਯਨ੍ਨ੍ ਇਤਃ
ਤੂੰ ਜੋ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜੰਮਿਆ, ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਕੁਸ਼ਠਾ, ਬੁਖਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇਥੋਂ ਬੁਖਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸੁਪਰ੍ਣਸੁਵਨੇ ਗਿਰੌ ਜਾਤਂ ਹਿਮਵਤਸ੍ਪਰਿ । ਧਨੈਰਭਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਦੁਰ੍ਹਿ ਤਕ੍ਮਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸੁਪਰਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜੰਮਿਆ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਤੋਂ ਪਰੇ—ਧਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬੁਖਾਰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੋ ਦੇਵਸਦਨਸ੍ਤृਤੀਯਸ੍ਯਾਮਿਤੋ ਦਿਵਿ । ਤਤ੍ਰਾਮृਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦੇਵਾਃ ਕੁष੍ਠਮਵਨ੍ਵਤ
ਅਸ਼ਵੱਥ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਵਾਸ, ਤੀਜੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਸਾਰ, ਕੁਸ਼ਠਾ ਪੌਦਾ ਲੱਭਿਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਯੀ ਨੌਰਚਰਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਬਨ੍ਧਨਾ ਦਿਵਿ । ਤਤ੍ਰਾਮृਤਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਂ ਦੇਵਾਃ ਕੁष੍ਠਮਵਨ੍ਵਤ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਨੌਕ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹਣੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਸੀ; ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਫੁੱਲ, ਕੁਸ਼ਠਾ ਪੌਦਾ ਲੱਭਿਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਯਾਃ ਪਨ੍ਥਾਨ ਆਸਨ੍ਨ੍ ਅਰਿਤ੍ਰਾਣਿ ਹਿਰਣ੍ਯਯਾ । ਨਾਵੋ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਰਾਸਨ੍ ਯਾਭਿਃ ਕੁष੍ਠਂ ਨਿਰਾਵਹਨ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਾਹ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਚਪੂ; ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਨੌਕਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਠਾ ਪੌਦਾ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।
ਇਮਂ ਮੇ ਕੁष੍ਠ ਪੂਰੁषਂ ਤਮਾ ਵਹ ਤਂ ਨਿष੍ਕੁਰੁ । ਤਮੁ ਮੇ ਅਗਦਂ ਕृਧਿ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਕੁਸ਼ਠਾ ਪੌਦਾ, ਤੂੰ ਲੈ ਜਾ, ਦੂਰ ਕਰ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਵਾਈ ਬਣ।
ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਅਧਿ ਜਾਤੋऽਸਿ ਸੋਮਸ੍ਯਾਸਿ ਸਖਾ ਹਿਤਃ । ਸ ਪ੍ਰਾਣਾਯ ਵ੍ਯਾਨਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੇ ਮੇ ਅਸ੍ਮੈ ਮृਡ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ, ਸੋਮਾ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਵੱਖਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ, ਜੀਵਨ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਲਈ, ਦਇਆ ਕਰ।
ਉਦਙ੍ਜਾਤੋ ਹਿਮਵਤਃ ਸ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਨੀਯਸੇ ਜਨਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਕੁष੍ਠਸ੍ਯ ਨਾਮਾਨ੍ਯੁਤ੍ਤਮਾਨਿ ਵਿ ਭੇਜਿਰੇ
ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜੰਮਿਆ, ਤੂੰ ਪੂਰਬੀ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਉਥੇ ਕੁਸ਼ਠਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਮ ਵੰਡੇ ਗਏ।
ਉਤ੍ਤਮੋ ਨਾਮ ਕੁष੍ਠਸ੍ਯੁਤ੍ਤਮੋ ਨਾਮ ਤੇ ਪਿਤਾ । ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਯ ਤਕ੍ਮਾਨਂ ਚਾਰਸਂ ਕृਧਿ
ਕੁਸ਼ਠਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਨਾਮ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਨਾਮ; ਸਾਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਸ ਕਰ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਨੂੰ ਬੇਅਸਰ ਕਰ।
ਸ਼ੀਰ੍षਾਮਯਮੁਪਹਤ੍ਯਾਮਕ੍ਸ਼੍ਯੋਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਰਪਃ । ਕੁष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਿष੍ਕਰਦ੍ਦੈਵਂ ਸਮਹ ਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍
ਸਿਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਠਾ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਦੈਵੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਸਮੇਤ।
ਰਾਤ੍ਰੀ ਮਾਤਾ ਨਭਃ ਪਿਤਾਰ੍ਯਮਾ ਤੇ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਸਿਲਾਚੀ ਨਾਮ ਵਾ ਅਸਿ ਸਾ ਦੇਵਾਨਾਮਸਿ ਸ੍ਵਸਾ
ਰਾਤ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਅਰਯਮਾਨ ਤੇਰਾ ਦਾਦਾ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਸਿਲਾਚੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਬਤਿ ਜੀਵਤਿ ਤ੍ਰਾਯਸੇ ਪੁਰੁषਂ ਤ੍ਵਮ੍ । ਭਰ੍ਤ੍ਰੀ ਹਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਾਮਸਿ ਜਨਾਨਾਂ ਚ ਨ੍ਯਞ੍ਚਨੀ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਹੈਂ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਂਵृਕ੍ਸ਼ਮਾ ਰੋਹਸਿ ਵृषਣ੍ਯਨ੍ਤੀਵ ਕਨ੍ਯਲਾ । ਜਯਨ੍ਤੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀ ਸ੍ਪਰਣੀ ਨਾਮ ਵਾ ਅਸਿ
ਤੂੰ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਰੁੱਖ ਉੱਗਦੀ ਹੈਂ, ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ ਤਰੱਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਡਟ ਕੇ ਖੜੀ, ਤੈਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਦਣ੍ਡੇਨ ਯਦਿष੍ਵਾ ਯਦ੍ਵਾਰੁਰ੍ਹਰਸਾ ਕृਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਮਸਿ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ ਸੇਮਂ ਨਿष੍ਕृਧਿ ਪੂਰੁषਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਲਾਠੀ ਨਾਲ, ਤੀਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਦਵਾਈ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇ।
ਭਦ੍ਰਾਤ੍ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਨਿਸ੍ਤਿष੍ਠਸ੍ਯਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਤ੍ਖਦਿਰਾਦ੍ਧਵਾਤ੍। ਭਦ੍ਰਾਨ੍ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪਰ੍ਣਾਤ੍ਸਾ ਨ ਏਹ੍ਯਰੁਨ੍ਧਤਿ
ਚੰਗੀ ਪੀਪਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਹੜ, ਖਦੀਰ, ਚੰਗੀ ਵਟ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ — ਉਹ ਅਰੁੰਧਤੀ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣੇ ਸੁਭਗੇ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਣੇ ਵਪੁष੍ਟਮੇ । ਰੁਤਂ ਗਚ੍ਛਾਸਿ ਨਿष੍ਕृਤੇ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਨਾਮ ਵਾ ਅਸਿ
ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਸੁਭਾਗੀ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ — ਦਵਾਈ, ਤੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਦਵਾਈ ਹੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣੇ ਸੁਭਗੇ ਸ਼ੁष੍ਮੇ ਲੋਮਸ਼ਵਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਅਪਾਮਸਿ ਸ੍ਵਸਾ ਲਾਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾਤੋ ਹਾਤ੍ਮਾ ਬਭੂਵ ਤੇ
ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਸੁਭਾਗੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੀ — ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਜਾਂ ਲਾਕ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈਂ; ਹਵਾ ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਸਿਲਾਚੀ ਨਾਮ ਕਾਨੀਨੋऽਜਬਭ੍ਰੁ ਪਿਤਾ ਤਵ । ਅਸ਼੍ਵੋ ਯਮਸ੍ਯ ਯਃ ਸ਼੍ਯਾਵਸ੍ਤਸ੍ਯ ਹਾਸ੍ਨਾਸ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਸਿਲਾਚੀ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਕਾਨਿਨੀ; ਅਜਬਭਰੂ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਯਮ ਦੇ ਕਾਲੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਲਗਾਮ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੂੰ ਜੋੜਿਆ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਸ੍ਨਃ ਸਂਪਤਿਤਾ ਸਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਮਭਿ ਸਿष੍ਯਦੇ । ਸਰਾ ਪਤਤ੍ਰਿਣੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਾ ਨ ਏਹ੍ਯਰੁਨ੍ਧਤਿ
ਘੋੜੇ ਦੀ ਲਗਾਮ ਡਿੱਗ ਕੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੰਬੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵਹਿੰਦੀ, ਪੰਖ ਵਾਲੀ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਅਰੁੰਧਤੀ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।