ਯਾ ਅਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਪ੍ਰਮੋਦਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਚਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀ । ਆਨਨ੍ਦਿਨੀਂ ਪ੍ਰਮੋਦਿਨੀਮਪ੍ਸਰਾਂ ਤਾਮਿਹ ਹੁਵੇ
ਮੈਂ ਇਥੇ ਉਹ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਲਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਜੂਏ ਵਿਚ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਚਮਕ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮੀਨ੍ ਅਨੁ ਯਾਃ ਸਞ੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਮਰੀਚੀਰ੍ਵਾ ਯਾ ਅਨੁਸਞ੍ਚਰਨ੍ਤਿ । ਯਾਸਾਮृषਭੋ ਦੂਰਤੋ ਵਾਜਿਨੀਵਾਨ੍ਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ । ਸ ਨ ਐਤੁ ਹੋਮਮਿਮਂ ਜੁषਾਣੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸਹ ਵਾਜਿਨੀਵਾਨ੍
ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਲਦ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਘੁੰਮ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਥੇ ਆਵੇ, ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸਹ ਵਾਜਿਨੀਵਨ੍ ਕਰ੍ਕੀਂ ਵਤ੍ਸਾਮਿਹ ਰਕ੍ਸ਼ ਵਾਜਿਨ੍ । ਇਮੇ ਤੇ ਸ੍ਤੋਕਾ ਬਹੁਲਾ ਏਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙਿਯਂ ਤੇ ਕਰ੍ਕੀਹ ਤੇ ਮਨੋऽਸ੍ਤੁ
ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਘੋੜੇ, ਇਥੇ ਵੱਛੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਕੁਝ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਨੇੜੇ ਆ। ਇਥੇ ਤੇਰਾ ਵੱਛਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਇਥੇ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸਹ ਵਾਜਿਨੀਵਨ੍ ਕਰ੍ਕੀਂ ਵਤ੍ਸਾਮਿਹ ਰਕ੍ਸ਼ ਵਾਜਿਨ੍ । ਅਯਂ ਘਾਸੋ ਅਯਂ ਵ੍ਰਜ ਇਹ ਵਤ੍ਸਾਂ ਨਿ ਬਧ੍ਨੀਮਃ । ਯਥਾਨਾਮ ਵ ਈਸ਼੍ਮਹੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਘੋੜੇ, ਇਥੇ ਵੱਛੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇਥੇ ਘਾਹ ਹੈ, ਇਥੇ ਢੋਰਾ ਹੈ, ਇਥੇ ਅਸੀਂ ਵੱਛਾ ਬੰਨਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵਧੀਏ ਹੋਈਏ। ਸਵਾਹਾ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਗ੍ਨਯੇ ਸਮਨਮਨ੍ਤ੍ਸ ਆਰ੍ਧ੍ਨੋਤ੍। ਯਥਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਗ੍ਨਯੇ ਸਮਨਮਨ੍ਨ੍ ਏਵਾ ਮਹ੍ਯਂ ਸਂਨਮਃ ਸਂ ਨਮਨ੍ਤੁ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਸਭ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਣ।
ਪृਥਿਵੀ ਧੇਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਤ੍ਸਃ । ਸਾ ਮੇऽਗ੍ਨਿਨਾ ਵਤ੍ਸੇਨੇषਮੂਰ੍ਜਂ ਕਾਮਂ ਦੁਹਾਮ੍ । ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪੋषਂ ਰਯਿਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਧਰਤੀ ਗਾਂ ਹੈ, ਅੱਗ ਉਸ ਦਾ ਵੱਛਾ ਹੈ। ਉਹ, ਅੱਗ ਦੇ ਵੱਛੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਪਹਿਲੀ ਸੰਤਾਨ, ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਧਨ। ਸਵਾਹਾ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾਯਵੇ ਸਮਨਮਨ੍ਤ੍ਸ ਆਰ੍ਧ੍ਨੋਤ੍। ਯਥਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾਯਵੇ ਸਮਨਮਨ੍ਨ੍ ਏਵਾ ਮਹ੍ਯਂ ਸਂਨਮਃ ਸਂ ਨਮਨ੍ਤੁ
ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚ ਵਾਯੂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚ ਵਾਯੂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਸਭ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਣ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਧੇਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਵਾਯੁਰ੍ਵਤ੍ਸਃ । ਸਾ ਮੇ ਵਾਯੁਨਾ ਵਤ੍ਸੇਨੇषਮੂਰ੍ਜਂ ਕਾਮਂ ਦੁਹਾਮ੍ । ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪੋषਂ ਰਯਿਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਗਾਂ ਹੈ, ਵਾਯੂ ਉਸ ਦਾ ਵੱਛਾ ਹੈ। ਉਹ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਵੱਛੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਪਹਿਲੀ ਸੰਤਾਨ, ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਧਨ। ਸਵਾਹਾ।
ਦਿਵ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਾਯ ਸਮਨਮਨ੍ਤ੍ਸ ਆਰ੍ਧ੍ਨੋਤ੍। ਯਥਾ ਦਿਵ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਾਯ ਸਮਨਮਨ੍ਨ੍ ਏਵਾ ਮਹ੍ਯਂ ਸਂਨਮਃ ਸਂ ਨਮਨ੍ਤੁ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਦਿਤਿਆ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਦਿਤਿਆ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਸਭ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਣ।
ਦ੍ਯੌਰ੍ਧੇਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਵਤ੍ਸਃ । ਸਾ ਮ ਆਦਿਤ੍ਯੇਨ ਵਤ੍ਸੇਨੇषਮੂਰ੍ਜਂ ਕਾਮਂ ਦੁਹਾਮ੍ । ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪੋषਂ ਰਯਿਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਕਾਸ਼ ਗਾਂ ਹੈ, ਆਦਿਤਿਆ ਉਸ ਦਾ ਵੱਛਾ ਹੈ। ਉਹ, ਆਦਿਤਿਆ ਦੇ ਵੱਛੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਪਹਿਲੀ ਸੰਤਾਨ, ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਧਨ। ਸਵਾਹਾ।
ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸਮਨਮਨ੍ਤ੍ਸ ਆਰ੍ਧ੍ਨੋਤ੍। ਯਥਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸਮਨਮਨ੍ਨ੍ ਏਵਾ ਮਹ੍ਯਂ ਸਂਨਮਃ ਸਂ ਨਮਨ੍ਤੁ
ਚੌਂਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲਈ ਮੈਂ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੈ; ਇਹ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਚੌਂਕਾਂ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸਭ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਣ, ਉਹ ਸਚਮੁਚ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਣ।
ਦਿਸ਼ੋ ਧੇਨਵਸ੍ਤਾਸਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਤ੍ਸਃ । ਤਾ ਮੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਤ੍ਸੇਨੇषਮੂਰ੍ਜਂ ਕਾਮਂ ਦੁਹਾਮਾਯੁਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪੋषਂ ਰਯਿਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਚੌਂਕਾਂ ਗਾਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੱਛਾ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ। ਉਸ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੱਛੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤਾਕਤ, ਪੋਸ਼ਣ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਧਨ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂ—ਸਵਾਹਾ।
ਅਗ੍ਨਾਵਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚਰਤਿ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟ ऋषੀਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤਿਪਾ ਉ । ਨਮਸ੍ਕਾਰੇਣ ਨਮਸਾ ਤੇ ਜੁਹੋਮਿ ਮਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਿਥੁਯਾ ਕਰ੍ਮ ਭਾਗਮ੍
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਹੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੰਡੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਮਿਲੇ।
ਹृਦਾ ਪੂਤਂ ਮਨਸਾ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਦੇਵ ਵਯੁਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ । ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯਾਨਿ ਤਵ ਜਾਤਵੇਦਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਜੁਹੋਮਿ ਸ ਜੁषਸ੍ਵ ਹਵ੍ਯਮ੍
ਜਾਤਵੇਦ, ਹਿਰਦੇ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਸੱਤ ਮੂੰਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਯੇ ਪੁਰਸ੍ਤਾਜ੍ਜੁਹ੍ਵਤਿ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ੋऽਭਿਦਾਸਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ । ਅਗ੍ਨਿਮृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪਰਾਞ੍ਚੋ ਵ੍ਯਥਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗੇਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਸਰੇਣ ਹਨ੍ਮਿ
ਜੋ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾਤਵੇਦ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਜੁਹ੍ਵਤਿ ਜਾਤਵੇਦੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾ ਦਿਸ਼ੋऽਭਿਦਾਸਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ । ਯਮਮृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪਰਾਞ੍ਚੋ ਵ੍ਯਥਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗੇਨਾ ਪ੍ਰਤਿਸਰੇਣ ਹਨ੍ਮਿ
ਜੋ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਤਵੇਦ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜੁਹ੍ਵਤਿ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ੋऽਭਿਦਾਸਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ । ਵਰੁਣਮृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪਰਾਞ੍ਚੋ ਵ੍ਯਥਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗੇਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਸਰੇਣ ਹਨ੍ਮਿ
ਜੋ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਾਤਵੇਦ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯ ਉਤ੍ਤਰਤੋ ਜੁਹ੍ਵਤਿ ਜਾਤਵੇਦ ਉਦੀਚ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ੋऽਭਿਦਾਸਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ । ਸੋਮਮृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪਰਾਞ੍ਚੋ ਵ੍ਯਥਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗੇਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਸਰੇਣ ਹਨ੍ਮਿ
ਜੋ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾਤਵੇਦ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇऽਧਸ੍ਤਾਜ੍ਜੁਹ੍ਵਤਿ ਜਾਤਵੇਦ ਉਦੀਚ੍ਯਾ ਦਿਸ਼ੋऽਭਿਦਾਸਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ । ਭੂਮਿਮृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪਰਾਞ੍ਚੋ ਵ੍ਯਥਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗੇਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਸਰੇਣ ਹਨ੍ਮਿ
ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾਤਵੇਦ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜੁਹ੍ਵਤਿ ਜਾਤਵੇਦੋ ਵ੍ਯਧ੍ਵਾਯਾ ਦਿਸ਼ੋऽਭਿਦਾਸਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ । ਵਾਯੁਮृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪਰਾਞ੍ਚੋ ਵ੍ਯਥਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗੇਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਸਰੇਣ ਹਨ੍ਮਿ
ਜੋ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵੱਲ ਜਾਤਵੇਦ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਯੁ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯ ਉਪਰਿष੍ਟਾਜ੍ਜੁਹ੍ਵਤਿ ਜਾਤਵੇਦ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਯਾ ਦਿਸ਼ੋऽਭਿਦਾਸਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ । ਸੂਰ੍ਯਮृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪਰਾਞ੍ਚੋ ਵ੍ਯਥਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗੇਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਸਰੇਣ ਹਨ੍ਮਿ
ਜੋ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਜਾਤਵੇਦ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੇ ਦਿਸ਼ਾਮਨ੍ਤਰ੍ਦੇਸ਼ੇਭ੍ਯੋ ਜੁਹ੍ਵਤਿ ਜਾਤਵੇਦਃ ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯੋ ਦਿਗ੍ਭ੍ਯੋऽਭਿਦਾਸਨ੍ਤਿ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇ ਪਰਾਞ੍ਚੋ ਵ੍ਯਥਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗੇਨਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਸਰੇਣ ਹਨ੍ਮਿ
ਜੋ ਚੌਂਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਜਾਤਵੇਦ ਨੂੰ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ।
ऋਧਙ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਯੋਨਿਂ ਯ ਆਬਭੂਵਾਮृਤਾਸੁਰ੍ਵਰ੍ਧਮਾਨਃ ਸੁਜਨ੍ਮਾ । ਅਦਬ੍ਧਾਸੁਰ੍ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੋऽਹੇਵ ਤ੍ਰਿਤੋ ਧਰ੍ਤਾ ਦਾਧਾਰ ਤ੍ਰੀਣਿ
ਜਿਸ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਜਣਨੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਅਮਰ, ਬਲਵਾਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਦਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਹੀ ਵਾਂਗ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਨੂੰ ਥੰਭ ਦਿੱਤਾ।
ਆ ਯੋ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਪ੍ਰਥਮਃ ਸਸਾਦ ਤਤੋ ਵਪੂਂषਿ ਕृਣੁषੇ ਪੁਰੂਣਿ । ਧਾਸ੍ਯੁਰ੍ਯੋਨਿਂ ਪ੍ਰਥਮ ਆ ਵਿਵੇਸ਼ਾ ਯੋ ਵਾਚਮਨੁਦਿਤਾਂ ਚਿਕੇਤ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਿਨਾ ਬੋਲੇ ਬੋਲ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ।
ਯਸ੍ਤੇ ਸ਼ੋਕਾਯ ਤਨ੍ਵਂ ਰਿਰੇਚ ਕ੍ਸ਼ਰਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ੁਚਯੋऽਨੁ ਸ੍ਵਾਃ । ਅਤ੍ਰਾ ਦਧੇਤੇ ਅਮृਤਾਨਿ ਨਾਮਾਸ੍ਮੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸ਼ ਏਰਯਨ੍ਤਾਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਲਾਉਣ ਲਈ ਛੱਡਿਆ, ਵਹਿੰਦਾ ਸੋਨਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਅਮਰ ਨਾਮ ਸਥਾਪਤ ਹਨ, ਵਸਤ੍ਰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣ, ਓ ਪਰਿਵਾਰੋ।
ਪ੍ਰ ਯਦੇਤੇ ਪ੍ਰਤਰਂ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਗੁਃ ਸਦਃਸਦ ਆਤਿष੍ਠਨ੍ਤੋ ਅਜੁਰ੍ਯਮ੍ । ਕਵਿਃ ਸ਼ੁषਸ੍ਯ ਮਾਤਰਾ ਰਿਹਾਣੇ ਜਾਮ੍ਯੈ ਧੁਰ੍ਯਂ ਪਤਿਮੇਰਯੇਥਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੋ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਪੁਰਾਣਾ ਪਾਰ ਪਹੁੰਚੇ, ਸਤ ਅਤੇ ਅਸਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਂ ਮਰਦੇ; ਕਵੀ, ਸੁੱਕੇ ਦੇ ਮਾਵਾਂ, ਜੋ ਜੋੜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਮਾਲਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੋ।
ਤਦੂ षੁ ਤੇ ਮਹਤ੍ਪृਥੁਜ੍ਮਨ੍ ਨਮਃ ਕਵਿਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨਾ ਕृਣੋਮਿ । ਯਤ੍ਸਮ੍ਯਞ੍ਚਾਵਭਿਯਨ੍ਤਾਵਭਿ ਕ੍ਸ਼ਾਮਤ੍ਰਾ ਮਹੀ ਰੋਧਚਕ੍ਰੇ ਵਾਵृਧੇਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵੱਡੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਕਵੀ, ਕਵਿਤਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਦੋ ਮਿਲਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੇ ਵੱਡਾ ਘੇਰਾ ਫੈਲਾਇਆ।
ਸਪ੍ਤ ਮਰ੍ਯਾਦਾਃ ਕਵਯਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਾਸਾਮਿਦੇਕਾਮਭ੍ਯਂਹੁਰੋ ਗਾਤ੍। ਆਯੋਰ੍ਹ ਸ੍ਕਮ੍ਭ ਉਪਮਸ੍ਯ ਨੀਡੇ ਪਥਾਂ ਵਿਸਰ੍ਗੇ ਧਰੁਣੇषੁ ਤਸ੍ਥੌ
ਸੱਤ ਹੱਦਾਂ ਕਵੀਆਂ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨੇੜੇ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਲੋਹੇ ਦਾ ਥੰਭ ਸਮਾਨਤਾ ਦੇ ਘੋਸਲੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਾਸ, ਥੰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਉਤਾਮृਤਾਸੁਰ੍ਵ੍ਰਤ ਏਮਿ ਕृਨ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅਸੁਰਾਤ੍ਮਾ ਤਨ੍ਵਸ੍ਤਤ੍ਸੁਮਦ੍ਗੁਃ । ਉਤ ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਰਤ੍ਨਂ ਦਧਾਤ੍ਯੂਰ੍ਜਯਾ ਵਾ ਯਤ੍ਸਚਤੇ ਹਵਿਰ੍ਦਾਃ
ਮੈਂ ਅਮਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਦਾ ਹਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਸ਼ਕਰ ਵੀ ਖਜ਼ਾਨਾ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮੀਡੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਰ੍ਯਾਦਮਹ੍ਵਯਨ੍ਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ । ਦਰ੍ਸ਼ਨ੍ ਨੁ ਤਾ ਵਰੁਣ ਯਾਸ੍ਤੇ ਵਿष੍ਠਾ ਆਵਰ੍ਵ੍ਰਤਤਃ ਕृਣਵੋ ਵਪੂਂषਿ
ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਵੱਡੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਸੁਖ ਅਤੇ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਰੁਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉਹ ਥਾਂ ਵੇਖ ਸਕਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਰੀਤ ਤੋਂ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।