ਤਪਨੋ ਅਸ੍ਮਿ ਪਿਸ਼ਾਚਾਨਾਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਗੋਮਤਾਮਿਵ । ਸ਼੍ਵਾਨਃ ਸਿਂਹਮਿਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਨ ਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤੇ ਨ੍ਯਞ੍ਚਨਮ੍
ਮੈਂ ਪਿਸਾਚਾਂ ਵਿਚ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਬਾਘ। ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਤਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਨ ਪਿਸ਼ਾਚੈਃ ਸਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਨ ਸ੍ਤੇਨੈਃ ਨ ਵਨਰ੍ਗੁਭਿਃ । ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਮਹਂ ਗ੍ਰਾਮਮਾਵਿਸ਼ੇ
ਮੈਂ ਪਿਸਾਚਾਂ, ਚੋਰਾਂ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਪਿਸਾਚਾਂ ਉਥੋਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਗ੍ਰਾਮਮਾਵਿਸ਼ਤ ਇਦਮੁਗ੍ਰਂ ਸਹੋ ਮਮ । ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਪਾਪਮੁਪ ਜਾਨਤੇ
ਜਿਸ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਤਾਕਤ ਮੇਰੀ ਹੈ; ਉਥੋਂ ਪਿਸਾਚਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕੋਈ ਮੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਯੇ ਮਾ ਕ੍ਰੋਧਯਨ੍ਤਿ ਲਪਿਤਾ ਹਸ੍ਤਿਨਂ ਮਸ਼ਕਾ ਇਵ । ਤਾਨ੍ ਅਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਹਿਤਾਨ੍ ਜਨੇ ਅਲ੍ਪਸ਼ਯੂਨ੍ ਇਵ
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਬੋਲ ਕੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੱਖੀਆਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਅਭਿ ਤਂ ਨਿਰ੍ऋਤਿਰ੍ਧਤ੍ਤਾਮਸ਼੍ਵਮਿਵ ਅਸ਼੍ਵਾਭਿਧਾਨ੍ਯਾ । ਮਲ੍ਵੋ ਯੋ ਮਹ੍ਯਂ ਕ੍ਰੁਧ੍ਯਤਿ ਸ ਉ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਾਹਿਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਰ੍ਵਮਥਰ੍ਵਾਣੋ ਜਘ੍ਨੂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯੋषਧੇ । ਤ੍ਵਯਾ ਜਘਾਨ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਣ੍ਵੋ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਔਸ਼ਧੀਏ, ਪੁਰਾਣੇ ਅਥਰਵਣਾਂ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਣਵ ਤੇ ਅਗਸਤ ਨੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਮਪ੍ਸਰਸੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਂਸ੍ਚਾਤਯਾਮਹੇ । ਅਜਸ਼ृਙ੍ਗ੍ਯਜ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਗਨ੍ਧੇਨ ਨਾਸ਼ਯ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਜਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ।
ਨਦੀਂ ਯਨ੍ਤ੍ਵਪ੍ਸਰਸੋऽਪਾਂ ਤਾਰਮਵਸ਼੍ਵਸਮ੍ । ਗੁਲ੍ਗੁਲੂਃ ਪੀਲਾ ਨਲਦ੍ਯੌਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਮਨ੍ਦਨੀ । ਤਤ੍ਪਰੇਤਾਪ੍ਸਰਸਃ ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਾ ਅਭੂਤਨ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਜਾਂਣ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹਾਅ ਤੇ ਅਣਪਛਾਤੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਣ। ਗੁਲਗੁਲੂ, ਪੀਲਾ, ਨਲਦਯੁ, ਗਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਮੰਦਨੀ — ਇਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਗ ਪੈਣ।
ਯਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਾ ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਃ । ਤਤ੍ਪਰੇਤਾਪ੍ਸਰਸਃ ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਾ ਅਭੂਤਨ
ਜਿੱਥੇ ਅਸ਼ਵਥ ਤੇ ਵਟ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਗ ਪੈਣ।
ਯਤ੍ਰ ਵਃ ਪ੍ਰੇਙ੍ਖਾ ਹਰਿਤਾ ਅਰ੍ਜੁਨਾ ਉਤ ਯਤ੍ਰਾਘਾਤਾਃ ਕਰ੍ਕਰ੍ਯਃ ਸਂਵਦਨ੍ਤਿ । ਤਤ੍ਪਰੇਤਾਪ੍ਸਰਸਃ ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਾ ਅਭੂਤਨ
ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਹਰੀ ਝੂਲਿਆਂ ਹਨ, ਅਰਜੁਨ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ ਥੰਮ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਗ ਪੈਣ।
ਏਯਮਗਨ੍ਨ੍ ਓषਧੀਨਾਂ ਵੀਰੁਧਾਂ ਵੀਰ੍ਯਾਵਤੀ । ਅਜਸ਼ृਙ੍ਗ੍ਯਰਾਟਕੀ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗੀ ਵ੍ਯृषਤੁ
ਇਹ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਆ ਗਈ ਹੈ — ਅਜਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਤੀਖੇ ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਮੰਦ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਆਨृਤ੍ਯਤਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਯਾਪ੍ਸਰਾਪਤੇਃ । ਭਿਨਦ੍ਮਿ ਮੁष੍ਕਾਵਪਿ ਯਾਮਿ ਸ਼ੇਪਃ
ਉਹ ਨੱਚਣ ਵਾਲੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਭੀਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹੇਤਯਃ ਸ਼ਤਮृष੍ਟੀਰਯਸ੍ਮਯੀਃ । ਤਾਭਿਰ੍ਹਵਿਰਦਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਵਕਾਦਾਨ੍ ਵ੍ਯृषਤੁ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਬੜੇ ਭਿਆਨਕ ਹਨ, ਸੋ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੌ ਨੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਚਕਣ ਵਾਲੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇਵੇ।
ਭੀਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਹੇਤਯਃ ਸ਼ਤਮृष੍ਟੀਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਯੀਃ । ਤਾਭਿਰ੍ਹਵਿਰਦਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਵਕਾਦਾਨ੍ ਵ੍ਯृषਤੁ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਬੜੇ ਭਿਆਨਕ ਹਨ, ਸੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੌ ਨੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਚਕਣ ਵਾਲੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇਵੇ।
ਅਵਕਾਦਾਨ੍ ਅਭਿਸ਼ੋਚਾਨ੍ ਅਪ੍ਸੁ ਜ੍ਯੋਤਯ ਮਾਮਕਾਨ੍ । ਪਿਸ਼ਾਚਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਓषਧੇ ਪ੍ਰ ਮृਣੀਹਿ ਸਹਸ੍ਵ ਚ
ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ! ਹੇਠਾਂ ਲੁਕਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ।
ਸ਼੍ਵੇਵੈਕਃ ਕਪਿਰਿਵੈਕਃ ਕੁਮਾਰਃ ਸਰ੍ਵਕੇਸ਼ਕਃ । ਪ੍ਰਿਯੋ ਦृਸ਼ ਇਵ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਃ ਸਚਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍। ਤਮਿਤੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵੀਰ੍ਯਾਵਤਾ
ਕਦੇ ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਬਾਂਦਰ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ ਬਣ ਕੇ, ਪਿਆਰੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਗੰਧਰਵ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਜਾਯਾ ਇਦ੍ਵੋ ਅਪ੍ਸਰਸੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਤਯੋ ਯੂਯਮ੍ । ਅਪ ਧਾਵਤਾਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ ਮਾ ਸਚਧ੍ਵਮ੍
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਗੰਧਰਵ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਹੋ। ਹੇ ਅਮਰ ਜੀਵੋ, ਮਰਤੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲੋ।
ਉਦ੍ਭਿਨ੍ਦਤੀਂ ਸਂਜਯਨ੍ਤੀਮਪ੍ਸਰਾਂ ਸਾਧੁਦੇਵਿਨੀਮ੍ । ਗ੍ਲਹੇ ਕृਤਾਨਿ ਕृਣ੍ਵਾਨਾਮਪ੍ਸਰਾਂ ਤਾਮਿਹ ਹੁਵੇ
ਮੈਂ ਇਥੇ ਉਹ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੀ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜੂਏ ਵਿਚ ਪਾਸੇ ਡਿੱਗਣ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਚਿਨ੍ਵਤੀਮਾਕਿਰਨ੍ਤੀਮਪ੍ਸਰਾਂ ਸਾਧੁਦੇਵਿਨੀਮ੍ । ਗ੍ਲਹੇ ਕृਤਾਨਿ ਗृਹ੍ਣਾਨਾਮਪ੍ਸਰਾਂ ਤਾਮਿਹ ਹੁਵੇ
ਮੈਂ ਇਥੇ ਉਹ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲੀ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਲੱਭਦੀ ਤੇ ਵੰਡਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜੂਏ ਵਿਚ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਾਯੈਃ ਪਰਿਨृਤ੍ਯਤ੍ਯਾਦਦਾਨਾ ਕृਤਂ ਗ੍ਲਹਾਤ੍। ਸਾ ਨਃ ਕृਤਾਨਿ ਸੀषਤੀ ਪ੍ਰਹਾਮਾਪ੍ਨੋਤੁ ਮਾਯਯਾ । ਸਾ ਨਃ ਪਯਸ੍ਵਤ੍ਯੈਤੁ ਮਾ ਨੋ ਜੈषੁਰਿਦਂ ਧਨਮ੍
ਜੋ ਜੂਏ ਵਿਚ ਪਾਸੇ ਲੈ ਕੇ ਨੱਚਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਪਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਜਿਤਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਇਹ ਧਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾ ਜਿੱਤੇ।
ਯਾ ਅਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਪ੍ਰਮੋਦਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਚਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀ । ਆਨਨ੍ਦਿਨੀਂ ਪ੍ਰਮੋਦਿਨੀਮਪ੍ਸਰਾਂ ਤਾਮਿਹ ਹੁਵੇ
ਮੈਂ ਇਥੇ ਉਹ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਉਲਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਜੂਏ ਵਿਚ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਚਮਕ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮੀਨ੍ ਅਨੁ ਯਾਃ ਸਞ੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਮਰੀਚੀਰ੍ਵਾ ਯਾ ਅਨੁਸਞ੍ਚਰਨ੍ਤਿ । ਯਾਸਾਮृषਭੋ ਦੂਰਤੋ ਵਾਜਿਨੀਵਾਨ੍ਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ । ਸ ਨ ਐਤੁ ਹੋਮਮਿਮਂ ਜੁषਾਣੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸਹ ਵਾਜਿਨੀਵਾਨ੍
ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਲਦ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਘੁੰਮ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਥੇ ਆਵੇ, ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸਹ ਵਾਜਿਨੀਵਨ੍ ਕਰ੍ਕੀਂ ਵਤ੍ਸਾਮਿਹ ਰਕ੍ਸ਼ ਵਾਜਿਨ੍ । ਇਮੇ ਤੇ ਸ੍ਤੋਕਾ ਬਹੁਲਾ ਏਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙਿਯਂ ਤੇ ਕਰ੍ਕੀਹ ਤੇ ਮਨੋऽਸ੍ਤੁ
ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਘੋੜੇ, ਇਥੇ ਵੱਛੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਕੁਝ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਨੇੜੇ ਆ। ਇਥੇ ਤੇਰਾ ਵੱਛਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਇਥੇ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸਹ ਵਾਜਿਨੀਵਨ੍ ਕਰ੍ਕੀਂ ਵਤ੍ਸਾਮਿਹ ਰਕ੍ਸ਼ ਵਾਜਿਨ੍ । ਅਯਂ ਘਾਸੋ ਅਯਂ ਵ੍ਰਜ ਇਹ ਵਤ੍ਸਾਂ ਨਿ ਬਧ੍ਨੀਮਃ । ਯਥਾਨਾਮ ਵ ਈਸ਼੍ਮਹੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਘੋੜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਘੋੜੇ, ਇਥੇ ਵੱਛੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਇਥੇ ਘਾਹ ਹੈ, ਇਥੇ ਢੋਰਾ ਹੈ, ਇਥੇ ਅਸੀਂ ਵੱਛਾ ਬੰਨਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵਧੀਏ ਹੋਈਏ। ਸਵਾਹਾ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਗ੍ਨਯੇ ਸਮਨਮਨ੍ਤ੍ਸ ਆਰ੍ਧ੍ਨੋਤ੍। ਯਥਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਗ੍ਨਯੇ ਸਮਨਮਨ੍ਨ੍ ਏਵਾ ਮਹ੍ਯਂ ਸਂਨਮਃ ਸਂ ਨਮਨ੍ਤੁ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਸਭ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਣ।
ਪृਥਿਵੀ ਧੇਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਤ੍ਸਃ । ਸਾ ਮੇऽਗ੍ਨਿਨਾ ਵਤ੍ਸੇਨੇषਮੂਰ੍ਜਂ ਕਾਮਂ ਦੁਹਾਮ੍ । ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪੋषਂ ਰਯਿਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਧਰਤੀ ਗਾਂ ਹੈ, ਅੱਗ ਉਸ ਦਾ ਵੱਛਾ ਹੈ। ਉਹ, ਅੱਗ ਦੇ ਵੱਛੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਪਹਿਲੀ ਸੰਤਾਨ, ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਧਨ। ਸਵਾਹਾ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾਯਵੇ ਸਮਨਮਨ੍ਤ੍ਸ ਆਰ੍ਧ੍ਨੋਤ੍। ਯਥਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਵਾਯਵੇ ਸਮਨਮਨ੍ਨ੍ ਏਵਾ ਮਹ੍ਯਂ ਸਂਨਮਃ ਸਂ ਨਮਨ੍ਤੁ
ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚ ਵਾਯੂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚ ਵਾਯੂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਸਭ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਣ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਧੇਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਵਾਯੁਰ੍ਵਤ੍ਸਃ । ਸਾ ਮੇ ਵਾਯੁਨਾ ਵਤ੍ਸੇਨੇषਮੂਰ੍ਜਂ ਕਾਮਂ ਦੁਹਾਮ੍ । ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪੋषਂ ਰਯਿਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਗਾਂ ਹੈ, ਵਾਯੂ ਉਸ ਦਾ ਵੱਛਾ ਹੈ। ਉਹ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਵੱਛੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਪਹਿਲੀ ਸੰਤਾਨ, ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਧਨ। ਸਵਾਹਾ।
ਦਿਵ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਾਯ ਸਮਨਮਨ੍ਤ੍ਸ ਆਰ੍ਧ੍ਨੋਤ੍। ਯਥਾ ਦਿਵ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਾਯ ਸਮਨਮਨ੍ਨ੍ ਏਵਾ ਮਹ੍ਯਂ ਸਂਨਮਃ ਸਂ ਨਮਨ੍ਤੁ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਦਿਤਿਆ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਆਦਿਤਿਆ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਭੋਜਨ ਸਮਾਨ ਤੇ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ। ਸਭ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਣ।
ਦ੍ਯੌਰ੍ਧੇਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਵਤ੍ਸਃ । ਸਾ ਮ ਆਦਿਤ੍ਯੇਨ ਵਤ੍ਸੇਨੇषਮੂਰ੍ਜਂ ਕਾਮਂ ਦੁਹਾਮ੍ । ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪੋषਂ ਰਯਿਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਕਾਸ਼ ਗਾਂ ਹੈ, ਆਦਿਤਿਆ ਉਸ ਦਾ ਵੱਛਾ ਹੈ। ਉਹ, ਆਦਿਤਿਆ ਦੇ ਵੱਛੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਾਹੀਦਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ। ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਪਹਿਲੀ ਸੰਤਾਨ, ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਧਨ। ਸਵਾਹਾ।