ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਯ ਸ਼ੀਰ੍षਂ ਬृਹਦਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਂ ਵਾਮਦੇਵ੍ਯਮੁਦਰਮੋਦਨਸ੍ਯ । ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਮੁਖਮਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਟਾਰੀ ਜਾਤਸ੍ਤਪਸੋऽਧਿ ਯਜ੍ਞਃ
ਇਸ ਦਾ ਸਿਰ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਪਿੱਠ ਬ੍ਰਿਹਤ ਹੈ, ਪੇਟ ਵਾਮਦੇਵ ਹੈ, ਪਾਸੇ ਓਦਨ ਹੈ; ਛੰਦਾਂ ਪੱਖ ਹਨ, ਮੂੰਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਤਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਯਜਨ, ਓਦਨ, ਇਸ ਉੱਤੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਨਸ੍ਥਾਃ ਪੂਤਾਃ ਪਵਨੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ੁਚਯਃ ਸ਼ੁਚਿਮਪਿ ਯਨ੍ਤਿ ਲੋਕਮ੍ । ਨੈषਾਂ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਂ ਪ੍ਰ ਦਹਤਿ ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਲੋਕੇ ਬਹੁ ਸ੍ਤ੍ਰੈਣਮੇषਾਮ੍
ਹੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਫ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੱਗ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਾੜਦੀ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਔਰਤਾਂ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਹਨ।
ਵਿष੍ਟਾਰਿਣਮੋਦਨਂ ਯੇ ਪਚਨ੍ਤਿ ਨੈਨਾਨ੍ ਅਵਰ੍ਤਿਃ ਸਚਤੇ ਕਦਾ ਚਨ । ਆਸ੍ਤੇ ਯਮ ਉਪ ਯਾਤਿ ਦੇਵਾਨ੍ਤ੍ਸਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਮਦਤੇ ਸੋਮ੍ਯੇਭਿਃ
ਜੋ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ ਓਦਨ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੁੜ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਟਾਰਿਣਮੋਦਨਂ ਯੇ ਪਚਨ੍ਤਿ ਨੈਨਾਨ੍ ਯਮਃ ਪਰਿ ਮੁष੍ਣਾਤਿ ਰੇਤਃ । ਰਥੀ ਹ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਥਯਾਨ ਈਯਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਹ ਭੂਤ੍ਵਾਤਿ ਦਿਵਃ ਸਮੇਤਿ
ਜੋ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ ਓਦਨ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਯਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਰਥੀ ਬਣ ਕੇ ਰਥ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੰਛੀ ਬਣ ਕੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏष ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਵਿਤਤੋ ਵਹਿष੍ਠੋ ਵਿष੍ਟਾਰਿਣਂ ਪਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਵਮਾ ਵਿਵੇਸ਼ । ਆਣ੍ਡੀਕਂ ਕੁਮੁਦਂ ਸਂ ਤਨੋਤਿ ਬਿਸਂ ਸ਼ਾਲੂਕਂ ਸ਼ਫਕੋ ਮੁਲਾਲੀ । ਏਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਧਾਰਾ ਉਪ ਯਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਲੋਕੇ ਮਧੁਮਤ੍ਪਿਨ੍ਵਮਾਨਾ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਃ ਸਮਨ੍ਤਾਃ
ਇਹ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਓਦਨ ਪਕਾ ਕੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਕਮਲ, ਕੁਮੁਦ, ਬਿਸਾ, ਸ਼ਾਲੂਕ, ਮੂਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕਮਲ-ਪੋਖਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋਣ।
ਘृਤਹ੍ਰਦਾ ਮਧੁਕੂਲਾਃ ਸੁਰੋਦਕਾਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਪੂਰ੍ਣਾ ਉਦਕੇਨ ਦਧ੍ਨਾ । ਏਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਧਾਰਾ ਉਪ ਯਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਲੋਕੇ ਮਧੁਮਤ੍ਪਿਨ੍ਵਮਾਨਾ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਃ ਸਮਨ੍ਤਾਃ
ਘੀ ਦੇ ਸਰੋਵਰ, ਮਿੱਠੇ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਚੰਗੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਦੂਧ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ; ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕਮਲ-ਪੋਖਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋਣ।
ਚਤੁਰਃ ਕੁਮ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਦਦਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਪੂਰ੍ਨਾਮੁਦਕੇਨ ਦਧ੍ਨਾ । ਏਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਧਾਰਾ ਉਪ ਯਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਲੋਕੇ ਮਧੁਮਤ੍ਪਿਨ੍ਵਮਾਨਾ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਃ ਸਮਨ੍ਤਾਃ
ਮੈਂ ਚਾਰ ਘੜੇ, ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੇ, ਦੂਧ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕਮਲ-ਪੋਖਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋਣ।
ਇਮਮੋਦਨਂ ਨਿ ਦਧੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਵਿष੍ਟਾਰਿਣਂ ਲੋਕਜਿਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮ੍ । ਸ ਮੇ ਮਾ ਕ੍ਸ਼ੇष੍ਟ ਸ੍ਵਧਯਾ ਪਿਨ੍ਵਮਾਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਧੇਨੁਃ ਕਾਮਦੁਘਾ ਮੇ ਅਸ੍ਤੁ
ਇਹ ਓਦਨ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ, ਆਪਣੀ ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ।
ਯਮੋਦਨਂ ਪ੍ਰਥਮਜਾ ऋਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ੍ਤਪਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇऽਪਚਤ੍। ਯੋ ਲੋਕਾਨਾਂ ਵਿਧृਤਿਰ੍ਨਾਭਿਰੇषਾਤ੍ਤੇਨੌਦਨੇਨਾਤਿ ਤਰਾਣਿ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍
ਯਮ ਦਾ ਓਦਨ, ਸੱਚ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਲਈ ਪਕਾਇਆ; ਜਿਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੇ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇਨਾਤਰਨ੍ ਭੂਤਕृਤੋऽਤਿ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਯਮਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਨ੍ ਤਪਸਾ ਸ਼੍ਰਮੇਣ । ਯਂ ਪਪਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇਨੌਦਨੇਨਾਤਿ ਤਰਾਣਿ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਬਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਮ ਨੇ ਤਪ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਲੱਭਿਆ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਲਈ ਪਕਾਇਆ, ਉਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਦਾਧਾਰ ਪृਥਿਵੀਂ ਵਿਸ਼੍ਵਭੋਜਸਂ ਯੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਾਪृਣਾਦ੍ਰਸੇਨ । ਯੋ ਅਸ੍ਤਭ੍ਨਾਦ੍ਦਿਵਮੂਰ੍ਧ੍ਵੋ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਤੇਨੌਦਨੇਨਾਤਿ ਤਰਾਣਿ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਟਿਕਾਇਆ—ਉਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਮਾਸਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਰਾਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਮਿਤੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰਃ । ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਾ ਯਂ ਪਰਿਯਨ੍ਤੋ ਨਾਪੁਸ੍ਤੇਨੌਦਨੇਨਾਤਿ ਤਰਾਣਿ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍
ਜਿਸ ਤੋਂ ਮਹੀਨੇ ਬਣੇ, ਤੀਹ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਲ ਬਣਿਆ, ਬਾਰਾਂ spokes ਵਾਲਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਘੇਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅੰਤ ਨਹੀਂ—ਉਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਪ੍ਰਾਣਦਃ ਪ੍ਰਾਣਦਵਾਨ੍ ਬਭੂਵ ਯਸ੍ਮੈ ਲੋਕਾ ਘृਤਵਨ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਤਿ । ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤੀਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤੇਨੌਦਨੇਨਾਤਿ ਤਰਾਣਿ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍
ਜੋ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਲਈ ਲੋਕ ਘੀ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ—ਉਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪਕ੍ਵਾਦਮृਤਂ ਸਂਬਭੂਵ ਯੋ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਅਧਿਪਤਿਰ੍ਬਭੂਵ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਵੇਦਾ ਨਿਹਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਸ੍ਤੇਨੌਦਨੇਨਾਤਿ ਤਰਾਣਿ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍
ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਕਿਆ ਅਮ੍ਰਿਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਵੇਦ ਟਿਕੇ ਹਨ—ਉਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਵ ਬਾਧੇ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਂ ਦੇਵਪੀਯੁਂ ਸਪਤ੍ਨਾ ਯੇ ਮੇऽਪ ਤੇ ਭਵਨ੍ਤੁ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੌਦਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਤਂ ਪਚਾਮਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਸ੍ਯ ਦੇਵਾਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ। ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਥੱਲੇ ਪੈ ਜਾਣ। ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਭੋਗ ਪਕਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਣ।
ਤਾਨ੍ਤ੍ਸਤ੍ਯੌਜਾਃ ਪ੍ਰ ਦਹਤ੍ਵਗ੍ਨਿਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਵृषਾ । ਯੋ ਨੋ ਦੁਰਸ੍ਯਾਦ੍ਦਿਪ੍ਸਾਚ੍ਚਾਥੋ ਯੋ ਨੋ ਅਰਾਤਿਯਾਤ੍
ਅਗਨਿ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ।
ਯੋ ਨੋ ਦਿਪ੍ਸਾਦਦਿਪ੍ਸਤੋ ਦਿਪ੍ਸਤੋ ਯਸ਼੍ਚ ਦਿਪ੍ਸਤਿ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸ੍ਯ ਦਂष੍ਟ੍ਰਯੋਰਗ੍ਨੇਰਪਿ ਦਧਾਮਿ ਤਮ੍
ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚਦੇ ਜਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅਗਨਿ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਜਬੜੀ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯ ਆਗਰੇ ਮृਗਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰੋਸ਼ੇऽਮਾਵਾਸ੍ਯੇ । ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦੋ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ ਦਿਪ੍ਸਤਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਤ੍ਸਹਸਾ ਸਹੇ
ਜੋ ਘਰ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਘਾਤ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਵਾਂ ਚੰਦ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸਹੇ ਪਿਸ਼ਾਚਾਨ੍ਤ੍ਸਹਸੈषਾਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਦਦੇ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦੁਰਸ੍ਯਤੋ ਹਨ੍ਮਿ ਸਂ ਮ ਆਕੂਤਿਰ੍ऋਧ੍ਯਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਪਿਸਾਚਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਕੇ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਯੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇਨ ਹਾਸਨ੍ਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਮਿਮਤੇ ਜਵਮ੍ । ਨਦੀषੁ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਯੇ ਸਂ ਤੈਃ ਪਸ਼ੁਭਿਰ੍ਵਿਦੇ
ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਚੋਰ 'ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਹੈ।
ਤਪਨੋ ਅਸ੍ਮਿ ਪਿਸ਼ਾਚਾਨਾਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਗੋਮਤਾਮਿਵ । ਸ਼੍ਵਾਨਃ ਸਿਂਹਮਿਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਨ ਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤੇ ਨ੍ਯਞ੍ਚਨਮ੍
ਮੈਂ ਪਿਸਾਚਾਂ ਵਿਚ ਤਪਦਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਬਾਘ। ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਤਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਨ ਪਿਸ਼ਾਚੈਃ ਸਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਨ ਸ੍ਤੇਨੈਃ ਨ ਵਨਰ੍ਗੁਭਿਃ । ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਮਹਂ ਗ੍ਰਾਮਮਾਵਿਸ਼ੇ
ਮੈਂ ਪਿਸਾਚਾਂ, ਚੋਰਾਂ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਪਿਸਾਚਾਂ ਉਥੋਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਗ੍ਰਾਮਮਾਵਿਸ਼ਤ ਇਦਮੁਗ੍ਰਂ ਸਹੋ ਮਮ । ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਪਾਪਮੁਪ ਜਾਨਤੇ
ਜਿਸ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਤਾਕਤ ਮੇਰੀ ਹੈ; ਉਥੋਂ ਪਿਸਾਚਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕੋਈ ਮੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਯੇ ਮਾ ਕ੍ਰੋਧਯਨ੍ਤਿ ਲਪਿਤਾ ਹਸ੍ਤਿਨਂ ਮਸ਼ਕਾ ਇਵ । ਤਾਨ੍ ਅਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਹਿਤਾਨ੍ ਜਨੇ ਅਲ੍ਪਸ਼ਯੂਨ੍ ਇਵ
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਬੋਲ ਕੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੱਖੀਆਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਅਭਿ ਤਂ ਨਿਰ੍ऋਤਿਰ੍ਧਤ੍ਤਾਮਸ਼੍ਵਮਿਵ ਅਸ਼੍ਵਾਭਿਧਾਨ੍ਯਾ । ਮਲ੍ਵੋ ਯੋ ਮਹ੍ਯਂ ਕ੍ਰੁਧ੍ਯਤਿ ਸ ਉ ਪਾਸ਼ਾਨ੍ ਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਾਹਿਆਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਰ੍ਵਮਥਰ੍ਵਾਣੋ ਜਘ੍ਨੂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯੋषਧੇ । ਤ੍ਵਯਾ ਜਘਾਨ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਣ੍ਵੋ ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਔਸ਼ਧੀਏ, ਪੁਰਾਣੇ ਅਥਰਵਣਾਂ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਣਵ ਤੇ ਅਗਸਤ ਨੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਮਪ੍ਸਰਸੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਂਸ੍ਚਾਤਯਾਮਹੇ । ਅਜਸ਼ृਙ੍ਗ੍ਯਜ ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਗਨ੍ਧੇਨ ਨਾਸ਼ਯ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਜਸ਼੍ਰਿੰਗ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ।
ਨਦੀਂ ਯਨ੍ਤ੍ਵਪ੍ਸਰਸੋऽਪਾਂ ਤਾਰਮਵਸ਼੍ਵਸਮ੍ । ਗੁਲ੍ਗੁਲੂਃ ਪੀਲਾ ਨਲਦ੍ਯੌਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਮਨ੍ਦਨੀ । ਤਤ੍ਪਰੇਤਾਪ੍ਸਰਸਃ ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਾ ਅਭੂਤਨ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦਰਿਆ ਵੱਲ ਜਾਂਣ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹਾਅ ਤੇ ਅਣਪਛਾਤੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਣ। ਗੁਲਗੁਲੂ, ਪੀਲਾ, ਨਲਦਯੁ, ਗਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਮੰਦਨੀ — ਇਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਗ ਪੈਣ।
ਯਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਾ ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਃ । ਤਤ੍ਪਰੇਤਾਪ੍ਸਰਸਃ ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਾ ਅਭੂਤਨ
ਜਿੱਥੇ ਅਸ਼ਵਥ ਤੇ ਵਟ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਗ ਪੈਣ।
ਯਤ੍ਰ ਵਃ ਪ੍ਰੇਙ੍ਖਾ ਹਰਿਤਾ ਅਰ੍ਜੁਨਾ ਉਤ ਯਤ੍ਰਾਘਾਤਾਃ ਕਰ੍ਕਰ੍ਯਃ ਸਂਵਦਨ੍ਤਿ । ਤਤ੍ਪਰੇਤਾਪ੍ਸਰਸਃ ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਾ ਅਭੂਤਨ
ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਹਰੀ ਝੂਲਿਆਂ ਹਨ, ਅਰਜੁਨ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ ਥੰਮ ਵੱਜਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਗ ਪੈਣ।