ਸਹਸ੍ਵ ਮਨ੍ਯੋ ਅਭਿਮਾਤਿਮਸ੍ਮੈ ਰੁਜਨ੍ ਮृਣਨ੍ ਪ੍ਰਮृਣਨ੍ ਪ੍ਰੇਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ । ਉਗ੍ਰਂ ਤੇ ਪਾਜੋ ਨਨ੍ਵਾ ਰੁਰੁਧ੍ਰੇ ਵਸ਼ੀ ਵਸ਼ਂ ਨਯਾਸਾ ਏਕਜ ਤ੍ਵਮ੍
ਮਨਯੋ, ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਹਿਣ ਕਰ; ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਕੁਚਲ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਤੇਰੀ ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ ਰੋਕੀ ਗਈ ਸੀ—ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਜਨਮਿਆ।
ਏਕੋ ਬਹੂਨਾਮਸਿ ਮਨ੍ਯ ਈਡਿਤਾ ਵਿਸ਼ਂਵਿਸ਼ਂ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਧਿ । ਅਕृਤ੍ਤਰੁਕ੍ਤ੍ਵਯਾ ਯੁਜਾ ਵਯਂ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਘੋषਂ ਵਿਜਯਾਯ ਕृਣ੍ਮਸਿ
ਮਨਯੋ, ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਖਾਲੀ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉੱਚਾ ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਭਰਿਆ ਨਾਅਰਾ ਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਵਿਜੇषਕृਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵਾਨਵਬ੍ਰਵੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਮਨ੍ਯੋ ਅਧਿਪਾ ਭਵੇਹ । ਪ੍ਰਿਯਂ ਤੇ ਨਾਮ ਸਹੁਰੇ ਗृਣੀਮਸਿ ਵਿਦ੍ਮਾ ਤਮੁਤ੍ਸਂ ਯਤ ਆਬਭੂਥ
ਮਨਯੋ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਜੈ, ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਮਾਲਕ ਬਣ; ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਨਾਮ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਉਹ ਸਰੋਤ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜਿਥੋਂ ਤੂੰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ।
ਆਭੂਤ੍ਯਾ ਸਹਜਾ ਵਜ੍ਰ ਸਾਯਕ ਸਹੋ ਬਿਭਰ੍षਿ ਸਹਭੂਤ ਉਤ੍ਤਰਮ੍ । ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਨੋ ਮਨ੍ਯੋ ਸਹ ਮੇਦ੍ਯੇਧਿ ਮਹਾਧਨਸ੍ਯ ਪੁਰੁਹੂਤ ਸਂਸृਜਿ
ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਵਜਰ ਤੇ ਤੀਰ ਧਾਰੀ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮਨਯੋ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ—ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਧਨ ਵੰਡ।
ਸਂਸृष੍ਟਂ ਧਨਮੁਭਯਂ ਸਮਾਕृਤਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਧਤ੍ਤਾਂ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਯੁਃ । ਭਿਯੋ ਦਧਾਨਾ ਹृਦਯੇषੁ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ਪਰਾਜਿਤਾਸੋ ਅਪ ਨਿ ਲਯਨ੍ਤਾਮ੍
ਜੋ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਤੇ ਸੰਭਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਨਯੋ ਦੇਣ; ਦੁਸ਼ਮਣ, ਡਰ ਨਾਲ, ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ, ਹਾਰ ਕੇ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਣ।
4.32 ਯਸ੍ਤੇ ਮਨ੍ਯੋऽਵਿਧਦ੍ਵਜ੍ਰ ਸਾਯਕ ਸਹ ਓਜਃ ਪੁष੍ਯਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਨੁषਕ੍। ਸਾਹ੍ਯਾਮ ਦਾਸਮਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਯੁਜਾ ਵਯਂ ਸਹਸ੍ਕृਤੇਨ ਸਹਸਾ ਸਹਸ੍ਵਤਾ
ਮਨਯੋ, ਜਿਸਦਾ ਹਥਿਆਰ ਵਜਰ ਤੇ ਤੀਰ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਦਾਸ ਤੇ ਆਰੀ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਹਰਾ ਸਕੀਏ।
ਮਨ੍ਯੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਨ੍ਯੁਰੇਵਾਸ ਦੇਵੋ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਹੋਤਾ ਵਰੁਣੋ ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਮਨ੍ਯੁਂ ਵਿਸ਼ ਈਡਤੇ ਮਾਨੁषੀਰ੍ਯਾਃ ਪਹਿ ਨੋ ਮਨ੍ਯੋ ਤਪਸਾ ਸਜੋषਾਃ
ਮਨਯੋ ਹੀ ਇੰਦਰ ਹੈ, ਮਨਯੋ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਮਨਯੋ ਹੀ ਹੋਤਾ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਜਾਤਵੇਦ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮਨਯੋ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮਨਯੋ, ਤੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਅਭੀਹਿ ਮਨ੍ਯੋ ਤਵਸਸ੍ਤਵੀਯਾਨ੍ ਤਪਸਾ ਯੁਜਾ ਵਿ ਜਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ । ਅਮਿਤ੍ਰਹਾ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਦਸ੍ਯੁਹਾ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵਸੂਨ੍ਯਾ ਭਰਾ ਤ੍ਵਂ ਨਃ
ਮਨਯੋ, ਤਾਕਤ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਆ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ; ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਦੱਸੂ ਦਾ ਸਤਿਆਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮਨ੍ਯੋ ਅਭਿਭੂਤ੍ਯੋਜਾਃ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰ੍ਭਾਮੋ ਅਭਿਮਾਤਿषਾਹਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿਃ ਸਹੁਰਿਃ ਸਹੀਯਾਨ੍ ਅਸ੍ਮਾਸ੍ਵੋਜਃ ਪृਤਨਾਸੁ ਧੇਹਿ
ਮਨਯੋ, ਤੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਆਪ ਜਨਮਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਵਧੀਕ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ—ਸਾਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰੱਖ।
ਅਭਾਗਃ ਸਨ੍ਨ੍ ਅਪ ਪਰੇਤੋ ਅਸ੍ਮਿ ਤਵ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਤਵਿषਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚੇਤਃ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਯੋ ਅਕ੍ਰਤੁਰ੍ਜਿਹੀਡਾਹਂ ਸ੍ਵਾ ਤਨੂਰ੍ਬਲਦਾਵਾ ਨ ਏਹਿ
ਮੈਂ ਅਭਾਗਾ, ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਨਾਲ; ਇਸ ਲਈ, ਮਨਯੋ, ਮੈਂ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ, ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ—ਜਿਵੇਂ ਤਾਕਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ।
ਅਯਂ ਤੇ ਅਸ੍ਮ੍ਯੁਪ ਨ ਏਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙ੍ਪ੍ਰਤੀਚੀਨਃ ਸਹੁਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਦਾਵਨ੍ । ਮਨ੍ਯੋ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਨ੍ ਅਭਿ ਨ ਆ ਵਵृਤ੍ਸ੍ਵ ਹਨਾਵ ਦਸ੍ਯੂਂਰੁਤ ਬੋਧ੍ਯਾਪੇਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਾਂ—ਨੇੜੇ ਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਮਨਯੋ, ਵਜਰ ਧਾਰੀ, ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਦੱਸੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੀਏ, ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰੇਹਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਭਵਾ ਨੋऽਧਾ ਵृਤ੍ਰਾਣਿ ਜਙ੍ਘਨਾਵ ਭੂਰਿ । ਜੁਹੋਮਿ ਤੇ ਧਰੁਣਂ ਮਧ੍ਵੋ ਅਗ੍ਰਮੁਭਾਵੁਪਾਂਸ਼ੁ ਪ੍ਰਥਮਾ ਪਿਬਾਵ
ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆ, ਸਾਡਾ ਹੋ; ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਪਦਾਰਥ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ—ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲੀ ਭੇਟ ਚੁਪਚਾਪ ਪੀਏ।
ਅਪ ਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦਘਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ੁਸ਼ੁਗ੍ਧ੍ਯਾ ਰਯਿਮ੍ । ਅਪ ਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦਘਮ੍
ਅੱਗੇ, ਸਾਡੀ ਜਲਦੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਉਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ; ਸਾਡੀ ਜਲਦੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਾ ਸੁਗਾਤੁਯਾ ਵਸੂਯਾ ਚ ਯਜਾਮਹੇ । ਅਪ ਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦਘਮ੍
ਚੰਗੇ ਖੇਤਾਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਧਨ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੀ ਜਲਦੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਭਨ੍ਦਿष੍ਠ ਏषਾਂ ਪ੍ਰਾਸ੍ਮਾਕਾਸਸ਼੍ਚ ਸੂਰਯਃ । ਅਪ ਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦਘਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਦੀਆਂ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ; ਸਾਡੀ ਜਲਦੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਪ੍ਰ ਯਤ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਸੂਰਯੋ ਜਾਯੇਮਹਿ ਪ੍ਰ ਤੇ ਵਯਮ੍ । ਅਪ ਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦਘਮ੍
ਅੱਗੇ, ਤੇਰੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਜਨਮ ਲਵਾਂ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰ ਯਦਗ੍ਨੇਃ ਸਹਸ੍ਵਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋ ਯਨ੍ਤਿ ਭਾਨਵਃ । ਅਪ ਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦਘਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਵਰ ਕਿਰਣਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਡਾ ਸੜਦਾ ਪਾਪ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖ ਵਿਸ਼੍ਵਤਃ ਪਰਿਭੂਰਸਿ । ਅਪ ਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦਘਮ੍
ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁੱਖ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਸਾਡਾ ਸੜਦਾ ਪਾਪ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਦ੍ਵਿषੋ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਾਤਿ ਨਾਵੇਵ ਪਾਰਯ । ਅਪ ਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦਘਮ੍
ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁੱਖ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਨਾਵ ਵਿਚ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇ; ਸਾਡਾ ਸੜਦਾ ਪਾਪ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸ ਨਃ ਸਿਨ੍ਧੁਮਿਵ ਨਾਵਾਤਿ ਪਰ੍ष ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ । ਅਪ ਨਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਦਘਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਨਾਵ ਵਾਂਗ, ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇ; ਸਾਡਾ ਸੜਦਾ ਪਾਪ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਯ ਸ਼ੀਰ੍षਂ ਬृਹਦਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਂ ਵਾਮਦੇਵ੍ਯਮੁਦਰਮੋਦਨਸ੍ਯ । ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਮੁਖਮਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਂ ਵਿष੍ਟਾਰੀ ਜਾਤਸ੍ਤਪਸੋऽਧਿ ਯਜ੍ਞਃ
ਇਸ ਦਾ ਸਿਰ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਪਿੱਠ ਬ੍ਰਿਹਤ ਹੈ, ਪੇਟ ਵਾਮਦੇਵ ਹੈ, ਪਾਸੇ ਓਦਨ ਹੈ; ਛੰਦਾਂ ਪੱਖ ਹਨ, ਮੂੰਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਤਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਯਜਨ, ਓਦਨ, ਇਸ ਉੱਤੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਨਸ੍ਥਾਃ ਪੂਤਾਃ ਪਵਨੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ੁਚਯਃ ਸ਼ੁਚਿਮਪਿ ਯਨ੍ਤਿ ਲੋਕਮ੍ । ਨੈषਾਂ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਂ ਪ੍ਰ ਦਹਤਿ ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਲੋਕੇ ਬਹੁ ਸ੍ਤ੍ਰੈਣਮੇषਾਮ੍
ਹੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਾਫ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੱਗ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਾੜਦੀ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਔਰਤਾਂ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਹਨ।
ਵਿष੍ਟਾਰਿਣਮੋਦਨਂ ਯੇ ਪਚਨ੍ਤਿ ਨੈਨਾਨ੍ ਅਵਰ੍ਤਿਃ ਸਚਤੇ ਕਦਾ ਚਨ । ਆਸ੍ਤੇ ਯਮ ਉਪ ਯਾਤਿ ਦੇਵਾਨ੍ਤ੍ਸਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਮਦਤੇ ਸੋਮ੍ਯੇਭਿਃ
ਜੋ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ ਓਦਨ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੁੜ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਟਾਰਿਣਮੋਦਨਂ ਯੇ ਪਚਨ੍ਤਿ ਨੈਨਾਨ੍ ਯਮਃ ਪਰਿ ਮੁष੍ਣਾਤਿ ਰੇਤਃ । ਰਥੀ ਹ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਥਯਾਨ ਈਯਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਹ ਭੂਤ੍ਵਾਤਿ ਦਿਵਃ ਸਮੇਤਿ
ਜੋ ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ ਓਦਨ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਯਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਰਥੀ ਬਣ ਕੇ ਰਥ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੰਛੀ ਬਣ ਕੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏष ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਵਿਤਤੋ ਵਹਿष੍ਠੋ ਵਿष੍ਟਾਰਿਣਂ ਪਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਵਮਾ ਵਿਵੇਸ਼ । ਆਣ੍ਡੀਕਂ ਕੁਮੁਦਂ ਸਂ ਤਨੋਤਿ ਬਿਸਂ ਸ਼ਾਲੂਕਂ ਸ਼ਫਕੋ ਮੁਲਾਲੀ । ਏਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਧਾਰਾ ਉਪ ਯਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਲੋਕੇ ਮਧੁਮਤ੍ਪਿਨ੍ਵਮਾਨਾ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਃ ਸਮਨ੍ਤਾਃ
ਇਹ ਯਜਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਓਦਨ ਪਕਾ ਕੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਕਮਲ, ਕੁਮੁਦ, ਬਿਸਾ, ਸ਼ਾਲੂਕ, ਮੂਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕਮਲ-ਪੋਖਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋਣ।
ਘृਤਹ੍ਰਦਾ ਮਧੁਕੂਲਾਃ ਸੁਰੋਦਕਾਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਪੂਰ੍ਣਾ ਉਦਕੇਨ ਦਧ੍ਨਾ । ਏਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਧਾਰਾ ਉਪ ਯਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਲੋਕੇ ਮਧੁਮਤ੍ਪਿਨ੍ਵਮਾਨਾ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਃ ਸਮਨ੍ਤਾਃ
ਘੀ ਦੇ ਸਰੋਵਰ, ਮਿੱਠੇ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਚੰਗੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਦੂਧ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ; ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕਮਲ-ਪੋਖਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋਣ।
ਚਤੁਰਃ ਕੁਮ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਦਦਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਪੂਰ੍ਨਾਮੁਦਕੇਨ ਦਧ੍ਨਾ । ਏਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾ ਧਾਰਾ ਉਪ ਯਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਲੋਕੇ ਮਧੁਮਤ੍ਪਿਨ੍ਵਮਾਨਾ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਃ ਸਮਨ੍ਤਾਃ
ਮੈਂ ਚਾਰ ਘੜੇ, ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੇ, ਦੂਧ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕਮਲ-ਪੋਖਾਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋਣ।
ਇਮਮੋਦਨਂ ਨਿ ਦਧੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਵਿष੍ਟਾਰਿਣਂ ਲੋਕਜਿਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮ੍ । ਸ ਮੇ ਮਾ ਕ੍ਸ਼ੇष੍ਟ ਸ੍ਵਧਯਾ ਪਿਨ੍ਵਮਾਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਧੇਨੁਃ ਕਾਮਦੁਘਾ ਮੇ ਅਸ੍ਤੁ
ਇਹ ਓਦਨ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਵਿਸਤਾਰ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਦੇ ਘਟੇ ਨਾ, ਆਪਣੀ ਸਵਧਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ।
ਯਮੋਦਨਂ ਪ੍ਰਥਮਜਾ ऋਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ੍ਤਪਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇऽਪਚਤ੍। ਯੋ ਲੋਕਾਨਾਂ ਵਿਧृਤਿਰ੍ਨਾਭਿਰੇषਾਤ੍ਤੇਨੌਦਨੇਨਾਤਿ ਤਰਾਣਿ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍
ਯਮ ਦਾ ਓਦਨ, ਸੱਚ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਲਈ ਪਕਾਇਆ; ਜਿਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੇ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇਨਾਤਰਨ੍ ਭੂਤਕृਤੋऽਤਿ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਯਮਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਨ੍ ਤਪਸਾ ਸ਼੍ਰਮੇਣ । ਯਂ ਪਪਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇਨੌਦਨੇਨਾਤਿ ਤਰਾਣਿ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਬਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਮ ਨੇ ਤਪ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਲੱਭਿਆ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮ ਲਈ ਪਕਾਇਆ, ਉਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।