ਯਤ੍ਤ ਆਤ੍ਮਨਿ ਤਨ੍ਵਾਂ ਘੋਰਮਸ੍ਤਿ ਯਦ੍ਵਾ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਚਕ੍ਸ਼ਣੇ ਵਾ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਵਾਚਾਪ ਹਨ੍ਮੋ ਵਯਂ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤਾ ਸੂਦਯਤੁ
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅਸੀਂ ਬੋਲ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰੇ।
ਰਿਸ਼੍ਯਪਦੀਂ ਵृषਦਤੀਂ ਗੋषੇਧਾਂ ਵਿਧਮਾਮੁਤ । ਵਿਲੀਢ੍ਯਂ ਲਲਾਮ੍ਯਂ ਤਾ ਅਸ੍ਮਨ੍ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਰਿਸ਼ਯਪਦ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਂ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਮੰਦ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਮੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਮਾ ਨੋ ਵਿਦਨ੍ ਵਿਵ੍ਯਾਧਿਨੋ ਮੋ ਅਭਿਵ੍ਯਾਧਿਨੋ ਵਿਦਨ੍ । ਆਰਾਚ੍ਛਰਵ੍ਯਾ ਅਸ੍ਮਦ੍ਵਿषੂਚੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਤਯ
ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਚੋਭਣ ਵਾਲਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਵੱਧ ਚੋਭਣ ਵਾਲਾ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੁੱਟ।
ਵਿष੍ਵਞ੍ਚੋ ਅਸ੍ਮਚ੍ਛਰਵਃ ਪਤਨ੍ਤੁ ਯੇ ਅਸ੍ਤਾ ਯੇ ਚਾਸ੍ਯਾਃ । ਦੈਵੀਰ੍ਮਨੁष੍ਯੇषਵੋ ਮਮਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਵਿ ਵਿਧ੍ਯਤ
ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਤੀਰ ਦੂਰ ਪੈ ਜਾਣ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਉੱਥੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦੇ।
ਯੋ ਨਃ ਸ੍ਵੋ ਯੋ ਅਰਣਃ ਸਜਾਤ ਉਤ ਨਿष੍ਟ੍ਯੋ ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਮਭਿਦਾਸਤਿ । ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ਼ਰਵ੍ਯਯੈਤਾਨ੍ ਮਮਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਵਿ ਵਿਧ੍ਯਤੁ
ਜੋ ਸਾਡਾ ਆਪਣਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਜਨਬੀ, ਜਾਂ ਸਬੰਧੀ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਬਾਹਰਲਾ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਰੁਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦੇ।
ਯਃ ਸਪਤ੍ਨੋ ਯੋऽਸਪਤ੍ਨੋ ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿषਨ੍ ਛਪਾਤਿ ਨਃ । ਦੇਵਾਸ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਧੂਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਰ੍ਮ ਮਮਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਜੋ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣ; ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੇਰਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਵਚ ਬਣੇ।
ਅਦਾਰਸृਦ੍ਭਵਤੁ ਦੇਵ ਸੋਮਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਮਰੁਤੋ ਮृਡਤਾ ਨਃ । ਮਾ ਨੋ ਵਿਦਦਭਿਭਾ ਮੋ ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਰ੍ਮਾ ਨੋ ਵਿਦਦ੍ਵृਜਿਨਾ ਦ੍ਵੇष੍ਯਾ ਯਾ
ਦੇਵਤਾ ਸੋਮ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿਚ ਦਇਆਲੂ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਨੂੰ ਰਹਿਮਤ ਦਿਖਾਓ। ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਮਾਰੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਦ ਜਾਂ ਨਫ਼ਰਤ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ।
ਯੋ ਅਦ੍ਯ ਸੇਨ੍ਯੋ ਵਧੋऽਘਾਯੂਨਾਮੁਦੀਰਤੇ । ਯੁਵਂ ਤਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵਸ੍ਮਦ੍ਯਾਵਯਤਂ ਪਰਿ
ਜੋ ਅੱਜ ਪਾਪੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ।
ਇਤਸ਼੍ਚ ਯਦਮੁਤਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਵਧਂ ਵਰੁਣ ਯਾਵਯ । ਵਿ ਮਹਚ੍ਛਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛ ਵਰੀਯੋ ਯਾਵਯਾ ਵਧਮ੍
ਇੱਥੋਂ ਜਾਂ ਉੱਥੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਕਵਚ ਫੈਲਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸ਼ਾਸ ਇਤ੍ਥਾ ਮਹਾਮਸ੍ਯਮਿਤ੍ਰਸਾਹੋ ਅਸ੍ਤृਤਃ । ਨ ਯਸ੍ਯ ਹਨ੍ਯਤੇ ਸਖਾ ਨ ਜੀਯਤੇ ਕਦਾ ਚਨ
ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ਿਤ ਹੈ, ਮਹਾਨ, ਅਜਿੱਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਉਸ ਦਾ ਦੋਸਤ ਕਦੇ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਦਾ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਹਾ ਵਿਮृਧੋ ਵਸ਼ੀ । ਵृषੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰ ਏਤੁ ਨਃ ਸੋਮਪਾ ਅਭਯਂਕਰਃ
ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ালী ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਨਿਰਭੈਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਵਿ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮृਧੋ ਜਹਿ ਨੀਚਾ ਯਚ੍ਛ ਪृਤਨ੍ਯਤਃ । ਅਧਮਂ ਗਮਯਾ ਤਮੋ ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਮਭਿਦਾਸਤਿ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦੇ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿ ਮृਧੋ ਜਹਿ ਵਿ ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਹਨੂ ਰੁਜ । ਵਿ ਮਨ੍ਯੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਨ੍ ਅਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯਾਭਿਦਾਸਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਜਬੜੇ ਤੋੜ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਪੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਵਿषਤੋ ਮਨੋऽਪ ਜਿਜ੍ਯਾਸਤੋ ਵਧਮ੍ । ਵਿ ਮਹਚ੍ਛਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛ ਵਰੀਯੋ ਯਾਵਯਾ ਵਧਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਤੇ ਈਰਖਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਵੱਡਾ ਪਰਦਾ ਹਟਾ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਦੇ, ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਅਨੁ ਸੂਰ੍ਯਮੁਦਯਤਾਂ ਹृਦ੍ਦ੍ਯੋਤੋ ਹਰਿਮਾ ਚ ਤੇ । ਗੋ ਰੋਹਿਤਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣੇਨ ਤੇਨ ਤ੍ਵਾ ਪਰਿ ਦਧ੍ਮਸਿ
ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ, ਤੇਰੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਨਾਲ; ਲਾਲ ਗਾਂ ਦੀ ਰੰਗਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਾਂ।
ਪਰਿ ਤ੍ਵਾ ਰੋਹਿਤੈਰ੍ਵਰ੍ਣੈਰ੍ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਤ੍ਵਾਯ ਦਧ੍ਮਸਿ । ਯਥਾਯਮਰਪਾ ਅਸਦਥੋ ਅਹਰਿਤੋ ਭੁਵਤ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲਾਲ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰਦੇ ਹਾਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁੱਢਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਫਿਕਾ ਨਾ ਪਵੇ।
ਯਾ ਰੋਹਿਣੀਰ੍ਦੇਵਤ੍ਯਾ ਗਾਵੋ ਯਾ ਉਤ ਰੋਹਿਣੀਃ । ਰੂਪਂਰੂਪਂ ਵਯੋਵਯਸ੍ਤਾਭਿष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਿ ਦਧ੍ਮਸਿ
ਜੋ ਦੇਵਤਾਈ ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਲ ਤੇ ਉਮਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ੁਕੇषੁ ਤੇ ਹਰਿਮਾਣਂ ਰੋਪਣਾਕਾਸੁ ਦਧ੍ਮਸਿ । ਅਥੋ ਹਾਰਿਦ੍ਰਵੇषੁ ਤੇ ਹਰਿਮਾਣਂ ਨਿ ਦਧ੍ਮਸਿ
ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਚਿੱਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਹਲਦੀ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇਰਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ।
ਨਕ੍ਤਂਜਾਤਾਸਿ ਓषਧੇ ਰਾਮੇ ਕृष੍ਣੇ ਅਸਿਕ੍ਨਿ ਚ । ਇਦਂ ਰਜਨਿ ਰਜਯ ਕਿਲਾਸਂ ਪਲਿਤਂ ਚ ਯਤ੍
ਤੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਜੜੀਬੂਟੀ, ਸੋਹਣੀ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਸਿਆਹ; ਇਹ ਰੰਗ ਰਾਤ ਲਈ ਹੈ, ਕੋੜ ਤੇ ਸਫੈਦ ਪਨ ਲਈ।
ਕਿਲਾਸਂ ਚ ਪਲਿਤਂ ਚ ਨਿਰਿਤੋ ਨਾਸ਼ਯਾ ਪृषਤ੍। ਆ ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੋ ਵਿਸ਼ਤਾਂ ਵਰ੍ਣਃ ਪਰਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਨਿ ਪਾਤਯ
ਕੋੜ ਤੇ ਸਫੈਦ ਪਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ, ਹੇ ਕਾਲੀਏ; ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਰੰਗ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਪਨ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਸਿਤਂ ਤੇ ਪ੍ਰਲਯਨਮਾਸ੍ਥਾਨਮਸਿਤਂ ਤਵ । ਅਸਿਕ੍ਨੀ ਅਸ੍ਯੋषਧੇ ਨਿਰਿਤੋ ਨਾਸ਼ਯਾ ਪृषਤ੍
ਤੇਰਾ ਵਸੇਰਾ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਨੀਂਹ ਕਾਲੀ ਹੈ; ਹੇ ਕਾਲੀ ਜੜੀਬੂਟੀ, ਕੋੜ ਤੇ ਸਫੈਦ ਪਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ।
ਅਸ੍ਥਿਜਸ੍ਯ ਕਿਲਾਸਸ੍ਯ ਤਨੂਜਸ੍ਯ ਚ ਯਤ੍ਤ੍ਵਚਿ । ਦੂष੍ਯਾ ਕृਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ ਸ਼੍ਵੇਤਮਨੀਨਸ਼ਮ੍
ਹੱਡੀਆਂ, ਮਾਸ ਜਾਂ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਜੋ ਕੋੜ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਬਣੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਿੱਟਾ ਦਾਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਜਾਤਃ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਪਿਤ੍ਤਮਾਸਿਥ । ਤਦਾਸੁਰੀ ਯੁਧਾ ਜਿਤਾ ਰੂਪਂ ਚਕ੍ਰੇ ਵਨਸ੍ਪਤੀਨ੍
ਸੁਪਰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ; ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਤ ਬਣੀ; ਫਿਰ ਦੈਵੀ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਆਸੁਰੀ ਚਕ੍ਰੇ ਪ੍ਰਥਮੇਦਂ ਕਿਲਾਸਭੇषਜਮਿਦਂ ਕਿਲਾਸਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਅਨੀਨਸ਼ਤ੍ਕਿਲਾਸਂ ਸਰੂਪਾਮਕਰਤ੍ਤ੍ਵਚਮ੍
ਦੈਵੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕੋੜ ਦੀ ਦਵਾਈ ਬਣਾਈ, ਇਹ ਕੋੜ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਉਸ ਨੇ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਇਕਸਾਰ, ਕੋੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਸਰੂਪਾ ਨਾਮ ਤੇ ਮਾਤਾ ਸਰੂਪੋ ਨਾਮ ਤੇ ਪਿਤਾ । ਸਰੂਪਕृਤ੍ਤ੍ਵਮੋषਧੇ ਸਾ ਸਰੂਪਮਿਦਂ ਕृਧਿ
ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਇਕਸਾਰ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਇਕਸਾਰ ਹੈ; ਹੇ ਜੜੀਬੂਟੀ, ਤੂੰ ਇਕਸਾਰ ਬਣੀ ਹੈਂ, ਇਹ ਵੀ ਇਕਸਾਰ ਕਰ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਸਰੂਪਂਕਰਣੀ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਧ੍ਯੁਦ੍ਭृਤਾ । ਇਦਮੂ षੁ ਪ੍ਰ ਸਾਧਯ ਪੁਨਾ ਰੂਪਾਣਿ ਕਲ੍ਪਯ
ਸ਼ਿਆਮਾ, ਇਕਸਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਗੀ; ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰੇ, ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਬਣਾਏ।
ਯਦਗ੍ਨਿਰਾਪੋ ਅਦਹਤ੍ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਯਤ੍ਰਾਕृਣ੍ਵਨ੍ ਧਰ੍ਮਧृਤੋ ਨਮਾਂਸਿ । ਤਤ੍ਰ ਤ ਆਹੁਃ ਪਰਮਂ ਜਨਿਤ੍ਰਂ ਸ ਨਃ ਸਂਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਪਰਿ ਵृਙ੍ਗ੍ਧਿ ਤਕ੍ਮਨ੍
ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਸਾੜਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਧਾਰਕਾਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਉੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਾਡੀ ਤਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਯਦ੍ਯਰ੍ਚਿਰ੍ਯਦਿ ਵਾਸਿ ਸ਼ੋਚਿਃ ਸ਼ਕਲ੍ਯੇषਿ ਯਦਿ ਵਾ ਤੇ ਜਨਿਤ੍ਰਮ੍ । ਹ੍ਰੂਡੁਰ੍ਨਾਮਾਸਿ ਹਰਿਤਸ੍ਯ ਦੇਵ ਸ ਨਃ ਸਂਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਪਰਿ ਵृਙ੍ਗ੍ਧਿ ਤਕ੍ਮਨ੍
ਤੂੰ ਜੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲੌ ਹੈਂ ਜਾਂ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਚਿੰਗਾਰੀ ਹੈਂ ਜਾਂ ਤੇਰਾ ਮੂਲ, ਤੈਨੂੰ ਹਰੀਤ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਹਰੀਤ ਦੇਵਤਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਾਡੀ ਤਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਯਦਿ ਸ਼ੋਕੋ ਯਦਿ ਵਾਭਿਸ਼ੋਕੋ ਯਦਿ ਵਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਸਿ ਪੁਤ੍ਰਃ । ਹ੍ਰੂਡੁਰ੍ਨਾਮਾਸਿ ਹਰਿਤਸ੍ਯ ਦੇਵ ਸ ਨਃ ਸਂਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਪਰਿ ਵृਙ੍ਗ੍ਧਿ ਤਕ੍ਮਨ੍
ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇਂ, ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇਂ, ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਂ— ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹ੍ਰੂੜੁ ਹੈ, ਹਰੀ ਦੇਵਤਾ— ਸਾਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਨਮਃ ਸ਼ੀਤਾਯ ਤਕ੍ਮਨੇ ਨਮੋ ਰੂਰਾਯ ਸ਼ੋਚਿषੇ ਕृਣੋਮਿ । ਯੋ ਅਨ੍ਯੇਦ੍ਯੁਰੁਭਯਦ੍ਯੁਰਭ੍ਯੇਤਿ ਤृਤੀਯਕਾਯ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤੁ ਤਕ੍ਮਨੇ
ਠੰਡੀ ਬੁਖਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਤੇ ਸੜਨ ਵਾਲੀ ਬੁਖਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਬੁਖਾਰ ਹਰ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਆਉਂਦੀ ਹੈ— ਉਸ ਬੁਖਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ।