ਅਪੋ ਨਿषਿਞ੍ਚਨ੍ਨ੍ ਅਸੁਰਃ ਪਿਤਾ ਨਃ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤੁ ਗਰ੍ਗਰਾ ਅਪਾਂ ਵਰੁਣਾਵ ਨੀਚੀਰਪਃ ਸृਜ । ਵਦਨ੍ਤੁ ਪृਸ਼੍ਨਿਬਾਹਵੋ ਮਣ੍ਡੂਕਾ ਇਰਿਣਾਨੁ
ਅਸੁਰ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਪਾਣੀ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੇ ਖੂਹ ਸਾਹ ਲੈਣ; ਵਰੁਣ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਛੱਡਣ; ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੰਡੂਕਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਸ਼ਸ਼ਯਾਨਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣਃ । ਵਾਚਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਜਿਨ੍ਵਿਤਾਂ ਪ੍ਰ ਮਣ੍ਡੂਕਾ ਅਵਾਦਿषੁਃ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੁੱਪ ਰਹੇ; ਹੁਣ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਜੀਵੰਤ ਹੋ ਕੇ ਮੰਡੂਕਾਂ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਉਪਪ੍ਰਵਦ ਮਣ੍ਡੂਕਿ ਵਰ੍षਮਾ ਵਦ ਤਾਦੁਰਿ । ਮਧ੍ਯੇ ਹ੍ਰਦਸ੍ਯ ਪ੍ਲਵਸ੍ਵ ਵਿਗृਹ੍ਯ ਚਤੁਰਃ ਪਦਃ
ਬੋਲ, ਮੰਡੂਕ, ਬਰਸਾਤ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰ; ਤਾਦੁਰੀ, ਪੋਖਰ ਦੇ ਵਿਚ ਤੈਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਰ ਪੈਰ ਫੈਲਾਕੇ।
ਖਣ੍ਵਖਾ੩ ਖੈਮਖਾ੩ ਮਧ੍ਯੇ ਤਦੁਰਿ । ਵਰ੍षਂ ਵਨੁਧ੍ਵਂ ਪਿਤਰੋ ਮਰੁਤਾਂ ਮਨ ਇਚ੍ਛਤ
ਖਣਵਖਾ, ਖੈਮਖਾ, ਵਿਚਕਾਰ, ਤਾਦੁਰੀ; ਪਿਤਾ, ਬਰਸਾਤ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੋ।
ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਕੋਸ਼ਮੁਦਚਾਭਿ षਿਞ੍ਚ ਸਵਿਦ੍ਯੁਤਂ ਭਵਤੁ ਵਾਤੁ ਵਾਤਃ । ਤਨ੍ਵਤਾਂ ਯਜ੍ਞਂ ਬਹੁਧਾ ਵਿਸृष੍ਟਾ ਆਨਨ੍ਦਿਨੀਰੋषਧਯੋ ਭਵਨ੍ਤੁ
ਵੱਡਾ ਘੜਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਕੇ ਵਗਾਓ, ਹਵਾ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੱਗੇ; ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰੋ; ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇ।
ਬृਹਨ੍ਨ੍ ਏषਾਮਧਿष੍ਠਾਤਾ ਅਨ੍ਤਿਕਾਦਿਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਯ ਸ੍ਤਾਯਨ੍ ਮਨ੍ਯਤੇ ਚਰਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਾ ਇਦਂ ਵਿਦੁਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਨਿਗਰਾਨ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚਲਦਿਆਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਚਰਤਿ ਯਸ਼੍ਚ ਵਞ੍ਚਤਿ ਯੋ ਨਿਲਾਯਂ ਚਰਤਿ ਯਃ ਪ੍ਰਤਙ੍ਕਮ੍ । ਦ੍ਵੌ ਸਂਨਿषਦ੍ਯ ਯਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤੇ ਰਾਜਾ ਤਦ੍ਵੇਦ ਵਰੁਣਸ੍ਤृਤੀਯਃ
ਜੋ ਖੜਾ ਹੈ, ਚਲਦਾ ਹੈ, ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਦੋ ਬੈਠ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੀਜਾ ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਉਤੇਯਂ ਭੂਮਿਰ੍ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞ ਉਤਾਸੌ ਦ੍ਯੌਰ੍ਬृਹਤੀ ਦੂਰੇਅਨ੍ਤਾ । ਉਤੋ ਸਮੁਦ੍ਰੌ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ੀ ਉਤਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਲ੍ਪ ਉਦਕੇ ਨਿਲੀਨਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅਸਮਾਨ ਵੀ; ਸਮੁੰਦਰ ਉਸ ਦੇ ਪੈਟ ਹਨ, ਤੇ ਛੋਟੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਉਤ ਯੋ ਦ੍ਯਾਮਤਿਸਰ੍ਪਾਤ੍ਪਰਸ੍ਤਾਨ੍ ਨ ਸ ਮੁਚ੍ਯਾਤੈ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ । ਦਿਵ ਸ੍ਪਸ਼ਃ ਪ੍ਰ ਚਰਨ੍ਤੀਦਮਸ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਅਤਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੂਮਿਮ੍
ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਵੀ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨਿਗਰਾਨ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਰਾਜਾ ਵਰੁਣੋ ਵਿ ਚष੍ਟੇ ਯਦਨ੍ਤਰਾ ਰੋਦਸੀ ਯਤ੍ਪਰਸ੍ਤਾਤ੍। ਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਅਸ੍ਯ ਨਿਮਿषੋ ਜਨਾਨਾਮਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਇਵ ਸ਼੍ਵਘ੍ਨੀ ਨਿ ਮਿਨੋਤਿ ਤਾਨਿ
ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਪਾਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਲਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੂਆਰੀ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਗਿਣਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਤੇ ਪਾਸ਼ਾ ਵਰੁਣ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤ ਤ੍ਰੇਧਾ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਵਿषਿਤਾ ਰੁषਨ੍ਤਃ । ਛਿਨਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਅਨृਤਂ ਵਦਨ੍ਤਂ ਯਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦ੍ਯਤਿ ਤਂ ਸृਜਨ੍ਤੁ
ਹੇ ਵਰੁਣ, ਤੇਰੇ ਉਹ ਪਾਸ਼, ਜੋ ਸੱਤ-ਸੱਤ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ 'ਚ ਤਿਆਰ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇਣ। ਪਰ ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦੇਣ।
ਸ਼ਤੇਨ ਪਾਸ਼ੈਰਭਿ ਧੇਹਿ ਵਰੁਣੈਨਂ ਮਾ ਤੇ ਮੋਚ੍ਯਨृਤਵਾਙ੍ਨृਚਕ੍ਸ਼ਃ । ਆਸ੍ਤਾਂ ਜਾਲ੍ਮ ਉਦਰਂ ਸ਼੍ਰਂਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਕੋਸ਼ ਇਵਾਬਨ੍ਧਃ ਪਰਿਕृਤ੍ਯਮਾਨਃ
ਹੇ ਵਰੁਣ, ਸੌ ਪਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਾਂਧ। ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਚ ਨਾ ਸਕੇ। ਉਹ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਵਿੱਚ ਪਏ, ਉਸ ਦਾ ਪੇਟ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਖਾਲੀ ਥੈਲਾ ਕੱਟ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਯਃ ਸਮਾਭ੍ਯੋ ਵਰੁਣੋ ਯੋ ਵ੍ਯਾਭ੍ਯੋ ਯਃ ਸਂਦੇਸ਼੍ਯੋ ਵਰੁਣੋ ਯੋ ਵਿਦੇਸ਼੍ਯੋ । ਯੋ ਦੈਵੋ ਵਰੁਣੋ ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਨੁषਃ
ਹੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭੇਜਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਹੈ—
ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੈਰਭਿ ष੍ਯਾਮਿ ਪਾਸ਼ੈਰਸਾਵਾਮੁष੍ਯਾਯਣਾਮੁष੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰ । ਤਾਨ੍ ਉ ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਨੁਸਂਦਿਸ਼ਾਮਿ
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਇਸ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੂੰ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਾਂਧਾਂਗਾ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੌਂਪ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਈਸ਼ਾਣਾਂ ਤ੍ਵਾ ਭੇषਜਾਨਾਮੁਜ੍ਜੇष ਆ ਰਭਾਮਹੇ । ਚਕ੍ਰੇ ਸਹਸ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾ ਓषਧੇ ਤ੍ਵਾ
ਹੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੈਨੂੰ ਛੁੱਕ ਕੇ ਅਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਲੈ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਇਲਾਜ ਲਈ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਤ੍ਯਜਿਤਂ ਸ਼ਪਥਯਾਵਨੀਂ ਸਹਮਾਨਾਂ ਪੁਨਃਸਰਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮਹ੍ਵ੍ਯੋषਧੀਰਿਤੋ ਨਃ ਪਾਰਯਾਦਿਤਿ
ਸੱਚ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਸਪਥਾਂ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਮੁੜ ਆਉਣ ਵਾਲੀ—ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਣ।
ਯਾ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸ਼ਪਨੇਨ ਯਾਘਂ ਮੂਰਮਾਦਧੇ । ਯਾ ਰਸਸ੍ਯ ਹਰਣਾਯ ਜਾਤਮਾਰੇਭੇ ਤੋਕਮਤ੍ਤੁ ਸਾ
ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਪਾਗਲਪਨ ਲਿਆਈ, ਜੋ ਰਸ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਖਾ ਲਵੇ।
ਯਾਂ ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰਾਮੇ ਪਾਤ੍ਰੇ ਯਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨੀਲਲੋਹਿਤੇ । ਆਮੇ ਮਾਂਸੇ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਯਾਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਯਾ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤੋ ਜਹਿ
ਜੋ ਜਾਦੂ ਕੱਚੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਕੱਚੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਦੌष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਂ ਦੌਰ੍ਜੀਵਿਤ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਅਭ੍ਵਮਰਾਯ੍ਯਃ । ਦੁਰ੍ਣਾਮ੍ਨੀਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਵਾਚਸ੍ਤਾ ਅਸ੍ਮਨ੍ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਮੰਦ ਜੀਵਨ, ਭੂਤ, ਨੁਕਸਾਨ, ਮੰਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਮੰਦੇ ਬੋਲ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਮਾਰਂ ਤृष੍ਣਾਮਾਰਮਗੋਤਾਮਨਪਤ੍ਯਤਾਮ੍ । ਅਪਾਮਾਰ੍ਗ ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਪ ਮृਜ੍ਮਹੇ
ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ, ਬੇਪੁੱਤਰਤਾ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਘਾਟ—ਹੇ ਅਪਾਮਾਰਗ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਮਲ ਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਤृष੍ਣਾਮਾਰਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਮਾਰਮਥੋ ਅਕ੍ਸ਼ਪਰਾਜਯਮ੍ । ਅਪਾਮਾਰ੍ਗ ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਪ ਮृਜ੍ਮਹੇ
ਪਿਆਸ, ਭੁੱਖ, ਜੂਆ 'ਚ ਹਾਰ—ਹੇ ਅਪਾਮਾਰਗ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਮਲ ਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਪਾਮਾਰ੍ਗ ਓषਧੀਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੇਕ ਇਦ੍ਵਸ਼ੀ । ਤੇਨ ਤੇ ਮृਜ੍ਮ ਆਸ੍ਥਿਤਮਥ ਤ੍ਵਮਗਦਸ਼੍ਚਰ
ਹੇ ਅਪਾਮਾਰਗ, ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ 'ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜੋ ਵੱਸ ਗਿਆ, ਉਹ ਮਲ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਇਲਾਜ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦਾ ਹੈਂ।
ਸਮਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸੂਰ੍ਯੇਣਾਹ੍ਨਾ ਰਾਤ੍ਰੀ ਸਮਾਵਤੀ । ਕृਣੋਮਿ ਸਤ੍ਯਮੂਤਯੇऽਰਸਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਕृਤ੍ਵਰੀਃ
ਮੈਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਦਿਨ 'ਚ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਬਰਾਬਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸੱਚ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇ।
ਯੋ ਦੇਵਾਃ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਰਾਦਵਿਦੁषੋ ਗृਹਮ੍ । ਵਤ੍ਸੋ ਧਾਰੁਰਿਵ ਮਾਤਰਂ ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗੁਪ ਪਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਾਦੂ ਕਰਕੇ, ਅਣਜਾਣਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੱਛਾ ਮਾਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਜਾਵੇ।
ਅਮਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਯਸ੍ਤੇਨਾਨ੍ਯਂ ਜਿਘਾਂਸਤਿ । ਅਸ਼੍ਮਾਨਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਦਗ੍ਧਾਯਾਂ ਬਹੁਲਾਃ ਫਟ੍ਕਰਿਕ੍ਰਤਿ
ਜਿਸ ਨੇ ਮੰਦਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ—ਜਦ ਉਹ ਸੜ ਜਾਂਦਾ, ਬਹੁਤ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਧਾਮਨ੍ ਵਿਸ਼ਿਖਾਨ੍ ਵਿਗ੍ਰੀਵਾਂ ਛਾਯਯਾ ਤ੍ਵਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿ ਸ੍ਮ ਚਕ੍ਰੁषੇ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਵਤੇ ਹਰ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਤੀਰਾਂ, ਤੇ ਗਲ੍ਹ-ਰਹਿਤ ਛਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ; ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ।
ਅਨਯਾਹਮੋषਧ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕृਤ੍ਯਾ ਅਦੂਦੁषਮ੍ । ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯਾਂ ਗੋषੁ ਯਾਂ ਵਾ ਤੇ ਪੁਰੁषੇषੁ
ਇਸ ਔਸ਼ਧੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਜਾਦੂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।
ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਸ਼੍ਰੇ ਪਾਦਮਙ੍ਗੁਰਿਮ੍ । ਚਕਾਰ ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਮਭ੍ਯਮਾਤ੍ਮਨੇ ਤਪਨਂ ਤੁ ਸਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਪਰ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੈਰ ਜਾਂ ਉਂਗਲ ਕੱਟੀ—ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸੜ ਜਾਵੇ।
ਅਪਾਮਾਰ੍ਗੋऽਪ ਮਾਰ੍ष੍ਟੁ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ਪਥਸ਼੍ਚ ਯਃ । ਅਪਾਹ ਯਾਤੁਧਾਨੀਰਪ ਸਰ੍ਵਾ ਅਰਾਯ੍ਯਃ
ਅਪਾਮਾਰਗ ਪੌਦੇ ਨੇ ਖੇਤ ਦੀਆਂ ਗੰਦਗੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ। ਜਾਦੂਗਰਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ।
ਅਪਮृਜ੍ਯ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਅਪ ਸਰ੍ਵਾ ਅਰਾਯ੍ਯਃ । ਅਪਾਮਾਰ੍ਗ ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਪ ਮृਜ੍ਮਹੇ
ਜਾਦੂਗਰਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਕੇ, ਅਪਾਮਾਰਗ ਪੌਦੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।