ਅਜੋ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇਰਜਨਿष੍ਟ ਸ਼ੋਕਾਤ੍ਸੋ ਅਪਸ਼੍ਯਜ੍ਜਨਿਤਾਰਮਗ੍ਰੇ । ਤੇਨ ਦੇਵਾ ਦੇਵਤਾਮਗ੍ਰ ਆਯਨ੍ ਤੇਨ ਰੋਹਾਨ੍ ਰੁਰੁਹੁਰ੍ਮੇਧ੍ਯਾਸਃ
ਜੋ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਜਣਨਹਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਾ ਬਣੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਏ।
ਕ੍ਰਮਧ੍ਵਮਗ੍ਨਿਨਾ ਨਾਕਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ ਹਸ੍ਤੇषੁ ਬਿਭ੍ਰਤਃ । ਦਿਵਸ੍ਪृष੍ਠਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਮਿਸ਼੍ਰਾ ਦੇਵੇਭਿਰਾਧ੍ਵਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਵਧੋ, ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਛੂਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲੋ।
ਪृष੍ਠਾਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਹਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਾਰੁਹਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦਿਵਮਾਰੁਹਮ੍ । ਦਿਵੋ ਨਾਕਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰਗਾਮਹਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਮੈਂ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਯਨ੍ਤੋ ਨਾਪੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਆ ਦ੍ਯਾਂ ਰੋਹਨ੍ਤਿ ਰੋਦਸੀ । ਯਜ੍ਞਂ ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਧਾਰਂ ਸੁਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਵਿਤੇਨਿਰੇ
ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ; ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਹਾਰਨ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਫੈਲਾਇਆ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰੇਹਿ ਪ੍ਰਥਮੋ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮੁਤ ਮਾਨੁषਾਣਾਮ੍ । ਇਯਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਭृਗੁਭਿਃ ਸਜੋषਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਯਨ੍ਤੁ ਯਜਮਾਨਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ
ਅੱਗ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈਂ। ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੁਖੀ ਹੋਣ।
ਅਜਮਨਜ੍ਮਿ ਪਯਸਾ ਘृਤੇਨ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੁਪਰ੍ਣਂ ਪਯਸਂ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍ । ਤੇਨ ਗੇष੍ਮ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਂ ਸ੍ਵਰਾਰੋਹਨ੍ਤੋ ਅਭਿ ਨਾਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਜਨਮ ਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਘੀ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ, ਵੱਡੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਖਾਇਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਂਗੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ।
ਪਞ੍ਚੌਦਨਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰਙ੍ਗੁਲਿਭਿਰ੍ਦਰ੍ਵ੍ਯੋਦ੍ਧਰ ਪਞ੍ਚਧੈਤਮੋਦਨਮ੍ । ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਸ਼ਿਰੋ ਅਜਸ੍ਯ ਧੇਹਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਧੇਹਿ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮ੍
ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਚਾਵਲ ਨੂੰ ਪੰਜ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਚਮਚ ਨਾਲ ਉਠਾ। ਜਨਮ ਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖ, ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖ।
ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਭਸਦਮਸ੍ਯ ਧੇਹ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼੍ਯੁਤ੍ਤਰਂ ਧੇਹਿ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮ੍ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਯਾਂ ਦਿਸ਼੍ਯਜਸ੍ਯਾਨੂਕਂ ਧੇਹਿ ਦਿਸ਼ਿ ਧ੍ਰੁਵਾਯਾਂ ਧੇਹਿ ਪਾਜਸ੍ਯਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਮਧ੍ਯਤੋ ਮਧ੍ਯਮਸ੍ਯ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਨਮ ਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰਾਖ ਰੱਖ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਰੱਖ। ਉਪਰ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਰੱਖ, ਸਥਿਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਨਿਵ ਰੱਖ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖ।
ਸ਼ृਤਮਜਂ ਸ਼ृਤਯਾ ਪ੍ਰੋਰ੍ਣੁਹਿ ਤ੍ਵਚਾ ਸਰ੍ਵੈਰਙ੍ਗੈਃ ਸਂਭृਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮ੍ । ਸ ਉਤ੍ ਤਿष੍ਠੇਤੋ ਅਭਿ ਨਾਕਮੁਤ੍ਤਮਂ ਪਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ
ਜਨਮ ਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਘੀ ਨਾਲ ਢੱਕ, ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕ, ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਠੇ, ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਸਮੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਨਭਸ੍ਵਤੀਃ ਸਮਭ੍ਰਾਣਿ ਵਾਤਜੂਤਾਨਿ ਯਨ੍ਤੁ । ਮਹऋषਭਸ੍ਯ ਨਦਤੋ ਨਭਸ੍ਵਤੋ ਵਾਸ਼੍ਰਾ ਆਪਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤੁ
ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉੱਠਣ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਚੱਲਣ। ਵੱਡੇ, ਗੂੰਜਦੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਣ।
ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੁ ਤਵਿषਾਃ ਸੁਦਾਨਵੋऽਪਾਂ ਰਸਾ ਓषਧੀਭਿਃ ਸਚਨ੍ਤਾਮ੍ । ਵਰ੍षਸ੍ਯ ਸਰ੍ਗਾ ਮਹਯਨ੍ਤੁ ਭੂਮਿਂ ਪृਥਗ੍ਜਾਯਨ੍ਤਾਮੋषਧਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਃ
ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦਾਨੀ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਣ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ। ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕਰਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੌਦੀਆਂ ਜਨਮਣ।
ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਵ ਗਾਯਤੋ ਨਭਾਂਸ੍ਯਪਾਂ ਵੇਗਾਸਃ ਪृਥਗੁਦ੍ਵਿਜਨ੍ਤਾਮ੍ । ਵਰ੍षਸ੍ਯ ਸਰ੍ਗਾ ਮਹਯਨ੍ਤੁ ਭੂਮਿਂ ਪृਥਗ੍ਜਾਯਨ੍ਤਾਂ ਵੀਰੁਧੋ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਃ
ਹੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਸਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਵਹਾਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਠਣ। ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕਰਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਜਨਮਣ।
ਗਣਾਸ੍ਤ੍ਵੋਪ ਗਾਯਨ੍ਤੁ ਮਾਰੁਤਾਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯ ਘੋषਿਣਃ ਪृਥਕ੍। ਸਰ੍ਗਾ ਵਰ੍षਸ੍ਯ ਵਰ੍षਤੋ ਵਰ੍षਨ੍ਤੁ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ
ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਗਾ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬਰਸਾਤ ਦੀ ਗੂੰਜ ਪੈਦਾ ਕਰਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਧਾਰਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਾਹਣ।
ਉਦੀਰਯਤ ਮਰੁਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰਤਸ੍ਤ੍ਵੇषੋ ਅਰ੍ਕੋ ਨਭ ਉਤ੍ਪਾਤਯਾਥ । ਮਹऋषਭਸ੍ਯ ਨਦਤੋ ਨਭਸ੍ਵਤੋ ਵਾਸ਼੍ਰਾ ਆਪਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤੁ
ਮਾਰੁਤੋ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਠੋ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚੜ੍ਹੇ; ਮਹਾਂ ਬਲਦ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਰਪਾਵਣ।
ਅਭਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦ ਸ੍ਤਨਯਾਰ੍ਦਯੋਦਧਿਂ ਭੂਮਿਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯ ਪਯਸਾ ਸਮਙ੍ਧਿ । ਤ੍ਵਯਾ ਸृष੍ਟਂ ਬਹੁਲਮੈਤੁ ਵਰ੍षਮਾਸ਼ਾਰੈषੀ ਕृਸ਼ਗੁਰੇਤ੍ਵਸ੍ਤਮ੍
ਗੂੰਜੋ, ਗਰਜੋ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿਓ; ਤੇਰੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਰਸਾਤ, ਪੂਰੀ ਰੁੱਤ 'ਚ, ਦਬਲੇ ਤੇ ਮੋਟੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਵਾਧੂ ਆਵੇ।
ਸਂ ਵੋऽਵਨ੍ਤੁ ਸੁਦਾਨਵ ਉਤ੍ਸਾ ਅਜਗਰਾ ਉਤ । ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਾ ਮੇਘਾ ਵਰ੍षਨ੍ਤੁ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ
ਦਇਆਲੂ, ਕੂਏਂ ਤੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੇ ਖੂਹ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਚਲਾਏ ਹੋਏ ਬੱਦਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਰਸਣ।
ਆਸ਼ਾਮਾਸ਼ਾਂ ਵਿ ਦ੍ਯੋਤਤਾਂ ਵਾਤਾ ਵਾਨ੍ਤੁ ਦਿਸ਼ੋਦਿਸ਼ਃ । ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਾ ਮੇਘਾਃ ਸਂ ਯਨ੍ਤੁ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ
ਉਮੀਦ ਚਮਕਦੀ ਰਹੇ; ਹਵਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵੱਗੇ; ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਚਲਾਏ ਹੋਏ ਬੱਦਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ।
ਆਪੋ ਵਿਦ੍ਯੁਦਭ੍ਰਂ ਵਰ੍षਂ ਸਂ ਵੋऽਵਨ੍ਤੁ ਸੁਦਾਨਵ ਉਤ੍ਸਾ ਅਜਗਰਾ ਉਤ । ਮਰੁਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਾ ਮੇਘਾਃ ਪ੍ਰਾਵਨ੍ਤੁ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ
ਪਾਣੀ, ਬਿਜਲੀ, ਬੱਦਲ ਤੇ ਬਰਸਾਤ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਦਇਆਲੂ, ਕੂਏਂ ਤੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੇ ਖੂਹ; ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਚਲਾਏ ਹੋਏ ਬੱਦਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇਣ।
ਅਪਾਮਗ੍ਨਿਸ੍ਤਨੂਭਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨੋ ਯ ਓषਧੀਨਾਮਧਿਪਾ ਬਭੂਵ । ਸ ਨੋ ਵਰ੍षਂ ਵਨੁਤਾਂ ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰਾਣਂ ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯੋ ਅਮृਤਂ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ
ਜੋ ਅੱਗ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਤਵੇਦ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਰਸਾਤ, ਸਾਹ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਸਲਿਲਾਦਾ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਾਪ ਈਰਯਨ੍ਨ੍ ਉਦਧਿਮਰ੍ਦਯਾਤਿ । ਪ੍ਰ ਪ੍ਯਾਯਤਾਂ ਵृष੍ਣੋ ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਰੇਤੋऽਰ੍ਵਾਨ੍ ਏਤੇਨ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੁਨੇਹਿ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਚਲਾਉਂਦਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜੇ ਦਾ ਬੀਜ ਵਧੇ; ਗਰਜਣ ਵਾਲਾ ਇਸ ਨਾਲ ਬਰਸਾਤ ਕਰੇ।
ਅਪੋ ਨਿषਿਞ੍ਚਨ੍ਨ੍ ਅਸੁਰਃ ਪਿਤਾ ਨਃ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤੁ ਗਰ੍ਗਰਾ ਅਪਾਂ ਵਰੁਣਾਵ ਨੀਚੀਰਪਃ ਸृਜ । ਵਦਨ੍ਤੁ ਪृਸ਼੍ਨਿਬਾਹਵੋ ਮਣ੍ਡੂਕਾ ਇਰਿਣਾਨੁ
ਅਸੁਰ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਪਾਣੀ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਦੇ ਖੂਹ ਸਾਹ ਲੈਣ; ਵਰੁਣ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਛੱਡਣ; ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੰਡੂਕਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਸ਼ਸ਼ਯਾਨਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣਃ । ਵਾਚਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਜਿਨ੍ਵਿਤਾਂ ਪ੍ਰ ਮਣ੍ਡੂਕਾ ਅਵਾਦਿषੁਃ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੁੱਪ ਰਹੇ; ਹੁਣ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਜੀਵੰਤ ਹੋ ਕੇ ਮੰਡੂਕਾਂ ਬੋਲਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਉਪਪ੍ਰਵਦ ਮਣ੍ਡੂਕਿ ਵਰ੍षਮਾ ਵਦ ਤਾਦੁਰਿ । ਮਧ੍ਯੇ ਹ੍ਰਦਸ੍ਯ ਪ੍ਲਵਸ੍ਵ ਵਿਗृਹ੍ਯ ਚਤੁਰਃ ਪਦਃ
ਬੋਲ, ਮੰਡੂਕ, ਬਰਸਾਤ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰ; ਤਾਦੁਰੀ, ਪੋਖਰ ਦੇ ਵਿਚ ਤੈਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਰ ਪੈਰ ਫੈਲਾਕੇ।
ਖਣ੍ਵਖਾ੩ ਖੈਮਖਾ੩ ਮਧ੍ਯੇ ਤਦੁਰਿ । ਵਰ੍षਂ ਵਨੁਧ੍ਵਂ ਪਿਤਰੋ ਮਰੁਤਾਂ ਮਨ ਇਚ੍ਛਤ
ਖਣਵਖਾ, ਖੈਮਖਾ, ਵਿਚਕਾਰ, ਤਾਦੁਰੀ; ਪਿਤਾ, ਬਰਸਾਤ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੋ।
ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਕੋਸ਼ਮੁਦਚਾਭਿ षਿਞ੍ਚ ਸਵਿਦ੍ਯੁਤਂ ਭਵਤੁ ਵਾਤੁ ਵਾਤਃ । ਤਨ੍ਵਤਾਂ ਯਜ੍ਞਂ ਬਹੁਧਾ ਵਿਸृष੍ਟਾ ਆਨਨ੍ਦਿਨੀਰੋषਧਯੋ ਭਵਨ੍ਤੁ
ਵੱਡਾ ਘੜਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਕੇ ਵਗਾਓ, ਹਵਾ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵੱਗੇ; ਕਈ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰੋ; ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇ।
ਬृਹਨ੍ਨ੍ ਏषਾਮਧਿष੍ਠਾਤਾ ਅਨ੍ਤਿਕਾਦਿਵ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਯ ਸ੍ਤਾਯਨ੍ ਮਨ੍ਯਤੇ ਚਰਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਾ ਇਦਂ ਵਿਦੁਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਨਿਗਰਾਨ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚਲਦਿਆਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਚਰਤਿ ਯਸ਼੍ਚ ਵਞ੍ਚਤਿ ਯੋ ਨਿਲਾਯਂ ਚਰਤਿ ਯਃ ਪ੍ਰਤਙ੍ਕਮ੍ । ਦ੍ਵੌ ਸਂਨਿषਦ੍ਯ ਯਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤੇ ਰਾਜਾ ਤਦ੍ਵੇਦ ਵਰੁਣਸ੍ਤृਤੀਯਃ
ਜੋ ਖੜਾ ਹੈ, ਚਲਦਾ ਹੈ, ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਦੋ ਬੈਠ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੀਜਾ ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਉਤੇਯਂ ਭੂਮਿਰ੍ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞ ਉਤਾਸੌ ਦ੍ਯੌਰ੍ਬृਹਤੀ ਦੂਰੇਅਨ੍ਤਾ । ਉਤੋ ਸਮੁਦ੍ਰੌ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ੀ ਉਤਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਲ੍ਪ ਉਦਕੇ ਨਿਲੀਨਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅਸਮਾਨ ਵੀ; ਸਮੁੰਦਰ ਉਸ ਦੇ ਪੈਟ ਹਨ, ਤੇ ਛੋਟੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਉਤ ਯੋ ਦ੍ਯਾਮਤਿਸਰ੍ਪਾਤ੍ਪਰਸ੍ਤਾਨ੍ ਨ ਸ ਮੁਚ੍ਯਾਤੈ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ । ਦਿਵ ਸ੍ਪਸ਼ਃ ਪ੍ਰ ਚਰਨ੍ਤੀਦਮਸ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਅਤਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੂਮਿਮ੍
ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਵੀ ਲੰਘ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨਿਗਰਾਨ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਰਾਜਾ ਵਰੁਣੋ ਵਿ ਚष੍ਟੇ ਯਦਨ੍ਤਰਾ ਰੋਦਸੀ ਯਤ੍ਪਰਸ੍ਤਾਤ੍। ਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਅਸ੍ਯ ਨਿਮਿषੋ ਜਨਾਨਾਮਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਇਵ ਸ਼੍ਵਘ੍ਨੀ ਨਿ ਮਿਨੋਤਿ ਤਾਨਿ
ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਪਾਰ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਲਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੂਆਰੀ ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਗਿਣਦਾ ਹੈ।