ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰੂਪੇਣਾਗ੍ਨਿਰ੍ਵਹੇਨ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪਰਮੇष੍ਠੀ ਵਿਰਾਟ੍। ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰੇ ਅਕ੍ਰਮਤ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੇ ਅਕ੍ਰਮਤਾਨਡੁਹ੍ਯਕ੍ਰਮਤ । ਸੋऽਦृਂਹਯਤ ਸੋऽਧਾਰਯਤ
ਇੰਦਰ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਅੱਗ ਵਾਹਕ ਬਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਵਿਰਾਜ; ਸਭ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਅੱਗ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਵਿਚ, ਅਨਢੁਹ ਵਿਚ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਸਹਾਰਿਆ।
ਮਧ੍ਯਮੇਤਦਨਡੁਹੋ ਯਤ੍ਰੈष ਵਹ ਆਹਿਤਃ । ਏਤਾਵਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਚੀਨਂ ਯਾਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਙ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਹ ਅਨਢੁਹ ਦਾ ਵਿਚਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਵਾਹਕ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਨਾ ਹੀ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਯੋ ਵੇਦਾਨਡੁਹੋ ਦੋਹਾਨ੍ਤ੍ਸਪ੍ਤਾਨੁਪਦਸ੍ਵਤਃ । ਪ੍ਰਜਾਂ ਚ ਲੋਕਂ ਚਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਥਾ ਸਪ੍ਤऋषਯੋ ਵਿਦੁਃ
ਜੋ ਅਨਢੁਹ ਦੇ ਸੱਤ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ, ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਜਾਣਿਆ।
ਪਦ੍ਭਿਃ ਸੇਦਿਮਵਕ੍ਰਾਮਨ੍ਨ੍ ਇਰਾਂ ਜਙ੍ਘਾਭਿਰੁਤ੍ਖਿਦਨ੍ । ਸ਼੍ਰਮੇਣਾਨਡ੍ਵਾਨ੍ ਕੀਲਾਲਂ ਕੀਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚਾਭਿ ਗਚ੍ਛਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ, ਪਿੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖੋਦਿਆ; ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਅਨਢੁਹ ਤੇ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੋਵੇਂ ਰਸ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਾ ਏਤਾ ਰਾਤ੍ਰੀਰ੍ਵ੍ਰਤ੍ਯਾ ਆਹੁਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ । ਤਤ੍ਰੋਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯੋ ਵੇਦ ਤਦ੍ਵਾ ਅਨਡੁਹੋ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਰਾਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਨਢੁਹ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਹੈ।
ਦੁਹੇ ਸਾਯਂ ਦੁਹੇ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਦੁਹੇ ਮਧ੍ਯਂਦਿਨਂ ਪਰਿ । ਦੋਹਾ ਯੇ ਅਸ੍ਯ ਸਂਯਨ੍ਤਿ ਤਾਨ੍ ਵਿਦ੍ਮਾਨੁਪਦਸ੍ਵਤਃ
ਇਹ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਵੇਰੇ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦੁੱਧ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਜੋ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਰੋਹਣ੍ਯਸਿ ਰੋਹਣ੍ਯਸ੍ਥ੍ਨਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਸ੍ਯ ਰੋਹਣੀ । ਰੋਹਯੇਦਮਰੁਨ੍ਧਤਿ
ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਅਮਰੁੰਧਤੀ ਚੰਗੀ ਕਰੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਰਿष੍ਟਂ ਯਤ੍ਤੇ ਦ੍ਯੁਤ੍ਤਮਸ੍ਤਿ ਪੇष੍ਟ੍ਰਂ ਤ ਆਤ੍ਮਨਿ । ਧਾਤਾ ਤਦ੍ਭਦ੍ਰਯਾ ਪੁਨਃ ਸਂ ਦਧਤ੍ਪਰੁषਾ ਪਰੁਃ
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਜਖਮੀ ਹੈ, ਜੋ ਟੁੱਟਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕੁਚਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਧਾਤਾ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਹਰੇਕ ਹਿੱਸਾ ਵਾਪਸ ਜੋੜ ਦੇ।
ਸਂ ਤੇ ਮਜ੍ਜਾ ਮਜ੍ਜ੍ਞਾ ਭਵਤੁ ਸਮੁ ਤੇ ਪਰੁषਾ ਪਰੁਃ । ਸਂ ਤੇ ਮਾਂਸਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਰਸ੍ਤਂ ਸਮਸ੍ਥ੍ਯਪਿ ਰੋਹਤੁ
ਤੇਰੀ ਹੱਡੀ ਹੱਡੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਵੇ, ਤੇਰਾ ਜੋੜ ਜੋੜ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਵੇ; ਤੇਰੇ ਮਾਸ ਤੋਂ ਜੋ ਢਲ ਗਿਆ, ਹੱਡੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੁੜ ਵਧ ਜਾਵੇ।
ਮਜ੍ਜਾ ਮਜ੍ਞਾ ਸਂ ਧੀਯਤਾਂ ਚਰ੍ਮਣਾ ਚਰ੍ਮ ਰੋਹਤੁ । ਅਸृਕ੍ਤੇ ਅਸ੍ਥਿ ਰੋਹਤੁ ਮਾਂਸਂ ਮਾਂਸੇਨ ਰੋਹਤੁ
ਹੱਡੀ ਹੱਡੀ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਜਾਵੇ, ਚਮੜੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਵਧੇ; ਹੱਡੀ ਖੂਨ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਮਾਸ ਮਾਸ ਨਾਲ ਵਧੇ।
ਲੋਮ ਲੋਮ੍ਨਾ ਸਂ ਕਲ੍ਪਯਾ ਤ੍ਵਚਾ ਸਂ ਕਲ੍ਪਯਾ ਤ੍ਵਚਮ੍ । ਅਸृਕ੍ਤੇ ਅਸ੍ਥਿ ਰੋਹਤੁ ਛਿਨ੍ਨਂ ਸਂ ਧੇਹ੍ਯੋषਧੇ
ਵਾਲ ਵਾਲ ਨਾਲ ਜੋੜ, ਚਮੜੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਜੋੜ; ਹੱਡੀ ਖੂਨ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਔਸ਼ਧੀ, ਜੋ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਜੋੜ।
ਸ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠ ਪ੍ਰੇਹਿ ਪ੍ਰ ਦ੍ਰਵ ਰਥਃ ਸੁਚਕ੍ਰਃ । ਸੁਪਵਿਃ ਸੁਨਾਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠੋਰ੍ਧ੍ਵਃ
ਉੱਠ, ਤੁਰ, ਅੱਗੇ ਵਧ, ਰਥ ਚੰਗਾ ਚੱਕਾ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੰਗੀ ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋ।
ਯਦਿ ਕਰ੍ਤਂ ਪਤਿਤ੍ਵਾ ਸਂਸ਼ਸ਼੍ਰੇ ਯਦਿ ਵਾਸ਼੍ਮਾ ਪ੍ਰਹृਤੋ ਜਘਾਨ । ऋਭੂ ਰਥਸ੍ਯੇਵਾਙ੍ਗਾਨਿ ਸਂ ਦਧਤ੍ਪਰੁषਾ ਪਰੁਃ
ਜੇ ਧੁਰੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਪਥਰ ਮਾਰ ਕੇ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਰਿਭੂ ਰਥ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੋੜ ਜੋੜ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦੇ।
ਉਤ ਦੇਵਾ ਅਵਹਿਤਂ ਦੇਵਾ ਉਨ੍ਨਯਥਾ ਪੁਨਃ । ਉਤਾਗਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁषਂ ਦੇਵਾ ਦੇਵਾ ਜੀਵਯਥਾ ਪੁਨਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੁੜ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੁੜ ਠੀਕ ਕੀਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਵਾਵਿਮੌ ਵਾਤੌ ਵਾਤ ਆ ਸਿਨ੍ਧੋਰਾ ਪਰਾਵਤਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਤੇ ਅਨ੍ਯ ਆਵਾਤੁ ਵ੍ਯਨ੍ਯੋ ਵਾਤੁ ਯਦ੍ਰਪਃ
ਇਹ ਦੋ ਹਵਾ, ਹੇ ਹਵਾ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਦੂਰਲੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਤੇਰੀ ਚਤੁਰਾਈ ਲਿਆਵੇ, ਦੂਜਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਆ ਵਾਤ ਵਾਹਿ ਭੇषਜਂ ਵਿ ਵਾਤ ਵਾਹਿ ਯਦ੍ਰਪਃ । ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਭੇषਜ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੂਤ ਈਯਸੇ
ਹੇ ਹਵਾ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲਿਆ। ਹੇ ਹਵਾ, ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦੂਰ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਰਾਯਨ੍ਤਾਮਿਮਂ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਾਯਨ੍ਤਾਂ ਮਰੁਤਾਂ ਗਣਾਃ । ਤ੍ਰਾਯਨ੍ਤਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੂਤਾਨਿ ਯਥਾਯਮਰਪਾ ਅਸਤ੍
ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਰਹੇ।
ਆ ਤ੍ਵਾਗਮਂ ਸ਼ਂਤਾਤਿਭਿਰਥੋ ਅਰਿष੍ਟਤਾਤਿਭਿਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਤ ਉਗ੍ਰਮਾਭਾਰਿषਂ ਪਰਾ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਸੁਵਾਮਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ ਅਸੀਸਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਾਕਤ ਲਿਆਇਆ, ਜੋ ਤਿੱਖੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਯਂ ਮੇ ਹਸ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਯਂ ਮੇ ਭਗਵਤ੍ਤਰਃ । ਅਯਂ ਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਭੇषਜੋऽਯਂ ਸ਼ਿਵਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਦਾ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਛੂਹ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ਸ਼ਾਖਾਭ੍ਯਾਂ ਜਿਹ੍ਵਾ ਵਾਚਃ ਪੁਰੋਗਵੀ । ਅਨਾਮਯਿਤ੍ਨੁਭ੍ਯਾਂ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਾਭਿ ਮृਸ਼ਾਮਸਿ
ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਜੋ ਬੋਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਸਿਹਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਾਂ।
ਅਜੋ ਹ੍ਯਗ੍ਨੇਰਜਨਿष੍ਟ ਸ਼ੋਕਾਤ੍ਸੋ ਅਪਸ਼੍ਯਜ੍ਜਨਿਤਾਰਮਗ੍ਰੇ । ਤੇਨ ਦੇਵਾ ਦੇਵਤਾਮਗ੍ਰ ਆਯਨ੍ ਤੇਨ ਰੋਹਾਨ੍ ਰੁਰੁਹੁਰ੍ਮੇਧ੍ਯਾਸਃ
ਜੋ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਜਣਨਹਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਾ ਬਣੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਏ।
ਕ੍ਰਮਧ੍ਵਮਗ੍ਨਿਨਾ ਨਾਕਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ ਹਸ੍ਤੇषੁ ਬਿਭ੍ਰਤਃ । ਦਿਵਸ੍ਪृष੍ਠਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਮਿਸ਼੍ਰਾ ਦੇਵੇਭਿਰਾਧ੍ਵਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਵਧੋ, ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਛੂਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲੋ।
ਪृष੍ਠਾਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਹਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਾਰੁਹਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦਿਵਮਾਰੁਹਮ੍ । ਦਿਵੋ ਨਾਕਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਾਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰਗਾਮਹਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਮੈਂ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਯਨ੍ਤੋ ਨਾਪੇਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਆ ਦ੍ਯਾਂ ਰੋਹਨ੍ਤਿ ਰੋਦਸੀ । ਯਜ੍ਞਂ ਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਧਾਰਂ ਸੁਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਵਿਤੇਨਿਰੇ
ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ; ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਹਾਰਨ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਫੈਲਾਇਆ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰੇਹਿ ਪ੍ਰਥਮੋ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮੁਤ ਮਾਨੁषਾਣਾਮ੍ । ਇਯਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਭृਗੁਭਿਃ ਸਜੋषਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਯਨ੍ਤੁ ਯਜਮਾਨਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ
ਅੱਗ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈਂ। ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭ੍ਰਿਗੁਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੁਖੀ ਹੋਣ।
ਅਜਮਨਜ੍ਮਿ ਪਯਸਾ ਘृਤੇਨ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੁਪਰ੍ਣਂ ਪਯਸਂ ਬृਹਨ੍ਤਮ੍ । ਤੇਨ ਗੇष੍ਮ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਂ ਸ੍ਵਰਾਰੋਹਨ੍ਤੋ ਅਭਿ ਨਾਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਜਨਮ ਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਘੀ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ, ਵੱਡੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਖਾਇਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਂਗੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ।
ਪਞ੍ਚੌਦਨਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰਙ੍ਗੁਲਿਭਿਰ੍ਦਰ੍ਵ੍ਯੋਦ੍ਧਰ ਪਞ੍ਚਧੈਤਮੋਦਨਮ੍ । ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਸ਼ਿਰੋ ਅਜਸ੍ਯ ਧੇਹਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਧੇਹਿ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮ੍
ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਚਾਵਲ ਨੂੰ ਪੰਜ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਚਮਚ ਨਾਲ ਉਠਾ। ਜਨਮ ਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖ, ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰੱਖ।
ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਭਸਦਮਸ੍ਯ ਧੇਹ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼੍ਯੁਤ੍ਤਰਂ ਧੇਹਿ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮ੍ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਾਯਾਂ ਦਿਸ਼੍ਯਜਸ੍ਯਾਨੂਕਂ ਧੇਹਿ ਦਿਸ਼ਿ ਧ੍ਰੁਵਾਯਾਂ ਧੇਹਿ ਪਾਜਸ੍ਯਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਮਧ੍ਯਤੋ ਮਧ੍ਯਮਸ੍ਯ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਨਮ ਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰਾਖ ਰੱਖ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਰੱਖ। ਉਪਰ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਰੱਖ, ਸਥਿਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਨਿਵ ਰੱਖ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖ।
ਸ਼ृਤਮਜਂ ਸ਼ृਤਯਾ ਪ੍ਰੋਰ੍ਣੁਹਿ ਤ੍ਵਚਾ ਸਰ੍ਵੈਰਙ੍ਗੈਃ ਸਂਭृਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮ੍ । ਸ ਉਤ੍ ਤਿष੍ਠੇਤੋ ਅਭਿ ਨਾਕਮੁਤ੍ਤਮਂ ਪਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ
ਜਨਮ ਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਘੀ ਨਾਲ ਢੱਕ, ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕ, ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਠੇ, ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਸਮੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਨਭਸ੍ਵਤੀਃ ਸਮਭ੍ਰਾਣਿ ਵਾਤਜੂਤਾਨਿ ਯਨ੍ਤੁ । ਮਹऋषਭਸ੍ਯ ਨਦਤੋ ਨਭਸ੍ਵਤੋ ਵਾਸ਼੍ਰਾ ਆਪਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤੁ
ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉੱਠਣ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਚੱਲਣ। ਵੱਡੇ, ਗੂੰਜਦੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਣ।