4.8 ਭੂਤੋ ਭੂਤੇषੁ ਪਯ ਆ ਦਧਾਤਿ ਸ ਭੂਤਾਨਾਮਧਿਪਤਿਰ੍ਬਭੂਵ । ਤਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚਰਤਿ ਰਾਜਸੂਯਂ ਸ ਰਾਜਾ ਅਨੁ ਮਨ੍ਯਤਾਮਿਦਮ੍
ਜੀਵ milk ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਫਿਰਦੀ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰੇਹਿ ਮਾਪ ਵੇਨ ਉਗ੍ਰਸ਼੍ਚੇਤ੍ਤਾ ਸਪਤ੍ਨਹਾ । ਆ ਤਿष੍ਠ ਮਿਤ੍ਰਵਰ੍ਧਨ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦੇਵਾ ਅਧਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਅੱਗੇ ਵਧ, ਹੌਸਲਾ ਨਾ ਹਾਰ, ਤੂੰ ਤੀਖਾ ਹੋ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰ; ਦੋਸਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿ, ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਆਤਿष੍ਠਨ੍ਤਂ ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਭੂषਂ ਛ੍ਰਿਯਂ ਵਸਾਨਸ਼੍ਚਰਤਿ ਸ੍ਵਰੋਚਿਃ । ਮਹਤ੍ਤਦ੍ਵृष੍ਣੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਨਾਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੋ ਅਮृਤਾਨਿ ਤਸ੍ਥੌ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਸੋਭਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ; ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ, ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਅਧਿ ਵੈਯਾਘ੍ਰੇ ਵਿ ਕ੍ਰਮਸ੍ਵ ਦਿਸ਼ੋ ਮਹੀਃ । ਵਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤ੍ਵਾਪੋ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪਯਸ੍ਵਤੀਃ
ਬਾਘ ਵਾਂਗ, ਬਾਘਾਂ ਵਿਚ, ਵੱਡੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਪੈਰ ਪਾ; ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹਣ।
ਯਾ ਆਪੋ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪਯਸਾ ਮਦਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ ਉਤ ਵਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ । ਤਾਸਾਂ ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਾਮਭਿ षਿਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰ੍ਚਸਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ—ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਚਸਾਸਿਚਨ੍ਨ੍ ਆਪੋ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪਯਸ੍ਵਤੀਃ । ਯਥਾਸੋ ਮਿਤ੍ਰਵਰ੍ਧਨਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤਾ ਕਰਤ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦੋਸਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਏ।
ਏਨਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜਾਨਾਃ ਸਿਂਹਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ । ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨ ਸੁਭੁਵਸ੍ਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਂ ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵੀਪਿਨਮਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਃ
ਇਸ ਨਾਲ, ਬਾਘ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਚੀਤਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
4.੯ ਏਹਿ ਜੀਵਂ ਤ੍ਰਾਯਮਾਣਂ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ਦੇਵੈਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਪਰਿਧਿਰ੍ਜੀਵਨਾਯ ਕਮ੍
ਆ, ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਹੋਏ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਅਟੱਲ ਮੂੰਹ ਵੱਲ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਘੇਰਾ ਜੀਵਨ ਲਈ ਹੈ।
ਪਰਿਪਾਣਂ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਪਰਿਪਾਣਂ ਗਵਾਮਸਿ । ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਮਰ੍ਵਤਾਂ ਪਰਿਪਾਣਾਯ ਤਸ੍ਥਿषੇ
ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੜਾ ਹੈਂ।
ਉਤਾਸਿ ਪਰਿਪਾਣਂ ਯਾਤੁਜਮ੍ਭਨਮਾਞ੍ਜਨ । ਉਤਾਮृਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਵੇਤ੍ਥਾਥੋ ਅਸਿ ਜੀਵਭੋਜਨਮਥੋ ਹਰਿਤਭੇषਜਮ੍
ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਜਾਦੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮਲਹਮ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦਵਾਈ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਯਾਞ੍ਜਨ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਸ੍ਯਙ੍ਗਮਙ੍ਗਂ ਪਰੁष੍ਪਰੁਃ । ਤਤੋ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਵਿ ਬਾਧਸ ਉਗ੍ਰੋ ਮਧ੍ਯਮਸ਼ੀਰਿਵ
ਜਿਸ ਦੀ ਮਲਹਮ ਫੈਲ ਕੇ ਅੰਗ ਅੰਗ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ, ਕਠੋਰ ਤੇ ਕਠੋਰ; ਉਸ ਤੋਂ, ਤੂੰ ਭਿਆਨਕ ਰੋਗ ਨੂੰ ਦੰਦ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਕਰ।
ਨੈਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਪਥੋ ਨ ਕृਤ੍ਯਾ ਨਾਭਿਸ਼ੋਚਨਮ੍ । ਨੈਨਂ ਵਿष੍ਕਨ੍ਧਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਯਾਞ੍ਜਨ
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਸ਼ਾਪ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਜਾਦੂ, ਨਾ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ; ਨਾ ਫੈਲਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਮਲਹਮ ਨੂੰ, ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਦੁष੍ਵਪ੍ਨ੍ਯਾਦ੍ਦੁष੍ਕृਤਾਚ੍ਛਮਲਾਦੁਤ । ਦੁਰ੍ਹਾਰ੍ਦਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋ ਘੋਰਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਃ ਪਾਹ੍ਯਾਞ੍ਜਨ
ਮੰਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੋਂ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ, ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ, ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ, ਤੇ ਅੱਖ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਪੀੜ ਤੋਂ, ਮਲਹਮ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ।
ਇਦਂ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਆਞ੍ਜਨ ਸਤ੍ਯਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਨृਤਮ੍ । ਸਨੇਯਮਸ਼੍ਵਂ ਗਾਮਹਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਵ ਪੂਰੁष
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਲਹਮ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ: ਮੈਂ ਘੋੜਾ, ਗਾਂ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਤੇ ਤੇਰਾ ਮਨੁੱਖ ਸੰਭਾਲ ਸਕਾਂ।
ਤ੍ਰਯੋ ਦਾਸਾ ਆਞ੍ਜਨਸ੍ਯ ਤਕ੍ਮਾ ਬਲਾਸ ਆਦਹਿਃ । ਵਰ੍षਿष੍ਠਃ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਕਕੁਨ੍ ਨਾਮ ਤੇ ਪਿਤਾ
ਮਲਹਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਨੌਕਰ ਹਨ: ਬੁਖਾਰ, ਸੁੱਕਾ ਰੋਗ ਤੇ ਜਲਣ; ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਤ੍ਰਿਕਕੁਦ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।
ਯਦਾਞ੍ਜਨਂ ਤ੍ਰੈਕਕੁਦਂ ਜਾਤਂ ਹਿਮਵਤਸ੍ਪਰਿ । ਯਾਤੂਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਜਮ੍ਭਯਤ੍ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਯਾਤੁਧਾਨ੍ਯਃ
ਜਦ ਮਲਹਮ, ਤ੍ਰਿਕਕੁਦ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਤੋਂ ਪਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਤੇ ਜਾਦੂ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਵਾਸਿ ਤ੍ਰੈਕਕੁਦਂ ਯਦਿ ਯਾਮੁਨਮੁਚ੍ਯਸੇ । ਉਭੇ ਤੇ ਭਦ੍ਰੇ ਨਾਮ੍ਨੀ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਨਃ ਪਾਹ੍ਯਾਞ੍ਜਨ
ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਕਕੁਦ ਦਾ ਹੈਂ, ਚਾਹੇ ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਚੰਗੇ ਨਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਮਲਹਮ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ।
ਵਾਤਾਜ੍ਜਾਤੋ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ਜ੍ਯੋਤਿषਸ੍ਪਰਿ । ਸ ਨੋ ਹਿਰਣ੍ਯਜਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖਃ ਕृਸ਼ਨਃ ਪਾਤ੍ਵਂਹਸਃ
ਹਵਾ ਤੋਂ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ, ਚਾਨਣ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸਾਂਪ, ਪਤਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।
ਯੋ ਅਗ੍ਰਤੋ ਰੋਚਨਾਨਾਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦਧਿ ਜਜ੍ਞਿषੇ । ਸ਼ਙ੍ਖੇਨ ਹਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਯਤ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਵਿ षਹਾਮਹੇ
ਜੋ ਚਾਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਸਾਂਪ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼ਙ੍ਖੇਨਾਮੀਵਾਮਮਤਿਂ ਸ਼ਙ੍ਖੇਨੋਤ ਸਦਾਨ੍ਵਾਃ । ਸ਼ਙ੍ਖੋ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਭੇषਜਃ ਕृਸ਼ਨਃ ਪਾਤ੍ਵਂਹਸਃ
ਸਾਂਪ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਰੋਗ ਤੇ ਮੰਦ ਇਰਾਦਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਂਪ ਨਾਲ ਸਦਾ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ; ਸਾਂਪ, ਸਭ ਦੀ ਦਵਾਈ, ਪਤਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।
ਦਿਵਿ ਜਾਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰਜਃ ਸਿਨ੍ਧੁਤਸ੍ਪਰ੍ਯਾਭृਤਃ । ਸ ਨੋ ਹਿਰਣ੍ਯਜਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖ ਆਯੁष੍ਪ੍ਰਤਰਣੋ ਮਣਿਃ
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਦਰਿਆ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ; ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸਾਂਪ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ ਮਣੀ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਏ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਜ੍ਜਾਤੋ ਮਣਿਰ੍ਵृਤ੍ਰਾਜ੍ਜਾਤੋ ਦਿਵਾਕਰਃ । ਸੋ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ਤ੍ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਾਤੁ ਹੇਤ੍ਯਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇਭ੍ਯਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਮਣੀ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੂਰਜ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਏ।
ਹਿਰਣ੍ਯਾਨਾਮੇਕੋऽਸਿ ਸੋਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਧਿ ਜਜ੍ਞਿषੇ । ਰਥੇ ਤ੍ਵਮਸਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤ ਇषੁਧੌ ਰੋਚਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰ ਣ ਆਯੂਂषਿ ਤਾਰਿषਤ੍
ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸੋਮ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਤੂੰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਤੀਰ-ਕੁੱਟ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵੱਲ ਪਾਰ ਲੰਘਾ।
ਦੇਵਾਨਾਮਸ੍ਥਿ ਕृਸ਼ਨਂ ਬਭੂਵ ਤਦਾਤ੍ਮਨ੍ਵਚ੍ਚਰਤ੍ਯਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਃ । ਤਤ੍ਤੇ ਬਧ੍ਨਾਮ੍ਯਾਯੁषੇ ਵਰ੍ਚਸੇ ਬਲਾਯ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਤ੍ਵਾਯ ਸ਼ਤਸ਼ਾਰਦਾਯ ਕਾਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਤ੍ਵਾਭਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਤਲੀ ਹੱਡੀ ਐਸਾ ਹੋਈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਮਰ, ਚਮਕ, ਤਾਕਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ; ਪਤਲਾ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਅਨਡ੍ਵਾਨ੍ ਦਾਧਾਰ ਪृਥਿਵੀਮੁਤ ਦ੍ਯਾਮਨਡ੍ਵਾਨ੍ ਦਾਧਾਰੋਰ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਅਨਡ੍ਵਾਨ੍ ਦਾਧਾਰ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਃ षਡੁਰ੍ਵੀਰਨਡ੍ਵਾਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਭੁਵਨਮਾ ਵਿਵੇਸ਼
ਬਲਦ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੀ; ਬਲਦ ਨੇ ਵਿਆਪਕ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਬਲਦ ਨੇ ਛੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਬਲਦ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਅਨਡ੍ਵਾਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਪਸ਼ੁਭ੍ਯੋ ਵਿ ਚष੍ਟੇ ਤ੍ਰਯਾਂ ਛਕ੍ਰੋ ਵਿ ਮਿਮੀਤੇ ਅਧ੍ਵਨਃ । ਭੂਤਂ ਭਵਿष੍ਯਦ੍ਭੁਵਨਾ ਦੁਹਾਨਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਰਤਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ
ਇੰਦਰ ਬਲਦ ਹੈ; ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਚੱਕਰ ਰਸਤੇ ਮਾਪਦੇ ਹਨ; ਪਿਛਲੇ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਾਤੋ ਮਨੁष੍ਯੇष੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਘਰ੍ਮਸ੍ਤਪ੍ਤਸ਼੍ਚਰਤਿ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਾਨਃ । ਸੁਪ੍ਰਜਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਸ ਉਦਾਰੇ ਨ ਸਰ੍षਦ੍ਯੋ ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਦਨਡੁਹੋ ਵਿਜਾਨਨ੍
ਇੰਦਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਘਰਮਾ ਵਾਂਗ ਅੰਦਰ ਹੀ ਤਪਦਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਉੱਚ ਘਰ ਤੋਂ ਉਹ ਹਿਲੇ ਨਾ, ਨਾ ਖਾਏ, ਨਾ ਅਨਢੁਹ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਵੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ।
ਅਨਡ੍ਵਾਨ੍ ਦੁਹੇ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕ ਐਨਂ ਪ੍ਯਾਯਯਤਿ ਪਵਮਾਨਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍। ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਧਾਰਾ ਮਰੁਤ ਊਧੋ ਅਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਃ ਪਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਦੋਹੋ ਅਸ੍ਯ
ਅਨਢੁਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਬਰਸਾਤ ਉਸ ਦੀ ਧਾਰ ਹੈ, ਮਰੁਤ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ, ਯਜਨ ਉਸ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਦਕਸ਼ਣਾ ਉਸ ਦੀ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਨੇਸ਼ੇ ਯਜ੍ਞਪਤਿਰ੍ਨ ਯਜ੍ਞੋ ਨਾਸ੍ਯ ਦਾਤੇਸ਼ੇ ਨ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀਤਾ । ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਜਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਭृਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਘਰ੍ਮਂ ਨੋ ਬ੍ਰੂਤ ਯਤਮਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਾਤ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਯਜਨਪਤੀ ਯਜਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਯਜਨ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾ ਦਾਤਾ ਹਨ ਨਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ; ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦਾ, ਸਭ ਕੰਮ ਕਰਦਾ—ਉਸ ਘਰਮਾ ਦੀ, ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਯੇਨ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਰਾਰੁਰੁਹੁਰ੍ਹਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰੀਰਮਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਭਿਮ੍ । ਤੇਨ ਗੇष੍ਮ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਂ ਘਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤੇਨ ਤਪਸਾ ਯਸ਼ਸ੍ਯਵਃ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਗਏ—ਉਸ ਨਾਲ, ਘਰਮਾ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।