ਪ੍ਰੋष੍ਠੇਸ਼ਯਾਸ੍ਤਲ੍ਪੇਸ਼ਯਾ ਨਾਰੀਰ੍ਯਾ ਵਹ੍ਯਸ਼ੀਵਰੀਃ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਗਨ੍ਧਯਸ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਾਪਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਜਾਂ ਪਲੰਗ ਤੇ ਪਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ—ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਏਜਦੇਜਦਜਗ੍ਰਭਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਾਣਮਜਗ੍ਰਭਮ੍ । ਅਙ੍ਗਾਨ੍ਯਜਗ੍ਰਭਂ ਸਰ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੀਣਾਮਤਿਸ਼ਰ੍ਵਰੇ
ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਸਾਹ ਦੀ ਪਕੜ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਦੀ ਪਕੜ—ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹਨੇਰੀ ਰਾਤ, ਮੈਂ ਸਭ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ।
ਯ ਆਸ੍ਤੇ ਯਸ਼੍ਚਰਤਿ ਯਸ਼੍ਚ ਤਿष੍ਠਨ੍ ਵਿਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਤੇषਾਂ ਸਂ ਦਧ੍ਮੋ ਅਕ੍ਸ਼ੀਣਿ ਯਥੇਦਂ ਹਰ੍ਮ੍ਯਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਬੈਠਦਾ, ਜੋ ਚਲਦਾ, ਜੋ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਦਾ—ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਸੀਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਘਰ ਬੰਦ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪ੍ਤੁ ਮਾਤਾ ਸ੍ਵਪ੍ਤੁ ਪਿਤਾ ਸ੍ਵਪ੍ਤੁ ਸ਼੍ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਃ । ਸ੍ਵਪਨ੍ਤ੍ਵਸ੍ਯੈ ਜ੍ਞਾਤਯਃ ਸ੍ਵਪ੍ਤ੍ਵਯਮਭਿਤੋ ਜਨਃ
ਮਾਂ ਸੁੱਤੀ ਰਹੇ, ਪਿਤਾ ਸੁੱਤਾ ਰਹੇ, ਕੁੱਤਾ ਸੁੱਤਾ ਰਹੇ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੁੱਤਾ ਰਹੇ; ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸੁੱਤੇ ਰਹਿਣ, ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੁੱਤੇ ਰਹਿਣ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਭਿਕਰਣੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿ ਸ੍ਵਾਪਯਾ ਜਨਮ੍ । ਓਤ੍ਸੂਰ੍ਯਮਨ੍ਯਾਨ੍ਤ੍ਸ੍ਵਾਪਯਾਵ੍ਯੁषਂ ਜਾਗृਤਾਦਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵਾਰਿष੍ਟੋ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਹੇ ਨੀਂਦ, ਆਪਣੀ ਨੀਂਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਤਾ ਦੇ; ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਸੁਤਾ ਦੇ, ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਗਦਾ ਰਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਥਮੋ ਦਸ਼ਸ਼ੀਰ੍षੋ ਦਸ਼ਾਸ੍ਯਃ । ਸ ਸੋਮਂ ਪ੍ਰਥਮਃ ਪਪੌ ਸ ਚਕਾਰਾਰਸਂ ਵਿषਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਦਸ ਸਿਰ ਤੇ ਦਸ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ; ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮਾ ਪੀਤਾ, ਉਸਨੇ ਸੁਆਦ ਰਹਿਤ ਵਿਸ਼ ਬਣਾਇਆ।
ਯਾਵਤੀ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਵਰਿਮ੍ਣਾ ਯਾਵਤ੍ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਵਿਤष੍ਠਿਰੇ । ਵਾਚਂ ਵਿषਸ੍ਯ ਦੂषਣੀਂ ਤਾਮਿਤੋ ਨਿਰਵਾਦਿषਮ੍
ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਫੈਲੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਬੋਲ, ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਇਥੋਂ ਉਚਾਰਿਆ।
ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਾ ਗਰੁਤ੍ਮਾਨ੍ ਵਿष ਪ੍ਰਥਮਮਾਵਯਤ੍। ਨਾਮੀਮਦੋ ਨਾਰੂਰੁਪ ਉਤਾਸ੍ਮਾ ਅਭਵਃ ਪਿਤੁਃ
ਸੁਪਰਨ, ਗਰੁੜ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਵਿਸ਼, ਲੈ ਗਿਆ; ਤੂੰ ਮੂੰਹ ਜਾਂ ਅੰਗ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ।
ਯਸ੍ਤ ਆਸ੍ਯਤ੍ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗੁਰਿਰ੍ਵਕ੍ਰਾਚ੍ਚਿਦਧਿ ਧਨ੍ਵਨਃ । ਅਪਸ੍ਕਮ੍ਭਸ੍ਯ ਸ਼ਲ੍ਯਾਨ੍ ਨਿਰਵੋਚਮਹਂ ਵਿषਮ੍
ਜੋ ਪੰਜ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠਦਾ, ਬਾਂਹ ਤੋਂ ਵਕਰਾ—even bow crooked—ਉਸ ਸੂਈ ਦੇ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਚਾਰਿਆ।
ਸ਼ਲ੍ਯਾਦ੍ਵਿषਂ ਨਿਰਵੋਚਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਨਾਦੁਤ ਪਰ੍ਣਧੇਃ । ਅਪਾष੍ਠਾਚ੍ਛृਙ੍ਗਾਤ੍ਕੁਲ੍ਮਲਾਨ੍ ਨਿਰਵੋਚਮਹਂ ਵਿषਮ੍
ਸੂਈ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ ਉਚਾਰਿਆ, ਕਣੀ ਤੇ ਪੱਤੇ ਤੋਂ ਵੀ; ਹੱਡੀ, ਸਿੰਗ ਤੇ ਗੰਦੇ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ ਉਚਾਰਿਆ।
ਅਰਸਸ੍ਤ ਇषੋ ਸ਼ਲ੍ਯੋऽਥੋ ਤੇ ਅਰਸਂ ਵਿषਮ੍ । ਉਤਾਰਸਸ੍ਯ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਧਨੁष੍ਟੇ ਅਰਸਾਰਸਮ੍
ਤੀਰ ਵੀ ਸੁੱਕਾ ਹੈ, ਬਾਣ ਵੀ ਸੁੱਕਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਜ਼ਹਿਰ ਵੀ ਸੁੱਕਾ ਹੈ; ਸੁੱਕੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਧਨੁ ਵੀ ਸੁੱਕੀ ਹੈ।
ਯੇ ਅਪੀषਨ੍ ਯੇ ਅਦਿਹਨ੍ ਯ ਆਸ੍ਯਨ੍ ਯੇ ਅਵਾਸृਜਨ੍ । ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਵਧ੍ਰਯਃ ਕृਤਾ ਵਧ੍ਰਿਰ੍ਵਿषਗਿਰਿਃ ਕृਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੈਠਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਛੱਡਿਆ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸਰਹੀਨ ਹੋ ਗਏ; ਅਸਰਹੀਨ, ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲਾ ਪਹਾੜ ਵੀ ਅਸਰਹੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਧ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਖਨਿਤਾਰੋ ਵਧ੍ਰਿਸ੍ਤ੍ਵਮਸ੍ਯੋषਧੇ । ਵਧ੍ਰਿਃ ਸ ਪਰ੍ਵਤੋ ਗਿਰਿਰ੍ਯਤੋ ਜਾਤਮਿਦਂ ਵਿषਮ੍
ਤੇਰੇ ਖੋਦਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਅਸਰਹੀਨ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੀ, ਔਸ਼ਧੀ, ਅਸਰਹੀਨ ਹੈਂ; ਉਹ ਪਹਾੜ, ਉਹ ਟੇਕਰੀ, ਜਿਥੋਂ ਇਹ ਜ਼ਹਿਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੀ ਅਸਰਹੀਨ ਹੈ।
ਵਾਰਿਦਂ ਵਾਰਯਾਤੈ ਵਰਣਾਵਤ੍ਯਾਮਧਿ । ਤਤ੍ਰਾਮृਤਸ੍ਯਾਸਿਕ੍ਤਂ ਤੇਨਾ ਤੇ ਵਾਰਯੇ ਵਿषਮ੍
ਵਰਣਾ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਉੱਤੇ ਉੱਗੀ ਪਾਣੀ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ ਬੂਟੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹਾਂ; ਉਥੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਿੜਕਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਜ਼ਹਿਰ ਰੋਕਦਾ ਹਾਂ।
ਅਰਸਂ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਂ ਵਿषਮਰਸਂ ਯਦੁਦੀਚ੍ਯਮ੍ । ਅਥੇਦਮਧਰਾਚ੍ਯਂ ਕਰਮ੍ਭੇਣ ਵਿ ਕਲ੍ਪਤੇ
ਪੂਰਬ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਸੁੱਕਾ ਹੈ, ਉੱਤਰ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਵੀ ਸੁੱਕਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਦੱਖਣ ਵਾਲਾ ਜ਼ਹਿਰ ਕਰੰਬ (ਘੋਲ) ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਕਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਰਮ੍ਭਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਰ੍ਯਂ ਪੀਬਸ੍ਪਾਕਮੁਦਾਰਥਿਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਕਿਲ ਤ੍ਵਾ ਦੁष੍ਟਨੋ ਜਕ੍ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਤ੍ਸ ਨ ਰੂਰੁਪਃ
ਕਰੰਬ ਬਣਾਕੇ, ਪਾਸੇ ਪਾਸੇ ਪੀ, ਗਰਮ ਤੇ ਵੱਧ; ਭੁੱਖ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਖਾ ਲੈ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਿ ਤੇ ਮਦਂ ਮਦਾਵਤਿ ਸ਼ਰਮਿਵ ਪਾਤਯਾਮਸਿ । ਪ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਚਰੁਮਿਵ ਯੇषਨ੍ਤਂ ਵਚਸਾ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਸਿ
ਮੈ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਨਸ਼ਾ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਉਤਲ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਬਚਨ ਨਾਲ ਜਾਦੂ ਵਾਂਗ ਰੋਕਦੇ ਹਾਂ।
ਪਰਿ ਗ੍ਰਾਮਮਿਵਾਚਿਤਂ ਵਚਸਾ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਸਿ । ਤਿष੍ਠਾ ਵृਕ੍ਸ਼ ਇਵ ਸ੍ਥਾਮ੍ਨ੍ਯਭ੍ਰਿਖਾਤੇ ਨ ਰੂਰੁਪਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬਚਨ ਨਾਲ ਰੋਕਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਿੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਰੋਕਦਾ ਹੈ; ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਂਗ ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿ, ਹਿਲੇ ਨਾ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਵਸ੍ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਯਕ੍ਰੀਣਨ੍ ਦੂਰ੍ਸ਼ੇਭਿਰਜਿਨੈਰੁਤ । ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਰਸਿ ਤ੍ਵਮੋषਧੇऽਭ੍ਰਿਖਾਤੇ ਨ ਰੂਰੁਪਃ
ਸ਼ੁਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਦੂਰ ਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ; ਤੂੰ, ਔਸ਼ਧੀ, ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹਿਲੇ ਨਾ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਨਾਪ੍ਤਾ ਯੇ ਵਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ । ਵੀਰਾਨ੍ ਨੋ ਅਤ੍ਰ ਮਾ ਦਭਨ੍ ਤਦ੍ਵ ਏਤਤ੍ਪੁਰੋ ਦਧੇ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਪੂਰਨ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਣ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
4.8 ਭੂਤੋ ਭੂਤੇषੁ ਪਯ ਆ ਦਧਾਤਿ ਸ ਭੂਤਾਨਾਮਧਿਪਤਿਰ੍ਬਭੂਵ । ਤਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚਰਤਿ ਰਾਜਸੂਯਂ ਸ ਰਾਜਾ ਅਨੁ ਮਨ੍ਯਤਾਮਿਦਮ੍
ਜੀਵ milk ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਰਾਜ-ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਫਿਰਦੀ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇ।
ਅਭਿ ਪ੍ਰੇਹਿ ਮਾਪ ਵੇਨ ਉਗ੍ਰਸ਼੍ਚੇਤ੍ਤਾ ਸਪਤ੍ਨਹਾ । ਆ ਤਿष੍ਠ ਮਿਤ੍ਰਵਰ੍ਧਨ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦੇਵਾ ਅਧਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਅੱਗੇ ਵਧ, ਹੌਸਲਾ ਨਾ ਹਾਰ, ਤੂੰ ਤੀਖਾ ਹੋ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰ; ਦੋਸਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿ, ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਆਤਿष੍ਠਨ੍ਤਂ ਪਰਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਅਭੂषਂ ਛ੍ਰਿਯਂ ਵਸਾਨਸ਼੍ਚਰਤਿ ਸ੍ਵਰੋਚਿਃ । ਮਹਤ੍ਤਦ੍ਵृष੍ਣੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਨਾਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੋ ਅਮृਤਾਨਿ ਤਸ੍ਥੌ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਸੋਭਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ; ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ, ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਅਧਿ ਵੈਯਾਘ੍ਰੇ ਵਿ ਕ੍ਰਮਸ੍ਵ ਦਿਸ਼ੋ ਮਹੀਃ । ਵਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤ੍ਵਾਪੋ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪਯਸ੍ਵਤੀਃ
ਬਾਘ ਵਾਂਗ, ਬਾਘਾਂ ਵਿਚ, ਵੱਡੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਪੈਰ ਪਾ; ਸਾਰੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹਣ।
ਯਾ ਆਪੋ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪਯਸਾ ਮਦਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ ਉਤ ਵਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ । ਤਾਸਾਂ ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਾਮਭਿ षਿਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰ੍ਚਸਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ—ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਚਸਾਸਿਚਨ੍ਨ੍ ਆਪੋ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਪਯਸ੍ਵਤੀਃ । ਯਥਾਸੋ ਮਿਤ੍ਰਵਰ੍ਧਨਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤਾ ਕਰਤ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦੋਸਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਏ।
ਏਨਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜਾਨਾਃ ਸਿਂਹਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਮਹਤੇ ਸੌਭਗਾਯ । ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਨ ਸੁਭੁਵਸ੍ਤਸ੍ਥਿਵਾਂਸਂ ਮਰ੍ਮृਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵੀਪਿਨਮਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਃ
ਇਸ ਨਾਲ, ਬਾਘ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਟਿਕ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਚੀਤਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
4.੯ ਏਹਿ ਜੀਵਂ ਤ੍ਰਾਯਮਾਣਂ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਰ੍ਦੇਵੈਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਪਰਿਧਿਰ੍ਜੀਵਨਾਯ ਕਮ੍
ਆ, ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ, ਰੱਖਿਆ ਹੋਏ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਅਟੱਲ ਮੂੰਹ ਵੱਲ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਘੇਰਾ ਜੀਵਨ ਲਈ ਹੈ।
ਪਰਿਪਾਣਂ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਪਰਿਪਾਣਂ ਗਵਾਮਸਿ । ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਮਰ੍ਵਤਾਂ ਪਰਿਪਾਣਾਯ ਤਸ੍ਥਿषੇ
ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖੜਾ ਹੈਂ।
ਉਤਾਸਿ ਪਰਿਪਾਣਂ ਯਾਤੁਜਮ੍ਭਨਮਾਞ੍ਜਨ । ਉਤਾਮृਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਵੇਤ੍ਥਾਥੋ ਅਸਿ ਜੀਵਭੋਜਨਮਥੋ ਹਰਿਤਭੇषਜਮ੍
ਤੂੰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਜਾਦੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮਲਹਮ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦਵਾਈ ਹੈਂ।