ਪ੍ਰਵਤੋ ਨਪਾਨ੍ ਨਮ ਏਵਾਸ੍ਤੁ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੇ ਹੇਤਯੇ ਤਪੁषੇ ਚ ਕृਣ੍ਮਃ । ਵਿਦ੍ਮ ਤੇ ਧਾਮ ਪਰਮਂ ਗੁਹਾ ਯਤ੍ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਅਨ੍ਤਰ੍ਨਿਹਿਤਾਸਿ ਨਾਭਿਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਓ ਹਥਿਆਰ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੱਗ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯਾਂ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਅਸृਜਨ੍ਤ ਵਿਸ਼੍ਵ ਇषੁਂ ਕृਣ੍ਵਾਨਾ ਅਸਨਾਯ ਧृष੍ਣੁਮ੍ । ਸਾ ਨੋ ਮृਡ ਵਿਦਥੇ ਗृਣਾਨਾ ਤਸ੍ਯੈ ਤੇ ਨਮੋ ਅਸ੍ਤੁ ਦੇਵਿ
ਜਿਸ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਜਣ ਵਾਲਾ ਤੀਰ, ਜੋ ਮਾਰਨ ਲਈ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਓ ਦੇਵੀ।
ਭਗਮਸ੍ਯਾ ਵਰ੍ਚ ਆਦਿष੍ਯਧਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਦਿਵ ਸ੍ਰਜਮ੍ । ਮਹਾਬੁਧ੍ਨ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤੋ ਜ੍ਯੋਕ੍ਪਿਤृष੍ਵਾਸ੍ਤਾਮ੍
ਇਸ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਤੂੰ ਲੈ ਲੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਮਾਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਜੜਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ।
ਏषਾ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ ਕਨ੍ਯਾ ਵਧੂਰ੍ਨਿ ਧੂਯਤਾਂ ਯਮ । ਸਾ ਮਾਤੁਰ੍ਬਧ੍ਯਤਾਂ ਗृਹੇऽਥੋ ਭ੍ਰਾਤੁਰਥੋ ਪਿਤੁਃ
ਇਹ ਤੇਰੀ ਕੁੰਵਾਰੀ ਵਧੂ ਹੈ, ਓ ਰਾਜਾ ਯਮ। ਇਹ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂ ਭਰਾ ਦੇ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾਵੇ।
ਏषਾ ਤੇ ਕੁਲਪਾ ਰਾਜਨ੍ ਤਾਮੁ ਤੇ ਪਰਿ ਦਦ੍ਮਸਿ । ਜ੍ਯੋਕ੍ਪਿਤृष੍ਵਾਸਾਤਾ ਆ ਸ਼ੀਰ੍ष੍ਣਃ ਸ਼ਮੋਪ੍ਯਾਤ੍
ਇਹ ਤੇਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੈ, ਓ ਰਾਜਾ। ਅਸੀਂ ਇਹਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਸੌਂਪਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇ, ਤੇ ਇਸਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਵੇ।
ਅਸਿਤਸ੍ਯ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਯ ਗਯਸ੍ਯ ਚ । ਅਨ੍ਤਃਕੋਸ਼ਮਿਵ ਜਾਮਯੋऽਪਿ ਨਹ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਭਗਮ੍
ਅਸਿਤ, ਕਸ਼ਯਪ ਤੇ ਗਯਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂ ਸਂ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਸਿਨ੍ਧਵਃ ਸਂ ਵਾਤਾਃ ਸਂ ਪਤਤ੍ਰਿਣਃ । ਇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰਦਿਵੋ ਮੇ ਜੁषਨ੍ਤਾਂ ਸਂਸ੍ਰਾਵ੍ਯੇਣ ਹਵਿषਾ ਜੁਹੋਮਿ
ਨਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਵਹਣ, ਹਵਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ, ਪੰਛੀ ਇਕੱਠੇ ਆਉਣ। ਮੇਰਾ ਇਹ ਯਜਨ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹੈਵ ਹਵਮਾ ਯਾਤ ਮ ਇਹ ਸਂਸ੍ਰਾਵਣਾ ਉਤੇਮਂ ਵਰ੍ਧਯਤਾ ਗਿਰਃ । ਇਹੈਤੁ ਸਰ੍ਵੋ ਯਃ ਪਸ਼ੁਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਤਿष੍ਠਤੁ ਯਾ ਰਯਿਃ
ਇਥੇ ਆਓ, ਓ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਇਥੇ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਇਹ ਵਡਿਆਈ ਵਧਾਓ। ਹਰ ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਹਰ ਦੌਲਤ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹੇ।
ਯੇ ਨਦੀਨਾਂ ਸਂਸ੍ਰਵਨ੍ਤ੍ਯੁਤ੍ਸਾਸਃ ਸਦਮਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ । ਤੇਭਿਰ੍ਮੇ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਂਸ੍ਰਾਵੈਰ੍ਧਨਂ ਸਂ ਸ੍ਰਾਵਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਅਟੱਲ ਸਰੋਤ ਇਕੱਠੇ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰੀਏ।
ਯੇ ਸਰ੍ਪਿषਃ ਸਂਸ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸ੍ਯ ਚੋਦਕਸ੍ਯ ਚ ਤੇਭਿਰ੍ਮੇ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਂਸ੍ਰਾਵੈਰ੍ਧਨਂ ਸਂ ਸ੍ਰਾਵਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਘੀ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰੀਏ।
ਯੇऽਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਮੁਦਸ੍ਥੁਰ੍ਵ੍ਰਾਜਮਤ੍ਤ੍ਰਿਣਃ । ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤੁਰੀਯੋ ਯਾਤੁਹਾ ਸੋ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਮਧਿ ਬ੍ਰਵਤ੍
ਜੋ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਉੱਠੇ, ਪਸ਼ੂ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਚੋਰ, ਅੱਗ, ਚੌਥਾ, ਰਸਤਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲ ਪਾਏ।
ਸੀਸਾਯਾਧ੍ਯਾਹ ਵਰੁਣਃ ਸੀਸਾਯਾਗ੍ਨਿਰੁਪਾਵਤਿ । ਸੀਸਂ ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਤ੍ਤਦਙ੍ਗ ਯਾਤੁਚਾਤਨਮ੍
ਸੀਸਾ ਲਈ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਗਿਆ, ਸੀਸਾ ਲਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੀਸਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ—ਉਹ ਜਾਦੂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਇਦਂ ਵਿष੍ਕਨ੍ਧਂ ਸਹਤ ਇਦਂ ਬਾਧਤੇ ਅਤ੍ਤ੍ਰਿਣਃ । ਅਨੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸਸਹੇ ਯਾ ਜਾਤਾਨਿ ਪਿਸ਼ਾਚ੍ਯਾਃ
ਇਹ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਜੋ ਪਿਸਾਚ ਵਾਂਗ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦਿ ਨੋ ਗਾਂ ਹਂਸਿ ਯਦ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਯਦਿ ਪੂਰੁषਮ੍ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਸੀਸੇਨ ਵਿਧ੍ਯਾਮੋ ਯਥਾ ਨੋऽਸੋ ਅਵੀਰਹਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵੇਂ, ਜਾਂ ਸਾਡਾ ਘੋੜਾ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੀਸ ਨਾਲ ਵੱਜਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਪਸ਼ੂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਅਮੂਰ੍ਯਾ ਯਨ੍ਤਿ ਯੋषਿਤੋ ਹਿਰਾ ਲੋਹਿਤਵਾਸਸਃ । ਅਭ੍ਰਾਤਰ ਇਵ ਜਾਮਯਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਹਤਵਰ੍ਚਸਃ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਜਿਵੇਂ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਟ ਗਈ ਹੈ, ਖੜੀਆਂ ਰਹਿਣ।
ਤਿष੍ਠਾਵਰੇ ਤਿष੍ਠ ਪਰ ਉਤ ਤ੍ਵਂ ਤਿष੍ਠ ਮਧ੍ਯਮੇ । ਕਨਿष੍ਠਿਕਾ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਿष੍ਠਾਦਿਦ੍ਧਮਨਿਰ੍ਮਹੀ
ਵੱਡੀ, ਤੂੰ ਖੜੀ ਰਹਿ; ਦੂਜੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਖੜੀ ਰਹਿ; ਮੱਧਲੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਖੜੀ ਰਹਿ; ਛੋਟੀ ਵੀ ਖੜੀ ਰਹੇ—ਸਾਰੀ ਲੜੀ ਪੱਕੀ ਖੜੀ ਰਹੇ।
ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਧਮਨੀਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਹਿਰਾਣਾਮ੍ । ਅਸ੍ਥੁਰਿਨ੍ ਮਧ੍ਯਮਾ ਇਮਾਃ ਸਾਕਮਨ੍ਤਾ ਅਰਂਸਤ
ਸੌ ਭਾਂਡਿਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਖਜਾਨਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਇਹ ਮੱਧਲੇ ਪੱਕੇ ਖੜੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਰਿ ਵਃ ਸਿਕਤਾਵਤੀ ਧਨੂਰ੍ਬृਹਤ੍ਯਕ੍ਰਮੀਤ੍। ਤਿष੍ਠਤੇਲਯਤਾ ਸੁ ਕਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਡਾ ਧਨੂ, ਰੇਤ ਨਾਲ ਤਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪੱਕੇ ਰਹੋ, ਟਿਕੇ ਰਹੋ, ਚੰਗੇ ਰਹੋ।
ਨਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਂ ਲਲਾਮ੍ਯਂ ਨਿਰਰਾਤਿਂ ਸੁਵਾਮਸਿ । ਅਥ ਯਾ ਭਦ੍ਰਾ ਤਾਨਿ ਨਃ ਪ੍ਰਜਾਯਾ ਅਰਾਤਿਂ ਨਯਾਮਸਿ
ਅਸੀਂ ਨੁਕਸਾਨ, ਮੰਦ ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਪਰ ਜੋ ਭਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਕਰੀਏ।
ਨਿਰਰਣਿਂ ਸਵਿਤਾ ਸਾਵਿषਕ੍ਪਦੋਰ੍ਨਿਰ੍ਹਸ੍ਤਯੋਰ੍ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮਾ । ਨਿਰਸ੍ਮਭ੍ਯਮਨੁਮਤੀ ਰਰਾਣਾ ਪ੍ਰੇਮਾਂ ਦੇਵਾ ਅਸਾਵਿषੁਃ ਸੌਭਗਾਯ
ਸਾਵਿਤਾ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਝਗੜਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਰਯਮਾਨ ਨੇ ਵੀ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਅਨੁਮਤੀ, ਸਾਡੀ ਪੱਖਦਾਰੀ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਨੇ ਵੀ ਦੂਰ ਕੀਤਾ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿੱਤੀ।
ਯਤ੍ਤ ਆਤ੍ਮਨਿ ਤਨ੍ਵਾਂ ਘੋਰਮਸ੍ਤਿ ਯਦ੍ਵਾ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਚਕ੍ਸ਼ਣੇ ਵਾ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਵਾਚਾਪ ਹਨ੍ਮੋ ਵਯਂ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸਵਿਤਾ ਸੂਦਯਤੁ
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅਸੀਂ ਬੋਲ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰੇ।
ਰਿਸ਼੍ਯਪਦੀਂ ਵृषਦਤੀਂ ਗੋषੇਧਾਂ ਵਿਧਮਾਮੁਤ । ਵਿਲੀਢ੍ਯਂ ਲਲਾਮ੍ਯਂ ਤਾ ਅਸ੍ਮਨ੍ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਰਿਸ਼ਯਪਦ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਂ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਮੰਦ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਮੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਮਾ ਨੋ ਵਿਦਨ੍ ਵਿਵ੍ਯਾਧਿਨੋ ਮੋ ਅਭਿਵ੍ਯਾਧਿਨੋ ਵਿਦਨ੍ । ਆਰਾਚ੍ਛਰਵ੍ਯਾ ਅਸ੍ਮਦ੍ਵਿषੂਚੀਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਤਯ
ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਚੋਭਣ ਵਾਲਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਵੱਧ ਚੋਭਣ ਵਾਲਾ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੁੱਟ।
ਵਿष੍ਵਞ੍ਚੋ ਅਸ੍ਮਚ੍ਛਰਵਃ ਪਤਨ੍ਤੁ ਯੇ ਅਸ੍ਤਾ ਯੇ ਚਾਸ੍ਯਾਃ । ਦੈਵੀਰ੍ਮਨੁष੍ਯੇषਵੋ ਮਮਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਵਿ ਵਿਧ੍ਯਤ
ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਤੀਰ ਦੂਰ ਪੈ ਜਾਣ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਉੱਥੇ ਹਨ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦੇ।
ਯੋ ਨਃ ਸ੍ਵੋ ਯੋ ਅਰਣਃ ਸਜਾਤ ਉਤ ਨਿष੍ਟ੍ਯੋ ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਮਭਿਦਾਸਤਿ । ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ਼ਰਵ੍ਯਯੈਤਾਨ੍ ਮਮਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਵਿ ਵਿਧ੍ਯਤੁ
ਜੋ ਸਾਡਾ ਆਪਣਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਜਨਬੀ, ਜਾਂ ਸਬੰਧੀ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਬਾਹਰਲਾ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਰੁਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦੇ।
ਯਃ ਸਪਤ੍ਨੋ ਯੋऽਸਪਤ੍ਨੋ ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿषਨ੍ ਛਪਾਤਿ ਨਃ । ਦੇਵਾਸ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਧੂਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਰ੍ਮ ਮਮਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਜੋ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣ; ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੇਰਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਵਚ ਬਣੇ।
ਅਦਾਰਸृਦ੍ਭਵਤੁ ਦੇਵ ਸੋਮਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਮਰੁਤੋ ਮृਡਤਾ ਨਃ । ਮਾ ਨੋ ਵਿਦਦਭਿਭਾ ਮੋ ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਰ੍ਮਾ ਨੋ ਵਿਦਦ੍ਵृਜਿਨਾ ਦ੍ਵੇष੍ਯਾ ਯਾ
ਦੇਵਤਾ ਸੋਮ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿਚ ਦਇਆਲੂ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸਾਨੂੰ ਰਹਿਮਤ ਦਿਖਾਓ। ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਮਾਰੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਦ ਜਾਂ ਨਫ਼ਰਤ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇ।
ਯੋ ਅਦ੍ਯ ਸੇਨ੍ਯੋ ਵਧੋऽਘਾਯੂਨਾਮੁਦੀਰਤੇ । ਯੁਵਂ ਤਂ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾਵਸ੍ਮਦ੍ਯਾਵਯਤਂ ਪਰਿ
ਜੋ ਅੱਜ ਪਾਪੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ।
ਇਤਸ਼੍ਚ ਯਦਮੁਤਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਵਧਂ ਵਰੁਣ ਯਾਵਯ । ਵਿ ਮਹਚ੍ਛਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛ ਵਰੀਯੋ ਯਾਵਯਾ ਵਧਮ੍
ਇੱਥੋਂ ਜਾਂ ਉੱਥੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਕਵਚ ਫੈਲਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸ਼ਾਸ ਇਤ੍ਥਾ ਮਹਾਮਸ੍ਯਮਿਤ੍ਰਸਾਹੋ ਅਸ੍ਤृਤਃ । ਨ ਯਸ੍ਯ ਹਨ੍ਯਤੇ ਸਖਾ ਨ ਜੀਯਤੇ ਕਦਾ ਚਨ
ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ਿਤ ਹੈ, ਮਹਾਨ, ਅਜਿੱਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਉਸ ਦਾ ਦੋਸਤ ਕਦੇ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਹੈ।