ਤਂ ਵਾਂ ਰਥਂ ਵਯਮਦ੍ਯਾ ਹੁਵੇਮ ਪृਥੁਜ੍ਰਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸਂਗਤਿਂ ਗੋਃ । ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਾਂ ਵਹਤਿ ਵਨ੍ਧੁਰਾਯੁਰ੍ਗਿਰ੍ਵਾਹਸਂ ਪੁਰੁਤਮਂ ਵਸੂਯੁਮ੍
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰਥ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜੋ ਚੌੜਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਗਾਂ ਦੀ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਹੈ। ਇਹ ਰਥ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਆਲੂ ਤੇ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਦੇਵਤਾ ਤਾਂ ਦਿਵੋ ਨਪਾਤਾ ਵਨਥਃ ਸ਼ਚੀਭਿਃ । ਯੁਵੋਰ੍ਵਪੁਰਭਿ ਪृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਚਨ੍ਤੇ ਵਹਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਕਕੁਹਾਸੋ ਰਥੇ ਵਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੋਭਾ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਸੂਰਤਾਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਰਥ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਖਜਾਨਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੋ ਵਾਮਦ੍ਯਾ ਕਰਤੇ ਰਾਤਹਵ੍ਯ ਊਤਯੇ ਵਾ ਸੁਤਪੇਯਾਯ ਵਾਰ੍ਕੈਃ । ऋਤਸ੍ਯ ਵਾ ਵਨੁषੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਯ ਨਮੋ ਯੇਮਾਨੋ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਵਰ੍ਤਤ੍
ਕੌਣ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਜਾਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਰਸਦਾਰ ਸੋਮ ਦੇ ਸੁਆਦ ਲਈ ਦੇਵੇਗਾ? ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਸੱਚਾਈ ਲਈ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇਗਾ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵਧਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋ?
ਹਿਰਣ੍ਯਯੇਨ ਪੁਰੁਭੂ ਰਥੇਨੇਮਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨਾਸਤ੍ਯੋਪ ਯਾਤਮ੍ । ਪਿਬਾਥ ਇਨ੍ ਮਧੁਨਃ ਸੋਮ੍ਯਸ੍ਯ ਦਧਥੋ ਰਤ੍ਨਂ ਵਿਧਤੇ ਜਨਾਯ
ਸੋਨੇ ਦੇ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਸਤਿਆ, ਇਸ ਯਜਨ ਤੇ ਆਓ। ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਪੀਓ ਅਤੇ ਜੋ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿਓ।
ਆ ਨੋ ਯਾਤਂ ਦਿਵੋ ਅਚ੍ਛ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯੇਨ ਸੁਵृਤਾ ਰਥੇਨ । ਮਾ ਵਾਮਨ੍ਯੇ ਨਿ ਯਮਨ੍ ਦੇਵਯਨ੍ਤਃ ਸਂ ਯਦ੍ਦਦੇ ਨਾਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਵਾਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਰਥ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜਦ ਪੁਰਾਣਾ ਕੇਂਦਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੂ ਨੋ ਰਯਿਂ ਪੁਰੁਵੀਰਂ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਦਸ੍ਰਾ ਮਿਮਾਥਾਮੁਭਯੇष੍ਵਸ੍ਮੇ । ਨਰੋ ਯਦ੍ਵਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸ੍ਤੋਮਮਾਵਨ੍ਤ੍ਸਧਸ੍ਤੁਤਿਮਾਜਮੀਲ੍ਹਾਸੋ ਅਗ੍ਮਨ੍
ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ, ਹੇ ਅਜਬ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੂਰਮਿਆਂ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿਓ। ਜਦ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਅਸੀਸ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।
ਇਹੇਹ ਯਦ੍ਵਾਂ ਸਮਨਾ ਪਪृਕ੍ਸ਼ੇ ਸੇਯਮਸ੍ਮੇ ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਾਜਰਤ੍ਨਾ । ਉਰੁष੍ਯਤਂ ਜਰਿਤਾਰਂ ਯੁਵਂ ਹ ਸ਼੍ਰਿਤਃ ਕਾਮੋ ਨਾਸਤ੍ਯਾ ਯੁਵਦ੍ਰਿਕ੍
ਇੱਥੇ, ਜਦ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਇਨਾਮ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਭਗਤ ਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਦਿਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ; ਚਾਹੀਦੀ ਇੱਛਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਧੁਮਤੀਰੋषਧੀਰ੍ਦ੍ਯਾਵ ਆਪੋ ਮਧੁਮਨ੍ ਨੋ ਭਵਤ੍ਵਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਤਿਰ੍ਮਧੁਮਾਨ੍ ਨੋ ਅਸ੍ਤ੍ਵਰਿष੍ਯਨ੍ਤੋ ਅਨ੍ਵੇਨਂ ਚਰੇਮ
ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਹੋਣ; ਹਵਾਵਾਂ ਵੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੀਆਂ ਹੋਣ। ਖੇਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ।
ਪਨਾਯ੍ਯਂ ਤਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਕृਤਂ ਵਾਂ ਵृषਭੋ ਦਿਵੋ ਰਜਸਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਸ਼ਂਸਾ ਉਤ ਯੇ ਗਵਿष੍ਟੌ ਸਰ੍ਵਾਮਿਤ੍ਤਾਮੁਪ ਯਾਤਾ ਪਿਬਧ੍ਯੈ
ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਲਦ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ। ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਾਂ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਭ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪੀਓ।