ਅਥੋ ऽਸ਼੍ਵਾ ਅਸ੍ਥੂਰਿ ਨੋ ਭਵਨ੍।- ਪਾਠਭੇਦਃ ਰਾਂਥ ਵ ਵ੍ਹਿਟਨੇ ਅਥੋ ਸ਼੍ਵਾ ਅਸ੍ਥਿਰੋ ਭਵਨ੍
ਕੁੱਤਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਜਾਂ, ਕੁੱਤਾ ਟਿਕਾ ਰਹੇ।
ਇਯਤ੍ਤਿਕਾ ਸ਼ਲਾਕਕਾ। - ਪਾਠਭੇਦਃ ਰਾਂਥ ਵ ਵ੍ਹਿਟਨੇਉਯਂ ਯਕਾਂਸ਼ਲੋਕਕਾ
ਮਾਪਣ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜੀ ਪਤਲੀ ਹੈ; ਜਾਂ, ਇਹ ਪਤਲੀ ਮਾਪਣ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜੀ।
ਆਮਿਨੋਨਿਤਿ ਭਦ੍ਯਤੇ
‘ਆਮਿਨੋਨਿਤੀ’ ਕਹਿਣ ਨਾਲ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਅਨੁ ਨਿਭਞ੍ਜਨਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਦੁਹਾਈ ਹੀ ਟੁੱਟਣ ਹੈ।
ਵਰੁਣੋ ਯਾਤਿ ਵਸ੍ਵਭਿਃ
ਵਰੁਣ ਧਨ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਂ ਵਾ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਵਃ
ਭਾਰਤੀ ਦੀ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ।
ਸ਼ਤਮਾਸ਼੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯਾਃ । ਸ਼ਤਂ ਰਥ੍ਯਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯਾਃ । ਸ਼ਤਂ ਕੁਥਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯਾਃ । ਅਹੁਲ ਕੁਸ਼ ਵਰ੍ਤ੍ਤਕ
ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜੇ; ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ; ਸੌ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ; ਅਹੁਲਾ, ਕੁਸਾ, ਵਰਤਕਾ।
ਸ਼ਫੇਨ ਇਵ ਓਹਤੇ
ਇਹ ਖੁਰ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਯ ਵਨੇਨਤੀ ਜਨੀ
ਇਸਤਰੀ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਵਨਿष੍ਠਾ ਨਾਵ ਗृਹ੍ਯਨ੍ਤਿ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੌਕਾ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਮਹ੍ਯਂ ਮਦੂਰਿਤਿ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਨਸ਼ਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਹ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਹ ਰੁੱਖ ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਪਾਕ ਬਲਿਃ
ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਵਾ।
ਸ਼ਕ ਬਲਿਃ
ਸਬਜ਼ੀ ਦਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਖਦਿਰੋ ਧਵਃ
ਅਸ਼ਵਥ, ਖੜੀਰ ਅਤੇ ਧਵਾ ਰੁੱਖ।
ਅਰਦੁਪਰਮ
ਅਰਦੁਪਰਮਾ।
ਸ਼ਯੋ ਹਤ ਇਵ
ਜਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੋਵੇ।
ਵ੍ਯਾਪ ਪੂਰੁषਃ
ਮਨੁੱਖ ਪਸਰੇ ਹੋਏ।
ਅਦੂਹਮਿਤ੍ਯਾਂ ਪੂषਕਮ੍
ਮੈਂ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕੱਢਦਾ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਲਈ।
ਅਤ੍ਯਰ੍ਧਰ੍ਚ ਪਰਸ੍ਵਤਃ
ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ, ਅੱਧੀ ਚੋਪ ਪਰਾਏ ਧਨ ਤੋਂ।
ਦੌਵ ਹਸ੍ਤਿਨੋ ਦृਤੀ
ਦੋ ਹਾਥੀ, ਹੱਥ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ।
ਵਿਤਤੌ ਕਿਰਣੌ ਦ੍ਵੌ ਤਾਵਾ ਪਿਨष੍ਟਿ ਪੂਰੁषਃ । ਨ ਵੈ ਕੁਮਾਰਿ ਤਤ੍ਤਥਾ ਯਥਾ ਕੁਮਾਰਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਦੋ ਕਿਰਣਾਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ; ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦਾ ਹੈ। ਕੁੜੀਏ, ਇਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੋਚਦੀ ਹੈਂ।
ਮਾਤੁष੍ਟੇ ਕਿਰਣੌ ਦ੍ਵੌ ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਪੁਰੁषਾਨृਤੇ । ਨ ਵੈ ਕੁਮਾਰਿ ਤਤ੍ਤਥਾ ਯਥਾ ਕੁਮਾਰਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈਆਂ, ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ। ਕੁੜੀਏ, ਇਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੋਚਦੀ ਹੈਂ।
ਨਿਗृਹ੍ਯ ਕਰ੍ਣਕੌ ਦ੍ਵੌ ਨਿਰਾਯਚ੍ਛਸਿ ਮਧ੍ਯਮੇ । ਨ ਵੈ ਕੁਮਾਰਿ ਤਤ੍ਤਥਾ ਯਥਾ ਕੁਮਾਰਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਦੋ ਕੰਨ ਰੋਕ ਕੇ, ਤੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲਾ ਭੇਜਦੀ ਹੈਂ। ਕੁੜੀਏ, ਇਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੋਚਦੀ ਹੈਂ।
ਉਤ੍ਤਾਨਾਯੈ ਸ਼ਯਾਨਾਯੈ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀ ਵਾਵ ਗੂਹਸਿ । ਨ ਵੈ ਕੁਮਾਰਿ ਤਤ੍ਤਥਾ ਯਥਾ ਕੁਮਾਰਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਉਪਰੋਂ ਪਈ ਹੋਈ ਅਤੇ ਖੜੀ ਹੋਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਹੈਂ। ਕੁੜੀਏ, ਇਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੋਚਦੀ ਹੈਂ।
ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਾਯਾਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਮੇਵਾਵ ਗੂਹਸਿ । ਨ ਵੈ ਕੁਮਾਰਿ ਤਤ੍ਤਥਾ ਯਥਾ ਕੁਮਾਰਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਚਿੱਟਾ ਹੀ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਹੈਂ। ਕੁੜੀਏ, ਇਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੋਚਦੀ ਹੈਂ।
ਅਵਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਮਿਵ ਭ੍ਰਂਸ਼ਦਨ੍ਤਰ੍ਲੋਮਮਤਿ ਹ੍ਰਦੇ । ਨ ਵੈ ਕੁਮਾਰਿ ਤਤ੍ਤਥਾ ਯਥਾ ਕੁਮਾਰਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਟਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅੰਦਰਲੇ ਵਾਲ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ, ਖੱਡ ਵਿਚ। ਕੁੜੀਏ, ਇਹ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੋਚਦੀ ਹੈਂ।
ਇਹੇਤ੍ਥ ਪ੍ਰਾਗਪਾਗੁਦਗਧਰਾਗਰਾਲਾਗੁਦਭਰ੍ਤ੍ਸਥ
ਇਥੇ, ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਤੂੰ ਸੂਟੀ ਨਾਲ ਡਾਂਟਦੀ ਹੈਂ।
ਇਹੇਤ੍ਥ ਪ੍ਰਾਗਪਾਗੁਦਗਧਰਾਗ੍ਵਤ੍ਸਾਃ ਪੁਰੁषਨ੍ਤ ਆਸਤੇ
ਇੱਥੇ, ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਬੱਛੜੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
ਇਹੇਤ੍ਥ ਪ੍ਰਾਗਪਾਗੁਦਗਧਰਾਕ੍ਸ੍ਥਾਲੀਪਾਕੋ ਵਿ ਲੀਯਤੇ
ਇੱਥੇ, ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਰਸੋਈ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।