ਨਾਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਣਿ ਰਾਰਣ ਸਖ੍ਯੁਰ੍ਵृषਾਕਪੇਰ੍ऋਤੇ । ਯਸ੍ਯੇਦਮਪ੍ਯਂ ਹਵਿਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਦੇਵੇषੁ ਗਚ੍ਛਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਰਃ
ਮੈਂ, ਇੰਦਰਾਣੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਭੇਟ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਵृषਾਕਪਾਯਿ ਰੇਵਤਿ ਸੁਪੁਤ੍ਰ ਆਦੁ ਸੁਸ੍ਨੁषੇ । ਘਸਤ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਕ੍ਸ਼ਣਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਚਿਤ੍ਕਰਂ ਹਵਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਰਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰੇਵਤੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਵਹੁਟੀਆਂ ਹਨ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਬਲਦ ਹੈ, ਨੇ ਕੁਝ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਖਾ ਲਈ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਉਕ੍ਸ਼੍ਣੋ ਹਿ ਮੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ ਸਾਕਂ ਪਚਨ੍ਤਿ ਵਿਂਸਤਿਮ੍ । ਉਤਾਹਮਦ੍ਮਿ ਪੀਵ ਇਦੁਭਾ ਕੁਕ੍ਸ਼ੀ ਪृਣਨ੍ਤਿ ਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਰਃ
ਮੇਰੇ ਪੰਦਰਾਂ ਬਲਦ ਵੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਕਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਖਾਧੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਦੋ ਪੇਟ ਭਰ ਗਏ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਵृषਭੋ ਨ ਤਿਗ੍ਮਸ਼ृਙ੍ਗੋऽਨ੍ਤਰ੍ਯੂਥੇषੁ ਰੋਰੁਵਤ੍। ਮਨ੍ਥਸ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਂ ਹृਦੇ ਯਂ ਤੇ ਸੁਨੋਤਿ ਭਾਵਯੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਰਃ
ਤੇਜ਼ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵੱਢਾ ਵੱਢਾ ਬਲਦ ਰੋੜਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਰਿੱਝਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਥਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਨ ਸੇਸ਼ੇ ਯਸ੍ਯ ਰਮ੍ਬਤੇऽਨ੍ਤਰਾ ਸਕ੍ਥ੍ਯਾ ਕਪृਤ੍। ਸੇਦੀਸ਼ੇ ਯਸ੍ਯ ਰੋਮਸ਼ਂ ਨਿषੇਦੁषੋ ਵਿਜृਮ੍ਭਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਰਃ
ਉਹ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਅੰਦਰ ਕੰਬਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਲੈਂਦਾ ਜਿਸ ਦਾ ਰੋਮ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਬੈਠਦੇ ਸਮੇਂ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਨ ਸੇਸ਼ੇ ਯਸ੍ਯ ਰੋਮਸ਼ਂ ਨਿषੇਦੁषੋ ਵਿਜृਮ੍ਭਤੇ । ਸੇਦੀਸ਼ੇ ਯਸ੍ਯ ਰਮ੍ਬਤੇऽਨ੍ਤਰਾ ਸਕ੍ਥ੍ਯਾ ਕਪृਤ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਰਃ
ਉਹ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਜਿਸ ਦਾ ਰੋਮ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਬੈਠਦੇ ਸਮੇਂ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਲੈਂਦਾ ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਅੰਦਰ ਕੰਬਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਅਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵृषਾਕਪਿਃ ਪਰਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਹਤਂ ਵਿਦਤ੍। ਅਸਿਂ ਸੂਨਾਂ ਨਵਂ ਚਰੁਮਾਦੇਧਸ੍ਯਾਨ ਆਚਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਰਃ
ਇਹ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ, ਉਹ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਧਨਵੰਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਨਵਾਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਾਕੂ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਭੇਟ ਅੱਗ 'ਤੇ ਰੱਖੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਅਯਮੇਮਿ ਵਿਚਾਕਸ਼ਦ੍ਵਿਚਿਨ੍ਵਨ੍ ਦਾਸਮਾਰ੍ਯਮ੍ । ਪਿਬਾਮਿ ਪਾਕਸੁਤ੍ਵਨੋऽਭਿ ਧੀਰਮਚਾਕਸ਼ਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਰਃ
ਇਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੱਭਦਾ ਤੇ ਵੇਖਦਾ, ਦਾਸ ਤੇ ਆਰੀਆ ਨੂੰ ਖੋਜਦਾ; ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੀਂਦਾ ਹਾਂ, ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੇ, ਅਡੋਲ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਧਨ੍ਵ ਚ ਯਤ੍ਕृਨ੍ਤਤ੍ਰਂ ਚ ਕਤਿ ਸ੍ਵਿਤ੍ਤਾ ਵਿ ਯੋਜਨਾ । ਨੇਦੀਯਸੋ ਵृषਾਕਪੇऽਸ੍ਤਮੇਹਿ ਗृਹਾਮੁਪ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਰਃ
ਚਾਹੇ ਰੇਤਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ, ਕਿੰਨੇ ਯੋਜਨ ਹਨ? ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ, ਸੂਰਜ ਡੁੱਲਣ ਸਮੇਂ ਨੇੜੇ ਆ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਪੁਨਰੇਹਿ ਵृषਾਕਪੇ ਸੁਵਿਤਾ ਕਲ੍ਪਯਾਵਹੈ । ਯ ਏष ਸ੍ਵਪ੍ਨਨਂਸ਼ਨੋऽਸ੍ਤਮੇषਿ ਪਥਾ ਪੁਨਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਰਃ
ਵਾਪਸ ਆ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਬਣਾਈਏ; ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ ਮੁੜ ਘਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਯਦੁਦਞ੍ਚੋ ਵृषਾਕਪੇ ਗृਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਜਗਨ੍ਤਨ । ਕ੍ਵ ਸ੍ਯ ਪੁਲ੍ਵਘੋ ਮृਗਃ ਕਮਗਂ ਜਨਯੋਪਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਰਃ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ, ਉਹ ਚਿੱਟਾ ਹਿਰਨ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਮਾਂ ਨੇ ਕਿਹੜੇ ਰਾਹ ਤੇ ਬੱਚਾ ਜਣਿਆ? ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਪਰ੍ਸ਼ੁਰ੍ਹ ਨਾਮ ਮਾਨਵੀ ਸਾਕਂ ਸਸੂਵ ਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍ । ਭਦ੍ਰਂ ਭਲ ਤ੍ਯਸ੍ਯਾ ਅਭੂਦ੍ਯਸ੍ਯਾ ਉਦਰਮਾਮਯਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਤ੍ਤਰਃ
ਪਰਸ਼ੁਰਹਾ, ਇੱਕ ਔਰਤ, ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਵੀਹ ਬੱਚੇ ਜਣੇ; ਉਸ ਦਾ ਪੇਟ ਸੁਭਾਗਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਤੋਡ਼ੀ ਫੂਲ ਗਈ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਇਦਂ ਜਨਾ ਉਪ ਸ਼੍ਰੁਤ ਨਰਾਸ਼ਂਸ ਸ੍ਤਵਿष੍ਯਤੇ । षष੍ਟਿਂ ਸਹਸ੍ਰਾ ਨਵਤਿਂ ਚ ਕੌਰਮ ਆ ਰੁਸ਼ਮੇषੁ ਦਦ੍ਮਹੇ
ਇਹ ਸੁਣੋ, ਲੋਕੋ; ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਦੀ ਹੈ। ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਨਵੇਂ ਕੌਰਮਾ ਅਸੀਂ ਰੁਸ਼ਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹਨ।
ਉष੍ਟ੍ਰਾ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਾਹਣੋ ਵਧੂਮਨ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਰ੍ਦਸ਼ । ਵਰ੍ष੍ਮਾ ਰਥਸ੍ਯ ਨਿ ਜਿਹੀਡਤੇ ਦਿਵ ਈषਮਾਣਾ ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ਃ
ਉਸ ਦੇ ਉਠ, ਪ੍ਰਵਾਹਣ ਦੇ, ਵਹੁਟੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਬਾਰਾਂ ਹਨ; ਰਥ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਏष ਇषਾਯ ਮਾਮਹੇ ਸ਼ਤਂ ਨਿष੍ਕਾਨ੍ ਦਸ਼ ਸ੍ਰਜਃ । ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯਰ੍ਵਤਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾ ਦਸ਼ ਗੋਨਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ: ਸੌ ਹਾਰ, ਦਸ ਮਾਲਾਵਾਂ; ਤਿੰਨ ਸੌ ਘੋੜੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ।
ਵਚ੍ਯਸ੍ਵ ਰੇਭ ਵਚ੍ਯਸ੍ਵ ਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਨ ਪਕ੍ਵੇ ਸ਼ਕੁਨਃ । ਨष੍ਟੇ ਜਿਹ੍ਵਾ ਚਰ੍ਚਰੀਤਿ ਕ੍ਸ਼ੁਰੋ ਨ ਭੁਰਿਜੋਰਿਵ
ਬੋਲ, ਰੇਭਾ, ਬੋਲ, ਪੱਕੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ; ਜਦ ਜੀਭ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਲਾਰ 'ਤੇ ਕਲੇ।
ਪ੍ਰ ਰੇਭਾਸੋ ਮਨੀषਾ ਵृषਾ ਗਾਵ ਇਵੇਰਤੇ । ਅਮੋਤਪੁਤ੍ਰਕਾ ਏषਾਮਮੋਤ ਗਾ ਇਵਾਸਤੇ
ਰੇਭੇ, ਸੋਚ ਨਾਲ, ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬਲਦਾਂ ਵਾਂਗ, ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਂ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਰੇਭ ਧੀਂ ਭਰਸ੍ਵ ਗੋਵਿਦਂ ਵਸੁਵਿਦਮ੍ । ਦੇਵਤ੍ਰੇਮਾਂ ਵਾਚਂ ਸ੍ਰੀਣੀਹੀषੁਰ੍ਨਾਵੀਰਸ੍ਤਾਰਮ੍
ਰੇਭਾ, ਸੋਚ ਲੈ, ਗਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ; ਇਹ ਬਾਣੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅੱਗੇ ਬੋਲ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਨਾਵਿਕ ਪਾਰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਸ਼੍ਵਜਨੀਨਸ੍ਯ ਯੋ ਦੇਵੋਮਰ੍ਤ੍ਯਾਮਤਿ । ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸ੍ਯ ਸੁष੍ਟੁਤਿਮਾ ਸੁਨੋਤਾ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁਧਿ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਅਮਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ, ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ, ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰਪੂਰ ਸਤੁਤੀ ਅਰਪਣ ਕਰ।
ਪਰਿਛਿਨ੍ਨਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਕਰੋਤ੍ਤਮ ਆਸਨਮਾਚਰਨ੍ । ਕੁਲਾਯਨ੍ ਕृਣ੍ਵਨ੍ ਕੌਰਵ੍ਯਃ ਪਤਿਰ੍ਵਦਤਿ ਜਾਯਯਾ
ਸীমਾ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੁਖ-ਚੈਨ ਬਣਾਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ; ਘਰ ਵਸਾ ਕੇ, ਕੌਰਵਿਆ ਪਤੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਤਰਤ੍ਤ ਆ ਹਰਾਣਿ ਦਧਿ ਮਨ੍ਥਾਂ ਪਰਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਜਾਯਾਃ ਪਤਿਂ ਵਿ ਪृਚ੍ਛਤਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਕੌਣ ਦਹੀਂ, ਮਥਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛਾਣਿਆ, ਲੈ ਗਿਆ? ਰਾਜੇ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ।
ਅਭੀਵਸ੍ਵਃ ਪ੍ਰ ਜਿਹੀਤੇ ਯਵਃ ਪਕ੍ਵਃ ਪਥੋ ਬਿਲਮ੍ । ਜਨਃ ਸ ਭਦ੍ਰਮੇਧਤਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਪੱਕਾ ਜੌ, ਫੂਲ ਕੇ, ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਬਿਲ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਲੋਕ ਰਾਜੇ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਾਰੁਮਬੂਬੁਧਦੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਵਿ ਚਰਾ ਜਨਮ੍ । ਮਮੇਦੁਗ੍ਰਸ੍ਯ ਚਰ੍ਕृਧਿ ਸਰ੍ਵ ਇਤ੍ਤੇ ਪृਣਾਦਰਿਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਵੀ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ; ਉਠ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਉਗ੍ਰ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਕਰ; ਹਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਇਹ ਗਾਵਃ ਪ੍ਰ ਜਾਯਧ੍ਵਮਿਹਾਸ਼੍ਵਾ ਇਹ ਪੂਰੁषਾਃ । ਇਹੋ ਸਹਸ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋਪਿ ਪੂषਾ ਨਿ षੀਦਤਿ
ਇਥੇ ਗਾਂਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣ, ਇਥੇ ਘੋੜੇ, ਇਥੇ ਮਨੁੱਖ; ਇਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪੂਸ਼ਾ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਵੇ।
ਨੇਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਗਾਵੋ ਰਿषਨ੍ ਮੋ ਆਸਾਂ ਗੋਪ ਰੀਰਿषਤ੍। ਮਾਸਾਮਮਿਤ੍ਰਯੁਰ੍ਜਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾ ਸ੍ਤੇਨ ਈਸ਼ਤ
ਇੰਦਰ, ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੋਪਾਲ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਚੋਟ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਇੰਦਰ, ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਚੋਰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਕਦੇ ਹਕ ਨਾ ਜਮਾਵੇ।
ਉਪ ਨੋ ਨ ਰਮਸਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਵਚਸਾ ਵਯਂ ਭਦ੍ਰੇਣ ਵਚਸਾ ਵਯਮ੍ । ਵਨਾਦਧਿਧ੍ਵਨੋ ਗਿਰੋ ਨ ਰਿष੍ਯੇਮ ਕਦਾ ਚਨ
ਇਸ ਸੂਕਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾ; ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾ ਗੁਆਈਏ।
ਯਃ ਸਭੇਯੋ ਵਿਦਥ੍ਯਃ ਸੁਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਵਾਥ ਪੂਰੁषਃ । ਸੂਰ੍ਯਂ ਚਾਮੂ ਰਿਸ਼ਾਦਸਸ੍ਤਦ੍ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਾਗਕਲ੍ਪਯਨ੍
ਜੋ ਸਭਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵਿਦਵਾਨ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੂਰਜ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਭੁਖ ਲਗਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਯੋ ਜਾਮ੍ਯਾ ਅਪ੍ਰਥਯਸ੍ਤਦ੍ਯਤ੍ਸਖਾਯਂ ਦੁਧੂਰ੍षਤਿ । ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਯਦਪ੍ਰਚੇਤਾਸ੍ਤਦਾਹੁਰਧਰਾਗਿਤਿ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਦਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬੇਸਮਝ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਤਿ ਦਾਧृषਿਃ । ਤਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਅਬ੍ਰਵੀਦੁ ਤਦ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਃ ਕਾਮ੍ਯਂ ਵਚਃ
ਜਦ noble ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਡਟਿਆ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਬੋਲੀ, ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆਖਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚ ਪਣਿ ਰਘੁਜਿष੍ਠ੍ਯੋ ਯਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਮਦਾਸ਼ੁਰਿਃ । ਧੀਰਾਣਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਾਮਹਂ ਤਦਪਾਗਿਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ
ਜੋ ਪਣੀ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਦਾਸੁਰੀ ਹੈ—ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੈ।