ਓਜਸ੍ਤਦਸ੍ਯ ਤਿਤ੍ਵਿष ਉਭੇ ਯਤ੍ਸਮਵਰ੍ਤਯਤ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਰ੍ਮੇਵ ਰੋਦਸੀ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ, ਜਦ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਚਮੜੇ ਵਾਂਗ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਵਿ ਚਿਦ੍ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੋਧਤੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ । ਸ਼ਿਰੋ ਬਿਭੇਦ੍ਵृष੍ਣਿਨਾ
ਸੌ ਗੰਢਾਂ ਵਾਲੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਿਦਾਸ ਭੁਵਨੇषੁ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਤੋ ਜਜ੍ਞ ਉਗ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵੇषਨृਮ੍ਣਃ । ਸਦ੍ਯੋ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਨਿ ਰਿਣਾਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਅਨੁ ਯਦੇਨਂ ਮਦਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵ ਊਮਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਤਗੜਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ; ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਵृਧਾਨਃ ਸ਼ਵਸਾ ਭੂਰ੍ਯੋਜਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਦਾਸਾਯ ਭਿਯਸਂ ਦਧਾਤਿ । ਅਵ੍ਯਨਚ੍ਚ ਵ੍ਯਨਚ੍ਚ ਸਸ੍ਨਿ ਸਂ ਤੇ ਨਵਨ੍ਤ ਪ੍ਰਭृਤਾ ਮਦੇषੁ
ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦਾਸਾ ਲਈ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਮਸਤੀਆਂ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵੇ ਕ੍ਰਤੁਮਪਿ ਪृਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਭੂਰਿ ਦ੍ਵਿਰ੍ਯਦੇਤੇ ਤ੍ਰਿਰ੍ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੂਮਾਃ । ਸ੍ਵਾਦੋਃ ਸ੍ਵਾਦੀਯਃ ਸ੍ਵਾਦੁਨਾ ਸृਜਾ ਸਮਦਃ ਸੁ ਮਧੁ ਮਧੁਨਾਭਿ ਯੋਧੀਃ
ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤਿੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਮਿੱਠੇ ਤੋਂ ਵੀ ਮਿੱਠਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਠਾ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ।
ਯਦਿ ਚਿਨ੍ ਨੁ ਤ੍ਵਾ ਧਨਾ ਜਯਨ੍ਤਂ ਰਣੇਰਣੇ ਅਨੁਮਦਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਃ । ਓਜੀਯਃ ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਤ੍ਸ੍ਥਿਰਮਾ ਤਨੁष੍ਵ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਦਭਨ੍ ਦੁਰੇਵਾਸਃ ਕਸ਼ੋਕਾਃ
ਜੇ ਵਿਦਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ; ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਦੁਖੀ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਣ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਸ਼ਾਸ਼ਦ੍ਮਹੇ ਰਣੇषੁ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਯੁਧੇਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਰਿ । ਚੋਦਯਾਮਿ ਤ ਆਯੁਧਾ ਵਚੋਭਿਃ ਸਂ ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਯਾਂਸਿ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਿ ਤਦ੍ਦਧਿषੇऽਵਰੇ ਪਰੇ ਚ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆਵਿਥਾਵਸਾ ਦੁਰੋਣੇ । ਆ ਸ੍ਥਾਪਯਤ ਮਾਤਰਂ ਜਿਗਤ੍ਨੁਮਤ ਇਨ੍ਵਤ ਕਰ੍ਵਰਾਣਿ ਭੂਰਿ
ਤੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਤੂੰ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ; ਮਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਥਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਾ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ।
ਸ੍ਤੁष੍ਵ ਵਰ੍ष੍ਮਨ੍ ਪੁਰੁਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮृਭ੍ਵਾਣਮਿਨਤਮਮਾਪ੍ਤਮਾਪ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਆ ਦਰ੍ਸ਼ਤਿ ਸ਼ਵਸਾ ਭੂਰ੍ਯੋਜਾਃ ਪ੍ਰ ਸਕ੍ਸ਼ਤਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ
ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਕਈ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਹੱਦ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬृਹਦ੍ਦਿਵਃ ਕृਣਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ੂषਮਗ੍ਨਿਯਃ ਸ੍ਵਰ੍षਾਃ । ਮਹੋ ਗੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਤਿ ਸ੍ਵਰਾਜਾ ਤੁਰਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਰ੍ਣਵਤ੍ਤਪਸ੍ਵਾਨ੍
ਇਹ ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਘਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਾ ਮਹਾਨ੍ ਬृਹਦ੍ਦਿਵੋ ਅਥਰ੍ਵਾਵੋਚਤ੍ਸ੍ਵਾਂ ਤਨ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮੇਵ । ਸ੍ਵਸਾਰੌ ਮਾਤਰਿਭ੍ਵਰੀ ਅਰਿਪ੍ਰੇ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਚੈਨੇ ਸ਼ਵਸਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਵਾਂਗ, ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਤੇ ਭਵਰੀ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕੇਤੁਰਨੀਕਂ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਃ ਸੂਰ੍ਯ ਉਦ੍ਯਨ੍ । ਦਿਵਾਕਰੋऽਤਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਸ੍ਤਮਾਂਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤਾਰੀਦ੍ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਜੋਬਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ, ਸੂਰਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉੱਗਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਸਾਰਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਹਰ ਮੰਦਤਾ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਾਨਾਮੁਦਗਾਦਨੀਕਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਃ । ਆਪ੍ਰਾਦ੍ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯ ਆਤ੍ਮਾ ਜਗਤਸ੍ਤਸ੍ਥੁषਸ਼੍ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਜੋਬਾ ਰੂਪ ਉੱਗਿਆ ਹੈ, ਮਿਤਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਅੱਗ ਦਾ ਨੈਣ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜਗ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਰ ਚਲਣ ਤੇ ਠਹਿਰਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਜੀਵ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯੋ ਦੇਵੀਮੁषਸਂ ਰੋਚਮਾਨਾਂ ਮਰ੍ਯੋ ਨ ਯੋषਾਮਭ੍ਯੇਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍। ਯਤ੍ਰਾ ਨਰੋ ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਯੁਗਾਨਿ ਵਿਤਨ੍ਵਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਭਦ੍ਰਾਯ ਭਦ੍ਰਮ੍
ਸੂਰਜ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਯੁੱਗਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਗਾ ਚੰਗੇ ਲਈ ਵਾਪਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭਰਮੋਜੋ ਨृਮ੍ਣਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਵਿਚਰ੍षਣੇ । ਆ ਵੀਰਂ ਪृਤਨਾषਹਮ੍
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਹੈਂ, ਸੌ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਿਆਣੇ। ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਵੀਰ ਦੇ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਿਤਾ ਵਸੋ ਤ੍ਵਂ ਮਾਤਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਬਭੂਵਿਥ । ਅਧਾ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਮੀਮਹੇ
ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ, ਦਇਆਲੂ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਸੌ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਾਜਯਨ੍ਤਮੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਸ ਨੋ ਰਾਸ੍ਵ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਤੈਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਕਤਵਰ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਸ੍ਵਾਦੋਰਿਤ੍ਥਾ ਵਿषੂਵਤੋ ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਗੌਰ੍ਯਃ । ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਯਾਵਰੀਰ੍ਵृष੍ਣਾ ਮਦਨ੍ਤਿ ਸ਼ੋਭਸੇ ਵਸ੍ਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਮਿੱਠੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਮਿੱਠਾ ਪਦਾਰਥ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਰਾਜ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾ ਅਸ੍ਯ ਪृਸ਼ਨਾਯੁਵਃ ਸੋਮਂ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਤਿ ਪृਸ਼੍ਨਯਃ । ਪ੍ਰਿਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧੇਨਵੋ ਵਜ੍ਰਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਾਯਕਂ ਵਸ੍ਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਇਹ ਚਿੱਟੀਆਂ, ਉਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਗਾਂਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਵਜਰ ਤੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਰਾਜ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾ ਅਸ੍ਯ ਨਮਸਾ ਸਹਃ ਸਪਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ । ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਸ਼੍ਚਿਰੇ ਪੁਰੂਣਿ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਯੇ ਵਸ੍ਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਇਹ ਸਿਆਣੀਆਂ, ਆਦਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਰਾਜ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਦੂਨੇ ਸੁਤਂ ਪਰਿ ष੍ਟੋਭਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰਃ । ਅਰ੍ਕਮਰ੍ਚਨ੍ਤੁ ਕਾਰਵਃ
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਕਲਿਆ ਹੈ, ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਗੂੰਜਣ। ਕਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਕਰਣ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਰਣਨ੍ਤਿ ਸਪ੍ਤ ਸਂਸਦਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੁਤੇ ਹਵਾਮਹੇ
ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਸਮੂਹ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ— ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਨਿਕਲਣ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਿਕਦ੍ਰੁਕੇषੁ ਚੇਤਨਂ ਦੇਵਾਸੋ ਯਜ੍ਞਮਤ੍ਨਤ । ਤਮਿਦ੍ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਨੋ ਗਿਰਃ
ਤ੍ਰਿਕਦਰੁਕ ਮੇਲੇ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਾਗਰੂਕ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਡੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਰਣ।
ਯਤ੍ਸੋਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿष੍ਣਵਿ ਯਦ੍ਵਾ ਘ ਤ੍ਰਿਤ ਆਪ੍ਤ੍ਯੇ । ਯਦ੍ਵਾ ਮਰੁਤ੍ਸੁ ਮਨ੍ਦਸੇ ਸਮਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਤਾ ਆਪਤਿਆ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆ ਹੈਂ—
ਯਦ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰ ਪਰਾਵਤਿ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਅਧਿ ਮਨ੍ਦਸੇ । ਅਸ੍ਮਾਕਮਿਤ੍ਸੁਤੇ ਰਣਾ ਸਮਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਜਾਂ, ਤਾਕਤਵਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਦੂਰਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਪਿਆ ਹੈਂ, ਸਾਡਾ ਨਿਕਲਿਆ ਸੋਮਾ ਤੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਯਦ੍ਵਾਸਿ ਸੁਨ੍ਵਤੋ ਵृਧੋ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪਤੇ । ਉਕ੍ਥੇ ਵਾ ਯਸ੍ਯ ਰਣ੍ਯਸਿ ਸਮਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਜਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਨਿਕਲਣ ਤੇ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ— ਸਾਡਾ ਨਿਕਲਿਆ ਸੋਮਾ ਤੇ ਬੂੰਦਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਯਦਦ੍ਯ ਕਚ੍ਚ ਵृਤ੍ਰਹਨ੍ਨ੍ ਉਦਗਾ ਅਭਿ ਸੂਰ੍ਯ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਵਸ਼ੇ
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧਾਰੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਅੱਜ ਉੱਭਰਿਆ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਸਾਰਾ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧ ਸਤ੍ਪਤੇ ਨ ਮਰਾ ਇਤਿ ਮਨ੍ਯਸੇ । ਉਤੋ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਮਿਤ੍ਤਵ
ਜੇ ਤੂੰ, ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ, ਸੋਚਦਾ ਹੈਂ ਕਿ 'ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ'—ਤਾਂ ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ, ਬਲਵਾਨ।
ਯੇ ਸੋਮਾਸਃ ਪਰਾਵਤਿ ਯੇ ਅਰ੍ਵਾਵਤਿ ਸੁਨ੍ਵਿਰੇ । ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਗਚ੍ਛਸਿ
ਜੋ ਸੋਮ ਦੂਰ ਦੱਬੇ ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਦੱਬੇ ਹਨ—ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਉਭਯਂ ਸ਼ृਣਵਚ੍ਚ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਰ੍ਵਾਗਿਦਂ ਵਚਃ । ਸਤ੍ਰਾਚ੍ਯਾ ਮਘਵਾ ਸੋਮਪੀਤਯੇ ਧਿਯਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਆ ਗਮਤ੍
ਇੰਦਰ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ; ਇਸ ਬਚਨ ਕੋਲ ਆ। ਦਾਨੀ, ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਆ।