ਤ੍ਵਂ ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਥਮੋ ਰਾਧਸਾਮਸ੍ਯਸਿ ਸਤ੍ਯ ਈਸ਼ਾਨਕृਤ੍। ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਾ ਵृਣੀਮਹੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਵਸੋ ਮਹਃ
ਤੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹੈਂ, ਸੱਚ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ, ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤੂਰ੍ਤਿष੍ਵਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਸਿ ਸ੍ਪृਧਃ । ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਹਾ ਜਨਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤੂਰਸਿ ਤ੍ਵਂ ਤੂਰ੍ਯ ਤਰੁष੍ਯਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਨੁ ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਤੁਰਯਨ੍ਤਮੀਯਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਮਾਤਰਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਪृਧਃ ਸ਼੍ਨਥਯਨ੍ਤ ਮਨ੍ਯਵੇ ਵृਤ੍ਰਂ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੂਰ੍ਵਸਿ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਫੈਲਦੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਇਤ ਊਤੀ ਵੋ ਅਜਰਂ ਪ੍ਰਹੇਤਾਰਮਪ੍ਰਹਿਤਮ੍ । ਆਸ਼ੁਂ ਜੇਤਾਰਂ ਹੇਤਾਰਂ ਰਥੀਤਮਮਤੂਰ੍ਤਂ ਤੁਗ੍ਰ੍ਯਾਵृਧਮ੍
ਇਥੋਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਅਜਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲਾ ਨੇਤਾ, ਤੇਜ਼ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਜੈ, ਤੇ ਤਗੜਾ ਤੁਗਰਿਆ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ਰਾਜਾ ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਯਾਤਾ ਰਥੇਭਿਰਧ੍ਰਿਗੁਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਤਰੁਤਾ ਪृਤਨਾਨਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਗृਣੇ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਲੜਾਈਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭ ਪੁਰੁਹਨ੍ਮਨ੍ਨ੍ ਅਵਸੇ ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਤਾ ਵਿਧਰ੍ਤਰਿ । ਹਸ੍ਤਾਯ ਵਜ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਧਾਯਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਮਹੋ ਦਿਵੇ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸਜਾਓ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਵਜਰ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤਵ ਤ੍ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਬृਹਤ੍ਤਵ ਸ਼ੁष੍ਮਮੁਤ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਵਜ੍ਰਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਤਿ ਧਿषਣਾ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵੀ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਵਜਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਵ ਦ੍ਯੌਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪੌਂਸ੍ਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਵਰ੍ਧਤਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਤ੍ਵਾਮਾਪਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸਸ਼੍ਚ ਹਿਨ੍ਵਿਰੇ
ਅਸਮਾਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਤੇ ਪਹਾੜ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬृਹਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਗृਣਾਤਿ ਵਰੁਣਃ । ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਮਦਤ੍ਯਨੁ ਮਾਰੁਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਮਾਰੁਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ।
20.107 ਸਮਸ੍ਯ ਮਨ੍ਯਵੇ ਵਿਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਨਮਨ੍ਤ ਕृष੍ਟਯਃ । ਸਮੁਦ੍ਰਾਯੇਵ ਸਿਨ੍ਧਵਃ
ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਲਈ, ਸਭ ਲੋਕ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਨਮਦੇ ਹਨ।
ਓਜਸ੍ਤਦਸ੍ਯ ਤਿਤ੍ਵਿष ਉਭੇ ਯਤ੍ਸਮਵਰ੍ਤਯਤ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਰ੍ਮੇਵ ਰੋਦਸੀ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ, ਜਦ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਚਮੜੇ ਵਾਂਗ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਵਿ ਚਿਦ੍ਵृਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੋਧਤੋ ਵਜ੍ਰੇਣ ਸ਼ਤਪਰ੍ਵਣਾ । ਸ਼ਿਰੋ ਬਿਭੇਦ੍ਵृष੍ਣਿਨਾ
ਸੌ ਗੰਢਾਂ ਵਾਲੇ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਿਦਾਸ ਭੁਵਨੇषੁ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਤੋ ਜਜ੍ਞ ਉਗ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵੇषਨृਮ੍ਣਃ । ਸਦ੍ਯੋ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਨਿ ਰਿਣਾਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਅਨੁ ਯਦੇਨਂ ਮਦਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵ ਊਮਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਤਗੜਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ; ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਉਸ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਵृਧਾਨਃ ਸ਼ਵਸਾ ਭੂਰ੍ਯੋਜਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਦਾਸਾਯ ਭਿਯਸਂ ਦਧਾਤਿ । ਅਵ੍ਯਨਚ੍ਚ ਵ੍ਯਨਚ੍ਚ ਸਸ੍ਨਿ ਸਂ ਤੇ ਨਵਨ੍ਤ ਪ੍ਰਭृਤਾ ਮਦੇषੁ
ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦਾਸਾ ਲਈ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਮਸਤੀਆਂ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵੇ ਕ੍ਰਤੁਮਪਿ ਪृਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਭੂਰਿ ਦ੍ਵਿਰ੍ਯਦੇਤੇ ਤ੍ਰਿਰ੍ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੂਮਾਃ । ਸ੍ਵਾਦੋਃ ਸ੍ਵਾਦੀਯਃ ਸ੍ਵਾਦੁਨਾ ਸृਜਾ ਸਮਦਃ ਸੁ ਮਧੁ ਮਧੁਨਾਭਿ ਯੋਧੀਃ
ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤਿੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ, ਮਿੱਠੇ ਤੋਂ ਵੀ ਮਿੱਠਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਿੱਠਾ ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ।
ਯਦਿ ਚਿਨ੍ ਨੁ ਤ੍ਵਾ ਧਨਾ ਜਯਨ੍ਤਂ ਰਣੇਰਣੇ ਅਨੁਮਦਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਃ । ਓਜੀਯਃ ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ਤ੍ਸ੍ਥਿਰਮਾ ਤਨੁष੍ਵ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਦਭਨ੍ ਦੁਰੇਵਾਸਃ ਕਸ਼ੋਕਾਃ
ਜੇ ਵਿਦਵਾਨ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ; ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਦੁਖੀ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਣ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਯਂ ਸ਼ਾਸ਼ਦ੍ਮਹੇ ਰਣੇषੁ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਯੁਧੇਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਰਿ । ਚੋਦਯਾਮਿ ਤ ਆਯੁਧਾ ਵਚੋਭਿਃ ਸਂ ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਯਾਂਸਿ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਿ ਤਦ੍ਦਧਿषੇऽਵਰੇ ਪਰੇ ਚ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆਵਿਥਾਵਸਾ ਦੁਰੋਣੇ । ਆ ਸ੍ਥਾਪਯਤ ਮਾਤਰਂ ਜਿਗਤ੍ਨੁਮਤ ਇਨ੍ਵਤ ਕਰ੍ਵਰਾਣਿ ਭੂਰਿ
ਤੂੰ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਤੂੰ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ; ਮਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਥਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਾ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜਗਾ।
ਸ੍ਤੁष੍ਵ ਵਰ੍ष੍ਮਨ੍ ਪੁਰੁਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨਂ ਸਮृਭ੍ਵਾਣਮਿਨਤਮਮਾਪ੍ਤਮਾਪ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਆ ਦਰ੍ਸ਼ਤਿ ਸ਼ਵਸਾ ਭੂਰ੍ਯੋਜਾਃ ਪ੍ਰ ਸਕ੍ਸ਼ਤਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਨਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ
ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਕਈ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਹੱਦ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬृਹਦ੍ਦਿਵਃ ਕृਣਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ੂषਮਗ੍ਨਿਯਃ ਸ੍ਵਰ੍षਾਃ । ਮਹੋ ਗੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਤਿ ਸ੍ਵਰਾਜਾ ਤੁਰਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਰ੍ਣਵਤ੍ਤਪਸ੍ਵਾਨ੍
ਇਹ ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਘਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਾ ਮਹਾਨ੍ ਬृਹਦ੍ਦਿਵੋ ਅਥਰ੍ਵਾਵੋਚਤ੍ਸ੍ਵਾਂ ਤਨ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮੇਵ । ਸ੍ਵਸਾਰੌ ਮਾਤਰਿਭ੍ਵਰੀ ਅਰਿਪ੍ਰੇ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਚੈਨੇ ਸ਼ਵਸਾ ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤਿ ਚ
ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ, ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਰੂਹ ਵਾਂਗ, ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਤੇ ਭਵਰੀ ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਕੇਤੁਰਨੀਕਂ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਃ ਸੂਰ੍ਯ ਉਦ੍ਯਨ੍ । ਦਿਵਾਕਰੋऽਤਿ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੈਸ੍ਤਮਾਂਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤਾਰੀਦ੍ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਜੋਬਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ, ਸੂਰਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉੱਗਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਸਾਰਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਹਰ ਮੰਦਤਾ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਾਨਾਮੁਦਗਾਦਨੀਕਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇਃ । ਆਪ੍ਰਾਦ੍ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯ ਆਤ੍ਮਾ ਜਗਤਸ੍ਤਸ੍ਥੁषਸ਼੍ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਜੋਬਾ ਰੂਪ ਉੱਗਿਆ ਹੈ, ਮਿਤਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਅੱਗ ਦਾ ਨੈਣ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜਗ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਰ ਚਲਣ ਤੇ ਠਹਿਰਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਜੀਵ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯੋ ਦੇਵੀਮੁषਸਂ ਰੋਚਮਾਨਾਂ ਮਰ੍ਯੋ ਨ ਯੋषਾਮਭ੍ਯੇਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍। ਯਤ੍ਰਾ ਨਰੋ ਦੇਵਯਨ੍ਤੋ ਯੁਗਾਨਿ ਵਿਤਨ੍ਵਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਭਦ੍ਰਾਯ ਭਦ੍ਰਮ੍
ਸੂਰਜ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਯੁੱਗਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਗਾ ਚੰਗੇ ਲਈ ਵਾਪਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭਰਮੋਜੋ ਨृਮ੍ਣਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਵਿਚਰ੍षਣੇ । ਆ ਵੀਰਂ ਪृਤਨਾषਹਮ੍
ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਹੈਂ, ਸੌ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਿਆਣੇ। ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਵੀਰ ਦੇ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਿਤਾ ਵਸੋ ਤ੍ਵਂ ਮਾਤਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ਬਭੂਵਿਥ । ਅਧਾ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਮੀਮਹੇ
ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ, ਦਇਆਲੂ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਸੌ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੁष੍ਮਿਨ੍ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਾਜਯਨ੍ਤਮੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ । ਸ ਨੋ ਰਾਸ੍ਵ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਤੈਨੂੰ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਕਤਵਰ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੇ।
ਸ੍ਵਾਦੋਰਿਤ੍ਥਾ ਵਿषੂਵਤੋ ਮਧ੍ਵਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਗੌਰ੍ਯਃ । ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਯਾਵਰੀਰ੍ਵृष੍ਣਾ ਮਦਨ੍ਤਿ ਸ਼ੋਭਸੇ ਵਸ੍ਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਮਿੱਠੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਮਿੱਠਾ ਪਦਾਰਥ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਰਾਜ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾ ਅਸ੍ਯ ਪृਸ਼ਨਾਯੁਵਃ ਸੋਮਂ ਸ਼੍ਰੀਣਨ੍ਤਿ ਪृਸ਼੍ਨਯਃ । ਪ੍ਰਿਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧੇਨਵੋ ਵਜ੍ਰਂ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸਾਯਕਂ ਵਸ੍ਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਇਹ ਚਿੱਟੀਆਂ, ਉਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਗਾਂਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਵਜਰ ਤੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਰਾਜ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾ ਅਸ੍ਯ ਨਮਸਾ ਸਹਃ ਸਪਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ । ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਸ਼੍ਚਿਰੇ ਪੁਰੂਣਿ ਪੂਰ੍ਵਚਿਤ੍ਤਯੇ ਵਸ੍ਵੀਰਨੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਮ੍
ਇਹ ਸਿਆਣੀਆਂ, ਆਦਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਰਾਜ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ।