ਕਦੁ ਨ੍ਵਸ੍ਯਾਕृਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਪੌਂਸ੍ਯਮ੍ । ਕੇਨੋ ਨੁ ਕਂ ਸ਼੍ਰੋਮਤੇਨ ਨ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਜਨੁषਃ ਪਰਿ ਵृਤ੍ਰਹਾ
ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ? ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਸ ਚਰਚਾ ਤੇ ਕਿਸ ਸ਼ੋਹਰਤ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਪੀੜੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ?
ਤ੍ਵਾਮਿਦ੍ਧਿ ਹਵਾਮਹੇ ਸਾਤਾ ਵਾਜਸ੍ਯ ਕਾਰਵਃ । ਤ੍ਵਾਂ ਵृਤ੍ਰੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਪਤਿਂ ਨਰਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਕਾष੍ਠਾਸ੍ਵਰ੍ਵਤਃ
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ; ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਤੇ ਲੋਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤ ਧृष੍ਣੁਯਾ ਮਹ ਸ੍ਤਵਾਨੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਗਾਮਸ਼੍ਵਂ ਰਥ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂ ਕਿਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵਾਜਂ ਨ ਜਿਗ੍ਯੁषੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵਜਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸਾਰੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਤੇ ਰਥ ਵੰਡ ਦੇ, ਤੇ ਅਜੈਤ ਜਿੱਤ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਪੀਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ੍ਤੋਮੇਭਿਰਾਯਵਃ । ਸਮੀਚੀਨਾਸ ऋਭਵਃ ਸਮਸ੍ਵਰਨ੍ ਰੁਦ੍ਰਾ ਗृਣਨ੍ਤ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚਤੁਰ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਰੁਦ੍ਰ ਤੇਰੀ ਪੁਰਾਣੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਵृਧੇ ਵृष੍ਣ੍ਯਂ ਸ਼ਵੋ ਮਦੇ ਸੁਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣਵਿ । ਅਦ੍ਯਾ ਤਮਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾਨਮਾਯਵੋऽਨੁ ष੍ਟੁਵਨ੍ਤਿ ਪੂਰ੍ਵਥਾ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਮਦ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ ਹੈ; ਅੱਜ ਵੀ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਾਂਗ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਧਾ ਹੀਨ੍ਦ੍ਰ ਗਿਰ੍ਵਣ ਉਪ ਤ੍ਵਾ ਕਾਮਾਨ੍ ਮਹਃ ਸਸृਜ੍ਮਹੇ । ਉਦੇਵ ਯਨ੍ਤ ਉਦਭਿਃ
ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਾਂ; ਉਹ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਰਹਿਣ।
ਵਾਰ੍ਣ ਤ੍ਵਾ ਯਵ੍ਯਾਭਿਰ੍ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਸ਼ੂਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ । ਵਾਵृਧ੍ਵਾਂਸਂ ਚਿਦਦ੍ਰਿਵੋ ਦਿਵੇਦਿਵੇ
ਹੇ ਸ਼ੂਰਾ, ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਹਰੀ ਇषਿਰਸ੍ਯ ਗਾਥਯੋਰੌ ਰਥ ਉਰੁਯੁਗੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਹਾ ਵਚੋਯੁਜਾ
ਉਹ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਗੀਤ ਲਈ ਦੋ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਚੌੜੀ ਜੋੜ ਵਾਲਾ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਹੋਤਾਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਮ੍ । ਅਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸੁਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਤ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਯਜਨ ਲਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੂਜਾਰੀ।
ਅਗ੍ਨਿਮਗ੍ਨਿਂ ਹਵੀਮਭਿਃ ਸਦਾ ਹਵਨ੍ਤ ਵਿਸ਼੍ਪਤਿਮ੍ । ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਪੁਰੁਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ, ਅਸੀਂ ਹਵਨ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਹਵਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨੇ ਦੇਵਾਮਿਹਾ ਵਹ ਜਜ੍ਞਾਨੋ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੇ । ਅਸਿ ਹੋਤਾ ਨ ਈਡ੍ਯਃ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਛਾਏ ਹੋਏ ਬਰਹੀ ਤੇ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਈਲੇਨ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਯਸ੍ਤਿਰਸ੍ਤਮਾਂਸਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤਃ । ਸਮਗ੍ਨਿਰਿਧ੍ਯਤੇ ਵृषਾ
ਉਹ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤਵਰ।
ਵृषੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸਮਿਧ੍ਯਤੇऽਸ਼੍ਵੋ ਨ ਦੇਵਵਾਹਨਃ । ਤਂ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤਃ ਈਲਤੇ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ; ਹਵਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ।
ਵृषਣਂ ਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਵृषਨ੍ ਵृषਣਃ ਸਮਿਧੀਮਹਿ । ਅਗ੍ਨੇ ਦੀਦ੍ਯਤਂ ਬृਹਤ੍
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ।
ਅਗ੍ਨਿਮੀਲਿष੍ਵਾਵਸੇ ਗਾਥਾਭਿਃ ਸ਼ੀਰਸ਼ੋਚਿषਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਰਾਯੇ ਪੁਰੁਮੀਲ੍ਹ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਨਰੋऽਗ੍ਨਿਂ ਸੁਦੀਤਯੇ ਛਰ੍ਦਿਃ
ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਲਈ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਢਾਲ ਵਾਂਗ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨ ਆ ਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨਿਭਿਰ੍ਹੋਤਾਰਂ ਤ੍ਵਾ ਵृਣੀਮਹੇ । ਆ ਤ੍ਵਾਮਨਕ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਤਾ ਹਵਿष੍ਮਤੀ ਯਜਿष੍ਠਂ ਬਰ੍ਹਿਰਾਸਦੇ
ਹੇ ਅਗਨਿ, ਹੋਰ ਅਗਨੀਆਂ ਨਾਲ ਆ; ਪੂਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ, ਹਵਨ ਵਾਲੀ ਬੈਠਕ ਤੈਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਸੱਦੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੈ।
ਅਚ੍ਛ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਸਹਸਃ ਸੂਨੋ ਅਙ੍ਗਿਰਃ ਸ੍ਰੁਚਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤ੍ਯਧ੍ਵਰੇ । ਊਰ੍ਜੋ ਨਪਾਤਂ ਘृਤਕੇਸ਼ਮੀਮਹੇऽਗ੍ਨਿਂ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਮ੍
ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਚਮਚਾਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਪੋਸ਼ਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਘੀ ਵਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਰਿਵਾਜਾਂ ਵਿੱਚ।
ਇਮਾ ਉ ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੂਵਸੋ ਗਿਰੋ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੁ ਯਾ ਮਮ । ਪਾਵਕਵਰ੍ਣਾਃ ਸ਼ੁਚਯੋ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤੋऽਭਿ ਸ੍ਤੋਮੈਰਨੂषਤ
ਹੇ ਦਾਤਾ, ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਣ; ਚਮਕਦੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯਂ ਸਹਸ੍ਰਮृषਿਭਿਃ ਸਹਸ੍ਕृਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਪਪ੍ਰਥੇ । ਸਤ੍ਯਃ ਸੋ ਅਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਗृਨੇ ਸ਼ਵੋ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਵਿਪ੍ਰਰਾਜ੍ਯੇ
ਉਹ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਆ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਹਵ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਮਤ੍ਸੁ ਭੂषਤੁ । ਉਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਸਵਨਾਨਿ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਪਰਮਜ੍ਯਾ ऋਚੀषਮਃ
ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਹਵਨ ਦਿਵੇ; ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਤੇ ਸੋਮ ਪਾਨ ਕਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਰਹਿਣ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ।
ਤ੍ਵਂ ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਥਮੋ ਰਾਧਸਾਮਸ੍ਯਸਿ ਸਤ੍ਯ ਈਸ਼ਾਨਕृਤ੍। ਤੁਵਿਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਾ ਵृਣੀਮਹੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਵਸੋ ਮਹਃ
ਤੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹੈਂ, ਸੱਚ ਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ, ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਤੂਰ੍ਤਿष੍ਵਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਸਿ ਸ੍ਪृਧਃ । ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਹਾ ਜਨਿਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤੂਰਸਿ ਤ੍ਵਂ ਤੂਰ੍ਯ ਤਰੁष੍ਯਤਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
ਅਨੁ ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮਂ ਤੁਰਯਨ੍ਤਮੀਯਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਨ ਮਾਤਰਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਪृਧਃ ਸ਼੍ਨਥਯਨ੍ਤ ਮਨ੍ਯਵੇ ਵृਤ੍ਰਂ ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤੂਰ੍ਵਸਿ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਫੈਲਦੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ।
ਇਤ ਊਤੀ ਵੋ ਅਜਰਂ ਪ੍ਰਹੇਤਾਰਮਪ੍ਰਹਿਤਮ੍ । ਆਸ਼ੁਂ ਜੇਤਾਰਂ ਹੇਤਾਰਂ ਰਥੀਤਮਮਤੂਰ੍ਤਂ ਤੁਗ੍ਰ੍ਯਾਵृਧਮ੍
ਇਥੋਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਹ ਅਜਰ, ਕਦੇ ਨਾ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲਾ ਨੇਤਾ, ਤੇਜ਼ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਜੈ, ਤੇ ਤਗੜਾ ਤੁਗਰਿਆ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ਰਾਜਾ ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਯਾਤਾ ਰਥੇਭਿਰਧ੍ਰਿਗੁਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਤਰੁਤਾ ਪृਤਨਾਨਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਗृਣੇ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਲੜਾਈਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭ ਪੁਰੁਹਨ੍ਮਨ੍ਨ੍ ਅਵਸੇ ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਤਾ ਵਿਧਰ੍ਤਰਿ । ਹਸ੍ਤਾਯ ਵਜ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਧਾਯਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਮਹੋ ਦਿਵੇ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸਜਾਓ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਵਜਰ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤਵ ਤ੍ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਂ ਬृਹਤ੍ਤਵ ਸ਼ੁष੍ਮਮੁਤ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਵਜ੍ਰਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਤਿ ਧਿषਣਾ ਵਰੇਣ੍ਯਮ੍
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵੀ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਵਜਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਵ ਦ੍ਯੌਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਪੌਂਸ੍ਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਵਰ੍ਧਤਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਤ੍ਵਾਮਾਪਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸਸ਼੍ਚ ਹਿਨ੍ਵਿਰੇ
ਅਸਮਾਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਤੇ ਪਹਾੜ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬृਹਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਗृਣਾਤਿ ਵਰੁਣਃ । ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰ੍ਧੋ ਮਦਤ੍ਯਨੁ ਮਾਰੁਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਮਾਰੁਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ।
20.107 ਸਮਸ੍ਯ ਮਨ੍ਯਵੇ ਵਿਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਨਮਨ੍ਤ ਕृष੍ਟਯਃ । ਸਮੁਦ੍ਰਾਯੇਵ ਸਿਨ੍ਧਵਃ
ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਲਈ, ਸਭ ਲੋਕ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਨਮਦੇ ਹਨ।