ਸੁष੍ਠਾਮਾ ਰਥਃ ਸੁਯਮਾ ਹਰੀ ਤੇ ਮਿਮ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਵਜ੍ਰੋ ਨृਪਤੇ ਗਭਸ੍ਤੌ । ਸ਼ੀਭਂ ਰਾਜਨ੍ ਸੁਪਥਾ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙ੍ਵਰ੍ਧਾਮ ਤੇ ਪਪੁਸੋ ਵृष੍ਣ੍ਯਾਨਿ
ਤੇਰਾ ਰਥ ਚੰਗਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਰਾਜਾ; ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਹੈ, ਰਾਜਨ। ਰਾਜਾ, ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ; ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਧੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ।
ਏਨ੍ਦ੍ਰਵਾਹੋ ਨृਪਤਿਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਮੁਗ੍ਰਮੁਗ੍ਰਾਸਸ੍ਤਵਿषਾਸ ਏਨਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਂ ਵृषਭਂ ਸਤ੍ਯਸ਼ੁष੍ਮਮੇਮਸ੍ਮਤ੍ਰਾ ਸਧਮਾਦੋ ਵਹਨ੍ਤੁ
ਜੋ ਇੰਦਰ, ਰਾਜਾ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ, ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ; ਉਹ ਬਲਵਾਨ, ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ।
ਏਵਾ ਪਤਿਂ ਦ੍ਰੋਣਸਾਚਂ ਸਚੇਤਸਮੂਰ੍ਜ ਸ੍ਕਮ੍ਭਂ ਧਰੁਣ ਆ ਵृषਾਯਸੇ । ਓਜਃ ਕृष੍ਵ ਸਂ ਗृਭਾਯ ਤ੍ਵੇ ਅਪ੍ਯਸੋ ਯਥਾ ਕੇਨਿਪਾਨਾਮਿਨੋ ਵृਧੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਲਕ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਤੂੰ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਵੱਡਾ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲੈ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਫੜ, ਜਿਵੇਂ ਕੇਨਿਪਾਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਗਮਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਮੇ ਵਸੂਨ੍ਯਾ ਹਿ ਸ਼ਂਸਿषਂ ਸ੍ਵਾਸ਼ਿषਂ ਭਰਮਾ ਯਾਹਿ ਸੋਮਿਨਃ । ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਿषੇ ਸਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆ ਸਤ੍ਸਿ ਬਰ੍ਹਿष੍ਯਨਾਧृष੍ਯਾ ਤਵ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਧਰ੍ਮਣਾ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੌਲਤ ਆਵੇ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਲਿਆਉ, ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਲਿਆਉ। ਤੂੰ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠ, ਅਜਿੱਤ, ਤੇਰੇ ਪਾਤਰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪृਥਕ੍ਪ੍ਰਾਯਨ੍ ਪ੍ਰਥਮਾ ਦੇਵਹੂਤਯੋऽਕृਣ੍ਵਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾਨਿ ਦੁष੍ਟਰਾ । ਨ ਯੇ ਸ਼ੇਕੁਰ੍ਯਜ੍ਞਿਯਾਂ ਨਾਵਮਾਰੁਹਮਿਰ੍ਮੈਵ ਤੇ ਨ੍ਯਵਿਸ਼ਨ੍ਤ ਕੇਪਯਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੇਵਤਾਈ ਬੇਨਤੀਆਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਔਖੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਜਿਹੜੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਨੌਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਉਹ ਕੇਨਿਪਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਟਿਕੇ।
ਏਵੈਵਾਪਾਗਪਰੇ ਸਨ੍ਤੁ ਦੂਧ੍ਯੋऽਸ਼੍ਵਾ ਯੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਯੁਗ ਆਯੁਯੁਜ੍ਰੇ । ਇਤ੍ਥਾ ਯੇ ਪ੍ਰਾਗੁਪਰੇ ਸਨ੍ਤਿ ਦਾਵਨੇ ਪੁਰੂਣਿ ਯਤ੍ਰ ਵਯੁਨਾਨਿ ਭੋਜਨਾ
ਜੋ ਦੂਰ, ਦੂਜੇ ਪਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੀ ਰਹਿਣ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਹਨ, ਜਲਾਏ ਜਾਣ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਰਾਹ ਤੇ ਭੋਜਨ ਹਨ।
ਗਿਰੀਂਰਜ੍ਰਾਨ੍ ਰੇਜਮਾਨਾਮਧਾਰਯਦ੍ਦ੍ਯੌਃ ਕ੍ਰਨ੍ਦਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਕੋਪਯਤ੍। ਸਮੀਚੀਨੇ ਧਿषਣੇ ਵਿ ष੍ਕਭਾਯਤਿ ਵृष੍ਣਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਮਦ ਉਕ੍ਥਾਨਿ ਸ਼ਂਸਤਿ
ਜਦੋਂ ਕੰਪਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ ਗਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਗੂੰਜਿਆ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਖੇਤਰ ਹਿਲ ਗਏ; ਸਮਝਦਾਰ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਮਦ ਪੀ ਕੇ ਭਜਨ ਉਚਾਰਿਆ।
ਇਮਂ ਬਿਭਰ੍ਮਿ ਸੁਕृਤਂ ਤੇ ਅਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ਯੇਨਾਰੁਜਾਸਿ ਮਘਵਂ ਛਫਾਰੁਜਃ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਤ੍ਸੁ ਤੇ ਸਵਨੇ ਅਸ੍ਤ੍ਵੋਕ੍ਤ੍ਯਂ ਸੁਤ ਇष੍ਟੌ ਮਘਵਨ੍ ਬੋਧ੍ਯਾਭਗਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਚੰਗਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਘਵਨ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਖੁਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਹੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਦਬਾਇਆ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇ, ਮਘਵਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਜਾਗਦਾ ਰਹੋ।
ਗੋਭਿष੍ਟਰੇਮਾਮਤਿਂ ਦੁਰੇਵਾਂ ਯਵੇਨ ਕ੍ਸ਼ੁਧਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮ੍ । ਵਯਂ ਰਾਜਭਿਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਧਨਾਨ੍ਯਸ੍ਮਾਕੇਨ ਵृਜਨੇਨਾ ਜਯੇਮ
ਗਾਂਵਾਂ, ਜੌ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਰੋਟੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਧਨ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨਃ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਤੋਤ੍ਤਰਸ੍ਮਾਦਧਰਾਦਘਯੋਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦੁਤ ਮਧ੍ਯਤੋ ਨਃ ਸਖਾ ਸਖਿਭ੍ਯੋ ਵਰਿਵਃ ਕृਣੋਤੁ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਪਰੋਂ, ਹੇਠੋਂ ਤੇ ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ; ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੇ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਏ।
ਤ੍ਰਿਕਦ੍ਰੁਕੇषੁ ਮਹਿषੋ ਯਵਾਸ਼ਿਰਂ ਤੁਵਿਸ਼ੁष੍ਮਸ੍ਤृਪਤ੍ਸੋਮਮਪਿਬਦ੍ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸੁਤਂ ਯਥਾਵਸ਼ਤ੍। ਸ ਈਂ ਮਮਾਦ ਮਹਿ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤਵੇ ਮਹਾਮੁਰੁਂ ਸੈਨਂ ਸਸ਼੍ਚਦ੍ਦੇਵੋ ਦੇਵਂ ਸਤ੍ਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦੁਃ
ਤਿੰਨ ਲੱਕੜਾਂ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਜੌ ਵਾਲਾ ਮਹਿਸ਼, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਲੋਂ ਦਬਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੀ ਗਿਆ; ਉਹ ਇਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ, ਦੇਵ ਨੇ ਦੇਵ ਨਾਲ, ਸੱਚਾ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੱਚੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਪ੍ਰੋ ष੍ਵਸ੍ਮੈ ਪੁਰੋਰਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ੂषਮਰ੍ਚਤ । ਅਭੀਕੇ ਚਿਦੁ ਲੋਕਕृਤ੍ਸਂਗੇ ਸਮਤ੍ਸੁ ਵृਤ੍ਰਹਾਸ੍ਮਾਕਂ ਬੋਧਿ ਚੋਦਿਤਾ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇषਾਂ ਜ੍ਯਾਕਾ ਅਧਿ ਧਨ੍ਵਸੁ
ਇੰਦਰ ਲਈ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਓ; ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਬਣ; ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਨਵਾਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਨਵਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਣ।
ਤ੍ਵਂ ਸਿਨ੍ਧੂਂਰਵਾਸृਜੋऽਧਰਾਚੋ ਅਹਨ੍ਨ੍ ਅਹਿਮ੍ । ਅਸ਼ਤ੍ਰੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰ ਜਜ੍ਞਿषੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪੁष੍ਯਸਿ ਵਾਰ੍ਯਂ ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਪਰਿ ष੍ਵਜਾਮਹੇ ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇषਾਂ ਜ੍ਯਾਕਾ ਅਧਿ ਧਨ੍ਵਸੁ
ਤੂੰ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ, ਹੇਠਾਂ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਜੈਤੂ ਜਨਮਿਆ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਨਵਾਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਨਵਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਣ।
ਵਿ षੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਰਾਤਯੋऽਰ੍ਯੋ ਨਸ਼ਨ੍ਤ ਨੋ ਧਿਯਃ । ਅਸ੍ਤਾਸਿ ਸ਼ਤ੍ਰਵੇ ਵਧਂ ਯੋ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਿਘਾਂਸਤਿ ਯਾ ਤੇ ਰਾਤਿਰ੍ਦਦਿਰ੍ਵਸੁ । ਨਭਨ੍ਤਾਮਨ੍ਯਕੇषਾਂ ਜ੍ਯਕਾ ਅਧਿ ਧਨ੍ਵਸੁ
ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੰਞਾ ਦੇ, ਵੈਰ ਵਾਲੇ ਮਿਟ ਜਾਣ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾ ਗੁੰਮ ਹੋਣ; ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੇ, ਇੰਦਰ, ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵਧ ਰੱਖ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਵੀ ਦਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਦਾਨੀ; ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਨਵਾਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਨਵਾਂ ਟੁੱਟ ਜਾਣ।
ਤੀਵ੍ਰਸ੍ਯਾਭਿਵਯਸੋ ਅਸ੍ਯ ਪਾਹਿ ਸਰ੍ਵਰਥਾ ਵਿ ਹਰੀ ਇਹ ਮੁਞ੍ਚ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਯਜਮਾਨਾਸੋ ਅਨ੍ਯੇ ਨਿ ਰੀਰਮਨ੍ ਤੁਭ੍ਯਮਿਮੇ ਸੁਤਾਸਃ
ਇਸ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਵਧਦੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ; ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ, ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ; ਇੰਦਰ, ਹੋਰ ਯਜਮਾਨ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕਣ, ਇਹ ਦਬਾਈਆਂ ਭੇਟਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ।
ਤੁਭ੍ਯਂ ਸੁਤਾਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮੁ ਸੋਤ੍ਵਾਸਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਗਿਰਃ ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਆ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਦਮਦ੍ਯ ਸਵਨਂ ਜੁषਾਣੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਮਿਹ ਪਾਹਿ ਸੋਮਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਦਬਾਈਆਂ ਭੇਟਾਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਗੀਤਾਂ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਇੰਦਰ, ਅੱਜ ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਸੋਮ ਪੀ।
ਯ ਉਸ਼ਤਾ ਮਨਸਾ ਸੋਮਮਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਹृਦਾ ਦੇਵਕਾਮਃ ਸੁਨੋਤਿ । ਨ ਗਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਾ ਦਦਾਤਿ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਮਿਚ੍ਚਾਰੁਮਸ੍ਮੈ ਕृਣੋਤਿ
ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰੇ ਮਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਦੇਵ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਲਈ ਸੋਮ ਦਬਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਚੰਗਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਸ੍ਪष੍ਟੋ ਭਵਤ੍ਯੇषੋ ਅਸ੍ਯ ਯੋ ਅਸ੍ਮੈ ਰੇਵਾਨ੍ ਨ ਸੁਨੋਤਿ ਸੋਮਮ੍ । ਨਿਰਰਤ੍ਨੌ ਮਘਵਾ ਤਂ ਦਧਾਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषੋ ਹਨ੍ਤ੍ਯਨਾਨੁਦਿष੍ਟਃ
ਪਰ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨਫ਼ਰਤਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਸੋਮ ਨਹੀਂ ਦਬਾਉਂਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਧਨੀ ਹੋਵੇ; ਮਘਵਨ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰੀਬ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸੱਦਾ।
ਅਸ਼੍ਵਾਯਨ੍ਤੋ ਗਵ੍ਯਨ੍ਤੋ ਵਾਜਯਨ੍ਤੋ ਹਵਾਮਹੇ ਤ੍ਵੋਪਗਨ੍ਤਵਾ ਉ । ਆਭੂषਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਸੁਮਤੌ ਨਵਾਯਾਂ ਵਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਨਂ ਹੁਵੇਮ
ਜੋ ਘੋੜੇ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਵੀਂ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਜਾਉਣ, ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਾਂ।
ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਤ੍ਵਾ ਹਵਿषਾ ਜੀਵਨਾਯ ਕਮਜ੍ਞਾਤਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਦੁਤ ਰਾਜਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤ੍। ਗ੍ਰਾਹਿਰ੍ਜਗ੍ਰਾਹ ਯਦ੍ਯੇਤਦ੍ਤਸ੍ਯਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨੀ ਪ੍ਰ ਮੁਮੁਕ੍ਤਮੇਨਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਭੇਟ ਨਾਲ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਤੇ ਰਾਜੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ; ਜੇ ਕਾਬੂ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਉਸ ਤੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡੋ।
ਯਦਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਯੁਰ੍ਯਦਿ ਵਾ ਪਰੇਤੋ ਯਦਿ ਮृਤ੍ਯੋਰਨ੍ਤਿਕਂ ਨੀਤ ਏਵ । ਤਮਾ ਹਰਾਮਿ ਨਿਰ੍ऋਤੇਰੁਪਸ੍ਥਾਦਸ੍ਪਾਰ੍ਸ਼ਮੇਨਂ ਸ਼ਤਸ਼ਾਰਦਾਯ
ਚਾਹੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਦੇ ਗੋਦ ਤੋਂ, ਅਸਪর্শ, ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸ਼ਤਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸ਼ਤਾਯੁषਾ ਹਵਿषਾਹਾਰ੍षਮੇਨਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਥੈਨਂ ਸ਼ਰਦੋ ਨਯਾਤ੍ਯਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਦੁਰਿਤਸ੍ਯ ਪਾਰਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ, ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਭੇਟ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਝੜਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਤਂ ਜੀਵ ਸ਼ਰਦੋ ਵਰ੍ਧਮਾਨਃ ਸ਼ਤਂ ਹੇਮਨ੍ਤਾਨ੍ ਛਤਮੁ ਵਸਨ੍ਤਾਨ੍ । ਸ਼ਤਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸਵਿਤਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਤਾਯੁषਾ ਹਵਿषਾਹਾਰ੍षਮੇਨਮ੍
ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਜੀਵ, ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ; ਸੌ ਜੜ, ਸੌ ਬਸੰਤ; ਇੰਦਰ, ਅੱਗ, ਸਵਿਤਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇਣ, ਮੈਂ ਭੇਟ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਆਹਾਰ੍षਮਵਿਦਂ ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰਾਗਾਃ ਪੁਨਰ੍ਣਵਃ । ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਤੇऽਵਿਦਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਮੁੜ ਆਇਆ, ਨਵਾਂ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭ ਲਈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਗ੍ਨਿਃ ਸਂਵਿਦਾਨੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾ ਬਾਧਤਾਮਿਤਃ । ਅਮੀਵਾ ਯਸ੍ਤੇ ਗਰ੍ਭਂ ਦੁਰ੍ਣਾਮਾ ਯੋਨਿਮਾਸ਼ਯੇ
ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਪਕੜੀ ਹੋਈ ਬਿਮਾਰੀ, ਜੋ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਾੜੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਪੀੜ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ।
ਯਸ੍ਤੇ ਗਰ੍ਭਮਮੀਵਾ ਦੁਰ੍ਣਾਮਾ ਯੋਨਿਮਾਸ਼ਯੇ । ਅਗ੍ਨਿष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ ਨਿष੍ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਮਨੀਨਸ਼ਤ੍
ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਪਕੜੀ ਹੋਈ ਬਿਮਾਰੀ, ਜੋ ਮਾੜੀ ਪੀੜ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਅੱਗ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ ਤੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ।
ਯਸ੍ਤੇ ਹਨ੍ਤਿ ਪਤਯਨ੍ਤਂ ਨਿषਤ੍ਸ੍ਨੁਂ ਯਃ ਸਰੀਸृਪਮ੍ । ਜਾਤਂ ਯਸ੍ਤੇ ਜਿਘਾਂਸਤਿ ਤਮਿਤੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਉੱਡਦਾ, ਬੈਠਦਾ ਜਾਂ ਰਿੰਗਦਾ ਹੋਇਆ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੋਂ ਉਹ ਸਭ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਤ ਊਰੂ ਵਿਹਰਤ੍ਯਨ੍ਤਰਾ ਦਮ੍ਪਤੀ ਸ਼ਯੇ । ਯੋਨਿਂ ਯੋ ਅਨ੍ਤਰਾਰੇਲ੍ਹਿ ਤਮਿਤੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਪੱਟਿਆਂ ਵਿਚ ਦੋਵਾਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਲੈਣ ਸਮੇਂ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੋਂ ਉਹ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਾ ਪਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਾਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਪਦ੍ਯਤੇ । ਪ੍ਰਜਾਂ ਯਸ੍ਤੇ ਜਿਘਾਂਸਤਿ ਤਮਿਤੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਹੋ ਕੇ ਪਤੀ ਬਣਦਾ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੈਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੋਂ ਉਹ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਨ ਤਮਸਾ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਨਿਪਦ੍ਯਤੇ । ਪ੍ਰਜਾਂ ਯਸ੍ਤੇ ਜਿਘਾਂਸਤਿ ਤਮਿਤੋ ਨਾਸ਼ਯਾਮਸਿ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਭਟਕਾ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੈਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੋਂ ਉਹ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।