ਅਤੀਦੁ ਸ਼ਕ੍ਰ ਓਹਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਤਿ ਦ੍ਵਿषਃ । ਭਿਨਤ੍ਕਨੀਨ ਓਦਨਂ ਪਚ੍ਯਮਾਨਂ ਪਰੋ ਗਿਰਾ
ਹਾਂ, ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵੈਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਤੂੰ ਅਣਉਬਲਿਆ ਭਾਤ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਾਰ ਪਕ ਰਹੀ, ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਫਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਰ੍ਭਕੋ ਨ ਕੁਮਾਰਕੋऽਧਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨ੍ ਅਵਂ ਰਥਮ੍ । ਸ ਪਕ੍ਸ਼ਨ੍ ਮਹਿषਂ ਮृਗਂ ਪਿਤ੍ਰੇ ਮਾਤ੍ਰੇ ਵਿਭੁਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਇਕ ਛੋਟੇ ਮੁੰਡੇ ਵਾਂਗ, ਨੀਵੇਂ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸ਼, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ।
ਆ ਤੂ ਸੁਸ਼ਿਪ੍ਰ ਦਂਪਤੇ ਰਥਂ ਤਿष੍ਠਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍ । ਅਧ ਦ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਂ ਸਚੇਵਹਿ ਸਹਸ੍ਰਪਾਦਮਰੁषਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਗਾਮਨੇਹਸਮ੍
ਆ, ਸੋਹਣੀ ਦਾਡ਼ ਵਾਲੇ ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ; ਫਿਰ ਚਮਕਦਾਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਲਾਲੀ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਜੋ ਸੁਖ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਘੇਮਿਤ੍ਥਾ ਨਮਸ੍ਵਿਨ ਉਪ ਸ੍ਵਰਾਜਮਾਸਤੇ । ਅਰ੍ਥਂ ਚਿਦਸ੍ਯ ਸੁਧਿਤਂ ਯਦੇਤਵੇ ਆਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤਿ ਦਾਵਨੇ
ਉਸ ਨੂੰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲਈ ਵੀ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਲਈ ਲੱਕੜ।
ਅਨੁ ਪ੍ਰਤ੍ਨਸ੍ਯੌਕਸਃ ਪ੍ਰਿਯਮੇਧਾਸ ਏषਾਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵਾਮਨੁ ਪ੍ਰਯਤਿਂ ਵृਕ੍ਤਬਰ੍ਹਿषੋ ਹਿਤਪ੍ਰਯਸ ਆਸ਼ਤ
ਪੁਰਾਣੇ ਘਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਪਿਆਰੇ ਯਜਮਾਨ ਪੁਰਾਣਾ ਰਸਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਭੇਟ ਲਈ ਮਨ ਲਾ ਕੇ।
ਯੋ ਰਾਜਾ ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਯਾਤਾ ਰਥੇਭਿਰਧ੍ਰਿਗੁਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਂ ਤਰੁਤਾ ਪृਤਨਾਨਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਯੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਗृਣੇ
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਰਥਾਂ ਦਾ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ — ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭ ਪੁਰੁਹਨ੍ਮਨ੍ਨ੍ ਅਵਸੇ ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਤਾ ਵਿਧਰ੍ਤਰਿ । ਹਸ੍ਤਾਯ ਵਜ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿ ਧਾਯਿ ਦਰ੍ਸ਼ਤੋ ਮਹੋ ਦਿਵੇ ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਉਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦਾ ਗਿਆ, ਮਦਦ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਨਕਿष੍ਟਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਨਸ਼ਦ੍ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਸਦਾਵृਧਮ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਗੂਰ੍ਤਮृਭ੍ਵਸਮਧृष੍ਟਂ ਧृष੍ਣ੍ਵੋਜਸਮ੍
ਕੋਈ ਵੀ ਕਰਤਬ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ; ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਜੈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਅषਾਲ੍ਹਮੁਗ੍ਰਂ ਪृਤਨਾਸੁ ਸਾਸਹਿਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹੀਰੁਰੁਜ੍ਰਯਃ । ਸਂ ਧੇਨਵੋ ਜਾਯਮਾਨੇ ਅਨੋਨਵੁਰ੍ਦ੍ਯਾਵਃ ਕ੍ਸ਼ਾਮੋ ਅਨੋਨਵੁਃ
ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ—ਜਦ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ ਘਟਦੀਆਂ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਘਟਦੀਆਂ ਨਹੀਂ।
ਯਦ੍ਦ੍ਯਾਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਂ ਭੂਮੀਰੁਤ ਸ੍ਯੁਃ । ਨ ਤ੍ਵਾ ਵਜ੍ਰਿਨ੍ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਾ ਅਨੁ ਨ ਜਾਤਮष੍ਟ ਰੋਦਸੀ
ਜੇਕਰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ, ਇੰਦਰ, ਸੌ ਅਸਮਾਨ, ਸੌ ਧਰਤੀਆਂ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬਿਜਲੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ, ਨਾ ਹੀ ਅੱਠ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੁਝ।
ਆ ਪਪ੍ਰਾਥ ਮਹਿਨਾ ਵृष੍ਣ੍ਯਾ ਵृषਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਸ਼ਵਸਾ । ਅਸ੍ਮਾਮਵ ਮਘਵਨ੍ ਗੋਮਤਿ ਵ੍ਰਜੇ ਵਜ੍ਰਿਂ ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਾਲ ਫੈਲ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ। ਸਾਨੂੰ, ਦਾਤਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਮਦਦਾਂ ਨਾਲ ਬਚਾ।
ਉਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਦਨ੍ਤੁ ਸ੍ਤੋਮਾਃ ਕृਣੁष੍ਵ ਰਾਧੋ ਅਦ੍ਰਿਵਃ । ਅਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषੋ ਜਹਿ
ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਗੀਤ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਣ; ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਪਥਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।
ਪਦਾ ਪਣੀਂਰਰਾਧਸੋ ਨਿ ਬਾਧਸ੍ਵ ਮਹਾਮਸਿ । ਨਹਿ ਤ੍ਵਾ ਕਸ਼੍ਚਨ ਪ੍ਰਤਿ
ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਕੰਜੂਸ ਤੇ ਦੌਲਤ ਰੋਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੈਂ; ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਿषੇ ਸੁਤਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਮਸੁਤਾਨਾਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਾ ਜਨਾਨਾਮ੍
ਤੂੰ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਨਾ ਰਸ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵੀ; ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ।
ਈਙ੍ਖਯਨ੍ਤੀਰਪਸ੍ਯੁਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਜਾਤਮੁਪਾਸਤੇ । ਭੇਜਾਨਾਸਃ ਸੁਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਬਲਾਦਧਿ ਸਹਸੋ ਜਾਤ ਓਜਸਃ । ਤ੍ਵਂ ਵृषਨ੍ ਵृषੇਦਸਿ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਵੱਡਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਵ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਤਿਰਃ । ਉਦ੍ਦ੍ਯਾਮਸ੍ਤਭ੍ਨਾ ਓਜਸਾ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਜੋषਸਮਰ੍ਕਂ ਬਿਭਰ੍षਿ ਬਾਹ੍ਵੋਃ । ਵਜ੍ਰਂ ਸ਼ਿਸ਼ਾਨ ਓਜਸਾ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਬਿਜਲੀ ਫੜਦਾ ਹੈਂ, ਇਕਠੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਫੜਦਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਭੁਰਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਜਾਤਾਨ੍ਯੋਜਸਾ । ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵ ਆਭਵਃ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਭ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈਂ।
ਆ ਯਾਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਪਤਿਰ੍ਮਦਾਯ ਯੋ ਧਰ੍ਮਣਾ ਤੂਤੁਜਾਨਸ੍ਤੁਵਿष੍ਮਾਨ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਅਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸਹਾਂਸ੍ਯਪਾਰੇਣ ਮਹਤਾ ਵृष੍ਣ੍ਯੇਨ
ਇੰਦਰ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੌਜ ਲਈ ਆਵੇ; ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ, ਤਿਆਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਹਰ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਮਰਦਾਨਗੀ ਨਾਲ।
ਸੁष੍ਠਾਮਾ ਰਥਃ ਸੁਯਮਾ ਹਰੀ ਤੇ ਮਿਮ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਵਜ੍ਰੋ ਨृਪਤੇ ਗਭਸ੍ਤੌ । ਸ਼ੀਭਂ ਰਾਜਨ੍ ਸੁਪਥਾ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙ੍ਵਰ੍ਧਾਮ ਤੇ ਪਪੁਸੋ ਵृष੍ਣ੍ਯਾਨਿ
ਤੇਰਾ ਰਥ ਚੰਗਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਰਾਜਾ; ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਹੈ, ਰਾਜਨ। ਰਾਜਾ, ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ; ਤੇਰੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਧੇ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ।
ਏਨ੍ਦ੍ਰਵਾਹੋ ਨृਪਤਿਂ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਮੁਗ੍ਰਮੁਗ੍ਰਾਸਸ੍ਤਵਿषਾਸ ਏਨਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਂ ਵृषਭਂ ਸਤ੍ਯਸ਼ੁष੍ਮਮੇਮਸ੍ਮਤ੍ਰਾ ਸਧਮਾਦੋ ਵਹਨ੍ਤੁ
ਜੋ ਇੰਦਰ, ਰਾਜਾ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਲਾ, ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ; ਉਹ ਬਲਵਾਨ, ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ।
ਏਵਾ ਪਤਿਂ ਦ੍ਰੋਣਸਾਚਂ ਸਚੇਤਸਮੂਰ੍ਜ ਸ੍ਕਮ੍ਭਂ ਧਰੁਣ ਆ ਵृषਾਯਸੇ । ਓਜਃ ਕृष੍ਵ ਸਂ ਗृਭਾਯ ਤ੍ਵੇ ਅਪ੍ਯਸੋ ਯਥਾ ਕੇਨਿਪਾਨਾਮਿਨੋ ਵृਧੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਲਕ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਤੂੰ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਵੱਡਾ। ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲੈ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਫੜ, ਜਿਵੇਂ ਕੇਨਿਪਾਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਗਮਨ੍ਨ੍ ਅਸ੍ਮੇ ਵਸੂਨ੍ਯਾ ਹਿ ਸ਼ਂਸਿषਂ ਸ੍ਵਾਸ਼ਿषਂ ਭਰਮਾ ਯਾਹਿ ਸੋਮਿਨਃ । ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਿषੇ ਸਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆ ਸਤ੍ਸਿ ਬਰ੍ਹਿष੍ਯਨਾਧृष੍ਯਾ ਤਵ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਧਰ੍ਮਣਾ
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੌਲਤ ਆਵੇ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਲਿਆਉ, ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਲਿਆਉ। ਤੂੰ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਬੈਠ, ਅਜਿੱਤ, ਤੇਰੇ ਪਾਤਰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਪृਥਕ੍ਪ੍ਰਾਯਨ੍ ਪ੍ਰਥਮਾ ਦੇਵਹੂਤਯੋऽਕृਣ੍ਵਤ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਾਨਿ ਦੁष੍ਟਰਾ । ਨ ਯੇ ਸ਼ੇਕੁਰ੍ਯਜ੍ਞਿਯਾਂ ਨਾਵਮਾਰੁਹਮਿਰ੍ਮੈਵ ਤੇ ਨ੍ਯਵਿਸ਼ਨ੍ਤ ਕੇਪਯਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੇਵਤਾਈ ਬੇਨਤੀਆਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਔਖੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਜਿਹੜੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਨੌਕ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਉਹ ਕੇਨਿਪਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਟਿਕੇ।
ਏਵੈਵਾਪਾਗਪਰੇ ਸਨ੍ਤੁ ਦੂਧ੍ਯੋऽਸ਼੍ਵਾ ਯੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਯੁਗ ਆਯੁਯੁਜ੍ਰੇ । ਇਤ੍ਥਾ ਯੇ ਪ੍ਰਾਗੁਪਰੇ ਸਨ੍ਤਿ ਦਾਵਨੇ ਪੁਰੂਣਿ ਯਤ੍ਰ ਵਯੁਨਾਨਿ ਭੋਜਨਾ
ਜੋ ਦੂਰ, ਦੂਜੇ ਪਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੀ ਰਹਿਣ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਹਨ, ਜਲਾਏ ਜਾਣ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਰਾਹ ਤੇ ਭੋਜਨ ਹਨ।
ਗਿਰੀਂਰਜ੍ਰਾਨ੍ ਰੇਜਮਾਨਾਮਧਾਰਯਦ੍ਦ੍ਯੌਃ ਕ੍ਰਨ੍ਦਦਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਕੋਪਯਤ੍। ਸਮੀਚੀਨੇ ਧਿषਣੇ ਵਿ ष੍ਕਭਾਯਤਿ ਵृष੍ਣਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਮਦ ਉਕ੍ਥਾਨਿ ਸ਼ਂਸਤਿ
ਜਦੋਂ ਕੰਪਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਥੰਮਿਆ ਗਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਗੂੰਜਿਆ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਖੇਤਰ ਹਿਲ ਗਏ; ਸਮਝਦਾਰ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਮਦ ਪੀ ਕੇ ਭਜਨ ਉਚਾਰਿਆ।
ਇਮਂ ਬਿਭਰ੍ਮਿ ਸੁਕृਤਂ ਤੇ ਅਙ੍ਕੁਸ਼ਂ ਯੇਨਾਰੁਜਾਸਿ ਮਘਵਂ ਛਫਾਰੁਜਃ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਤ੍ਸੁ ਤੇ ਸਵਨੇ ਅਸ੍ਤ੍ਵੋਕ੍ਤ੍ਯਂ ਸੁਤ ਇष੍ਟੌ ਮਘਵਨ੍ ਬੋਧ੍ਯਾਭਗਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਚੰਗਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅੰਕੁਸ਼ ਫੜਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਘਵਨ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਖੁਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈਂ; ਇਸ ਹੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਦਬਾਇਆ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇ, ਮਘਵਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਜਾਗਦਾ ਰਹੋ।
ਗੋਭਿष੍ਟਰੇਮਾਮਤਿਂ ਦੁਰੇਵਾਂ ਯਵੇਨ ਕ੍ਸ਼ੁਧਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮ੍ । ਵਯਂ ਰਾਜਭਿਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਧਨਾਨ੍ਯਸ੍ਮਾਕੇਨ ਵृਜਨੇਨਾ ਜਯੇਮ
ਗਾਂਵਾਂ, ਜੌ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਰੋਟੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਧਨ ਜਿੱਤ ਸਕੀਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨਃ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਤੋਤ੍ਤਰਸ੍ਮਾਦਧਰਾਦਘਯੋਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦੁਤ ਮਧ੍ਯਤੋ ਨਃ ਸਖਾ ਸਖਿਭ੍ਯੋ ਵਰਿਵਃ ਕृਣੋਤੁ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਪਰੋਂ, ਹੇਠੋਂ ਤੇ ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏ; ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੇ, ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਏ।